คางคกเนตรม่วงเปิดตาที่สามและจ้องมองไปที่หลี่มู่

มันมองทะลุอีกฝ่ายไม่ได้!

มันไม่สามารถมองผ่านระดับการบ่มเพาะของชายตรงหน้าได้

การที่สามารถฆ่าผู้อาวุโสอมตะเที่ยงแท้ได้อย่างง่ายดาย อย่างน้อยที่สุดศัตรูต้องอยู่ในอาณาจักรเทพสวรรค์

จากมุมมองในปัจจุบัน มนุษย์ที่อยู่ข้างหน้าเขาดูเหมือนจะมีระดับพลังยุทธ์ที่สูงกว่ามัน

ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจ้าวเผ่าคนใหม่จะประสบปัญหาอันยากลำบากขนาดนี้ ตั้งแต่แรกที่เข้ามารับตำแหน่ง

“ไร้สาระ! ข้าอยู่ที่นี่เพื่อตายรึ? ข้ากำลังร้องขอความตาย เจ้าลงมือเร็วเข้า” หลี่มู่กล่าวขณะที่นอนอยู่บนเก้าอี้และจ้องมองที่คางคก

อ่อนแอ

อ่อนแอเกินไป!

.....

คงจะดีถ้าคางคกที่ระดับหกของอาณาจักรเทพสวรรค์ลงมือเพื่อให้เขาฝึกฝนได้

“เจ้า… เจ้าโจมตีพวกเราทำไม? เผ่าคางคกเคยทำให้เจ้าขุ่นเคืองหรือไม่?”

จ้าวเผ่าคางคกเอ่ยถาม

มันไม่สามารถมองทะลุพลังยุทธ์ของมนุษย์ได้ มันไม่กล้าโจมตีอีกฝ่าย

ตั้งแต่เมื่อใดที่เทพสวรรค์อีกคนปรากฏตัวขึ้นในเผ่ามนุษย์?

เผ่ามนุษย์กำลังจะกับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง?

“พวกเจ้าทำให้ข้าขุ่นเคืองใจหลายอย่าง เผ่าเจ้าส่งนักรบจำนวนมากมาฆ่าเรา เจ้าว่าข้าจะขุ่นเคืองพวกเจ้าเมื่อใด?”

“เจ้าคือ…” ใบหน้าของจ้าวเผ่าคางคกเปลี่ยนไป

ดูเหมือนว่าจะคิดอะไรบางอย่าง จากนั้นมันก็กล่าว

“นั่นเป็นเหตผลที่เจ้าฆ่าผู้อาวุโสพวกเรา”

ด้วยเหตุนี้ จ้าวเผ่าคางคกจึงมองไปที่หลี่มู่อย่างระมัดระวัง

ว่ากันว่าจ้าวเผ่าคนก่อนถูกสังหารโดยเทพสวรรค์มนุษย์ อาจจะเป็นเขา?

“เป็นจ้าวเผ่าของพวกเจ้าที่โจมตีเราก่อน ถ้าพวกเจ้าทำได้ เราก็ทำได้”

คางคกเนตรม่วงขมวดคิ้วราวกับว่ามันคิดอะไรออก

มันถามว่า “เจ้าคือมนุษย์ที่ฆ่าจ้าวเผ่าคนก่อนของเราหรือเปล่า?”

“โอ้ ข้าฆ่าคางคกมาหลายตัวแล้ว ข้าคงจำพวกมันทั้งหมดไม่ได้ หืม? มีนักรบในระดับที่สามของอาณาจักรเทพอยู่ท่ามกลางพวกมัน ข้าไม่รู้ว่าเป็นจ้าวเผ่าของเจ้าหรือเปล่า เขาหยิ่งเกินไป ข้าต้องฆ่า แม้ว่าข้าจะไม่ต้องการก็ตาม”

"เจ้า…"

คางคกเนตรม่วงหรี่ตาลง

มันเป็นคางคกเทพสวรรค์กลายพันธุ์ แต่อยู่ในระดับที่สองของอาณาจักรเทพสวรรค์เท่านั้น เมื่อเทียบกับอดีตผู้นำเผ่า มันแข็งแกร่ง

ขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมนุษย์ผู้นี้สามารถฆ่าอดีตจ้าวเผ่าได้อย่างง่ายดาย การฆ่าเขาจึงไม่ใช่ปัญหา

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาหยิ่งยโส เขามาที่ทะเลสาบไท่ผิงและโจมตีเผ่าคางคก

ต่อสู้?

พวกเขาไม่สามารถชนะได้!

เขาต้องแจ้งบรรพบุรุษ

แต่บรรพบุรุษเหล่านั้นยังคงมองหาพันธมิตรมนุษย์บนแผ่นดินใหญ่

คางคกเนตรม่วงหรี่ตาลง จิตวิญญาณแห่งสวรรค์ส่งกลับมา

“เร็วเข้า ส่งข้อความไปยังบรรพบุรุษ เรียกพวกเขากลับมา หากไม่กลับมาเร็ว ๆ นี้ ฐานทัพของเผ่าคางคกจะถูกทำลาย”

"อะไรนะ?"

หลังจากได้รับการถ่ายทอดเสียง ผู้อาวุโสทั้งสามคนก็ตกตะลึง

อะไร?

ขอให้บรรพบุรุษกลับมาช่วย?

แล้ว…

พวกเขาไม่กล้าคิดต่อไป

ผู้อาวุโสทั้งสามคนรีบลงมือ

เรื่องนี้อาจร้ายแรงกว่าที่พวกเขาคาดไว้

“แม้แต่เทพสวรรค์อย่างจ้าวเผ่า…”

“รีบแจ้งบรรพบุรุษ! ถ้าชักช้าทุกอย่างจะสายเกินไป”

…

พวกเขากลับไปที่ค่ายกลส่งสัญญาณเสียงทันทีและเปิดใช้งาน

บนทะเลสาบ

หลี่มู่จ้องไปที่คางคกเนตรม่วง

“ผู้อาวุโสที่ควรจะส่งข้อความได้แจ้งข้อมูลไปแล้ว ถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้า มันก็ไม่เพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจบรรพบุรุษของเจ้า และมันจะไม่เพียงพอที่จะเพิ่มความเกลียดชังของเผ่าคางคกที่มีต่อเรา”

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร? จะมีประโยชน์อะไรที่เราจะเกลียดชังเจ้า”

"ใช่! ด้วยความเกลียดชังเท่านั้นที่เผ่าคางคกจะต่อสู้กับข้าอย่างบ้าคลั่ง เมื่อนั้นข้าจะกำจัดพวกเจ้าให้หมด การล่มสลายของเผ่า

คางคก เป็นการเตือนหมื่นเผ่าพันธุ์ที่ดูหมิ่นเผ่ามนุษย์”

หลี่มู่อธิบาย

ถึงตายก็ต้องปล่อยให้ศัตรูตายอย่างราบคาบ

“เจ้ากำจัดพวกเรา… เพียงเพราะเราโจมตีกองกำลังของเจ้า?”

"เจ้าจะคิดเห็นอย่างไร? มันก็คือความคิดของเจ้า พวกเจ้าเท่านั้นที่จะทำลายเราได้ ไม่ใช่เรา? คิดว่าการฆ่าอีกฝ่ายเป็นเรื่องสนุกเหรอ?”

ชิ้ง!

หลี่โจมตีไปที่ศัตรูอย่างรุนแรง

“นั่นขึ้นอยู่กับเจ้า…”

คางคกตาสีม่วงหยุดกลางประโยค และเลือดไหลออกมาจากมุมปากของมัน

มันจ้องที่หลี่มู่ด้วยตาที่สาม

ดวงตาของมันปิดลงช้าๆ

“เจ้าน่าทึ่งจริงๆ! เจ้ามีพรสวรรค์มากกว่าผู้นำเผ่าคนก่อนของเจ้า”

หลี่มู่เอื้อมมือไปจับศพของคางคกเนตรม่วงแล้วแขวนไว้บนคันเบ็ด

ตอนนี้อยู่ที่จุดสูงสุดของระดับกลางของอาณาจักรเทพสวรรค์

หลังจากใช้ทักษะทลายสวรรค์ มันยังคงสามารถกลั้นหายใจได้

คางคกตัวนี้มีพลังมากกว่าผู้นำตัวก่อนหน้านี้ในระดับที่สามของอาณาจักรเทพสวรรค์

หลี่มู่โยนเหยื่อลงในน้ำและนอนบนเก้าอี้โดยหลับตา

ด้วยเหยื่อทรงพลังเช่นนี้ ไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาจะสามารถจับปลาตัวใหญ่ได้ในเวลาอันสั้น

การได้เห็นจ้าวเผ่าตาย…

คางคกทั้งหมดก็เริ่มคลั่งไปแล้ว

“จ้าวเผ่าตายอย่างนั้นหรือ”

พวกเขารับไม่ได้กับการตายของผู้นำเผ่า

แต่เขาตายอย่างง่ายดาย เช่นเดียวกับอสูรน้ำตัวอื่น ๆ ที่แขวนอยู่บนคันเบ็ด เขาเสียชีวิตอย่างรวดเร็ว

ราวกับว่ามนุษย์คนนั้นทำมันอย่างตั้งใจ

มันน่ากลัวเกินไป!

“จ้าวเผ่าเป็นสัตว์เทวะกลายพันธุ์ในระดับที่สองของอาณาจักรเทพ!”

แม้แต่นักรบที่ทรงพลังเช่นนี้ก็ยังตายโดยไม่สามารถขัดขืนแม้แต่น้อย

“เราควรทำอย่างไร?”

“เราจะทำอะไรได้อีก? แจ้งให้บรรพบุรุษที่ออกไปให้กลับมาและหาวิธีที่จะปลุกบรรพบุรุษที่อยู่ในการปิดด่านฝึกตน”

…

พระราชวังใต้น้ำอยู่ในความสับสนวุ่นวาย

อสูรน้ำตัวอื่น ๆ ในทะเลสาบไท่ผิงย้ายออกไปในชั่วข้ามคืน

ใครก็ตามที่ไม่ใช่คนโง่ สามารถรู้ได้ว่าเผ่าคางคกตาเผชิญกับศัตรูที่รับมือได้ยากแล้ว

แม้แต่ผู้นำเผ่าก็พ่ายแพ้ให้กับมนุษย์ผู้นั้น

มันคือจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ที่ไม่มีวันจบสิ้น

ที่แย่กว่านั้นก็คืออีกฝ่ายก็เป็นเทพสวรรค์เช่นกัน เทพสวรรค์ที่ไม่สามารถมองออกได้

.....

หากพวกเขาต่อสู้กันจริงๆ ทะเลสาบไท่ผิงก็อาจจะเสียหายไปเช่นกัน

“เรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น!”

“โลกกำลังจะเปลี่ยนไป!”

……

พวกเขาไม่กล้าคิดเกี่ยวกับมัน!

อสูรน้ำจำนวนมากรีบจากไปพร้อมกับภรรยา ลูก และอสูรชรา

ในเวลาเดียวกัน เผ่าคางคกก็เริ่มเคลื่อนไหว

อสูรน้ำที่แต่เดิมไม่ต้องการเคลื่อนไหวก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นว่าเผ่าคางคกเคลื่อนไหวแล้ว

พวกเขาตกตะลึงเพียงชั่วครู่ก่อนจะเก็บกระเป๋าและลอยไปที่น่านน้ำอื่น

เผ่าคางคกหายไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มั่นใจในผลของสงครามครั้งนี้

ห่างออกไปหลายล้านลี้

ในถ้ำเผ่าอสูรหนู

ในขณะนี้ถ้ำทั้งหมดพังทลายลง แม้แต่สถานที่ที่ดีกว่าเล็กน้อยก็ยังเต็มไปด้วยรูจากการทิ้งระเบิด

“ข้าไม่เชื่อว่ามนุษย์พวกนี้จะไม่ทิ้งร่อยรอยภายใต้สายตาของเผ่าหมาป่าได้”

“เนื่องจากพวกเขาใช้ถ้ำเพื่อวางกับดัก จึงต้องมีทางหนีอื่นนอกถ้ำ”

คางคกสองสามตัวเกาะผนังถ้ำ และหินก้อนใหญ่ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ผนังถ้ำเป็นรูพรุนทันที

ในไม่ช้า แม่น้ำใต้ดินก็ปรากฏขึ้นนอกผนังถ้ำแห่งหนึ่ง

"ที่นี่…"

“ดูเหมือนพวกมันจะหนีไปจากที่นี่แล้ว” คางคกที่ถูกปิดปากหลุมพูด

“แยกทางกันแล้วไล่ตามพวกมันไป!”

ในขณะนี้ เหรียญหยกติดตัวของบรรพบุรุษคางคกตัวหนึ่งสว่างขึ้น

“มีข่าวจากเผ่า!”

จากนั้นสีหน้าของบรรพบุรุษคางคกทั้งห้าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

“มีมนุษย์โจมตีทะเลสาบไท่ผิง มันถึงกับฆ่าผู้นำเผ่าคนใหม่และผู้อาวุโสของเรา”

"กล้าดียังไง!"

“ข้าไม่สามารถรอได้อีกต่อไป ข้าจะกลับไปฆ่าศัตรู”

“แล้วพันธมิตรมนุษย์นี้ล่ะ? เราเข้าใกล้พวกมันแล้ว”

คางคกที่เป็นผู้นำลังเล เขากัดฟันและกล่าว “ปล่อยพวกมันไปก่อน! หากเราไม่แก้แค้นไอ้สารเลวที่ฆ่าสมาชิกในเผ่าเรา เผ่าคางคกจะไม่มีที่ยืนในทวีปนี้”

ในทะเลสาบไท่ผิง

คางคกบรรพบุรุษสองตัวออกมาจากความสันโดษ

ตนหนึ่งอยู่ที่ระดับที่หกของอาณาจักรเทพสวรรค์ และอีกตนหนึ่งอยู่ที่ระดับที่ห้า

คางคกในระดับหกส่ายหัวพร้อมกล่าวว่า “ข้าสัมผัสถึงระดับพลังยุทธ์ของศัตรูไม่ได้”

“ไม่ว่ายังไง ศัตรูก็อยู่ที่หน้าดินแดนของเราแล้ว เราต้องลงมือ เราสองคนจะโจมตีพร้อมกัน แม้ว่าเราจะไม่สามารถเอาชนะศัตรูได้ แต่เราก็ต้องทดสอบพลังยุทธ์ของอีกฝ่าย”

“บรรพบุรุษคนอื่นๆ จะกลับมาอีกไม่นาน เราไม่สามารถรออยู่เฉยๆในช่วงเวลานี้ มาทำกันเถอะ! ข้าจะลากศัตรูลงมาจากข้างบนและพวกเราจะล้อมโจมตีมัน”

พรึบ!

น้ำในทะเลสาบ จู่ๆ เงาเหมือนภูเขาสองลูกก็ปรากฏขึ้นด้านบนและด้านล่างของหลี่มู่ในเวลาเดียวกัน

เมื่อเงาปรากฏขึ้น ลิ้นขนาดใหญ่ทั้งสองได้ยื่นออกมาต่อหน้าหลี่มู่แล้ว

ทุกอย่างเร็วมาก

มันเร็วมากจนผู้เชี่ยวชาญทุกคนมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกเขาเห็นเพียงสองลิ้นยาวกำลังบดขยี้ร่างมนุษย์

ชู่ว!

ทันทีหลังจากนั้น เจตนาของดาบก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

.

.

.................