อั๊ค!

หนิวเย่กระอักเลือดออกมาเต็มปาก เขานอนลงบนพื้นทันทีและเริ่มชักกระตุก

ผู้อาวุโสของตระกูลหลี่ จ้องกลับไปที่สมาชิกตระกูลหนิวที่อยู่ด่านนอกทันที

หนิวเย่ได้สังหารแล้ว

ตระกูลหนิวสูญเสียผู้อาวุโส

เมื่อรวมกับทักษะการโจมตีแบบผสมผสานของตระกูลหลี่ พวกเขาไม่ต้องกลัวผู้อาวุโสตระกูลหนิวที่เหลืออยู่

อย่างน้อยที่สุด พวกเขาจะไม่สามารถทำร้ายผู้อาวุโสตระกูลหลี่ได้

ตอนนี้พวกเขากังวลว่าผู้เชี่ยวชาญตระกูลหนิวคนอื่น ๆ จะโจมตีสมาชิกธรรมดาคนอื่น ๆ ของตระกูลหลี่

ลืมมันไป ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องกังวล

.....

ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องทนทุกข์ ไม่มีทางที่พวกเขาจะหลีกเลี่ยงได้

“วันนี้ ตระกูลหลี่อาจจะต้องจบสิ้น! แม้ว่าเราจะตาย เราก็ต้องลากผู้เชี่ยวชาญตระกูลหนิวไปด้วย”

หลี่ ฮุ่ยหวู่ กล่าว

แม้ว่าคำพูดเหล่านี้จะถูกพูดกับสมาชิกตระกูลหลี่ แต่พวกเขาก็มุ่งตรงไปยังสมาชิกตระกูลหนิวด้วย

สำหรับตระกูลหลี่ นี่คือการปลูกขวัญกำลังใจจากผู้นำตระกูล

สำหรับตระกูลหนิว มันเป็นภัยคุกคามและคำเตือน ต่อให้พวกเขาตาย เขาก็จะลากอีกฝ่ายไปด้วย พร้อมไหม?

“ไม่ต้องกังวล เจ้าเฒ่าหนิวเย่เป็นเพียงคนแรกเท่านั้น”

ผู้อาวุโสคนที่สองกล่าวอย่างมั่นใจ

“เฮ้อ ข้าไม่ได้คาดหวังว่าสงครามจะเริ่มต้นเช่นนี้ ข้าหวังว่าลูกหลานคนอื่น ๆ ของตระกูลหลี่จะโชคดีพอที่จะมีชีวิตรอด”

ผู้อาวุโสคนแรกถอนหายใจ

สงครามเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป

“ ไม่ต้องกังวล ไม่ใช่ว่าตระกูลหลี่ของพวกเราไม่มีไพ่ตาย!”

ผู้อาวุโสคนที่สองกล่าวว่า

เขาหวังว่าผู้อาวุโสจากนิกายเส้นทางสวรรค์จะเคลื่อนไหวในช่วงเวลาที่สำคัญ

กล่าวถึงผู้อาวุโสคนนั้น…

เขาไม่เคยเห็นผู้อาวุโสท่านนั้นมาก่อน

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้พบกับผู้อาวุโสคนนั้นและน่าเสียดายที่เขาไม่มีเวลาจัดการกับคนทรยศในตระกูลหลี่

"หึ! ตระกูลหลี่ของพวกเจ้ามีไพ่ตายอะไรอีกบ้าง”

เสียงตะโกนเย็นมาจากสมาชิกตระกูลหนิวที่อยู่โดยรอบ

รูปแบบการโจมตีร่วมกันของตระกูลหลี่นั้นเหมือนกับเม่น แต่รูปแบบการโจมตีร่วมกันแบบนี้ไม่มีช่องโหว่

แผนการง่ายๆ คือการดักจับพวกมันและทำลายพลังของคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่อง

“ตระกูลหลี่ยังมีผู้อาวุโสของนิกายเส้นทางสวรรค์ ถูกต้อง ตระกูลหนิวได้รับการสนับสนุนจากเผ่าอสูร และพวกเราได้รับการสนับสนุนจากนิกายเส้นทางสวรรค์ ในที่สุดทั้งตระกูล หลี่และตระกูลหนิว จะจบลงด้วยการเป็นเบี้ยสำหรับนิกายเส้นทางสวรรค์และเผ่าอสูรในระหว่างการเผชิญหน้า”

ผู้อาวุโสคนที่สองเปิดปากของเขาที่จะพูด

เขาเตือนสมาชิกตระกูลหลี่ โดยรอบและกล่าวคุกคามตระกูลหนิวอีกครั้ง

“หึหึ แม้ว่าเราจะเป็นเบี้ยให้เผ่าอสูร แต่ตระกูลหลี่ก็จะเป็นตระกูลแรกที่ถูกทำลายล้าง”

“ฮ่าฮ่า ตระกูลหนิวของพวกเจ้ามั่นใจเร็วเกินไป”

ประกายแวววาวในดวงตาของผู้อาวุโสคนที่สอง

เขาตรวจดูรอบๆ และพบว่าหลี่เจียวไม่ได้อยู่ที่นั่น เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที

“จริงเหรอ! ฆ่า!"

หลี่เจียวนำท่านป้าสามคนและรีบไปที่ลานห้องพักของหลี่มู่

ในเวลานี้ ผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรควบคุมวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏตัวนอกตระกูลหลี่ ในบรรดาผู้เชี่ยวชาญแห่งอาณาจักรควบคุมวิญญาณ มีอาณาจักรเหนือมนุษย์ปะปนมากมาย

นอกจากตระกูลหนิวแล้ว ยังมีเผ่าอสูรวัว และเผ่าสัตว์จำนวนหนึ่ง

มีแม้แต่มนุษย์ท่ามกลางใบหน้าเหล่านี้

ตระกูลหนิวกำหนดเป้าหมายไปที่สมาชิกตระกูลหลี่และเริ่มการสังหารหมู่

กลุ่มโจรต่างๆในเมืองจือหยางก็ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์วุ่ยวายนี้เช่นกัน

ในลานพักเล็กได้ยินเสียงสบถของหลี่มู่ที่หลุดออกจากการทำสมาธิ

“ไอ้พวกเวรนี่!”

เขาตะคอกและสะบัดแขนเสื้อ

คลื่นพลังที่อธิบายไม่ได้พุ่งออกมาจากลานเล็ก ๆ

คลื่น!

คลื่นพลังถูกผลักออกไป เมื่ออสูรที่อยู่ข้างนอกพบกับคลื่นพลังนี้ พวกมันทั้งหมดก็บินหายไปอย่างอธิบายไม่ได้

ในชั่วพริบตา มีมนุษย์ เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่โจมตีตระกูลหลี่

ผู้ฝึกยุทธที่ฉวยโอกาสที่เหลือตกตะลึง!

อสูรที่ถูกส่งบินล้วนตกตะลึง!

“ไม่ดี ยังมีปรมาจารย์อยู่ในตระกูลหลี่”

“เราคำนวณผิดพลาด!”

ผู้เชี่ยวชาญพูดอย่างกังวลใจ

“รีบพาหนิวเหยามาช่วย มิฉะนั้นตระกูลหนิวคงจะพ่ายแพ้ในวันนี้”

ก่อนที่สมาชิกตระกูลหนิว จะทันได้ตอบโต้ ผู้อาวุโสตระกูลหนิวก็ถูกผลักออกไปเช่นกัน

เมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ ที่ตกตะลึง ผู้อาวุโสของตระกูลหนิวก็ตกใจ

หลังจากความตกใจคือความกลัว

พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายโจมตีอย่างไร

“น่ากลัวเกินไป!”

“เป็นไปได้ไหมที่ผู้อาวุโสคนที่สองของตระกูลหลี่กล่าวจะเป็นความจริง มีปรมาจารย์จาก นิกายเส้นทางสวรรค์สนับสนุนพวกเขา”

“ล่าถอย พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตระกูลหลี่!”

พวกเขาต่างลุกขึ้นจากพื้น ผู้อาวุโสตระกูลหนิว มองไปที่ตระกูลหลี่อีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัว

การต่อสู้ในครั้งนี้ พวกเขาพ่ายแพ้

ในคฤหาสน์ ผู้อาวุโสของตระกูลหลี่ก็ตกตะลึงเช่นกัน

การต่อสู้เป็นไปด้วยดีมิใช่หรือ? ทำไมสมาชิกตระกูลหนิวทั้งหมดถึงล่าถอย?

ในพริบตาฝ่ายตรงข้ามก็หายไป

หดหู่!

สิ่งที่น่าหดหู่ยิ่งกว่าก็คือการโจมตีด้วยฝ่ามือของผู้อาวุโสไม่ได้ถูกสมาชิกในตระกูลหนิว

แต่คฤหาสน์ของเขากลับพังทลายจากการโจมตี

ยังคงมีสมาชิกตระกูลหลายคนอยู่ภายใต้แรงกดดัน

“พวกเราออกไปดูด้านนอกกัน พวกสารเลวเหล่านี้กำลังทำอะไรอยู่”

ใบหน้าของหลี่ฮุ่ยหวู่มืดลงในขณะที่เขาเป็นผู้นำและรีบออกไป

ทันทีที่พวกเขาออกจากตระกูลหลี่ กลุ่มผู้อาวุโสตระกูลหลี่ก็เห็นมนุษย์กลุ่มหนึ่งที่กำลังใช้ประโยชน์จากสถานการณ์วุ่นวายและมองไปรอบ ๆ ด้วยความงุนงง

“ไอ้พวกสวะที่ฉกฉวยโอกาสนี้สมควรตาย!”

หลี่ฮุ่ยหวู่ฆ่าผู้ฝึกยุทธคนหนึ่งด้วยฝ่ามือของเขา

"โอ้สวรรค์!"

กลุ่มผู้ฝึกยุทธกลับมาตั้งสติได้หลังจากที่พวกเขาเห็นสหายของพวกเขากลายเป็นกองเลือด

พวกเขาตอบสนองและหนีไปทุกทิศทุกทางโดยไม่สนใจชีวิตของสหายที่เหลือ

"ช่วยข้า!"

.....

เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังขึ้น

มันแตกต่างจากตอนแรก ในตอนแรกสมาชิกตระกูลหลี่ร้องขอความช่วยเหลือ

ตอนนี้เป็นกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่บุกเข้าไปในตระกูลหลี่ ที่ร้องขอความช่วยเหลือ

“อย่าปล่อยพวกมันหนีไปได้!”

หลี่ฮุ่ยหวู่สั่งการ

ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ เป็นเหมือนเสือที่โจมตีฝูงหมาป่า

ในชั่วพริบตา พื้นที่ของตระกูลหลี่ก็เต็มไปด้วยการนองเลือด

ในลานที่พัก หลี่มู่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“โหดร้ายเกินไปแล้ว! แต่อย่างน้อยข้าควรจะฝากความทรงจำบางอย่างไว้ให้พวกเขา!”

เขาลืมไปเสียสนิทว่าเขาได้ทำลายคฤหาสน์บางส่วนและไม่ได้ทิ้งเศษซากใดๆ ไว้เบื้องหลัง

สถานการณ์ของตระกูลหลี่พลิกกลับทันที

ทุกคนในเมืองจือหยางยังไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

ตระกูลหนิวล่าถอยกลับด้วยความพ่ายแพ้

ผู้อาวุโสตระกูลหนิวหลายคนได้รับบาดเจ็บสาหัส

"นี่…"

“กลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่เข้าโจมตีในตระกูลหลี่ไม่ได้ออกมา!”

ทันใดนั้น มีคนตระหนักว่าหลายคนที่เข้ามาในตระกูลหลี่ไม่ได้ออกมา

ผู้เชี่ยวชาญมนุษย์ทั้งหมดและเผ่าอสูรจำนวนหนึ่ง

"ช่างอันตราย โชคดีที่เราไม่พร้อมที่จะเข้าร่วมโจมตีตระกูลหลี่ ไม่งั้นพวกเราก็ไม่รอด!”

หลังจากคาดเดาผลลัพธ์แล้ว หน้าผากของหลายคนก็เต็มไปด้วยเหงื่อ

“ ตระกูลหลี่มีไพ่ตายอะไรอีก?”

“หากตระกูลหลี่ ยังมีปรมาจารย์ ตระกูลหนิวก็จะตกอยู่ในอันตราย แม้ตระกูลหนิวเปลี่ยนสายเลือดเป็นอสูร แต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำลายตระกูลหลี่ได้”

“ไม่ต้องคิดเกี่ยวกับทั้งสองตระกูล หากทั้งสองตระกูลต่อสู้ยืดเยื้อกัน เมืองจือหยางก็จะเสียหายไปเช่นกัน”

…

หลี่ฮุ่ยหวูนำผู้อาวุโสไปที่คฤหาสน์ของตระกูลหนิว แต่พวกเขาถูกขัดขวางโดยปรมาจารย์ของตระกูลหนิว

ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายอยู่ในระดับที่ไม่ห่างกันมาก

และตระกูลหนิวก็อยู่ในดินแดนของพวกเขาพวกเขามีค่ายกลป้องกันตระกูล

หากพวกเขาต่อสู้ต่อไป มันมีแต่จะทำให้ตระกูลหลี่เสียเปรียบ ดังนั้นพวกเขาจึงล่าถอยออกไปทีละคน

ในห้องโถงของตระกูลหลี่

ผู้อาวุโสนั่งปรึกษากันอีกครั้ง

“การสูญเสียในครั้งนี้มากเกินไป คฤหาสน์หลายหลังในตระกูลถูกทำลายและสมาชิกในตระกูลหลายร้อยคนเสียชีวิตในสนามรบ! ผู้บาดเจ็บยังไม่ได้การยืนยัน”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งรีบรายงานผลลัพธ์

“บันทึกสิ่งที่สามารถกู้คืนได้ ใช้โอสถหรือสมุนไพรทั้งหมดในตระกูล ถ้าเราไม่ใช้มันตอนนี้ ข้าเกรงว่ามันจะถูกแย่งชิงไปโดยพวกที่มีเจตนาร้าย”

“สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้บอกเราว่าการต่อสู้เกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ใช้ทรัพยากรในตระกูลไป ใช้ทุกอย่างที่สามารถใช้ได้”

ผู้อาวุโสกล่าว

“พักเรื่องนี้ไว้ก่อน พวกเจ้าคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องที่ตระกูลหนิวถูกผลักออกไปในตอนั้น”

หลี่ฮุ่ยหวู่กล่าวถาม

หลังจากหาเหตุผลไม่ได้และเห็นว่าผู้อาวุโสของตระกูลหนิวได้รับบาดเจ็บ

พวกเขาก็ตระหนักว่าไม่ใช่ตระกูลหนิวที่ล่าถอยด้วยตัวเอง

ความสงสัยเกิดขึ้นในใจของพวกเขา

“ท่านผู้นำ ผู้อาวุโสจากนิกายเส้นทางสวรรค์เป็นคนลงมือหรือไม่”

ผู้อาวุโสคนที่สองถาม

แม้ว่าคำพูดของเขาจะน่าสงสัย แต่น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการยืนยัน

ตอนที่สมาชิกตระกูลหนิวถูกผลักออกไป เขานึกถึงผู้อาวุโสคนนั้นจากนิกายเส้นทางสวรรค์

“ผู้อาวุโสสอง ท่านไม่มีโอกาสอธิบายสถานการณ์ระหว่างการต่อสู้ครั้งก่อน ท่านช่วยอธิบายให้ชัดเจนตอนนี้ได้ไหม”

“เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ข้ายังไม่เคยเจอผู้อาวุโสท่านนั้นด้วยซ้ำ!”