บนยอดเขาฝั่งตรงข้าม…

ไป๋เหม่ยมองออกมาจากด้านหลังก้อนหินขนาดใหญ่

“มีสายลับมากมายที่นี่! ทำไมข้าถึงไม่สังเกตเห็นพวกเขามาก่อน?”

เธอซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินและสงสัยว่าปรมาจารย์คนนั้นเป็นใคร

ปรมาจารย์คนนั้นพยายามหลอกล่อสายลับด้วยการโยนมนุษย์ไปที่นั่นหรือไม่?

ถ้าทำได้ก็ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง

โชคดีที่เธอไม่ปรากฏตัว แต่เธอไม่รู้ว่ามีอีกกี่คนที่ไม่ได้ปรากฏตัวด้วย

ดูเหมือนว่าผู้คนจำนวนมากกำลังจับตามองมรดกของราชาปีศาจ

เธอมองไปยังทิศทางที่คนถูกโยนลงมา มีหมู่บ้านบนภูเขาสองแห่งอยู่ที่นั่น

.....

แต่ละหมู่บ้านมีมนุษย์มากมาย

เธอไม่รู้ว่าใครจะซ่อนตัวอยู่ในสองหมู่บ้านนี้

ไป่เหม่ยต้องการตรวจสอบเพิ่มเติม แต่เธอไม่ต้องการส่งเสียงเตือนคนที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านรู้ตัว

แต่ถ้าเธอไม่ตรวจสอบ เธอจะมั่นใจได้อย่างไรว่าฝ่ายตรงข้ามของพวกเขาถูกกำจัดและข่าวเกี่ยวกับมรดกของราชาปีศาจจะไม่แพร่กระจายออกไป?

ปรมาจารย์คนนี้เขาสามารถโยนผู้ฝึกยุทธจำนวนมากในอาณาจักรก่อกำเนิดอย่างง่ายดาย

อย่างน้อยพวกเขาก็ต้องเป็นปรมาจารย์อาณาจักรสวรรค์หรือสูงกว่า

เขาสามารถซ่อนตัวจากชาวบ้านและสามารถเอาชนะปรมาจารย์อาณาจักรควบคุมวิญญาณได้

กองกำลังที่ใช้ปรมาจารย์อาณาจักรควบคุมวิญาณเป็นสายลับจะต้องมีพลังมากเช่นกัน

“บางทีอาจจะไม่มีปรมาจารย์คนอื่นที่อยู่เบื้องหลังสายลับของอาณาจักรควบคุมวิญญาณ”

แต่ไป่เหม่ยรู้ว่านี่เป็นไปไม่ได้

เมื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์แข็งแกร่งขึ้น การฆ่าในเวลาแบบนี้ก็ต้องใช้ความกล้าหาญเช่นกัน

“ฉันต้องหาโอกาสล่อปรมาจารย์คนนี้ออกมาให้ได้” ไป๋เหม่ยพึมพำกับตัวเอง

ภายในคฤหาสน์ของหลี่มู่…

หญิงสาวจ้องไปที่หลี่มู่โดยไม่กล่าวอะไร

“พวกเจ้าต้องการเรียนรู้วิธีการเพาะปลูกหรือไม่” เขาถามอย่างไม่แน่นอน

เด็กหญิงพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น

“มีเคล็ดวิชาอยู่ในคัมภีร์ในห้องสมุดชั้นใต้ดิน เจ้าสองคนรู้การอ่าน ดังนั้นเจ้าจึงสามารถช่วยเหลือคนอื่นๆ ได้ ถ้าไม่เข้าใจอะไรก็มาถามข้าได้”

“ขอบคุณ ท่านสามี!”

“อย่าเรียกข้าแบบนั้น! หลังจากเลือกทักษะที่พวกเจ้าต้องการเรียนรู้แล้ว เจ้าสามารถฝึกฝนในห้องข้างๆ ห้องสมุดได้”

หลังจากที่หลี่มู่สั่งพวกเขาแล้ว เขาก็กลับไปที่ห้องของเขา เขานอนบนเตียงและชื่นชมทิวทัศน์ของภูเขา

บางครั้งเขาจะลงชื่อเข้าใช้อย่างเงียบๆ

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า

หลังจากที่พวกเธอทำงานบ้านเสร็จแล้ว สาวๆ ก็หมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝน

ผู้ฝึกตนมีพลังมาก!

การมีโอกาสบ่มเพาะพลังเป็นของขวัญจากสวรรค์

ไม่!

มันเป็นของขวัญจากสามีของพวกนาง

ผู้ฝึกยุทธในเมืองล้วนเป็นคนมีเกียรติ

หากพวกนางกลายเป็นผู้ฝึกตน ทั้งครอบครัวของพวกนางก็จะได้รับการยกเว้นภาษีให้กับตัวเมืองที่อาศัย

พวกนางสามารถประหยัดเงินได้มาก ได้รับสถานะที่สูงขึ้น และสามารถมีชีวิตที่ดีขึ้นได้

นี่คือสาเหตุที่ตระกูลหลี่มีอำนาจมาก

มันเป็นเพียงเพราะพวกเขามีผู้ฝึกยุทธมากมายในตระกูลของพวกเขา

เด็กหญิงคิดถึงพ่อแม่และสมาชิกครอบครัวที่ยากจนที่บ้าน และนี่ทำให้พวกเธอทำงานหนักขึ้น

“ท่านสามี เรามีอาหารเหลือเยอะ ข้าขอเอากลับไปแบ่งที่บ้านได้ไหมคะ” หลิวซิ่วถามหลี่มู่

“ตามใจพวกเจ้า...” หลี่มู่กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

หลี่มู่รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของครอบครัวเหล่านี้

พวกเขาน่าสงสารจริงๆ

ครอบครัวไม่สามารถเลี้ยงดูลูกๆ ทุกคนได้ ดังนั้นพวกเขาจึงให้เด็กผู้หญิงแต่งงาน

ชาวบ้านอีกหลายคนอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน

เนื่องจากพวกเขาไม่ต้องการยกลูกสาวให้กับตระกูลหลี่การแต่งงานกับหลี่มู่จึงเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

ใครไม่อยากให้ลูกสาวของพวกเขามีความสุข?

เหล่าหญิงสาวรู้ดีว่าครอบครัวของพวกเขาต้องเอาตัวรอดลำบากเพียงใด

ในทางตรงกันข้ามหลี่มู่ร่ำรวย

เขามีกินมากพอสำหรับทุกวัน

หลังจากได้รับความยินยอมจากหลี่มู่ พวกนางก็รีบไปที่ครัวเพื่อเก็บข้าวของที่เหลือ พวกนางรีบกลับบ้านพ่อแม่อย่างรวดเร็ว

ก่อนที่เธอจะไปถึงหมู่บ้าน ชาวบ้านโดยรอบก็ทักทายหลิวซิ่วแล้ว “หลิวซิ่วกลับมาแล้ว!”

“เฮ้อ! ตระกูลหลิวโชคดีมาก หลังจากแต่งงานลูกสาวของพวกเขากับผู้ฝึกยุทธบนภูเขาแล้ว เธอจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ เธอมีอาหารพอ

กินและยังเหลือนำกลับมาให้ครอบครัวทุกสองสามวัน”

“ข้าอิจฉาจริงๆ! ครอบครัวของเราไม่มีแม้แต่เด็กสาวที่จะแต่งงานด้วยซ้ำ”

"อา! ตระกูลหลิวโชคดีมาก!”

…

ในขณะที่สิ่งนี้กำลังเกิดขึ้น กลุ่มผู้ลี้ภัยมาถึงหมู่บ้าน

พวกเขาหยุดอยู่นอกหมู่บ้าน

“ผู้อาวุโสไป่เหม่ยกล่าวว่าอาจมีปรมาจารย์แฝงตัวอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ ครั้งนี้เราต้องระวังเป็นพิเศษ”

"ไม่ต้องกังวล! เราจะมุ่งเน้นไปที่ชาวบ้านที่เพิ่งเข้ามาอาศัยเมื่อไม่กี่ปีมานี้ รวมถึงผู้ที่อาศัยอยู่อย่างสันโดษ”

“เราต้องให้ความสำคัญกับการไม่ถูกค้นพบโดยผู้อื่น”

“จำไว้ว่าภารกิจของเราคือสืบหาสายลับที่ซ่อนอยู่ในหมู่บ้าน ไม่ใช่จับตาดูมรดกของ ราชาปีศาจ”

กลุ่มผู้ลี้ภัยไม่ได้เข้าไปในหมู่บ้าน พวกเขาพบเนินร้างที่ทางเข้าหมู่บ้านและสร้างกระท่อมหลังเล็กเพื่ออาศัยอยู่ที่นั่น

จากนั้นพวกเขาก็ไปที่หมู่บ้านเป็นครั้งคราวเพื่อสอบถาม

ในเวลาเดียวกัน ผู้ลี้ภัยจำนวนมากมาถึงหมู่บ้านโดยรอบ

ในป่าไป่เหม่ยขมวดคิ้ว

“ข้าให้พวกเขาสืบข่าวด้วยการเก็บรายละเอียดต่ำ ทำไมพวกเขาถึงลงมือโจ่งแจ้งเช่นนี้”

เธอลูบหน้าผากของเธอไป่เหม่ยมองไปที่คฤหาสน์บนภูเขา

เธอสังเกตคฤหาสน์หลังนี้มาหลายเดือนแล้ว

ตัวอาคารมีสามชั้น แต่ละชั้นมีรูปแบบการตกแต่งที่แตกต่างกัน

ปรมาจารย์ข้างในกำลังดเฝ้ารอมรดกของราชาปีศาจอยู่หรือเปล่า?

เจ้าของคฤหาสน์เป็นผู้ฝึกยุทธหนุ่มธรรมดาหรือไม่?

เขามีภรรยาสี่คนและใช้ชีวิตเรียบง่ายสบาย ๆ

ไป่เหม่ยอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง "ช่างบ้ากามนัก!"

หลี่มู่อยู่ในบัญชีดำของไป๋เหม่ย

ในถ้ำแห่งหนึ่งของดินแดนหลงหวู่…

แผ่นจารึกทองคำส่องแสง

ชายชราในชุดคลุมสีทองยืนอยู่หน้าแผ่นจารึกทองคำ

การหายใจของเขาลึกและช้า

มีไข่มุกแปดเม็ดส่องแสงรอบถ้ำ ทำให้ถ้ำทั้งถ้ำเต็มไปด้วยแสงสีทอง

.....

ค้างคาวร่างดำคุกเข่าอยู่ข้างหลังชายชรา

“บรรพบุรุษ จ้่าวเผ่าของเราถูกฆ่าตาย โปรดล้างแค้นให้ท่านจ้าวเผ่าด้วย!”

ตามร่างกายของค้างคาวมีรอยไหม้หลายแห่ง

ขาทั้งสองข้างของเขาเต็มไปด้วยเลือดตามหิวหนัง

ค้างคาวตัวนี้ได้หลบหนีจากการโจมตีของหลี่มู่ในเฟิงหลานและได้เดินทางอย่างยากลำบากมาตลอดทางจนถึงที่นี่

“ข้ารู้ว่าทำไมเจ้าถึงมาที่นี่” ชายชราพูดเบาๆ

"บรรพบุรุษ…"

เมื่อเห็นว่าชายชราไม่ได้จริงจังกับเขา ร่างสีดำของตระกูลค้างคาวก็ก้มลงมาที่เขา

ไม่เพียงแต่จ้าวเผ่าของเผ่าค้างคาวเท่านั้นที่ถูกสังหาร แต่ทั้งเผ่าค้างคาวของพวกเขาก็พ่ายแพ้เช่นกัน

เหตุผลเดียวที่เขารอดชีวิตมาได้ก็เพราะสมาชิกในครอบครัวซ่อนเขาไว้ใต้ศพ ทำให้เขามีโอกาสคลานไปที่ปากถ้ำและหลบหนีได้

ในบางครั้ง เขายังคงฝันร้ายถึงเสียงร้องไห้อันน่าสลดใจของครอบครัวของเขาที่ถูกไฟคลอกตาย

เขาจะไม่มีวันนอนตายตาหลับง่ายๆ จนกว่าเขาจะแก้แค้นได้

“มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฆ่าเผ่าค้างคาวโลหิตในเฟิงหลาน! ข้าได้ยินมาว่าราชันคนนี้มีทักษะที่ลึกซึ้งและน่าจะอยู่ในระดับที่หกของอมตะเที่ยงแท้ เขาสามารถควบคุมธาตุต่างๆ สายฟ้า และไฟ มันไม่คุ้มที่จะยั่วยุราชันคนนี้”

“ บรรพบุรุษท่านกลัวที่จะถูกไฟเผาหรือ์”

“ใช่ข้ากลัว! ข้าก็มีครอบครัวให้ต้องดูแลเป็นจำนวนมาก”

ร่างสีดำโกรธจัดชี้ไปที่ชายชราผมทองและสาปแช่ง “ข้าไม่เคยคาดคิดว่าท่านจะกลัวมนุษย์ต่ำต้อยคนหนึ่ง!”

ชายชราส่ายหัวอย่างใจเย็น “ตอนนี้ข้ามีเรื่องสำคัญยิ่งกว่าต้องจัดการ”

“สิ่งที่สำคัญกว่าให้จัดการ? หยุดหาข้ออ้าง! ท่านเพียงแค่กลัว”

“เฮ้อ! มรดกของราชาปีศาจอาจปรากฏในเฟิงหลานในไม่ช้า ข้ายุ่งกับการตรวจสอบเผ่าพันธุ์อื่นๆและไม่มีเวลาดูแลเรื่องของเจ้า ข้าจะไม่สูญเสียมรดกของราชาปีศาจเพียงเพราะเจ้า!”

เขายังต้องการสายลับในเฟิงหลานค้างคาวตัวนี้มาได้ถูกเวลา

“มรดกของราชาปีศาจ? นั่นคืออะไร?"

“มันเป็นมรดกที่สำคัญมาก เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับการแก้แค้นของเจ้าได้หลังจากที่ข้าจัดการเรื่องนี้แล้ว เผ่าพันธุ์มนุษย์มีพลังมากขึ้น และนั่นคุกคามความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์อสูรมากมาย”