สองเดือนต่อมา ปรมาจารย์จำนวนมากจากเขตอื่นปรากฏตัวในเฟิงหลาน

ปรมาจารย์เหล่านี้ไม่ได้อยู่ที่เดียวเป็นเวลานาน

พวกเขาบินไปทุกที่ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับที่อยู่ของหลี่มู่

“ไม่ว่ายังไงก็ตาม เราไม่สามารถปล่อยให้อัจฉริยะดังกล่าวปรากฏในเฟิงหลานได้” ปรมาจารย์จากดินแดนอื่นๆกล่าว

“สมบัติที่หลี่มู่ถืออยู่นั้นเป็นของพวกเราเผ่าสัตว์อสูร มันไม่ได้เป็นของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ไม่ต้องพูดถึงสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่ปีศาจ ไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่เผ่าอสูร”

ในขณะเดียวกัน การแสดงออกของปรมาจารย์จากเผ่าต่าง ๆในเฟิงหลานก็มีความตรึงเครียดมากขึ้นเรื่อย ๆ

ในขณะเดียวกัน ฝ่ายตรงข้ามอีกเผ่าหนึ่งกำลังค้นหาหลี่มู่

“เราต้องหาหลี่มู่ให้ได้ก่อนใคร ถ้าราชันจากดินแดนอื่นหรือเผ่าปีศาจพบเขาก่อน เราคงเสียโอกาสดีๆ ในการควบคุมหลี่มู่”

“เมื่อเราได้ตัวหลี่มู่แล้ว เรื่องต่างๆก็จะง่ายขึ้นได้”

.....

ปรมาจารย์ในเฟิงหลานออกค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับหลี่มู่อย่างบ้าคลั่ง

“มนุษย์คนนั้นจะหายตัวไปเช่นนี้ได้อย่างไร?”

“เขาเป็นอัจฉริยะที่สามารถไปถึงชั้นที่เจ็ดสิบแปดได้ แน่นอนว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา ถ้าจับเขาได้ง่ายขนาดนั้นจริงๆ เขาคงถูกจับตั้งแต่ยังอยู่ในแดนลับพิฆาตปีศาจแล้ว"

“ถ้าเราหาเขาไม่เจอตอนนี้ เราอาจจะไม่พบตัวเขาเลยก็ได้”

………

ในขณะเดียวกัน หลี่มู่ก็ค้นหาตามเมืองเล็กและทุกเมืองโดยรอบดินแดนพิฆาตปีศาจ

ยังไม่มีร่องรอยของเสี่ยวฟางและสตรีอีกสองคน

“พวกเขาออกจากเฟิงหลานไปแล้วหรือ?”

เป็นเวลากว่าสามเดือนแล้วที่ดินแดนพิฆาตปีศาจเปิดเป็นครั้งแรก สตรีทั้งสามคงยังไม่ได้หายไปใช่ไหม?

บางทีเผ่าพันธุ์อื่นอาจจับพวกเขาได้

มีความเป็นไปได้!

นอกจากนี้หลี่มู่ไม่สามารถคิดถึงเหตุผลอื่นได้

พวกนางเป็นมนุษย์ พวกเขาต้องได้รู้ร่องรอยมนุษย์ที่เคยอยู่ในดินแดนพิฆาตปีศาจเมื่อพวกเธอออกมาจากที่นั่น

ตอนนี้เฟิงหลานมีปรมาจารย์กำลังค้นหาเขาและมนุษย์ทุกคน

เป็นเพราะแผ่นหินจัดอันดับบ้าๆนั่น… ทำไมมันถึงแสดงชื่อของเขาอย่างเด่นชัดจนเกินไป?

อันที่จริงแผ่นหินรู้ชื่อของเขาได้อย่างไร?

สายเลือดหรือเผ่านั้นสามารถบอกได้ง่าย และดินแดนต้นกำเนิดก็ไม่ยากเช่นกัน

แต่มันรู้ชื่อเขาได้อย่างไร?

ไม่มีทางที่ผู้ยิ่งใหญ่ที่สร้างหอคอยอสูร จะทรงพลังถึงขนาดที่แม้จะตายไปหลายปีแล้ว เขาก็ยังรู้ข้อมูลของทุกคนได้

อาจเป็นข้อผิดพลาดในโลกนี้?

ในโลกนี้กฎมั่นคงมาก จะมีข้อบกพร่องได้อย่างไร? นั่นหมายความว่าต้องมีใครบางคนจากอาณาจักรพลังที่สูงกว่าที่เขาไม่รู้จัก

…

เขตฉางอี้ เมืองอู๋ซิน

ในลานคฤหาสน์ที่ไหนสักแห่ง หญิงสาวนั่งล้อมโต๊ะ

บนโต๊ะมีลูกบาศก์ไม้ที่มีเอกลักษณ์มากมายพร้อมการแกะสลักที่แตกต่างกัน

“นี่เค้ก!”

หญิงสาวที่นั่งอยู่มุมขว้างแผ่นไม้ออกมาก่อนจะหันไปทางหญิงสาวที่นั่งข้างเธอ

“เสี่ยวฟางเจ้ารู้สึกดีขึ้นหรือยัง”

“ท่านพี่ขอบคุณ ตอนนี้ข้าดีขึ้นมากแล้ว แต่ตันเถียนของข้าเสียหาย ข้าคิดว่าข้าจะไม่สามารถบ่มเพาะพลังได้ตลอดชีวิต” เสี่ยวฟางถอนหายใจขณะที่เธอส่ายหัวอย่างเศร้าสร้อย

“ทั้งหมดเป็นเพราะเผ่าอสรพิษถ้าไม่ใช่เพราะพวกมัน ตระกูลซูของเราคงไม่อยู่ในสภาพนี้ และพวกเจ้าคงไม่ได้รับบาดเจ็บ”

“ซูชิง การบาดเจ็บของเราไม่ใช่ความผิดของเจ้า ตรงกันข้าม ตระกูลซูช่วยชีวิตเราไว้ ไม่อย่างนั้นเราคงจะเป็นอาหารของเผ่าอสรพิษแล้ว”

เสี่ยวฟางส่ายหัวและถอนหายใจ

“พูดถึงเรื่องนี้ สามีของเจ้าเป็นคนที่น่าทึ่งจริงๆ! คิดค้นอะไรแบบนี้ ซ่อนทักษะลับต่างๆ ไว้ในเกม” ซู่ชิงยกกระเบื้องแผ่นหนึ่งขึ้นและปรับขนาดพื้นผิวที่สลักขึ้น

"แน่นอน เมื่อเราสี่คนเบื่อเขาจะสอนเกมนี้ให้เรา กล่าวถึงสามีข้าสงสัยว่าเขาอยู่ที่ไหน? เราจะได้เจอเขาอีกเมื่อไหร่”

ขณะที่เสี่ยวฟางพูดถึงหลี่มู่ ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างและขมวดคิ้วบนใบหน้าของเธอ

เด็กสาวอีกสองคนก็อารมณ์เสียเช่นกัน

ทันใดนั้นพวกเขาไม่มีอารมณ์เล่นไพ่นกกระจอกอีกต่อไป

“ตอนนี้เราถูกเผ่าอสรพิษล้อมไว้ และตันเถียนของเจ้าก็เสียหาย มิฉะนั้นข้าจะพาพวกเจ้าทั้งหมดออกจากเมืองอู๋ซินและตามหาสามีของเจ้าอย่างแน่นอน”

“เราซาบซึ้งในความช่วยเหลือของเจ้า แต่ตระกูลของเจ้าไม่อยู่ในสถานนะการณ์ที่ดีในตอนนี้เช่นกัน”

“เฮ้อ! หากราชันของเผ่าอสรพิษไม่ตามหาชายที่มีนามว่าหลี่มู่ และในขณะเดียวกันพวกเขาก็กลัวพลังของเขาในฐานะมนุษย์ ข้าเกรงว่าพวกเราตระกูลซู จะถูกพวกมันกวาดล้างไปแล้ว”

ซูชิงก็ดูเศร้าหมองเช่นเดียวกับผู้หญิงคนอื่นๆ

เผ่าอสรพิษนั้นทรงพลังเกินไป

ในทางกลับกัน ตระกูลซูเป็นเพียงตระกูลเล็ก ๆ ของเผ่ามนุษย์

ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเพราะมีคนแพร่ข่าวลือเกี่ยวกับตระกูลซูที่เป็นเจ้าของหญ้าธารน้ำแข็ง

ซึ่งนำไปสู่การที่เผ่าอสรพิษรบกวนพวกเขาเพื่อต้องการคอบครองมัน

ตระกูลซูไม่มีสิ่งนั้น โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจะไม่สามารถมอบให้ได้ ดังนั้นเผ่าอสรพิษจึงข่มขู่และบีบบังคับพวกเขา

เผ่าอสรพิษมีชื่อเสียงในเฟิงหลาน ในเรื่องการปล้นและฆ่าโดยไม่คำนึงถึงชีวิตของผู้อื่น

แม้แต่เผ่าอสูรอื่น ๆ ก็ยังดูถูกพวกเขา

หากพวกเขาไม่ทรงพลัง พวกเขาคงพ่ายแพ้ให้กับเผ่าอื่นแล้วในตอนนี้

ตระกูลซูอยู่ในความกลัวเมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับเผ่าที่ทรงพลังเช่นนี้

ทุกวันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เมื่อสามเดือนก่อน เมื่อเผ่าอสรพิษปิดล้อมตระกูลซู เสี่ยงฟางและเด็กผู้หญิงคนอื่น ๆ

ก็เข้าไปพัวพันกับสงครามโดยไม่รู้เหตุผลที่แท้จริง

เมื่อเผ่าอสรพิษเห็นว่าเด็กหญิงทั้งสามเป็นมนุษย์ พวกเขาก็คิดว่าพวกเขาเป็นกำลังเสริมของตระกูลซูโดยสัญชาตญาณ

ดังนั้นพวกเขาจึงโจมตีพวกเขาทันทีเช่นกัน

ปราณดาบที่หลี่มู่ทิ้งไว้ในร่างกายของพวกนางถูกปลดปล่อยออกมา สังหารปรมาจารย์เผ่าอสรพิษไปหลายตัว

ในขณะเดียวกัน เด็กสาวทั้งสามคนก็ตกเป็นเป้าหมายของการโจมตีของเผ่าอสรพิษ

หลังจากที่ปราณดาบคุ้มกันหมดลง พวกนางได้รับบาดเจ็บสาหัส

แม้ว่าเผ่าอสรพิษจะไม่ได้รับสิ่งที่เป็นประโยชน์จากการต่อสู้

แต่พวกเขาก็สูญเสียปรมาจารย์ไปหลายคน เด็กหญิงทั้งสามได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ตระกูลซูช่วยชีวิตไว้ได้

ในสายตาของตระกูลซู สตรีเหล่านี้เป็นปรมาจารย์และผู้ช่วยชีวิตของพวกเขา

โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อรักษาพวกนาง

ในทางกลับกัน หญิงสาวทั้งสามมองว่าตระกูลซูเป็นผู้ช่วยเหลือของพวกเขาเช่นกัน

เมื่อเผ่าอสรพิษแพ้การต่อสู้ พวกเขาก็โกรธแค้นมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พวกเขากำลังเตรียมการกองกำลังใหม่เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีอีกครั้ง

พวกเขาได้รับข่าวเกี่ยวกับดินแดนพิฆาตปีศาจ

จากนั้นพวกเขาก็ทิ้งเรื่องตระกูลซูไว้ชั่วคราว พวกเขาเปลี่ยนแผนและตัดสินใจปล่อยให้ทหารเดนตายของเผ่าล้อมรอบตระกูลซูไว้แทน

ในขณะที่พวกเขาออกค้นหาหลี่มู่

แม้แต่สมบัติที่เปิดเผยว่าอยู่ในมือของหลี่มู่ ก็มีค่ามากกว่าหญ้าธารน้ำแข็งหลายเท่า

ในขณะนี้ ตระกูลซูมีช่วงพักหายใจ

“ซู ชิง ข้าเชื่อว่าทุกอย่างจะดีขึ้น”เสี่ยวปลอบใจเธอ

ถ้าสามีสามารถหาที่นี่พบได้ในตอนนี้ ปัญหาของตระกูลซูก็สามารถแก้ไขได้อย่างแน่นอน

แม้ว่าจนถึงตอนนี้ พวกนางก็ยังไม่รู้ว่าสามีของพวกเธอแข็งแกร่งแค่ไหน

เพียงแค่ปราณดาบที่เขาทิ้งไว้ในร่างกายของพวกนางก็สามารถฆ่าผู้อาวุโสของเผ่าอสรพิษได้

โดยธรรมชาติแล้ว ในความคิดของพวกนาง ความแข็งแกร่งของสามีของพวกนางนั้นยิ่งทรงพลังอย่างมาก

“เฮ้อ... เจ้าทั้งสามคนบอกข้าเสมอว่าสามีของเจ้าแข็งแกร่งแค่ไหน แล้วเขามีนามว่าอะไร?"

"สามี! เราเรียกเขาแบบนั้นมาตลอด”

พวกนางส่ายหัว

ตั้งแต่พวกนางแต่งงานกันในช่วงวัยเยาว์ พวกนางเรียกเขาว่าสามีแทนชื่อ

ไม่มีพวกนางคนไหนกล้าถาม จึงไม่มีใครในหมู่บ้านรู้ว่าสามีชื่ออะไร

.....

“พวกเจ้าไม่รู้จักชื่อเขาด้วยซ้ำ!”

ซูชิงถอนหายใจ

หากรู้ชื่อสามีของพวกนาง เผ่าอสรพิษจะมีคิดแบ่งกองกำลังไปโจมตีสามีของพวกนางหลังจากรู้เรื่องของเขา

และถ้าสามีของพวกนางรู้เรื่องนี้ มันคงง่ายกว่าสำหรับเขาที่จะตามหาพวกนางเช่นกัน

หลังจากเล่นเกมกระดานอีกสองสามรอบ ทั้งสี่คนก็ไม่มีอารมณ์เล่นไพ่นกกระจอกอีกต่อไป

พวกนางนั่งที่โต๊ะโดยวางศีรษะไว้บนมือ

แตะ แตะ แตะ…

หลังจากนั้นไม่นาน ฝีเท้าเล็กๆ ก็ก้าวมาจากนอกลาน

หญิงสาวในชุดแม่บ้านวิ่งเข้ามา

“คุณหนู...ท่านประมุขกลับมาแล้ว!”

ซู่ชิงลุกขึ้นจากโต๊ะ ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความหวัง

“ท่านพ่อหากำลังเสริมได้หรือยัง”

“นั่น… คุณหนู ข้าเกรงว่า…” คำกล่าวสาวใช้สะดุด

"เกิดอะไรขึ้น? รีบเอ่ยออกมา!”

เมื่อเธอเห็นว่าสาวใช้มีการแสดงออกอย่างไร ใบหน้าของซู่ชิงก็ซีดลง

เธอเดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

สาวใช้กัดริมฝีปากของเธอแล้วพูดเบา ๆ

“ท่านหัวหน้าตระกูลกลับมาพร้อมอาการบาดเจ็บ อารมณ์ของท่านในตอนนี้ไม่ดีนัก!”

ปัง!

ซู่ชิงผลักโต๊ะออกไป และวิ่งออกจากลานคฤหาสน์

“หัวหน้าซูได้รับบาดเจ็บ?” เสี่ยวฟางถามด้วยความกังวล

หากหัวหน้าซูได้รับบาดเจ็บ ตระกูลซูก็สูญเสียความหวังสุดท้าย

เมื่อตระกูลซูถูกล้อม เส้นผมของหัวหน้าซูก็มีสีเงินในคืนเดียว

เขาเป็นปรมาจารย์อาณาจักรเต๋าเพียงคนเดียวในตระกูล

ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือใหญ่ ทุกอย่างในตระกูลซูต้องผ่านเขาก่อน

เพื่อที่จะหลบหนีการถูกล้อม เขาต้องหาโอกาสที่จะหลบหนีจากวงล้อมของเผ่าอสรพิษ

และแสวงหากำลังเสริมในฐานะปรมาจารย์อาณาจักรเต๋าเพียงคนเดียวในตระกูล

แต่เขายังเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลซู

หากเขาไม่อยู่ พวกเผ่าอสรพิษจะรู้และนั่นจะเป็นจุดจบของตระกูลซู

ด้วยการมีอนาคตของตระกูลซูไว้บนบ่า ประมุขตระกูลซูต้องหาทางแก้ปัญหา

…

นอกเมืองอู๋ซิน ในห้องโถงใหญ่ของถ้ำเผ่าอสรพิษ…

สมาชิกเผ่าอสรพิษ ทั้งหมดที่อยู่ในตำแหน่งสำคัญได้รวมตัวกัน ซึ่งรวมถึงผู้อาวุโสทุกคนด้วย

“จนถึงตอนนี้ยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับมนุษย์นามหลี่มู่ ในความคิดของข้า มนุษย์คนนี้ต้องซ่อนตัวอยู่แล้ว ไม่สำคัญว่าเราจะใช้ความพยายามมากเพียงใด การค้นหานี้ไร้ประโยชน์ จะดีกว่าหากเราทำลายตระกูลซูในเมืองอู๋ซินก่อน”

“รับทราบ ท่านจ้าว! วันก่อนเราได้โจมตีหัวหน้าตระกูลซูจนได้รับบาดเจ็บที่ด้านนอกภูเขา เราควรใช้โอกาสนี้เมื่อกองกำลังของตระกูลซูอ่อนแอลงเพื่อรับหญ้าธารน้ำแข็ง เราสามารถวางแผนเกี่ยวกับหลี่มู่ในภายหลัง หลังจากที่เราเสริมพลังให้แข็งแกร่งขึ้น”