"กลายเป็นผู้เฒ่าซือ ผู้เยาว์ได้ยินชื่อเสียงของผู้เฒ่ามานานแล้ว"

ซูฉางกงชมเชยอย่างเป็นกันเอง

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนน้ำเสียงและถามว่า: "ท่านผู้เฒ่ามีอะไรจึงมาหาข้าในวันนี้"

ซือคงเหวินได้ยินสิ่งนี้ เขาครุ่นคิดและพูดว่า: "ครั้งล่าสุดที่ข้าได้ยินว่าน้องชายซูเคยรับบทเป็นจานเอ๋อร์ และช่วยเขาจัดการกับคำขู่ของเมิ่งซัง"

ซูฉางกงฟังอย่างเงียบๆ

ซือคงเหวิน ถอนหายใจ: "เจ้าน่าจะได้ยินเกี่ยวกับสถานการณ์ในแก๊งค์วาฬยักษ์ตอนนี้ จานเอ๋อร์ ค่อนข้างมีเกียรติในแก๊งค์ แต่ตอนนี้เราไม่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตาย เมิ่งซัง นั้นมีความทะเยอทะยาน แม้ว่าเขาจะไม่ได้สร้างปัญหาในตอนนี้ แต่ข้าเชื่อว่าเขากำลังวางแผนที่จะขึ้นกุมอำนาจของแก๊งค์วาฬยักษ์"

แน่นอนว่าซูฉางกงรู้เรื่องนี้ แต่ ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เมิ่งซัง เก็บตัวต่ำและไม่แสดงความคิดเห็นมากเกินไป แต่เขาทำเพื่อหลีกเลี่ยงความสงสัยเพียงแค่เชิญชวนให้คนอื่นซุบซิบ

หลายคนสงสัยว่าเหตุการณ์ หลันหยูไห่ อาจเป็นปัญหาในด้านของเมิ่งซัง และ เมิ่งซัง จะไม่กระทำการในลักษณะที่มีรายละเอียดสูง เมื่อเกิดพายุดังกล่าวอย่างแน่นอน

แต่หลังจากช่วงเวลาหนึ่ง ความวุ่นวายก็ค่อยๆ สงบลง และหากไม่มี ซือคงจาน ก็แทบจะไม่มีใครในกลุ่มหัวหน้าแก๊งค์ที่สามารถแข่งขันกับเมิ่งซังได้ ในเวลานั้น เขาสามารถขึ้นสู่ตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์ได้โดยธรรมชาติ!

"สถานการณ์แบบนี้สามารถแก้ไขได้โดยให้หัวหน้าแก๊งค์ ซือคงหยง ออกไป? ด้วยบารมีของเขา เมิ่งซัง จะกล้าทำอะไรได้อย่างไร? ประโยคเดียวสามารถทำให้แก๊งค์ปลาวาฬยักษ์รวมกันเป็นหนึ่งเหมือนเดิมได้!"

ซูฉางกงอดไม่ได้ที่จะถาม ความสงสัยในใจข้ายังเป็นความสงสัยของใครหลายคนในแก๊งค์ค์วาฬยักษ์

สาเหตุที่ใหญ่ที่สุดที่ทำให้แก๊งค์ปลาวาฬยักษ์มีสถานการณ์ในปัจจุบันคือหัวหน้าซือคงหยงอยู่อย่างสันโดษเป็นเวลาหลายปีโดยไม่มีข่าวใดๆ ไม่น่าแปลกใจเลยคนที่เหลือจะสงสัย

ใบหน้าของซือคงเหวินเปลี่ยนไป เขาอ้าปากคิดว่าจะพูดอะไร ในขณะที่ ซือคงฮวง ที่อยู่ข้างๆพูดว่า: "คุณปู่ ให้ข้าบอกท่าน น้องสามไม่ใช่คนนอก! ไม่เป็นไรที่จะบอกเขา!"

"โอ้"

ซือคงเหวิน ถอนหายใจ ส่ายหัวและนิ่งเงียบ แต่เขาไม่ได้หยุด ซือคงฮวง เขารู้ว่าถ้าเขาต้องการให้ ซูฉางกง ช่วยตระกูลซือ เขาต้องจริงใจและบอกประเด็นสำคัญทั้งหมดให้เขาฟัง มิฉะนั้นจะไม่มีความหวัง!

ซือคงฮวงมองไปที่ ซูฉางกง ด้วยใบหน้าที่เศร้าสร้อย: "ไม่ใช่ว่าพ่อของข้าไม่ต้องการออกไปจัดการเรื่องของแก๊งค์ แต่เขาทำไม่ได้เพราะ... เขาตายแล้ว!"

"หัวหน้าแก๊งค์...ตายแล้วหรือ"

คำพูดเหล่านี้เหมือนสายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้าอย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่า ซูฉางกง จะเดาออกบ้าง แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงและประหลาดใจ

ซือคงหยง อยู่อย่างสันโดษมาหลายปี และโลกภายนอกก็มีการคาดเดามากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้ เช่น มีบางอย่างผิดพลาดในการฝึกของเขา หรือเขาบ้าไปแล้ว หรือเขาไม่ได้อยู่ในแก๊งค์วาฬยักษ์เลย และไปที่อื่น ออกท่องเที่ยว และแสวงหาความก้าวหน้า ที่ดินแดนอื่น

นอกจากนี้ยังมีคนไม่กี่คนที่คาดเดาว่า ซือคงหยง อาจไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป แต่การคาดเดานี้ไม่มีเหตุผลมากนัก

ซือคงหยง ยังคงอยู่ที่จุดสูงสุดในชีวิตของเขาและศิลปะการต่อสู้ของเขาแข็งแกร่งมากจนติดอันดับหนึ่งในนักสู้ชั้นนำในศิลปะการต่อสู้ ในเมืองโมลินทั้งหมด ใครสามารถเป็นภัยคุกคามต่อเขา หากเขาได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตในการต่อสู้กับปรมาจารย์สักคน ข่าวนี้จะต้องแพร่กระจายไปทั่วท้องฟ้าอย่างแน่นอน!

แต่ตอนนี้ ซือคงฮวงได้เปิดเผยสถานการณ์ของซือคงหยง ด้วยตนเอง ไม่ใช่เพราะเขามาถึงช่วงเวลาวิกฤตในการฝึกฝนและต้องการเวลานานในการปิดด่าน และฝ่าฟันอุปสรรคทลายขอบเขต ไม่ใช่เพราะมีบางอย่างผิดปกติกับการฝึกของเขา แต่เหตุผล ที่เขาไม่ปรากฏตัวต่อสาธารณะเป็นเวลาห้าหรือหกปีนั้นง่ายมาก เขาตายแล้ว!

ความจริงที่ว่าประชากรที่เหลือพูดความจริงนี้จะทำให้เกิดความสงสัยอย่างแน่นอน แต่ในฐานะลูกสาวของซือคงหยง ไม่จำเป็นต้องสงสัยในความน่าเชื่อถือของคำพูดของซือคงฮวง

“หัวหน้าตระกูล… เขาตายได้อย่างไร? ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เมืองโมลินนี้ สามารถคุกคามเขาด้วยนิ้วน้อยกว่าห้านิ้ว?”

ซูฉางกงอดไม่ได้ที่จะถาม ซือคงหยงตายไปแล้ว แต่ทำไมเขาถึงตาย?

ซือคงฮวงกัดฟันแน่น: "เขา... ถูกฆ่าโดยใครบางคน ในคืนวันหนึ่ง เจ็ดหรือแปดปีที่แล้ว ตอนที่ข้ายังเด็ก จู่ๆ พ่อของข้าก็รู้สึกอะไรบางอย่าง และทิ้งแก๊งค์ปลาวาฬยักษ์ไว้ตามลำพัง วันต่อมา เขากลับบ้านอย่างเงียบๆ"

"ในตอนนั้น พ่อของข้า...ได้รับบาดเจ็บสาหัส ร่างกายโชกไปด้วยเลือด อวัยวะภายในแหลกเป็นเสี่ยงๆ หัวใจหายไปครึ่งหนึ่ง กระดูกของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆนับครั้งไม่ถ้วน และมีบาดแผลนับไม่ถ้วนบนร่างกายของเขา เหลือเพียงลมหายใจสุดท้าย เขาถึงสามารถกลับบ้าน มาบอกลาข้าและพี่ชายของข้า"

มีร่องรอยของความโกรธและร่องรอยของความกลัวบนใบหน้าของนาง

ในสายตาของซือคงฮวง ซือคงหยงเป็นระดับตำนาน เขามีชื่อเสียงในเมืองโมลิน เมื่อเขายังหนุ่ม ด้วยศักดิ์ศรีที่ได้รับจากหมัดของเขาเอง ใครก็ตามที่กล่าวถึง ซือคงหยง จะต้องทึ่งในความแข็งแกร่งของเขา

แต่มันเป็นชายที่แข็งแกร่งคนหนึ่งที่ถึงจุดสูงสุด ซึ่งเป็นหนึ่งในชายที่แข็งแกร่งไม่กี่คนในจังหวัดโมลิน แต่พบกับศัตรูที่แข็งแกร่งและได้รับบาดเจ็บสาหัสกลับบ้าน หลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป และเสียชีวิตหลังจากนั้น!

สิ่งนี้สร้างภาพจำที่ไม่ดีให้กับซือคงฮวง ที่นางไม่มีวันลืมตลอดชีวิต พ่อของนาง ผู้ซึ่งไม่ย่อท้อในสายตาของนาง ได้รับบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตต่อหน้านาง

ซือคงเหวิน ที่อยู่ด้านข้างก็มีใบหน้าที่เศร้าและหนักใจเช่นกัน: "การเสียชีวิตของหยงเอ๋อร์นั้น เหนือความคาดหมายของทุกคน ในเวลานั้นจานเอ๋อร์ และฮวงเอ๋อร์ ยังเด็กเกินไปที่จะรับภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ ชายชราผู้นี้จึงออกคำสั่งให้ตระกูลซือ ปิดข่าวเรื่องนี้อย่างเคร่งขลัด เพียงบอกโลกภายนอกว่าหยงเอ๋อร์ อยู่ระหว่างการปิดด่านฝึกตน มีเป้าหมายที่จะไปถึงระดับที่สูงขึ้น!"

"นี่... ใครกันที่สามารถฆ่า ซือคงหยง ได้?"

หัวใจของซูฉางกง เต็มไปด้วยความสงสัย เขาไม่รู้ว่าเขาได้ยินอะไรมาบ้างในแก๊งค์ค์วาฬยักษ์นี้ เกี่ยวกับวีรกรรมของซือคงหยงมากี่รอบแล้ว ศักดิ์ศรีของอีกฝ่ายในแก๊งค์วาฬยักษ์นั้นสูงส่งจนไม่มีใครเทียบได้

การฝึกฝนทักษะของวาฬยักษ์ได้ก้าวสู่ขั้นสูงสุด และทุกครั้งที่เขาต่อสู้กับผู้อื่น เขาชนะทุกรอบและร่างศัตรูแทบจะแหลกสลาย

แต่นี่คือตัวละครดังกล่าว เมื่อคืนเมื่อเจ็ดหรือแปดปีที่แล้ว เขาต่อสู้กับศัตรูที่ไม่รู้จักและทรงพลัง กลับมาด้วยความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ และเสียชีวิตด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส!

เหตุที่มีข่าวลือไปนอกโลกว่าเขาอยู่อย่างสันโดษเป็นเพราะการตายของซือคงหยงนั้นมีความสำคัญยิ่ง หากรู้ถึงโลกภายนอก มันจะทำให้เกิดความโกลาหลอย่างแน่นอน และบางคนที่มีแรงจูงใจซ่อนเร้นจะฉวยโอกาส จึงปกปิดข่าวนี้ไว้

เดิมทีพวกเขาต้องการรอให้ซือคงจาน โตขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่จะให้เขารับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์ แต่ในตอนที่ซือคงหยง ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เมิ่งซัง ก็มีความทะเยอทะยานแบบหมาป่าและเผชิญหน้ากับเขาทุกที่

ตอนนี้ ซือคงจาน ไม่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายเพราะเรื่องของหลันหยูไห่

ซือคงเหวิน ส่ายหัวและถอนหายใจ: "เราไม่ทราบตัวตนของฆาตกร ที่ทำให้หยงเอ๋อได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ถึงแม้ว่าเราจะรู้ตัวตนของเขา... ข้าก็เกรงว่าจะมันเป็นการยากมากที่จะแก้แค้น"

ชายที่แข็งแกร่งที่สามารถฆ่าซือคงหยงต้องเหนือจินตนาการแน่ๆ ดังนั้นพวกเขาล้มเลิกความคิดที่จะแก้แค้นแล้ว!