“หือ!”

"อาวุธปิศาจ?" ใบหน้าของจินปู้ฮวนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขาก็จริงจังมากขึ้น ในฐานะหนึ่งในนักสู้ชั้นนำในเมืองต้าเฟิงโจว เขามีประสบการณ์มากมายและเขาจำได้อย่างรวดเร็วว่ามันถูกสร้างขึ้นจากแกนคริสตัลปีศาจ ถือเป็นอาวุธปิศาจ!

“ฆ่า!”

หยูเฉียวถือดาบปิศาจร่ำไห้ และฟันออกไป ตามด้วยเสียงร้องอันน่าสะเทือนใจ เหมือนปิศาจกำลังร่ำไห้ และดาบเปื้อนเลือดในมือ ก็มีแรงกระตุ้นที่น่าอัศจรรย์

"ชิ!"

จินปู้ฮวน ไม่กล้าที่จะประมาท และยังชักดาบยาวที่เอวของเขาซึ่งเต็มไปด้วยพลังปราณแท้จริง และคมดาบก็วาบขึ้น เผชิญหน้ากับดาบปิศาจที่ฟันออกมาได้อย่างน่าอัศจรรย์

จินปู้ฮวน หนึ่งในสี่ผู้บัญชาการของทหารม้าเหล็กต้าเฟิง เป็นหนึ่งในสองคนที่แข็งแกร่งในขอบเขตเตาหลอม และฐานการฝึกฝนของเขานั้นสูงกว่าหยูเฉียว

แต่หยูเฉียว ถือดาบปิศาจร่ำไห้ และผลลัพธ์ที่ได้ ก็กลายเป็นศึกใหญ่ ระหว่างทั้งสองที่ไม่อาจคาดเดาผู้ชนะได้!

"ไปกันเถอะ! ไปแยกกัน!"

การต่อสู้ระหว่างชายที่แข็งแกร่งทั้งสองจะแยกไม่ออกชั่วขณะ แต่ไม่มีใครกล้าให้ความสนใจมากเกินไปในขณะนี้ หม่าหง และกลุ่มกบฏที่แข็งแกร่งอื่นๆ จัดคนของพวกเขาแยกย้ายกันไป และหลบหนีไป ทุกทิศทุกทาง

เสียงกีบเหล็กดังขึ้นในระยะไกล และทหารม้าที่ติดตามจินปู้ฮวนและคนอื่นๆ ก็คือทหารม้าเหล็ก!

ซูฉางกงสังเกตเห็นผู้เชี่ยวชาญทางทหารคนหนึ่งที่ติดตามจินปู้ฮวน และจ้องมองเขาผ่านฝูงชนที่ก่อการจลาจล

เป็นชายสวมชุดเกราะสีเงิน มีลวดลายดาวสีขาวสว่างบนชุดเกราะ และสถานะของเขาก็ไม่ได้ต่ำต้อยในหมู่ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง แต่เขาสวมหมวกเหล็กบนใบหน้า ดังนั้นเขาจึงมองไม่เห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน

ซูฉางกงถอนสายตาออกและไม่มีเวลาสนใจมันมากนัก ขณะที่คลุกคลีกับทีมที่อยู่ด้านหลังหม่าหง เขารีบไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ในเวลาเดียวกัน เขาก็หยิบหน้ากากโลหะสีเงินออกจากกระเป๋า และวางไว้บนใบหน้าของเขา ทั้งยังก้มต่ำลง เขาทำได้เพียง ซ่อนตัวตนของเขาในท่าทางที่ต่ำต้อยก่อน!

เขาหลอมหน้ากากนี้จากเศษๆโลหะในค่ายกบฏ

มีคนหลายร้อยคนในทีมติดตาม หม่าหง ออกไป

แต่หลังจากวิ่งออกจากเนินเขาที่แห้งแล้ง สิ่งที่ตามมาคือกองทหารม้าควบม้า ไม่น้อยกว่าสองหรือสามพันคน ทุกคนสวมชุดเกราะสีดำ ขี่ม้าตัวสูง มีหมวกเหล็กที่หัวม้า

“ฆ่า! ฆ่า!”

ใบหน้าของหม่าหง แสดงออกถึงความเหี้ยมโหด เขาถือขวานขนาดใหญ่คำรามด้วยความโกรธ นำนักรบกบฏหลายร้อยคนบุกทะลวงออกไปอย่างแรง

"ฆ่า!" ดวงตาของนักรบที่เหลือแดงก่ำโดยรู้ว่าพวกเขาซึ่งเป็นกบฏเคยโจมตีกองทหารม้าเหล็กต้าเฟิงมาก่อน และหากพวกเขาทหารม้าต้าเฟิงจับได้ ก็คงมีแต่ตายกับตายเท่านั้น เท่ากับถึงทางตัน!

"ฆ่าพวกมันให้หมด! ฆ่าพวกมันไม่ต้องเหลือใครไว้!"

ทีมทหารม้าและนายพลบางคนออกคำสั่งด้วยเจตนาสังหาร

ทั้งสองฝ่ายข้ามระยะทางสั้นๆ และชนกันทันที

"อ๊ากก!"

นักรบกบฏคนหนึ่งล้มลงกับพื้นและถูกทหารม้าถือหอกยาวแทงทะลุหน้าอก หลังจากนั้น เขาก็ถูกกีบเหล็กของม้าศึกกระทืบ กระดูกหัก เส้นเอ็นหัก และอวัยวะภายในของเขาก็แตกเป็นเสี่ยงๆ!

และหม่าหง นักรบที่แข็งแกร่งก็ไม่ใช่คนธรรมดาเช่นกัน เขากวาดไปทั่วด้วยขวานใหญ่ในมือของเขาลากส่วนโค้งครึ่งวงกลม และนำพายุเฮอริเคนขึ้น พร้อมกับเสียงคำราม คนและม้าก็กระเด็นปลิวว่อน และเลือดพุ่งออกมา!

“ออกไป!”

ดวงตาของหม่าหง เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งภายใต้คำสั่งของ หยูเฉียว เขามาถึงระดับของเลือดมังกรแล้ว และไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยที่จะเสี่ยงชีวิตเพื่อฆ่าในขณะนี้

แต่ทหารม้าจำนวนมากรอบตัวเขาสังเกตเห็นเขาเช่นกัน และพวกเขาก็พุ่งเข้ามาเหมือนกระแสน้ำ สร้างแนวรบที่เชื่อมต่อกันด้วยเลือด และพุ่งเข้าใส่ ซึ่งทำให้ หม่าหง รู้สึกราวกับว่าเขาถูกกระแสน้ำซัดใส่ และกลายเป็นยากเย็นแสนเข็ญ

ผู้ที่สามารถเข้าร่วม ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง ล้วนเป็นยอดฝีมือชั้นสูง และพวกเขามีรูปแบบการต่อสู้พิเศษที่สามารถเชื่อมต่อกันด้วยสายเลือด กลุ่มคนสิบคน ทีมหนึ่งร้อยคน ยิ่งมีคนมากเท่าไหร่ พลังต่อสู้ก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น!

ก่อนหน้านี้ ซูฉางกงถูกล้อมโดยกองทัพของเป่ยเฉิน และเขาหลบหนีอย่างง่ายดายโดยจับเป่ยเฉินทั้งเป็นเท่านั้น

“ครั้งนี้มีคนไม่น้อย แต่เป้าหมายไม่ใช่ข้า เช่นนั้นข้าก็ไม่จำเป็นต้องต่อสู้กับพวกเขา ข้าต้องหาโอกาสหลบหนีไป!” ซูฉางกงคิดกับตัวเองอย่างลับๆ

เบาะแสของกองทัพกบฏนี้ถูกเปิดเผย และพวกเขาถูกล้อมและสังหารโดย ทหารม้าเหล็กต้าเฟิง แต่สำหรับซูฉางกง มันเป็นโอกาสดีที่จะหลบหนี

‘หวู่ฉินซี กวางป่า!’

ร่างของซูฉางกงที่มีหน้ากากโลหะสีเงินอยู่บนใบหน้าของเขาสว่างวาบ เขาเบียดเข้าไปในช่องว่างระหว่างทหารม้าสองคนควบม้า และเล็ดลอดผ่านช่องว่างนั้น

“หยุดเขาไว้!”

ทหารม้าบางคนตกใจเมื่อสังเกตเห็นซูฉางกงที่ถูกบีบเข้าไปในกลุ่มทหารม้า และมีคนเงยหน้าขึ้นและฟันเข้าที่ซูฉางกง

“ปัง!”

แต่ซูฉางกงคว้าข้อมือของเขาแล้วเหวี่ยงอย่างแรง ทหารม้าถูกเหวี่ยงลงจากหลังม้าบินไปในแนวนอน ชนเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ข้างๆ

ในทางกลับกัน ซูฉางกงเป็นเหมือนกวางวิญญาณ บางครั้งก็บินไปมาระหว่างช่องว่าง และเหมือนงูว่ายน้ำ จับที่ข้างท้องม้า ออกแรงด้วยแขนทั้งสองข้าง ปล่อยเท้าทั้งสองขึ้นจากพื้น ว่ายอากาศไปข้างหน้าและคลานในแนวตั้ง

หวู่ฉินซี ของซูฉางกง รวมเอาแก่นแท้ของซิงอี้ฉวน รวมถึงรูปร่างของงู ซึ่งทำให้ทักษะร่างกายของเขายอดเยี่ยมยิ่งขึ้น

ในสถานการณ์ที่วุ่นวายนี้สามารถใช้กองกำลังนับพันได้ แน่นอนว่า เหตุผลหลักคือมีกบฏหลายร้อยคนเช่นหม่าหง เป็นไปไม่ได้ที่ทหารม้าเหล่านี้จะตั้งอกตั้งใจจัดการกับเขาเพียงอย่างเดียว ดังนั้นเขาจึงสามารถอาศัยช่วงชุลมุนได้ . .

เขาอาศัยความว่องไวและทักษะร่างกายที่แปลกประหลาดของเขา ซูฉางกงสามารถแอบลักลอบผ่านกองทหารม้าที่พุ่งเข้ามาและออกจากวงล้อมได้!

"ไปกันเถอะ!"

ซูฉางกงแยกตัวออกจากวงล้อม ยืดทักษะการเคลื่อนไหวของเขาออกไป ถอยห่างออกไปหลายสิบเมตร และมุ่งหน้าไปยังระยะไกล

“ชายสวมหน้ากากคนนั้นคือใคร มีนักศิลปะการต่อสู้ที่แปลกประหลาดเช่นนี้ในกองทัพกบฏหรือไม่”

ทหารม้าที่สังเกตเห็นการจากไปของซูฉางกงก็ตะลึงเล็กน้อยเช่นกัน แต่ด้วยทักษะการเคลื่อนไหวของซูฉางกง น้อยคนนักที่จะหลบหนีจากการปิดล้อมจับได้ คนผู้นี้ย่อมไม่ธรรมดา

ซูฉางกงควบวิ่งไปตลอดทาง ลัดเลาะผ่านภูเขาและป่าไม้ เสียงตะโกนฆ่าฟันที่อยู่ข้างหลังเขาค่อยๆ จางหายไป เขาวิ่งเป็นระยะทางสามสิบหรือสี่สิบไมล์ เดินทางผ่านภูเขาที่แห้งแล้งและถิ่นทุรกันดาร

หลังจากผ่านป่า ซูฉางกงหยุดทันที!

ใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าเขา ชายร่างสูงกำยำยืนอยู่เงียบๆ เขาสวมเสื้อโค้ทยาวสีน้ำตาล

"หงเจิ้นเซียง!"

เมื่อเห็นบุคคลนี้ ซูฉางกงตกใจเล็กน้อย คนๆนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหงเจิ้นเซียงที่เคยพบกันครั้งหนึ่งในแก๊งวาฬยักษ์