ภาพลวงตาของวานรยักษ์ร่างดำทมิฬที่อยู่ข้างหลังซูฉางกงสลายไป และซูฉางกงรู้สึกวิงเวียนเล็กน้อยในสมองของเขา ซึ่งเกิดจากความคิดและพลังงานที่อ่อนล้า แต่สำหรับซูฉางกง เขาฟื้นพลังหลังจากหลับไปได้ไม่นาน

“หมอฮัวซานน่าจะอยู่ที่นั่น ยังมีกลิ่นอายจางๆ รวมตัวกันอยู่ที่นั่น มันควรจะเป็นคุกที่ใช้คุมขังนักโทษ”

ซูฉางกงลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปทางหนึ่ง ในห้องโถงนั้น ซูฉางกงได้พบมันแล้ว ผ่านการไหลของพลังงานทางจิตวิญญาณ หมอฮัวซาน อยู่ในสถานที่ที่เขาอยู่และเขาไปที่นั่นหลังจากจัดการกับนักรบจากสำนักหัวใจเหล็ก

มีซากศพอยู่ตามทางและกลิ่นเลือดก็อบอวล ซูฉางกงไม่ได้มองดูศพที่พื้น เขาผ่านประสบการณ์การต่อสู้นองเลือดในทุ่งหญ้าอาทิตย์ตก เห็นซากศพเกลื่อนทุ่งและเลือดไหลเหมือนแม่น้ำ เขาดูปกติมากเมื่อเผชิญกับฉากดังกล่าว

"เกิดอะไรขึ้นข้างนอก?"

ในห้องโถง ชายชราผมขาวและใบหน้าเหมือนเด็กเต็มไปด้วยความกังวลและประหลาดใจ เขาหลับไป และถูกปลุกให้ตื่นจากการเคลื่อนไหวเสียงดังข้างนอก

เขาคือหมอฮัวซาน

ภายนอกวุ่นวายเกินไป เสียงตะโกนฆ่ากัน เสียงกรีดร้องและร้องขอความเมตตาสามารถได้ยินได้ไม่รู้จบ เหมือนกับกองกำลังนับพันต่อสู้กัน เป็นไปได้ไหมว่าแก๊งอื่น หรือแม้แต่รัฐบาลโจมตี สำนักหัวใจเหล็ก ในที่สุด?

แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งในสี่ของชั่วโมง ทุกอย่างเงียบลง นี่คือภูเขาเถี่ยซิน ซึ่งง่ายต่อการป้องกันและยากต่อการถูกโจมตี

"กรี๊ด!"

ท่ามกลางเสียงประหลาดใจของหมอฮัวซาน กลอนประตูถูกตัดออกและเสียงถูกผลักเปิดดังขึ้น ชายหนุ่มในชุดดำปรากฏตัวที่ประตู เขาถือธนูสีดำขนาดใหญ่ ดวงตาของเขาแคบและยาว ซึ่งทำให้อารมณ์ของเขาดูเย็นชามาก

ใบหน้าของเขาซีดเล็กน้อยราวกับว่าเขาป่วยมานานและลมหายใจของเขาก็อ่อนแรง

คนที่มาคือซูฉางกงโดยธรรมชาติ

เมื่อซูฉางกงเข้าไปในห้องโถง เขาก็เห็นหมอฮัวซานนั่งอยู่ข้างเตียงไม้

หมอฮัวซาน ไม่กล้าหายใจ เขารู้สึกได้ถึงความหวาดกลัวของชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าเขาโดยสัญชาตญาณ ออร่าจางๆ ที่เขาปล่อยออกมานั้น ลึกกว่าของ หวังเถี่ยซาน ผู้นำของนิกายหัวใจเหล็ก!

เมื่อเห็นหมอฮัวซาน อารมณ์ของซูฉางกงก็ซับซ้อนเล็กน้อย นับเป็นโชคชะตาที่หาได้ยากจริงๆ ที่เราจะได้พบกันอีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายปีเมื่อเราพบกันครั้งแรกที่ เฮยตี้วิวล่า!

ซูฉางกงรู้สึกดีที่ได้เจอ

หลังจากนั้นไม่นาน หมอฮัวซานก็ได้ถามอย่างระมัดระวังว่า

“นักรบหัวใจเหล็ก ไปไหนแล้ว”

“ตายแล้ว” ซูฉางกงเอ่ย

คำพูดนี้ทำให้หมอฮัวซาน แอบตกใจ ในช่วงเวลาสั้นๆ ผู้คนนับพันจากสำนักหัวใจเหล็ก เสียชีวิต? ชายหนุ่มในชุดดำต่อหน้าเขาทำทั้งหมดหรือไม่? ซูฉางกงมองเข้าไปในส่วนลึกของห้องโถง และเขาเห็นเตียงเรียงต่อกัน ผู้หญิงเหล่านี้นอนอยู่บนเตียงแต่ละเตียง ผู้หญิงเหล่านี้นอนไม่ก็นั่ง หรือไม่ก็เบียดเสียดอยู่ที่มุมเตียง มองมาทางนี้ด้วยความสยดสยอง หลังจากการสแกนมีคนอย่างน้อยหลายสิบคน

"ทำไมมีผู้หญิงมากมายที่นี่" ซูฉางกงถามด้วยความสงสัย ผู้หญิงเหล่านี้หลายคนดูเหมือนจะเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาที่มีหน้าตาธรรมดาๆ และใบหน้าซีดเซียว นักรบหัวใจเหล็ก ไม่ควรใช้พวกนางเพื่อความบันเทิง ดูเหมือนว่าเมื่อเห็นว่าซูฉางกงไม่ได้มีเจตนาร้าย หมอฮัวซานพูดด้วยใบหน้าที่โกรธเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้

"ไอ้พวกสารเลวจากสำนักเถี่ยซินเหมินนั้นวางแผนที่จะใช้พวกนางทำในสิ่งที่ไม่สมควร พ่อหนุ่ม เจ้าตามข้ามา"

“อืม” ซูฉางกงพยักหน้าเล็กน้อย หมอฮัวซานมีนิสัยอ่อนโยนและไม่ค่อยสบถออกมาแบบนี้

หมอฮัวซาน นำซูฉางกง ออกจากห้องโถงและมุ่งหน้าไปยังห้องหนึ่ง

"พวกเขาตายหมดแล้ว..." ระหว่างทาง หมอฮัวซาน ก็ตกใจเช่นกันเมื่อเห็นศพของนักรบหัวใจเหล็ก

พวกเขาทั้งหมดถูกฆ่าโดยชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าเขา? ขณะที่ตกใจ หมอฮัวซานอดไม่ได้ที่จะพูดว่า: "ทำได้ดีมาก!"

และเมื่อหมอฮัวซานพาซูฉางกงเข้าไปในห้องหนึ่ง หมอฮัวซานจุดเทียนข้างๆเขา และเห็นซูฉางกงอยู่ข้างหน้าของเขา ซูฉางกงก็ตกตะลึงกับภาพที่เห็นเช่นกัน

ในห้องมีขวดแก้วใสหลายสิบขวด มีของเหลวที่ไม่รู้จักอยู่ในขวด และสิ่งที่แช่อยู่ในขวดนั้นมีเลือดและสิ่งเล็กๆ ค่อนข้างคล้ายกับเด็กทารก!

แม้แต่ซูฉางกงที่ได้เห็นฉากการฆ่าและการนองเลือดหลายครั้งก็ยังตกใจกับฉากนี้

หมอฮัวซาน ที่อยู่ข้างๆถอนหายใจ: "นี่คือตัวอ่อนของทารกที่กำลังจะก่อตัวและยังไม่ก่อตัว ... ผู้หญิงที่ถูกจับคือหญิงตั้งครรภ์ และจากนั้นก็ถูกผ่าคลอด” ซูฉางกงได้ยินก็ตกใจเช่นกัน

เรื่องแบบนี้เรียกได้ว่าไร้มนุษยธรรม และมันก็น่ากลัว!

“ทำไมพวกเขาทำเช่นนี้?” ซูฉางกงถามพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย

หมอฮัวซานมองซูฉางกงอย่างลึกซึ้ง: "ข้าได้ยินมาว่าเมื่อคนอยู่ในครรภ์มารดาจะมีพลังงานโดยธรรมชาติซึ่งจะให้กำเนิดชีวิตและภูมิปัญญาของทารก เก็บรักษาไว้อย่างดี ในทางทฤษฎีมีวิธีสกัดพลังงานโดยกำเนิดจากมัน ดังนั้นนิกายปีศาจบางสำนักจึงใช้เงินจำนวนมากเพื่อรวบรวมสิ่งนี้ไปเพื่อฝึกฝน”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ซูฉางกงตกตะลึง!

ในกระบวนการกำเนิดชีวิต จะมีพลังฉีติดตัวมาแต่กำเนิด แม้แต่คนธรรมดา และเมื่อเกิดมาแล้ว เมื่อสัมผัสกับสิ่งโสโครกของโลก ฉีที่มีมาแต่กำเนิดจะถูกเผาผลาญ และจะเหลือน้อยมาก

ดังนั้น เพื่อเข้าถึงสถานะก่อกำเนิด นักรบจำเป็นต้องปรับแต่งพลังปราณก่อกำเนิด และกลับคืนสู่ร่างกายก่อกำเนิด!

อย่างไรก็ตาม ปราณก่อกำเนิดนั้นหาได้ยาก ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และสถานที่ที่มีภูเขา และแม่น้ำที่สวยงาม บางครั้งก็มีปราณก่อกำเนิดเกิดขึ้น แต่จำนวนมีจำกัด และทั้งหมดถูกควบคุมโดยนิกายลับ ราชวงศ์ และตระกูลโบราณ

คนนอกที่ต้องการเข้าสู่ ขอบเขตเซียนเทียนหรือก่อกำเนิด และได้รับเซียนเทียนฉีหรือปราณก่อกำเนิด ขึ้นอยู่กับโชคเท่านั้น หรือเข้าร่วมกับกองกำลังที่ยิ่งใหญ่เหล่านี้!

และนิกายปีศาจบางแห่งมีวิธีอื่นในการรับปราณก่อกำเนิด หนึ่งในนั้นคือ ‘จื่อเหอ’ ซึ่งใช้ทักษะลับในการสกัดปราณก่อกำเนิด ปริมาณที่มากพอที่จะรวบรวมเป็นเกลียวเพื่อสร้างนักรบก่อกำเนิด ดังนั้นพวกเขา ยินดีที่จะซื้อในราคาสูง

หวังเถี่ยซาน จ้าวสำนัก สำนักหัวใจเหล็ก ติดต่อกับนักรบปิศาจคนหนึ่ง โดยรู้ว่าอีกฝ่ายจะใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อซื้อจื่อเหอ ดังนั้นเขาจึงลักพาตัวหญิงมีครรภ์จากบริเวณใกล้เคียงและรวบรวม ‘จื่อเหอ’ จากพวกเขา แล้วขายให้กับนักรบปิศาจ เพื่อแลกกับทรัพยากรการฝึกฝน

ไม่น่าแปลกใจที่กลุ่มโจรขนาดเล็กที่มีผู้คนหลายพันคนมีปรมาจารย์ในระดับขอบเขตฉีและเลือดมังกร ทรัพยากรการฝึกอบรมของหวังเถี่ยซาน ควรได้รับจากนักรบปีศาจ

ความเย็นยะเยือกเกิดขึ้นในใจของซูฉางกง บางคนสามารถละทิ้งศีลธรรมและมโนธรรมขั้นพื้นฐานที่สุดได้อย่างแท้จริงเพื่อผลประโยชน์และวัตถุประสงค์ ซูฉางกงคิดว่าเขาจะไม่มีวันทำมันได้!

“เหตุผลที่หวังเถี่ยซานจับข้า ก็เพื่อให้ข้าที่เป็นหมอ ดูแลหญิงมีครรภ์เหล่านี้ และใส่ใจกับสุขภาพของพวกนาง”

หมอฮัวซาน ถอนหายใจ

สตรีมีครรภ์เหล่านี้ พูดให้ชัดเจน ทารกในครรภ์เป็นทรัพย์สินอันล้ำค่าสำหรับหวัง เถี่ยซาน และพวกเขาล้วนเป็นสมบัติที่สามารถแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรการบ่มเพาะจากนักรบนิกายปีศาจได้! จึงจำเป็นต้องให้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญดูแลและตรวจเช็คอย่างสม่ำเสมอ!

เมื่อหมอฮัวซาน รู้ถึงจุดประสงค์ของหวังเถี่ยซาน เขาโกรธมากจนแทบเป็นลม แต่ในฐานะหมอ เขาไม่สามารถทำอะไรได้ เขาทำได้เพียงเชื่อฟังก่อน แล้วค่อยคิดหาวิธีอื่น

โชคดีที่ความดีและความชั่วมีกรรมของตัวเอง คนที่โหดเหี้ยมและมีอำนาจมากกว่า หวังเถี่ยซาน มาที่เถี่ยซินเหมิน และฆ่านักรบเถี่ยซินเหมิน จากบนลงล่าง นี่คือสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ!

ซูฉางกงรู้สึกเสียใจที่เขาฆ่าหวังเถี่ยซานและคนอื่นๆ อย่างมีความสุขเกินไป หากคนเหล่านี้ตกอยู่ในมือของรัฐบาลและยาเหมิน พวกเขาทั้งหมดจะถูกตัดสินประหารชีวิต

ซูฉางกงสูดลมหายใจลึกและสงบลง เขารู้ว่าธรรมชาติของโลกนี้โหดร้าย ในสายตาของผู้ที่แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาไม่สามารถถูกมองว่าเป็นมนุษย์ แต่เป็นอาหารสำหรับการทำให้ตนแข็งแกร่งขึ้น เป็นแค่กระเทียมหอม!

สิ่งที่ซูฉางกงทำได้คือสร้างความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง สำหรับโลกนี้ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยคนเพียงคนเดียว

“หมอฮัวซาน ข้าได้พบลูกศิษย์ของท่านมาก่อนฮัวอี้ ก่อนหน้านี้ และข้าตัดสินใจทำแบบนี้ เมื่อได้ยินเกี่ยวกับการกระทำที่ชั่วร้ายของเถี่ยซินเหมินจากเขา ตอนนี้เรื่องได้รับการจัดการแล้ว ข้าต้องเตรียมตัวออกไป ส่วนการรายงานต่อเจ้าหน้าที่ พวกท่านทำด้วยตัวเอง และดูแลผลที่ตามมาด้วย”

ซูฉางกงกล่าวกับหมอฮัวซาน

เหตุผลที่ซูฉางกงปรากฏตัวที่นี่เป็นเพราะหมอฮัวซานเคยใจดีกับเขาครั้งหนึ่ง และเขาไม่สามารถยืนเฉยเมื่อพบเขา

เมื่อเรื่องนี้สงบลงแล้ว ซูฉางกงไม่ต้องการก่อปัญหาอีกต่อไป ดังนั้นเขาจะไปที่โกดังของสำนักหัวใจเหล็กเพื่อดูว่ามีของมีค่าอยู่หรือไม่ หรือมีหนังสือตำราคัมภีร์ลับ สมบัติและอื่นๆ ก่อนที่จะจากไป

ซูฉางกงเองก็ไม่อยู่ในสภาพที่ดีในตอนนี้ เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้ นับประสาอะไรกับการจัดการสำนักชั่วร้าย

“เดี๋ยวก่อน!”

ซูฉางกงหันหลังกลับเพื่อจะจากไป แต่หมอฮัวซานหยุดซูฉางกงไว้

ซูฉางกงหันกลับมามองหมอฮัวซานอย่างสงสัย

หมอฮัวซาน มองไปที่ ซูฉางกง และเขาพูดว่า “พ่อหนุ่ม เราผู้เฒ่าเมื่อดูแล้วเจ้าดูซีดเซียว และลมหายใจของเจ้าอ่อนแรง ดูเหมือนว่าเจ้าจะได้รับบาดเจ็บภายใน ให้ข้าจับชีพจรดูดีหรือไม่”

เนื่องจากหมอฮัวซาน เป็นหมอมานาน เป็นผู้มีประสบการณ์หลายปีในการรักษาผู้ป่วยและช่วยชีวิตผู้คน ได้เห็นว่าฝีเท้าของซูฉางกงล่องลอย ใบหน้าซีดเซียว และบาดเจ็บสาหัส

เขาคร่าชีวิตนักรบสำนักหัวใจเหล็ก แล้วช่วยเขาพร้อมด้วยสตรีมีครรภ์หลายสิบคน หมอฮัวซานจึงต้องการดูว่าเขาจะสามารถช่วยซูฉางกงได้หรือไม่

ซูฉางกงรู้ว่าหมอฮัวซานฝึกฝนวิชาแพทย์มาหลายปีและมีทักษะทางการแพทย์ที่ไม่ธรรมดา แต่เขาไม่คิดว่าแพทย์ธรรมดาจะสามารถรักษาเส้นลมปราณที่ฉีกขาดของเขาได้ อาการบาดเจ็บแบบนี้ไม่สามารถรักษาได้ด้วยทักษะทางการแพทย์เช่นเดียวกับ มือหักหรือเท้าหักไม่ว่าทักษะทางการแพทย์จะดีแค่ไหนก็เป็นไปไม่ได้ที่คนเราจะฟื้นแขนขาที่หักและเปลี่ยนรูปร่างของชีพจรที่ขาดได้!

"ตกลง" แต่ซูฉางกงยังคงพยักหน้า และใช้เวลาไม่นานสำหรับหมอฮัวซานที่จะตรวจดู

ซูฉางกงยื่นมือออกมา และหมอฮัวซานก็ยื่นฝ่ามือที่เหี่ยวย่นของเขาออก และสัมผัสเส้นเลือดของซูฉางกงด้วยนิ้วของเขา

“เจ้า… เส้นชีพจรหลักทั้งสิบสอง ส่วนใหญ่ได้ถูกทำลายไปแล้ว? เส้นชีพจรอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วนก็ถูกทำลายเช่นกัน นี่เป็นคนง่อยโดยสิ้นเชิง! เจ้าได้รับบาดเจ็บได้อย่างไร?”

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ความประหลาดใจบนใบหน้าของหมอฮัวซานก็จริงจังมากขึ้น และเขาก็อดประหลาดใจไม่ได้