หลังจากผ่านไปนาน การเคลื่อนไหวของ พลังฉีของทักษะลมหายใจเต่า ก็ค่อย ๆ เสถียร แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ มีการเปลี่ยนแปลงที่สั่นสะเทือนโลก

ทักษะการหายใจของเต่า (1% ระดับ 7, เหนือธรรมชาติ)

หากลมหายใจของเต่าดั้งเดิมเป็นลำธาร ตอนนี้มันก็กลายเป็นแม่น้ำ!

“หึ!”

ซูฉางกงสูดหายใจเข้าลึกๆ และพลังปราณแท้จริงของเต่าก็ไหลเวียนและรวบรวมอยู่ในปอดของเขา เมื่อถึงจุดสูงสุด เขาก็เปิดปากและหายใจออก

"ต๊าย!"

เจิ้นฉีตัวหนาควบแน่นราวกับลูกธนูน้ำสีน้ำเงิน ลากภาพติดตา และกระหน่ำใส่ถ้วยไม้บนโต๊ะข้างเตียงด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

“แครก!”

ท่ามกลางเสียงแตก ถ้วยไม้ทั้งใบแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับถูกทุบด้วยค้อน

"วิชาหายใจของเต่ามาถึงระดับที่ 7 พลังงานที่แท้จริงของข้าแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก และข้ายังสามารถแยกพลังงานที่แท้จริงออกจากร่างกาย หายใจออกเป็นลูกศร!"

ซูฉางกงอดประหลาดใจไม่ได้ นี่คือความแข็งแกร่งภายใน! แม้ว่าจะอ่อนแอในช่วงแรก แต่เมื่อทักษะนั้นลึกขึ้นเรื่อยๆ ก็สามารถเปิดเผยวิธีการที่น่าตกใจได้ทีละน้อย!

เป็นไปไม่ได้สำหรับนักรบทั่วไปที่ซูฉางกงสามารถพ่นลมปราณเป็นลูกธนูและสังหารศัตรูภายในรัศมีสิบฟุต

“หากปรมาจารย์หลิว แห่งนิกายดอกบัวดำ ฟื้นคืนชีพ ฉันจะต้องบอกให้เขารู้ว่าความโหดร้ายคืออะไร!”

ซูฉางกงอดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเอง

เกือบครึ่งปีที่แล้วเมื่อเผชิญหน้ากับหลิวไป๋เหริน หลิวไป๋เหริน ใช้ความแข็งแกร่งของเขาเพื่อปราบปรามผู้อ่อนแอ และเกือบจะฆ่าซูฉางกง ในจุดนั้น แต่ถ้าหลิวไป๋เหริน กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ซูฉางกง ในปัจจุบันจะสามารถต่อสู้ได้ด้วยมือเดียว โดยไม่ต้องอาศัยอาวุธลับเพื่อบดขยี้เขาให้ตาย!

ชื่อ:ซูฉางกง (อายุ 17 ปี)

อายุขัย: 130 ปี

ค่าศักยภาพ: 20 คะแนน

ศิลปะการต่อสู้ที่เชี่ยวชาญ:หวู่ฉินซี (1% ในระดับ 8), ดาบฟันเหล็ก (67% ในระดับ 7), ทักษะลมหายใจเต่า (1% ในระดับ 7), เทคนิคการยกมีด (18% ที่ระดับ 5,โดดเด่น)

ทักษะที่เชี่ยวชาญ: การตีขึ้นรูป (6% ระดับ 7), การเล่นแร่แปรธาตุ (7% ที่ระดับ 3)

ซูฉางกงเปิดแผงคุณลักษณะ นอกจากนี้เขาทะลวงผ่านไปยัง ขอบเขตฉีและเลือด ทักษะหวู่ฉินซี และทักษะลมหายใจเต่า ทะลุทะลวงไปด้วยกัน และอายุขัยของเขาก็เพิ่มขึ้นจนถึงขีดจำกัดสูงสุดที่ 130 ปี!

อายุขัย 130 ปีนั้นใกล้เคียงกับขีดจำกัดของมนุษย์อย่างแน่นอน เท่าที่ซูฉางกงรู้ คนที่อายุยืนที่สุดในบลูสตาร์คืออายุ 140 ถึง 150 ปีเท่านั้น คนประเภทนี้ตลอดหลายพันปีก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น!

สำหรับซูฉางกง เขาใกล้จะถึงระดับนี้แล้วและศักยภาพของเขาก็สูงถึง 20 จุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์หรือความเข้าใจ เขาได้ก้าวขึ้นสู่ระดับที่สูงขึ้น กลายเป็นความชั่วร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ!

ทะลวงผ่านไปยัง ขอบเขตฉีและเลือด, ทักษะลมหายใจเต่า และหวู่ฉินซี เข้าสู่ระดับใหม่ ในที่สุดซูฉางกง ก็รู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อย

นักรบฉีและเลือด แม้แต่ในเมืองใหญ่อย่างเมืองโมลิน ก็หายากมาก พวกเขาสามารถเรียกได้ว่าเป็นปรมาจารย์ แม้ว่าพวกเขาจะเข้าร่วมกองทัพของราชวงศ์เหยียนผู้ยิ่งใหญ่ พวกเขาก็สามารถเข้าร่วมกับชนชั้นสูงบางตระกูล!

"ข้าต้องหาเงินมากกว่านี้! ด้วยเงินที่มากขึ้น ข้าจะสามารถปรับแต่งเม็ดยาฉีและเลือด และเปลี่ยนฉีและเลือดของเขาต่อไปจนกว่าจะถึงจุดสูงสุด!"

ซูฉางกงไม่พอใจกับสภาพที่เป็นอยู่

“พรุ่งนี้ข้าจะไปหาว่านซุน ข้ายังมียาพลังชีวิตมากกว่า 50 เม็ด ข้าจะเก็บไว้ใช้เอง ข้าจะขายส่วนที่เหลือแล้วเอาเงินมาคืน”

ก่อนหน้านี้ ซูฉางกงฝึกฝนโดย หลอมยาพลังชีวิต เกือบ 300 เตาหลอมในหนึ่งเดือนซึ่งส่วนใหญ่จบลงด้วยความล้มเหลวและมีผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปมากกว่า 50 รายการเท่านั้น

…

เช้าวันต่อมา ซูฉางกงเปลี่ยนลักษณะกระดูกของเขา สวมชุดสีดำ และไปเยี่ยมศาลาว่านหลินอีกครั้ง

"ท่านหลี่ เชิญเข้ามาข้างใน!"

การมาถึงของซูฉางกงทำให้ว่านซุนซึ่งดูแลศาลาว่านหลิน เชื้อเชิญให้ซูฉางกงเข้ามาอย่างอบอุ่น

ในช่วงเวลานี้ ซูฉางกงใช้เงินจำนวนสี่หมื่นถึงห้าหมื่นตำลึงในศาลาว่านหลิน ซึ่งทำให้เขากลายเป็นแขกผู้มีเกียรติของศาลาว่านหลินอย่างไม่ต้องสงสัย!

ในกล่องบนชั้นสองของศาลาว่านหลิน ซูฉางกงพูดตรงประเด็น: "ผู้อำนวยการว่าน ข้าเพิ่งได้รับยามา และข้าต้องการดูว่าข้าจะขายได้เท่าไหร่"

ซูฉางกงหยิบขวดยาออกมา ยาเพิ่มพลังจากกระเป๋าของเขาและวางไว้บนโต๊ะ

ว่านซุนเปิดฝาขวด เทเม็ดยาออกมา สังเกตสีอย่างระมัดระวัง แล้วดมกลิ่น

หลังจากนั้นไม่นาน ว่านซุนก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยและพูดว่า: "ท่านลี่ นี่ควรเป็นยาพลังที่นักเล่นแร่แปรธาตุขัดเกลาในระหว่างการฝึกฝนใช่ไหม ในแง่ของคุณภาพ มันยังมีคุณสมบัติอยู่ แต่ก็ไม่มีอะไร หากเทียบกับคุณภาพที่ยอดเยี่ยมของศาลาว่านหลิน เนื่องจากเรามีผู้จัดหาพิเศษสำหรับการขายยา ดังนั้นข้าเกรงว่าเราจะไม่สามารถซื้อยาเพิ่มพลังของท่านหลี่ได้”

ในฐานะหัวหน้างานของศาลาว่านหลิน, ว่านซุน ได้เห็นสมบัติและวัสดุยามานับไม่ถ้วน เขามีสายตาที่น่าอัศจรรย์และสามารถพิจารณาเม็ดยาได้ง่ายมาก และยาอายุวัฒนะที่ฉางกงมอบให้ก็มีความเข้าใจในคุณภาพของมันเช่นกัน

แน่นอนว่ายาไม่ได้มีคุณภาพมากนัก เพราะนี่คือยาอายุวัฒนะที่ซูฉางกงกลั่นระหว่างการฝึกฝน และคุณภาพก็ไม่สม่ำเสมอเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เป็นไปไม่ได้ที่ ศาลาว่านหลิน จะขายยาเพิ่มพลังชีวิตที่ไม่สม่ำเสมอเหล่านี้ที่ร้าน หากมีคนเห็นเบาะแส อาจส่งผลกระทบต่อป้ายร้านของศาลาว่านหลิน

ซูฉางกงไม่ได้ทำให้ว่านซุนลำบากใจ เมื่อเขาได้ยินคำพูดนั้น และเขาไม่ต้องการเป็นหนี้บุญคุณใครสำหรับเงินเล็กน้อยนี้ ดังนั้นเขาจึงพูดว่า "ผู้อำนวยการว่าน รู้หรือไม่ว่ามีตลาดใกล้ๆ ที่สามารถขายยาเพิ่มพลังเหล่านี้ได้ โดยไม่เกี่ยงคุณภาพหรือไม่?”

ซูฉางกงหันกลับมาและถามว่านซุนว่ามีตลาดไหนที่สามารถขายยาเม็ดเหล่านี้ได้บ้าง และพูดเป็นนัยว่าเขาต้องการถามเกี่ยวกับที่ตั้งของตลาดผี

ภายใต้สถานการณ์ปกติ มีตลาดผีในทุกที่ ตัวอย่างเช่น มีตลาดผีในเมืองชิงสุ่ย และต้องมีตลาดผีใกล้เมืองโมลิน และว่านซุนผู้นี้มีความรู้มากและน่าจะรู้เรื่องนี้!

เมื่อรู้ว่าตลาดผีสิงอยู่ที่ไหน ซูฉางกงสามารถไปที่นั่นเพื่อขายยาพลังชีวิตในมือของเขาในราคาที่ถูกลงเล็กน้อย หากไม่เป็นเช่นนั้น เขายังสามารถสร้างลูกธนูหน้าไม้ที่ซับซ้อนกว่านี้และขายมันในราคาสูงเพื่อสร้างรายได้!