การเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัวกับเมิ่งซัง ผู้ซึ่งกำลังต่อสู้เพื่อชีวิตของเขาอย่างสุดกำลัง โดยใช้พลังฉีและเลือดทั้งสี่แปรเปลี่ยนกับการเปลี่ยนแปลงทั้งหกของฉีและเลือด อันที่จริง ซูฉางกงก็รู้สึกอึดอัดเช่นกัน แขนของเขาชา และเขาเกือบจะหมดสติ แต่ซูฉางกงรู้ดีว่าขณะนี้กำลังมีชัยชนะหรือพ่ายแพ้

สกิลวาฬยักษ์ วาฬยักษ์พ่นลมหายใจ!

ซูฉางกงเปิดปากของเขาทันที พลังงานที่แท้จริงที่กักเก็บไว้นานเต็มคำผสมกับกระแสลม และควบแน่นเป็นลำแสง ราวกับกระแสน้ำที่พวยพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า ฉีกเมฆออกจากกัน และพ่นออกมาทางเมิ่งซังผู้ซึ่งอยู่ใกล้มือ

"อ๊ะ!"

เมิ่งซัง กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาของเขาเบิกกว้าง และเขาทำได้เพียงยกแขนที่หักและมีเลือดออกเพื่อป้องกันหน้าอกของเขา!

"บูม!"

อากาศหนาระเบิดหน้าอกของเมิ่งซัง อย่างรุนแรง และระเบิดอย่างกะทันหันเหมือนปืนใหญ่อากาศ ฟาดด้วยลมแรง กระดูกแขนของเมิ่งซัง แตกเป็นเสี่ยงๆ และระเบิดออก

“ปัง!”

เมิ่งซังบินกลับหัวเหมือนว่าวที่เชือกขาด หน้าอกของเขายุบลง เลือดผสมกับเศษอวัยวะภายในพุ่งออกจากปาก กระแทกพื้นอย่างแรง ไอเป็นเลือดครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขาก็ลุกไม่ขึ้นอีกต่อไป

ภายในห้องโถงไร้เสียง! เหมือนประกาศการกลับมาของราชาแห่งแก๊งค์วาฬยักษ์!

"ชนะ...ชนะ?"

ซือคงเหวินและซือคงฮวงจ้องมองอย่างว่างเปล่าที่เหตุการณ์ตรงหน้าพวกเขา และพวกเขากำลังคิดว่าจะทำอย่างไรหลังจากที่ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของซูฉางกง

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดเลยก็คือ ซูฉางกงนั้นดุร้ายเสียจนเอาชนะเมิ่งซังได้โดยตรงในสองหรือสามกระบวนท่า และความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมานั้นช่างน่าสะพรึงกลัว

"ผู้นำ... เป็นผู้นำจริงๆ! ทักษะวาฬยักษ์... ไม่ผิดแน่!"

"ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับผู้นำ เขาแค่ปิดด่านเพื่อศึกษาศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง!"

สี่ปรมาจารย์ห้องโถง รองหัวหน้าห้องโถงมากกว่ายี่สิบคน ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นอย่างอธิบายไม่ได้ในขณะนี้

ทั้งสองต่อสู้กันไม่ถึงสองสามยก และเมิ่งซัง ได้รับบาดเจ็บสาหัส นี่คือพลังการต่อสู้ของหัวหน้าที่แท้จริงของหัวหน้าแก๊งค์วาฬยักษ์!

“เขาเอาชนะเมิ่งซังโดยไม่ได้กระตุ้นเลือดจนสุดขีดเลยเหรอ?”

“แต่มันแปลกนิดหน่อย... เทคนิคการชกมวยที่หัวหน้าแก๊งค์ใช้นั้นแปลกมาก มันควรจะเป็นทักษะมวยที่เขาเพิ่งฝึกเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาใช่ไหม!”

บรรดาสมาชิกแก๊งค์คนอื่นๆต่างประหลาดใจ บ้างตกใจ บ้างยินดี ส่วนใหญ่นับถือผู้แข็งแกร่งจากใจจริง!

โดยธรรมชาติแล้วคนเหล่านี้ไม่รู้ว่าซูฉางกงไม่ได้กระตุ้นเลือดของเขาจนถึงขีด จำกัด เพราะเขากลัวที่จะเปิดเผยข้อบกพร่องของเขา และความแข็งแกร่งของเลือดของเขาก็ยังไม่แข็งแกร่งเท่ากับเมิ่งซัง ช่องเปิดใหญ่เกินไป

สำหรับ หวู่ฉินซี ที่ใช้โดย ซูฉางกง ในสายตาของนักสู้แก๊งค์วาฬยักษ์เหล่านี้ มันอาจเป็นทักษะการชกมวยที่ซือคงหยง เชี่ยวชาญหลังจากปิดด่านมาหลายปี แต่ความจริงคือ ซูฉางกง เอาชนะเมิ่งซังได้ ดังนั้นเรื่องอื่นๆจึงสามารถชดเชยความไร้เหตุผลโดยธรรมชาติ

"ข้าชนะแล้ว..."

ซูฉางกงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดูเหมือนว่าเขาจะเอาชนะเมิ่งซังได้เล็กน้อยในการเผชิญหน้าไม่กี่ครั้ง แต่ในความเป็นจริงเขาใช้แรงทั้งหมดที่มีของเขา ตอนนี้แขนของเขาไม่มีแรง แต่ใบหน้าไม่แสดงอาการแม้แต่น้อย

แน่นอนว่านี่คือการเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัว ถ้าไม่มีใครอยู่ ซูฉางกงก็ไม่จำเป็นต้องทำงานหนักมาก เขาเพียงอาศัยการท่าร่างนกและการแสดงกวางเพื่อเอาชนะเมิ่งซังโดยไม่ต้องจ่าย มากเกินไป

หวู่ฉินซี ซึ่งไม่มีใครเทียบได้ในโลกในระดับ 9 เท่ากับได้เกิดใหม่แล้ว!

"ไอ...ไอ ไอ...ซือคงหยง...นายชนะ...ฆ่าข้า..." เมิ่งซังดิ้นรน ลุกขึ้นจากพื้นด้วยแขนที่อ่อนปวกเปียก ยืนตัวตรง ใบหน้าของเขาซีดและกัดฟันแน่น อย่างขมขื่น

เมิ่งซังไม่ได้ร้องขอความเมตตา เขารู้ว่าเขาจะต้องตาย เขาแค่ต้องการตายอย่างมีศักดิ์ศรีเล็กน้อย!

"ข้ายังคงพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของ ซือคงหยง ... " เมิ่งซัง รู้สึกขมขื่นและไม่เต็มใจ เขาใช้ความพยายามทั้งหมดเพื่อปีนขึ้นไป แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ไร้ประโยชน์ แต่เขารู้สึกโล่งใจที่เขาพ่ายแพ้ด้วยมือของซือคงหยง เขาเตรียมใจไว้แล้ว ตอนที่เขายังเด็ก ซือคงหยงก็ผงาดในยุทธภพแล้ว ในตอนนี้ ถึงแม้เขาจะพ่ายแพ้ แต่ก็ไม่น่าเกียจเกินไป ยังสามารถรับมือได้หลายกระบวนท่า

ซูฉางกง ไม่ได้พูดอะไรสักคำ เมื่อมือของเขารู้สึกดีขึ้น เขาเดินไปที่เมิ่งซัง ทีละก้าว ทุกก้าวที่เขาเดินดูเหมือนจะเหยียบหัวใจของเมิ่งซัง ทำให้ร่างกายของเขาสั่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว และใบหน้าของเขาก็ซีดเผือก

ทุกคนดูฉากนี้และเข้าใจว่าตอนจบของเมิ่งซัง จะเป็นอย่างไร พวกเขาทั้งหมดอายเล็กน้อย เมิ่งซัง เคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถมากที่สุดของซือคงหยง แต่เขาโลภมาก ดังนั้นเขาจึงต้องตายด้วยน้ำมือของ ซือคงหยง!

ซูฉางคงมาอยู่ต่อหน้าเมิ่งซัง ขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ห่อหุ้มด้วยพลังปราณแท้จริงของเขา ควบแน่นเสียงของเขาเป็นเส้นๆ และไม่ส่งต่อเสียงเดิมของเขา เขาเปล่งเสียงที่มีแต่เมิ่งซังเท่านั้นที่ได้ยิน “รองหัวหน้าเมิ่ง ผู้แซ่ซูเป็นคนฆ่าเจ้า!”

“อะไรนะ” ร่างของเมิ่งซังสั่นสะท้าน เสียงหนุ่มที่ไม่คุ้นเคย และคำว่า 'ซู' ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความไม่เชื่อ