ชิวไป่ฮุ่ยเป็นไพ่ลับของเขา

เธอไม่มีตะเกียงวิญญาณในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และไม่มีร่องรอยใดๆ หลงเหลืออยู่บนตัวเธอเมื่อเธอตาย

ตอนนี้ช่องทางการบ่มเพาะของดอกบัวทองคำค่อย ๆ ลดลง ไม่สามารถรักษาการยืดอายุขัยได้ สิ่งนี้นำไปสู่ความเป็นความตายเกี่ยว

กับสถานการณ์ของอาณาจักรเต๋า

ชิวไป่ฮุ่ยไปล้างแค้นตระกูลเซี่ยในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้และรบกวนอาณาจักรเต๋าของหนานโจว

เรื่องนี้จะนำมาซึ่งปัญหามากมาย!

ให้ตายเถอะชิวไป่ฮุ่ย

“บรรพบุรุษ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราวางแผนไว้หรอกหรือ?”

ผู้อาวุโสที่มีคิ้วยาวถอนหายใจ “มีการเปลี่ยนแผน”

ไม่ว่าชิวไป่ฮุ่ยจะตายหรือไม่ก็ตาม ผู้เฒ่าคิ้วยาวจะไม่ใช้เธออีกต่อไป

เธอไม่เพียงไม่ช่วยอะไรเลย แต่เธอยังภาระของพวกเขาอีกด้วย

อาณาจักรเต๋าของหนานโจวกำลังเตรียมแผนการบางอย่าง

เป็นการยากที่จะบอกได้ว่าแผนการตัดช่องทางบ่มเพาะจะเป็นอย่างไร

“ท่านบรรพบุรุษ ข้าจะไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฮวนไห่ ถ้าบรรพบุรุษที่นั่นไม่ขัดขวางเรา เราสามารถข้ามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฮวนไห่และสกัดช่องทางการบ่มเพาะของหนานโจวได้ก่อน”

“เป็นการดีที่สุดถ้าเจ้าสามารถโน้มน้าวให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฮวนไห่เข้าร่วมกับเรา แต่ถ้าทำไม่ได้ก็กลับมา ช่วงนี้ต้องระวังให้มาก เราไม่สามารถสูญเสียผู้เชี่ยวชาญไปอีกคนได้” ชายชราเตือน

นี่คือสิ่งที่เขาวางแผนไว้แต่แรก เขาต้องการให้ชิวไป่ฮุ่ยทำลายช่องทางการบ่มเพาะของหนานโจวแต่ชิวไป่ฮุ่ย กลับยืนกรานที่จะดำเนิน

การแก้แค้นของเธอก่อน

ช่างเป็นผู้หญิงที่เอาแต่ใจ! เธอมีแต่ทำให้เรื่องราวแย่ลง

ผู้อาวุโสคิ้วยาวใช้กลวิธีในการรับแสงสีทองจากดอกบัวทองคำและใส่เข้าไปในหยกประจำตัว “ขอรับ บรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่!”

“จำไว้เสมอ ระวังอย่าลงมือทำอะไรคนเดียว ถ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฉียนหยวนฮวนไห่ สามารถช่วยได้ นั่นคงจะดีที่สุด ถ้าพวกเขาไม่ให้ความร่วมมือ เจ้าก็ถอยออกมา” ผู้เฒ่าคิ้วยาวกล่าวอีกครั้ง

หากคนนอกต้องการตัดช่องทางการบ่มเพาะของหนานโจว พวกเขาอาจได้รับบาดเจ็บไปพร้อมกับชีพจรธรรมชาติที่เสียหายได้

ถ้าไม่ พวกเขาจะไม่มีแผนการใหญ่ขนาดนั้นในเวลานั้น

เดิม ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หงไฮ่มีผู้เชี่ยวชาญมากมายในหนานโจวที่สามารถนำมาใช้ได้

แต่แผนเปลี่ยนไปตั้งแต่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หงไฮ่ล่มสลายแบบไม่ทันตั้งตัว

ตอนนี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่มีผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรเต๋าปรากฏอีกคน ซึ่งทำให้กระบวนการพิชิตดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่ต้องหยุดชะงัก

...

ที่ริมฝั่งแม่น้ำสายใหญ่กงซุนชิวหยุนกินโอสถเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของเธอ

“ผู้อาวุโส นี่คือกุญแจเข้าสู่ตำหนักสมบัติในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่ โปรดรับไว้”

“มันเป็นของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่ ดังนั้นมันจึงเป็นของเจ้า ข้าจะไม่มีวันเอาสมบัติของคนอื่น”หลี่มู่กล่าว

“ผู้อาวุโส เราไม่สามารถรักษามันไว้ได้ เป็นการยากที่จะรู้ได้ว่าเราจะตายเมื่อใด ดังนั้น การเก็บเอาไว้มีแต่จะสร้างความสูญเสียให้กับเรา ผู้อาวุโส เราจะถูกฆ่าหากท่านไม่ลงมือช่วยเหลือ”ชิวหยุนคุกเข่าลงเพื่อแสดงความเคารพ

เมื่อเห็นพี่สาวคุกเข้า กงซุนหยางก็ทำตามและคุกเข่าลง

“ถ้าอย่างนั้นข้าจะเก็บมันเพื่อเจ้าสองคนก่อน” หลี่มู่หยิบกุญแจ

เขารู้สึกถึงมันและแผนที่ภายในกุญแจก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

“เราใกล้จะถึงที่หมายแล้ว อยู่ห่างออกไปเพียงห้าร้อยลี้ ไปดูสถานที่กันเถอะ”

“ท่านผู้อาวุโส สถานที่นั้นถูกเฝ้าระวังโดยดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่แน่นอน เราจะถูกจับไหมถ้าเราไปที่นั่นในเวลานี้” ชูชิงกล่าว

“ไม่ คลังสมบัตินี้รู้จักมีแค่ประมุขของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่เพียงเท่านั้น พ่อของข้าตั้งใจจะส่งต่อให้กับผู้สืบทอดของเขา แต่เขาไม่คิดว่าผู้สืบทอดจะกบฏ เราเป็นคนเดียวที่รู้ความลับนี้” กงซุนชิวหยุนกล่าว

“นี่คือขุมสมบัติที่ไม่มีใครรู้งั้นเหรอ?” โจวฮัวยืดคอของเธอ

“ไปดูกันเถอะ!”

ไม่กี่วันต่อมาพวกเขาก็มาถึงหน้าทะเลสาบ

หลี่มู่กระโดดลงไปในทะเลสาบพร้อมกับอุ้มกงซุนหยางโดยมีคนอื่นๆ ตามมาข้างหลัง

ตามเส้นทางลับในแม่น้ำใต้ดิน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงถ้ำแห่งหนึ่ง

หลี่มู่เดินไปที่ประตูและใช้กุญแจ

ภาพมายาหายไป เผยให้เห็นประตูถ้ำซึ่งเปิดออกช้าๆ

ถิงถิงกวาดตามองไปรอบๆ “คลังสมบัติลับถูกซ่อนไว้อย่างดีจริงๆ”

ใครจะคิดว่ามีแม่น้ำใต้ดินเป็นทางเข้าสู่คลังสมบัติ

และส่วนแรกของพื้นที่ใต้ดินคือประตูสู่คลังสมบัติ แม้กระทั่งการสร้างภาพลวงตาที่ประตู

ถ้าไม่ใช่เพราะชิวหยุนและจือหยางพวกเขาคงไม่มีทางรู้เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้

เมื่อเข้าไปในถ้ำหลี่มู่ก็ปลดอาวุธกับดักและเดินไปที่ห้องคัมภีร์ภายในถ้ำ ในขณะที่ชิวหยุนเดินไปที่ถ้ำซึ่งเก็บทักษะลับไว้

“ในที่สุดข้าก็เจอบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกนี้”

หลี่เปิดอ่านและตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับการบุกรุกของอสูร ในหนานโจวอย่างรวดเร็ว หลี่มู่มองดูเล็กน้อยก่อนที่จะจัดเก็บบันทึกทั้งหมดลงในพื้นที่มิติของระบบ

“มีอะไรที่เจ้าต้องการเอาไปอีกไหม”หลี่มู่ถามขณะที่เขาเดินออกจากถ้ำ

ครึ่งปีต่อมาหลี่มู่พาพวกเขากลับไปที่ภูเขามู่กวง

...

ในหลุมชีพจรธรรมชาติ

หลี่มู่เปิดถ้ำอีกแห่งและใส่สมบัติทั้งหมดจากคลังสมบัติของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่ไว้ในนั้น

เขาทำกุญแจอีกดอกและมอบให้ชิวหยุน

“ผู้อาวุโส อย่างที่ข้ากล่าว ทุกอย่างข้างในนั้นเป็นของท่าน”

หลี่มู่ไม่พูดอะไรและยื่นกุญแจให้พี่น้อง

พี่น้องต้องประหลาดใจครั้งแล้วครั้งเล่าในอีกไม่กี่วันถัดมา

รอบ ๆ หลุมชีพจรธรรมชาติ มีถ้ำตั้งอยู่จำนวนมาก มีทักษะลับและสมบัตินับไม่ถ้วนอยู่ในนั้น ในบรรดาสิ่งเหล่านี้มีวัตถุบางอย่างที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ในขณะเดียวกัน หลี่มู่ก็ลงชื่อเข้าใช้ และเขาได้รับสิ่งของต่างๆมากขึ้นเรื่อยๆ

“ท่านปู่ ข้าต้องการฝึกฝนที่นี่” ถิงถิงกล่าว

พวกเขาเดินทางด้วยกันมาหลายปีแล้ว และถิงถิงคุ้นเคยและสนิทกับชูชิงและโจวฮัว

“เจ้าสามารถชี้แนะพวกเขาเกี่ยวกับการบ่มเพาะได้!”

กลับเข้าไปในหลุมชีพจรธรรมชาติ

หลี่มู่หยิบบันทึกอันเก่าแก่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เยว่ออกมาและเริ่มอ่านอย่างละเอียด

บันทึกความลับของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่ง ข้อมูลบางอย่างภายในนั้น หลี่มู่ได้รู้เรื่องที่ไม่ทราบโดยสิ้นเชิง

“หนานโจวโคยรุ่งเรื่องและอุดมสมบูรณ์มาก!”

ยิ่งเขาอ่านบันทึกมากเท่าไหร่ หลี่มู่ก็ยิ่งรู้สึกสงสารหนานโจวมากขึ้นเท่านั้น

ตามบันทึก หนานโจวเป็นเหมือนดวงดาวที่ส่องแสงเหนือดินแดนอื่น ๆ ในทุก ๆ ด้าน

น่าเสียดายที่อสูรบุกเข้ามาและฆ่าทุกคนในหนานโจว ช่องทางการฝึกตนถูกตัดออกและชีพจรธรรมชาติถูกใช้เพื่อปิดผนึกร่างของอสูร

หลังจากอ่านบันทึกนี้

หลี่มู่ก็ตระหนักว่าเขาได้พบสถานที่ที่ผนึกชิ้นส่วนร่างของอสูรอีกแห่งแล้ว

“มันอยู่ใต้แม่น้ำลั่วเซินมาตลอด ทำไมข้าถึงคิดไม่ถึงมันก่อนหน้านี้”

เขาเคยลงชื่อเข้าใช้ที่แม่น้ำลั่วเซินหลายครั้ง แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็ลืมเกี่ยวกับสถานที่นั้นไป เพราะแต่ละครั้งเขาได้รับรางวัลน้อยลง

แต่คราวนี้เขาได้รับรางวัลมากมาย

มันเป็นเพียงแม่น้ำ ทำไมมันถึงสำคัญมาก? มีแม่น้ำมากมายในหนานโจว

“ช่างโง่เขลา ทำไมข้าไม่คิดเกี่ยวกับมัน!”

หลี่มู่ทิ้งบันทึกประวัติศาสตร์และจากไปหลังจากรู้เรื่องแล้ว

หลี่มู่ปรากฏตัวอีกครั้งบริเวณแม่น้ำลั่วเซินในเวลาต่อมา

“ตามบันทึกมีชิ้นส่วนร่างของอสูรอยู่ที่ก้นแม่น้ำลั่วเซิน มันเป็นแม่น้ำที่ยาวมาก มันเป็นการยากที่จะหาตำแหน่งที่แน่นอน ลงชื่อเข้าใช้”

“ติง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เปิดใช้งานระบบลงชื่อเข้าใช้ได้สำเร็จ ลมปราณแท้จริงหกสิบปี”

"หืม? น่าสนใจ!"

สำหรับคนอื่นๆ การค้นหาชิ้นส่วนร่างของอสูรนั้นเป็นงานที่ยาก

สำหรับเขามันเป็นเรื่องง่าย เขาแค่ต้องลงชื่อเข้าใช้ และตัดสินจากตำแหน่งตามรางวัล

จากนั้นเขาสามารถประหยัดเวลาในการค้นหามัน

ทันใดนั้นหลี่มู่ก็กระโดดลงไปในแม่น้ำลั่วเซินและค้นหา

หลังจากค้นหาตามน้ำเป็นระยะทางห้าสิบลี้ หนึ่งวันก็ผ่านไปหลี่มู่ลงชื่อเข้าใช้อีกครั้ง

“ติง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เปิดใช้งานระบบลงชื่อเข้าใช้ในแม่น้ำลั่วเซินได้สำเร็จ ได้รับ ทักษะดาบชิงเหลียน”

"เยี่ยม!"หลี่มู่ตะโกนเสียงดังด้วยความสุข

เขาไม่เพียงมีความสุขกับรางวัล แต่ยังเป็นเพราะรางวัลบอกเขาว่าเขาอยู่ใกล้ตำแหน่งของชิ้นส่วนร่างของอสูร

...

บนภูเขามู่กวง ผู้เชี่ยวชาญสองคนของอาณาจักรเต๋า ปรากฏตัวนอกหลุมชีพจรธรรมชาติ

“ตามบันทึก มีชีพจรธรรมชาติของหนานโจวอยู่ที่นี่ หากเราสามารถทำลายชีพจรธรรมชาติของที่นี่ เราสามารถตัดช่องทางการบ่มเพาะของหนานโจวได้”

“ตอนนี้ข้าพบตำแหน่งแล้ว บางทีข้าอาจจะขอความช่วยเหลือได้”

“ให้ตายเถอะดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฮวนไห่ ทำไมพวกเขาถึงไม่เต็มใจช่วย? มิฉะนั้น ภารกิจนี้คงเสร็จสิ้นไปนานแล้ว และตอนนี้เราคงสามารถดำเนินการตามแผนในขั้นต่อไปได้แล้ว”