ในมุมมองของเมิ่งซัง ซือคงจาน ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส และทั้งสามคนจงใจใช้ ซือคงฮวงเป็นข้ออ้างในการยั่วยุ ซือคงจาน เพื่อให้เขาโจมตีอย่างรุนแรง และท้ายที่สุดเขาก็สูญเสียครั้งใหญ่ และต้องอับอายต่อหน้าทุกคน!

ซือคงฮวงที่อยู่ข้างๆ เข้าใจว่าจุดประสงค์ของฝ่ายตรงข้ามคือเพื่อล่อ ซือคงจาน ที่บาดเจ็บสาหัสให้โจมตี และสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด คือทั้งสามร่วมกันโจมตี ซือคงจาน แล้วเขาพ่ายแพ้

แต่ซือคงฮวงเต็มไปด้วยความกังวลที่ซ่อนอยู่ นางกลัวว่า ซูฉางกง จะไม่สามารถจัดการกับรองหัวหน้าห้องโถงสามคนที่มีขอบเขตฉีและเลือดได้ และนางก็กลัวว่า ซูฉางกง จะเปิดเผยความลับของเขาในช่วง ดำเนินการ และถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคนว่าไม่ใช่ ซือคงจาน

แต่ซูฉางคงมองนางอย่างมั่นใจ ซูฉางกงตอบแทนน้ำใจด้วยความดี และโหดร้ายเมื่อต้องล้างแค้น!

เมิ่งซัง ส่งคนมาตามล่าเขาก่อนหน้านี้ และตอนนี้ ซูฉางกง ตัดสินใจที่จะดำเนินการเพื่อทำลายแผนการของ เมิ่งซัง ทำให้เขาเจ็บปวดและทำให้เขาไม่มีความสุข!

นอกจากนี้ยังเป็นการตอบแทนบุญคุณของซือคงฮวง สำหรับหนังสือและทรัพยากรในการเพาะปลูกทักษะวาฬยักษ์

"อยากแต่งงานกับน้องสาวของข้างั้นเหรอ มาให้ข้าดูใกล้ๆสิ!"

ไม่มีการแสดงออกบนใบหน้าของซูฉางกง ทั้งอารมณ์และความโกรธของเขา เขาจ้องมองที่ เคอเจิ้นหลิน ที่พูดเป็นคนแรก

เคอเจิ้นหลิน ถูกซูฉางกง จ้องมองและหัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว แต่เขาไม่ใช่ตัวละครธรรมดา ดังนั้นเขาจึงสงบลงอย่างรวดเร็ว เดินไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าและพูดในปากของเขา: "ผู้ใต้บังคับบัญชาคนนี้จริงใจ และโปรดขอให้นายน้อยตัดสินใจด้วย"

ในขณะที่เขาพูด เคอเจิ้นหลิน ก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์!

แต่ทันใดนั้น หัวใจของเคอเจิ้นหลิน ก็สั่นไหว จากระยะใกล้ เขาเห็น ซูฉางกง นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังเสือ มองลงมาที่เขา ดวงตาของเขาเย็นชาและไร้ความปรานี ส่องประกายด้วยแสงที่กระหายเลือด ราวกับเลือดฉลามที่มีกลิ่นคาวเลือด เหมือนสายตามองมาที่เหยื่อ!

“ไม่ดี!”

เปลือกตาของเคอเจิ้นหลินกระตุก เขาตระหนักถึงอันตราย

ซูฉางกงซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังเสือได้กดฝ่ามือของเขาลงบนดาบฟันปลาที่วางไว้ข้างเก้าอี้ และได้ปรับมุมของร่างกายของเขาแล้ว ซูฉางกง ได้ฝึกฝนท่าวาดดาบมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน . .

“หรั่ง!”

ซูฉางกงลุกขึ้นยืนทันที และดาบฟันปลาก็หลุดออกจากฝัก ดาบฟันปลานี้ทำจากเหล็กอย่างดี ขอบหยักเหมือนปลาฉลาม มันคือดาบเสริมของซือคงจาน

ในขณะนี้ ดาบฟันเลื่อยหลุดออกจากฝัก และซูฉางกงก็ถือดาบด้วยมือข้างเดียว และฟันไปที่เหอเจิ้นหลินซึ่งคุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่บนพื้น!

ดาบนี้ถูกเตรียมการมาเป็นเวลานาน เร็วดุจสายฟ้า ราวกับค้อนหนักที่สามารถทุบเหล็กและหินได้ มันตกลงมาเหมือนอุตกาบาต นี่คือเทคนิคดาบฟันเหล็กของซูฉางกงที่เกือบถึงสถานะของ ความสมบูรณ์แบบ!

พลังปราณแท้จริงของลมปราณเต่าไหลเวียนอย่างเงียบๆ และอัดแน่นอยู่บนใบดาบ

แม้ว่า เคอเจิ้นหลิน ได้เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีของซูฉางกงแล้ว แต่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าการโจมตีของอีกฝ่ายจะเด็ดขาดและรุนแรงขนาดนี้ และทันทีที่เขาเข้ามา มันจะเป็นการโจมตีของนักฆ่าโดยไม่แสดงความเมตตาใดๆ !

เคอเจิ้นหลิน ไม่มีเวลาที่จะดึงดาบของเขาเพื่อต่อต้าน และเขาคุกเข่าข้างหนึ่ง ดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะหลบ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกัดฟันสู้ เลือดของเขาเดือด เส้นเลือดบนหน้าผากของเขาก็ผุดขึ้น และเขา ตบมือเข้าหาเขาด้วยท่าดาบมือเปล่าหวังจะสกัดกั้น ดาบของซูฉางกง

"พั๊ฟฟ!"

อย่างไรก็ตาม เคอเจิ้นหลิน รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าการใช้แขนตั๊กแตนขวางหน้ารถหมายความว่าอย่างไร ฝ่ามือของเขาไม่สามารถหยุดดาบหยักที่ตกลงมาได้ และใบดาบก็ร่วงลงมาตรงๆ พร้อมกับเสียงฉีกเนื้อและกระดูก ร่างของเคอเจิ้นหลิน สั่นสะท้าน

"ข้า...ข้า..."

ดวงตาของเคอเจิ้นหลินเบิกกว้าง เขาอ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจและความกลัว ตายอย่างเสียใจต่อหน้าทุกคน?

"พั๊ง!"

ร่างของเคอเจิ้นหลินแยกออกเป็นสองส่วน เลือดและอวัยวะภายในไหลนองเต็มพื้น กลิ่นเลือดโชยอยู่ในอากาศ ทำให้สาวกหลายคนในห้องโถงดูซีดเซียวเล็กน้อย

ซือคงฮวงอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจและตกใจ การโจมตีของซูฉางกง นั้นเด็ดขาดเกินไป ถือเป็นการฆ่าอย่างเด็ดขาด การฆ่าชายคนหนึ่งก็เหมือนกับการตัดฟืน เป็นการยากที่จะเชื่อมโยงเขากับปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุผู้ใจดีและถ่อมตน

มีความเงียบในห้องโถง และหวังอี้และเหลยจื่อเจินซึ่งแต่เดิมเป็นคนส่งเสียงดัง ดูเหมือนจะสำลักคอไม่สามารถพูดอะไรได้สักคำ

ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ว่า เคอเจิ้นหลิน ซึ่งเป็นรองหัวหน้าโถงของแก๊งค์ปลาวาฬยักษ์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่น่าจะตายด้วยการโจมตีเดียว แต่ซือคงจานคนนี้ ไม่พูดอะไรสักคำและผ่าเขาออกเป็นสองส่วนด้วยมีดเล่มเดียว ทำให้เขาตายทันที !

แม้แต่ เมิ่งซัง ก็ตะลึงเล็กน้อย จากความเข้าใจของเขา ซือคงจาน นั้นลึกซึ้งมากดังนั้นเขาจึงไม่ควรหุนหันพลันแล่น

ซูฉางกงไม่แสดงออกในตอนนี้ แต่มันเหมือนกับความสงบก่อนเกิดพายุ เขามองไปที่หวังอี้และเหลยจื่อเจินอย่างเย็นชาด้วยดวงตาเสือคู่หนึ่ง: "ฮวงเอ๋อร์เป็นสมาชิกในครอบครัวที่รักที่สุดของข้า ใครก็ตามที่ต้องการแต่งงานกับนาง ต้องถามดาบในมือของข้าก่อน! เจ้าสองคนยังต้องการแต่งงานกับน้องสาวของข้าหรือไม่ ถ้าอย่างนั้นมานี่! ให้ข้าเห็นความจริงใจของเจ้า!"

ร่างของเคอเจิ้นหลิน ที่ถูกผ่าครึ่งบนพื้น ยังสามารถมองเห็นได้ว่าหัวใจยังเต้นตุ๊บๆเบาๆอยู่ ทำให้แก้มของทุกคนในปัจจุบันกระตุกเล็กน้อย นี่คือการได้เห็น ‘หัวใจ’ ที่แท้จริง!

ด้วยความกลัวต่อเจตนาฆ่าของซูฉางกง หวังอี้อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ฝืนยิ้มและพูดว่า "นายน้อย... ข้าคิดผู้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาหยาบคาย เหตุการณ์สำคัญในชีวิต... จำเป็นต้องพูดคุย ในระยะยาว!”

“ใช่ ครับ ครับ... อย่าทอดทิ้งเมียเลว ข้ายังมีเมียและนางบำเรอที่ต้องดูแล”

เหลยจื่อเจิน ยังพูดซ้ำๆ

ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ยินคำรับรองของเมิ่งซัง ว่าซือคงจาน ได้รับบาดเจ็บสาหัส ดังนั้น พวกเขาจะไม่ทำอะไรฝืนตัวเอง อย่างแน่นอน และปล่อยให้พวกเขายั่วยุเขา อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นดาบที่ ‘ซือคงจาน’ เพิ่งระเบิดเหมือนสายฟ้าก็ดูไม่เหมือน เขาได้รับบาดเจ็บจริงหรือ?

ทั้งสองก้มศีรษะอย่างเร่งรีบ

แต่ซูฉางกงเย้ยหยัน: "เจ้าสองคนเพิ่งบอกว่าเจ้ายอมทำทุกอย่างเพื่อน้องสาวของข้า ข้าขู่เจ้าเล็กน้อยพวกเจ้าถึงกับสะดุ้ง? เจ้าทำให้ข้าขุ่นเคืองก่อนหน้านี้ไปแล้ว นั่นคือความผิดของเจ้า ตามกฎของแก๊งค์ เจ้าควร ตายซะ!”

เมื่อพูดจบ ซูฉางกงก็เก็บดาบฟันปลากลับเข้าฝัก และเดินไปหาเหลยจื่อเจินและหวังอี้

ตอนนี้เราได้ดำเนินการแล้วเราต้องกำจัดความชั่วร้าย และกำจัดต้นตอมิฉะนั้นอาจดึงดูดความสงสัย ในความเข้าใจของคนอื่น ซือคงจาน เป็นตัวละครที่ฆ่าศัตรูจำนวนมากอย่างเด็ดเดี่ยว และมีจิตใจที่แข็งแกร่งตั้งแต่ที่เขากำลังเล่นบทซือคงจาน เขาก็ควรทำตัวให้เหมือนซือคงจาน!

เมื่อซูฉางกง เข้าใกล้ เหลยจื่อเจิน และหวังอี้ ถอยออกไปโดยไม่รู้ตัว คนอื่นๆ มองดูอย่างเย็นชา พวกเขารีบมองไปที่เมิ่งซัง และขอความช่วยเหลือ เจ้าสองคนแค่เล่นสนุก... "

"หุบปาก!" ซูฉางกง ขัดจังหวะ เมิ่งซัง และพูดอย่างเย็นชากับทั้งสองว่า "มาทำกันเถอะ! ยังมีโอกาสรอด!"

ซือคงฮวง ก็มองดูสถานการณ์ต่อหน้านาง

ในฉากหนึ่ง ดวงตาของนางซับซ้อนเล็กน้อยคิดในใจ "ดูเหมือนว่าเขา ... ยิ่งใหญ่กว่าพี่ใหญ่!”

ในใจของเหลยจื่อเจินและหวังอี้ พวกเขาคือนักรบแห่งอาณาจักรฉีและเลือดที่เปลี่ยนชี่และเลือดของพวกเขา เมื่อเผชิญกับการรังสีสังหารของซูฉางกง พวกเขาจะไม่มีวันหยุดจนกว่าจะตายกันไปข้าง เมื่อเห็นดังนี้คนสองคนมีรูปลักษณ์ที่โหดเหี้ยมบนใบหน้าของพวกเขาและพวกเขาต้องลองสู้ดู!