ซูฉางกงเข้าใจความหมายของซือคงฮวง และต้องการให้ซูฉางกงช่วยเขา และแสร้งทำเป็นซือคงหยงเพื่อพบกับโจรสลัดทั้งสอง

“ตกลง ข้าจะไปหาพวกเขา!” ซูฉางกงตกลงโดยไม่ลังเล นอกจากนี้ เขายังต้องการทราบสถานการณ์เฉพาะของซือคงจาน

โดยไม่รอช้า ซูฉางกงเปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขา และแต่งตัวเป็น ซือคงหยง หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ เขาและซือคงฮวง ที่ติดตามมาก็มุ่งหน้าไปยังโถงจูอี้

“ท่านหัวหน้า!”

สาวกของแก๊งค์วาฬยักษ์ที่เห็นซูฉางกงตามทางทำความเคารพอย่างตื่นเต้น นานๆจะเห็นที

ประมาณครึ่งปีที่แล้ว หลังจากที่ซือคงหยง สังหารเมิ่งซัง และประกาศการกลับมาของเขา โดยพื้นฐานแล้วเขาก็ไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน ตอนนี้ดูเหมือนว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น และหัวหน้าแก๊งคนนี้ซึ่งแทบจะไม่มีใครเห็นแม้แต่หัวหน้าโถงของแก๊งค์วาฬยักษ์ ยังไม่ได้พบ!

ในโถงจูอี้ บนเก้าอี้กระดูกปลาวาฬ ซูฉางกงนั่งเงียบๆ โดยมีซือคงฮวงและซือคงเหวินอยู่ข้างๆ

"ถ้า... ถ้า จานเอ๋อร์ ยังไม่ตาย เขาจะได้รับการสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์ในอนาคต!"

ซือคงเหวินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

ในช่วงเวลานี้ สถานการณ์ของแก๊งวาฬยักษ์นั้นดีมาก ทั้งหมดเป็นเพราะ ซือคงหยง ได้ออกจากการปิดด่านไปแล้ว แต่ซือคงเหวิน รู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้ที่คนอย่าง ซูฉางกง จะอยู่ในแก๊งค์วาฬยักษ์ไปตลอดชีวิต และเขาต้องเลือกผู้สืบทอดที่ดี

และคนที่เหมาะสมที่สุด ก็คือ ซือคงจาน อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ ซือคงจาน ตายหรือมีชีวิตอยู่ ซือคงเหวินก็กังวลมาก เกี่ยวกับผู้สมัครรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์!

แต่ตอนนี้มีทูตโจรสลัดมาเยี่ยม ซือคงจานน่าจะยังไม่ตาย แต่อยู่ภายใต้การควบคุมของโจรสลัด พวกเขามาที่นี่เพื่อเจรจาเงื่อนไข!

"นำพวกมันเข้ามา!"

ซือคงเหวินทำให้จิตใจของเขามั่นคงและออกคำสั่งทันที

"ใช่!"

นอกห้องโถงจูอี้ สาวกของแก๊งค์วาฬยักษ์พาคนสองคนเข้าไปในห้องโถงจูอี้

ชายสองคนนี้อยู่ในวัยสามสิบ นิสัยดุร้าย ผิวหยาบกระด้าง นี่คือผิวของคนที่โดนลมและแดดตลอดทั้งปี รูปร่างหน้าตาคล้ายกันบ้าง น่าจะเป็นคู่พี่น้อง!

พวกเขาทั้งสองเข้าไปในห้องโถงจูอี้ สายตาของพวกเขากวาดไปทั่วห้องโถงจูอี้ที่ว่างเปล่า จากนั้นพวกเขาก็จับจ้องไปที่ซูฉางกงซึ่งกำลังนั่งสูงอยู่บนเก้าอี้กระดูกปลาวาฬ

ชายร่างสูงกำยำคนนี้นั่งอยู่บนเก้าอี้กระดูกปลาวาฬ มีลักษณะหยาบกระด้างและนิสัยของผู้บังคับบัญชาที่ดูเกียจคร้าน แต่ดวงตาของเขามีความรู้สึกกดขี่ที่มองไม่เห็น จ้องมองมาที่พวกเขา ทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว มันราวกับถูกสัตว์ดุร้ายพุ่งเป้า!

“เขา... เขาคือซือคงหยงใช่ไหม เขาดูแข็งแกร่งมาก!”

ทั้งสองกลืนน้ำลาย แม้แต่โจรสลัดอย่างพวกเขาที่อยู่ด้วยคมดาบ ก็ยังรู้สึกทึ่งกับความสง่างามของเขาเมื่อเห็น 'ซือคงหยง' แล้วคนธรรมดาล่ะ? ประมาณว่ากลัวแทบตาย

"ข้าชื่อ จูเว่ย!"

"ข้าชื่อ จูเฟิง!"

"คาราวะหัวหน้าแก๊งค์!"

ทั้งสองคนจับมือกันและแนะนำตัวเอง

“ไม่จำเป็นต้องสุภาพเกินไป เจ้าสองคนมาเพราะเรื่องของซือคงจานใช่ไหม บอกข้าสิว่าตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง!”

ซูฉางกง พูดอย่างเฉยเมย เสียงของเขาไม่ดัง แต่มันทำให้ จูเว่ย และ จูเฟิง รู้สึกหูหนวก

จูเว่ย สงบลง และกล่าวว่า: "รายงานหัวหน้าแก๊งค์ซือคงหยง คุณชาย ซือคงจาน สบายดี และตอนนี้เขาเป็นแขกของหลี่ฮุน ผู้นำของเรา"

ซือคงเหวิน และซือคงฮวง รู้สึกยินดีกับคำพูดเหล่านี้ ทั้งสองพูดความจริงต่อหน้า และพวกเขาก็โล่งใจมาก เมื่อรู้ว่าซือคงจาน ยังไม่ตายในตอนแรก แต่กลายเป็นนักโทษ!

ซูฉางกงไม่พูด แต่ซือคงเหวินก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า: "เจ้าสองคนมาที่นี่ตามคำสั่งของหลี่ฮุน ใช่ไหม บอกข้าสิ หลี่ฮุน ต้องการเงื่อนไขอะไรก่อนที่เขาจะปล่อยจานเอ๋อร์กลับมา!"

ทุกคนรู้ดีว่าหลี่ฮุน ส่งทูตมา และพวกเขาจะใช้ ซือคงจาน เป็นเบี้ยต่อรองเพื่อแลกกับผลประโยชน์อย่างแน่นอน!

จูเว่ยและจูเฟิง มองหน้ากัน และจูเฟิง ซึ่งอายุน้อยกว่าพวกเขาตอบว่า

"หัวหน้าของข้าบอกว่ามีเงื่อนไขที่ต้องหารือกัน แต่เราสองคนไม่มีคุณสมบัติที่จะเจรจาเงื่อนไข ดังนั้นข้าจึงเชิญท่านซือคงหยง ไปเยี่ยมผู้นำของข้า แล้วค่อยหารือกันในเรื่องนี้ และเราจะได้หาทางออกร่วมกัน!"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา สีหน้าของซือคงเหวิน และซือคงฮวง ก็เปลี่ยนไป

หลี่ฮุน โจรใหญ่อันดับห้าในทะเลฝนสีคราม มีนักรบในสังกัดจำนวนมาก ภายใต้การบังคับบัญชาของเขา แต่ต้องการให้ซือคงหยง ไปที่ดินแดนของเขา เพื่อเจรจาเงื่อนไข? นี่มันเชิญเต่าเข้าโกศชัดๆ!

ไม่เพียงแค่นั้น เป็นเวลาเกือบครึ่งปีแล้วที่ ซือคงหยง ออกจากการปิดด่านอีกครั้ง และตอนนี้ หลี่ฮุน ได้ส่งทูตไปยังแก๊งค์วาฬยักษ์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าในช่วงเวลานี้ หลี่ฮุน กำลังเตรียมการ และการเตรียมการก็เสร็จสมบูรณ์ จึงให้คนมาเชิญซือคงหยง อย่างกล้าหาญ!

นึกขึ้นได้ว่าสถานที่นั้นต้องเป็นบ่อมังกร ถ้ำเสือ หากไม่ตกลงเงื่อนไขกันก็ยากที่จะออกไปได้

หลี่ฮุน คนนี้ใช้ ซือคงจาน เป็นภัยคุกคาม เป็นการสมรู้ร่วมคิดที่ชัดเจน เขาต้องการล่อผู้นำที่ทรงพลังของแก๊งวาฬยักษ์ในจังหวัดโมลิน ไปที่บ่อมังกรและถ้ำเสือที่เขาจัดไว้ และมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเขาว่าเขาจะทำอะไร ที่อยากพูดถึงในตอนนั้น

“แล้วถ้าข้าไม่ไปล่ะ”

ซูฉางกงพูดอย่างใจเย็น จ้องมองพวกเขาสองคน

จูเว่ย และจูเฟิง กลืนน้ำลายและลังเล แต่เมื่อพวกเขานึกถึงคำสั่งของ หลี่ฮุน พวกเขาก็กัดฟัน และจูเว่ย ก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า "หัวหน้าขอให้เรานำของบางอย่างมา"

หลังจากพูดจบ จูเว่ย ก็รีบล้วงกระเป๋าใบเล็กๆ ออกมาจากอก ดูเหมือนว่าจะเป็นถุงผ้าและมีอะไรบางอย่างอยู่ข้างใน แต่จูเว่ย กัดกระสุน และแก้ผ้าออกเผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ในนั้น

มันเป็นนิ้ว นิ้วซีดและไม่มีเลือด และดูเหมือนนิ้วก้อยของมนุษย์

"นิ้วนี้..."

ซือคงเหวิน และซือคงฮวง ลุกขึ้นทันที ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างควบคุมไม่ได้

จูเว่ย มองไปที่ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของซูฉางกง และพูดอย่างระมัดระวัง

"ผู้นำกล่าวว่า... ถ้าหัวหน้าซือ ไม่ให้เกียรติ ในการก้าวไปข้างหน้า คราวหน้าก็จะไม่ใช่นิ้วจากนายน้อยของตระกูลเจ้า..."

หลังจากพูดจบ ทั้งจูเว่ย และจูเฟิง แอบคร่ำครวญ รู้สึกหวาดกลัวอยู่ในใจ เพราะกลัวหัวหน้าแก๊งค์วาฬยักษ์จะทุบตีพวกเขาจนตายด้วยความโกรธ!

เพื่อให้ ซือคงหยง ไปที่ไซต์ของเขาอย่างเชื่อฟัง เพื่อเจรจาเงื่อนไข หลี่ฮุน จึงตัดนิ้วก้อยข้างหนึ่งของซือคงจานโดยตรง และใช้เป็นการขู่ หากซือคงหยงไม่ไป ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หลี่ฮุนจะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ!

โจรสลัดที่ดุร้ายเหล่านี้มองดูซูฉางกงด้วยความสิ้นหวัง!