หลังจากกลับมาที่นิกายหลิงเต๋า เป็นเวลาหลายวัน ทุกอย่างในนิกายหลิงเต๋า เป็นปกติ

อย่างไรก็ตาม เฮ่อเหลียนหยวนและคนอื่นๆ ไม่รู้เลยว่า ซูฉางกง ได้ทำสิ่งที่น่าอัศจรรย์ในระหว่างการเดินทางของเขา ตัดหัว ฉีกัง ผู้บังคับบัญชาคนที่สามของแผนกปราบปิศาจ และทำลายสาขาของ สมาคมชีวิตและความตาย!

"อีกซักพัก ข้าต้องไปที่ศาลาฉางหยุน ก่อนหน้านั้น ข้าได้มอบหมายให้ ชางเหวินหยู ช่วยซื้อวัสดุยาของยาเทียนหลิง แล้ว ตอนนี้เรามาศึกษาภาพวานรปิศาจเก็บดาวกันก่อน"

แม้ว่าเขาจะถูกฉีกัง หลอกมาก่อน แต่ใบสั่งยาของยาเม็ดวิญญาณแห่งสวรรค์ ที่เขาได้รับจากฉีกังนั้น ไม่มีปัญหา ซูฉางกง ก็อ่านอย่างระมัดระวัง ท้ายที่สุด ในสายตาของฉีกัง ซูฉางกง และคนอื่นๆ ต่างก็ต้องตายที่นั่น ไม่จำเป็นต้องเอาสูตรยาปลอมไปให้เขาหรอก ถ้าหากเขาตายก็แค่เก็บกลับไป

ยาอายุวัฒนะที่จำเป็นสำหรับยาเทียนหลิง นั้นมีค่ามากและต้องใช้เวลาและความพยายามในการรวบรวมทั้งหมดที่มีภูมิหลังของศาลาฉางหยุน ซูฉางกง ก็เลยต้องรอ ระหว่างรอ ซูฉางกง ก็ศึกษาภาพวาดวานรปิศาจยักษ์อย่างรอบคอบ !

กางภาพวาดออกและแขวนไว้บนผนัง ซูฉางกงมองดูอย่างระมัดระวัง

ภาพวาดนี้ไม่ใหญ่มากนัก กว้างมากกว่าหนึ่งฟุตและยาวกว่าหนึ่งเมตร เป็นภาพวาดแนวตั้ง เมื่อกางออก เป็นภาพลิงยักษ์สีดำที่วาดอยู่ในนั้นเหมือนจริงมาก

ซูฉางกงจ้องมองที่ภาพวาดด้วยดวงตาทั้งสองข้าง และจิตใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะหมกมุ่นอยู่กับมัน

….

เทือกเขาป่าเถื่อน ภูเขาสูงหลายพันเมตรมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง แผ่กว้างออกไปหลายพันไมล์ และมีสัตว์หายากและแปลกใหม่อาศัยอยู่ในนั้นนับไม่ถ้วน และสัตว์ที่ทรงพลังที่สุดคือลิงยักษ์ที่เหมือนราชาปีศาจ!

อาศัยศักยภาพเหนือมนุษย์และความเฉลียวฉลาด ประกอบกับความมีชีวิตชีวาในภาพวาด ซูฉางกงดูเหมือนจะเข้าสู่มุมมองของไป่ซิงจือและเห็นร่างที่แท้จริงของลิงปีศาจ

ในวันธรรมดา ลิงปีศาจจะนอนหลับสนิท ยกเว้นการปล้นสะดม มันจะตื่นขึ้นทุกเดือนเมื่อพระจันทร์เต็มดวง

“โฮก!”

ในคืนพระจันทร์เต็มดวง วานรปีศาจตัวนี้ดูบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม มันมีพลังพิเศษและสามารถทลายภูเขาและต้นไม้ คำรามและเดือดดาลจนสุดหัวใจ อากาศบิดเบี้ยวไปหมด!

"มันอยากจะหยิบดาวและหยิบดวงจันทร์ ... "

ซูฉางกงกล่าวอย่างลับๆ ว่า เขาเข้าใจจุดประสงค์ของวานรปีศาจตัวนี้ และต้องการดึงดวงดาวจากท้องฟ้า

แต่แน่นอนว่านี่คือเทพนิยาย ดวงดาวตั้งอยู่สูงบนท้องฟ้า คั่นด้วยระยะทางที่ไม่มีที่สิ้นสุด ไหนเลยจะเอื้อมถึง แม้ว่าลิงปีศาจตัวนี้จะเป็นเจ้าเหนือหัวของเทือกเขาที่แห้งแล้ง แต่มันก็เป็นสัตว์อสูรแท้จริง มันสามารถเทียบเคียงกับนักบุญการต่อสู้ได้ แต่ก็ยังทำไม่ได้ ที่จะไขว่คว้าดวงดาว

แต่วานรปีศาจตัวนี้ก็อดทน เมื่อใดก็ตามที่พระจันทร์เต็มดวง ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยดวงดาวที่สว่างไสว และดูเหมือนว่าระยะห่างของมันใกล้เข้ามาอีกนิด มันจะยืดแขนลิงของมันออกไปคว้าดาวที่สว่างไสวทีละดวง แต่ใครจะรู้มันอาจจะไม่ได้คว้าดาว แต่เป็นการคว้าพลังจากดวงดาวก็เป็นไปได้

"นักบุญ ไป่ซิงจือ ที่วาดภาพวาดนี้เป็นคนที่แปลกจริงๆ ... "

ซูฉางกง อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ลิงปีศาจตัวนี้น่ากลัวมาก ไป่ซิงจือ สามารถสังเกตท่าทางของมันในระยะใกล้ และหลังจากนั้นก็นำมันมาวาดภาพ เขาย่อม ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน หรือหากวาดออกมาจากจิตนาการจริงๆ นั่นยิ่งทรงพลังยิ่งกว่า

ในความเป็นจริง ไป่ซิงจือ เป็นหนึ่งในนักบุญการต่อสู้ที่มีชื่อเสียงชั่วนิรันดร์!

“ดูให้ดี… การเคลื่อนไหวที่ดูวุ่นวายของวานรปีศาจนั้นแท้จริงแล้วเป็นวิธีการฝึกตนอย่างหนึ่งของมัน ข้าอาจลองรวมมันเข้ากับทักษะการชกมวยของข้าด้วยก็ได้!”

ยามนั้น ซูฉางกงก็เข้าใจด้วยว่า ลิงปีศาจนั้น ไม่ใช่แค่ทำอะไรไร้ประโยชน์ แต่มันกำลังฝึกฝน ดวงตาของเขาสดใส ผ่านภาพวาดของวานรปิศาจเก็บดวงดาว เขาได้สังเกตการฝึกฝนของวานรปิศาจ เขาพยายามเข้าใจความลึกลับ เขาไม่เพียงต้องคิดเท่านั้น แต่เขายังต้องฝึกฝนอีกด้วย

เมื่อความคิดของซูฉางกงเคลื่อนไหวเล็กน้อย ลิงยักษ์ขนสีดำทมิฬที่มีความสูง 10 ฟุตก็โผล่ออกมาข้างหลังเขา

"ฮู้ฮู!"

ภาพหลอนของวานรยักษ์เลียนแบบลิงวิเศษในการแปลงร่าง แขนลิงคู่หนึ่ง เรียนรู้มันเหมือนแบบจำลอง!

ซูฉางกงค่อยๆ ตกอยู่ในสภาพประหลาด ภาพหลอนของวานรยักษ์ที่อยู่ข้างหลังเขาดูเหมือนมีชีวิต แต่จริงๆ แล้วมันถูกสร้างขึ้นจากความคิดของเขาเองและเหมือนภูติผี

แต่ด้วยการบ่มเพาะ ปีศาจวานรยักษ์ดูเหมือนจะมีจิตวิญญาณ ดวงตาสดใสขึ้น ร่างกายแข็งแรงขึ้น และทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยเสน่ห์ตามธรรมชาติ

หวู่ฉินซี (10% ของระดับ 10, ระดับที่น่าตกใจ)

"หวู่ฉินซี ของข้า... มีความเคลื่อนไหวแล้ว!"

ซูฉางกงอดไม่ได้ที่จะแสดงใบหน้าที่มีความสุข

หวู่ฉินซี เป็นศิลปะการป้องกันตัวแรก ที่ซูฉางกงเรียนรู้ และยังเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ยาวนานที่สุดที่เขาฝึกฝนมา ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้แรกที่ไปถึงระดับ 10

แต่หลังจากถึงระดับ 10 ซูฉางกงก็ไม่ย่อท้อแม้ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ความก้าวหน้าของเขาช้ามาก

ซูฉางกงรู้ว่าเขาฝึกฝนหวู่ฉินซีในระดับของเขา และความสำเร็จของเขาในหวู่ฉินซีนั้นสูงกว่าบุคคลที่สร้างหวู่ฉินซีนี้อยู่แล้ว และเป็นการยากที่จะสร้างความก้าวหน้าบนพื้นฐานดั้งเดิม จำเป็นต้องนำออกมา ใหม่ผ่านเก่า และเปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้

แต่ตอนนี้ ภาพวาดวานรปีศาจเก็บดวงดาวทำให้ซูฉางกงเข้าใจอะไรบางอย่าง!

หวู่ฉินซี เองคือการสังเกตทักษะการชกมวยเพื่อสุขภาพที่สร้างขึ้นโดยสัตว์ห้าชนิด การสังเกต "สัตว์" เป็นวิธีที่จะทำให้พวกเขาไปถึงระดับที่สูงขึ้น!

แน่นอนว่าสัตว์อสูรตัวจริงได้สูญพันธุ์ไปนานแล้ว และเป็นเรื่องยากที่จะได้เห็นมันในหนึ่งพันปีในสมัยราชวงศ์หยาน อย่างไรก็ตาม ด้วยภาพวาดที่หาใครเทียบไม่ได้นี้โดยปรมาจารย์ด้านการวาดภาพ ซูฉางกง โชคดีที่ได้เห็นมัน เหมือนกับเขาได้เห็นสัตว์อสูรตัวจริง

"ถ้าหวู่ฉินซี ของข้าไปถึงระดับ 11 ไม่เพียงแต่อายุขัยของข้าจะเพิ่มขึ้นอีกครั้ง แต่มันจะลึกลับและทรงพลังมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ด้วย!" ซูฉางกงเต็มไปด้วยแรงจูงใจ จดจ่อกับการฝึกฝนหวู่ฉินซี

เวลาผ่านไปทุกนาทีและทุกวินาที และความเข้าใจของซูฉางกงก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สองหรือสามเดือนผ่านไปในพริบตา

ในตอนกลางคืน พระจันทร์เต็มดวงลอยอยู่บนท้องฟ้า ซูฉางกงนั่งไขว่ห้างอย่างเงียบๆบนภูเขาหินด้านหลังของนิกายหลิงเต๋า ในขณะที่ภาพหลอนของลิงยักษ์เหยียดแขนอยู่ในอากาศด้านหลังเขา!

“แคร๊ก!”

วานรปิศาจยักษ์คว้าอากาศด้วยมือขวา และก้อนหินขนาดใหญ่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตรอยู่ห่างออกไปสิบฟุต ราวกับถูกบีบด้วยแรงมหาศาล แตกและระเบิด และเศษหินก็ปลิวว่อน

"ชิล่า!"

ปีศาจลิงยักษ์ดึงมือซ้ายของเขาออก ต้นไม้ขนาดใหญ่หนาเท่าแขนคนอยู่ห่างออกไป 200 เมตรถูกดึงออกมาจากพื้นเหมือนหัวไชเท้า และต้นไม้จำนวนมากถูกดึงออกจากพื้นดิน ทีละต้นๆ

ซูฉางกงรู้สึกบางอย่างในใจของเขา ราวกับว่าเขากลายเป็นสัตว์อสูรวานรปิศาจตัวจริง เขาพับมือโดยไม่รู้ตัว และด้วยการหยิกห้านิ้ว เงาของวานรยักษ์ที่อยู่ข้างหลังเขาก็เคลื่อนไหวแบบเดียวกัน

"บูม!"

มีเสียงอู้อี้จากอากาศด้านหน้า และพื้นที่ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวและจมลง ราวกับว่าพื้นผิวของทะเลสาบบิดเบี้ยว ซูฉางกงกุมพื้นที่นั้นไว้ในฝ่ามือ และแม้แต่ร่องรอยของอากาศก็ไม่สามารถเล็ดลอดออกไปได้!

"สุดยอดมาก... การเคลื่อนไหวนี้มีเสน่ห์ของสัตว์อสูร อสูรกาย ลิงปิศาจ ด้วยมือทั้งสองข้าง ทุกสิ่งในระยะหนึ่งร้อยเมตรอยู่ภายใต้การควบคุม คุณสามารถได้ทุกสิ่งที่คุณต้องการ"

ซูฉางกงเปิดตาของเขา มองไปที่มือของเขา เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความชื่นชม

หวู่ฉินซี (20% ที่ระดับ10 ระดับที่น่าตกใจ)

สัตว์อสูรวานรปิศาจจริงๆ เชี่ยวชายในพลังอันยิ่งใหญ่ในการเคลื่อนย้ายภูเขาและแม่น้ำ ซูฉางกง ได้เห็นเสน่ห์ของมันผ่าน ‘ภาพวาดวานรปิศาจเก็บดวงดาว ’ ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาและรวมเข้าด้วยกัน ในทักษะหวู่ฉินซีของซูฉางกงมีความก้าวหน้าอย่างมาก และเขาเฉียวชาญการเคลื่อนไหวคล้ายกับการเคลื่อนภูเขาและดึงภูเขา!

แน่นอน ซูฉางกงไม่สามารถทำสิ่งน่ากลัวเท่ากับวานรปีศาจ ที่ต้องการกำจัดดวงดาว แต่มันก็ลึกลับมาก ภายในระยะหนึ่งร้อยเมตร แม้แต่ความว่างเปล่าก็สามารถถูกคุมขังได้ มันเป็นวิธีการที่ลึกลับมากในการ จับแล้วดึงดาว!

"เคล็ดลับนี้ควรเรียกว่า ลิงปีศาจทะยานฟ้า!"

ซูฉางกงแสดงท่านี้ที่สร้างขึ้นหลังจากสังเกตภาพวาดลิงปิศาจ ชื่อ ลิงปีศาจทะยานฟ้าน่าจะเหมาะกว่า!

หากซูฉางกงเชี่ยวทักษะนี้มาก่อน ชายชราชุดดำจะหนีไปพร้อมกับกู่โถวไม่ได้อีกต่อไป

แม้จะจัดการกับฉีกัง แต่เขาก็ยังใช้มันเพื่อกักขังเขาเพื่อไม่ให้เขาหลบหลีได้ประมาณว่า ซูฉางกง สามารถใช้พลังทำลายล้างของเขาเพื่อฆ่าเขาในหนึ่งหรือสองครั้ง!

"ถ้า... ข้าสามารถได้รับภาพวาดอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ทั้งห้าโดย ไปซิงจือ แล้วสังเกตและทำความเข้าใจพวกมันทีละภาพ และมองเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของสัตว์อสูร บางทีสัตว์ทั้งห้าของข้าอาจสร้างความก้าวหน้าครั้งใหญ่และเข้าสู่ ระดับใหม่ น่าเสียดาย... มันไม่ง่ายเลย...”

ซูฉางกงอดคิดเช่นนี้ไม่ได้

เสือ กวาง หมี ลิง และนก ไป่ซิงจือ วาดภาพนกและสัตว์ได้ดีที่สุด ภาพวาดหลายสิบภาพที่เขาทิ้งไว้เป็นภาพที่เขาวาดโดยสังเกตสัตว์จริงๆ ซึ่งส่วนใหญ่มีสัตว์อสูรทั้ง 5 ประเภทนี้

ภาพวาดวานรปิศาจเก็บดวงดาว ได้ปรับปรุง หวู่ฉินซี ที่ ซูฉางกง เชี่ยวชาญอย่างมาก หลังจากดูภาพสัตว์ร้ายจริงอีกสี่ภาพ ด้วยศักยภาพและความเข้าใจของเขา เขาสามารถนำหวู่ฉินซี ไปสู่ระดับที่สูงขึ้นได้อย่างแน่นอน!

ไป่ซิงจือ เป็นตัวตนในสมัยบรรพกาล ยุคนั้นยังมีสัตว์อสูรอยู่มากมาย ตอนนี้สัตว์อสูรสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ชื่อเสียงของ ไป่ซิงจือ ได้ยินโดยผู้รอบรู้บางคนเท่านั้น ไม่มีใครรู้ว่าใคร ภาพวาดพวกนั้นอยู่ที่ไหนบ้าง หรืออาจถูกทำลายไปแล้วในเส้นทางแห่งประวัติศาสตร์

เป็นเรื่องยากอย่างยิ่งที่จะได้รับภาพวาดที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ทั้งห้าที่เขาทิ้งไว้!