ตอนที่ 153

ชายหนุ่มรีบรักษาตัว

ครึ่งชั่วยามต่อมา เขาได้ฟื้นพละกำลังขึ้นเล็กน้อย และเริ่มเล่าให้หลี่มู่ฟังถึงสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับดินแดนพิฆาตปีศาจ

หลี่มู่ได้รู้มากมายจากการฟังรุ่นเยาว์

ดินแดนพิฆาตปีศาจก็เหมือนกับสนามรบในสมัยโบราณ

อย่างไรก็ตาม ในระหว่างสงครามกับเผ่าอสูร เหล่าราชันได้ใช้ค่ายกลเพื่อผนึกส่วนนั้นของโลก

จากนั้นพวกเขาก็ต่อสู้กันภายในค่ายกล

เหล่าราชัน อสูรและปีศาจถูกฆ่าตายพร้อมกัน

ตำนานเล่าว่าราชาปีศาจได้ทิ้งมรดกของเขาไว้ในดินแดนพิฆาตปีศาจก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

อย่างไรก็ตาม ราชันของมนุษย์ได้ทิ้งมรดกของพวกเขาไว้ข้างนอกก่อนที่จะเข้าต่อสู้ในดินแดนพิฆาตปีศาจ

.....

แต่ดินแดนพิฆาตปีศาจยังคงมีเคล็ดวิชาและทักษะบางอย่างที่มนุษย์ทิ้งไว้

เคล็ดวิชาพิเศษเหล่านี้สามารถรับได้จากการแก้ปริศนาที่ราชันเหล่านี้ทิ้งไว้เท่านั้น

การทดสอบเหล่านี้ใช้เพื่อตัดสินว่าคนเหล่านี้เป็นลูกหลานของราชันหรือไม่

ถ้าพวกเขาเป็นลูกหลานของพวกเขา การทดสอบเหล่านี้จะเป็นเรื่องง่าย

“ระหว่างสงคราม เขตแดนหายไปในความว่างเปล่า เขตเเดนยังคงหายไปแม้หลังสงคราม ตอนนี้เขตแดนปรากฏขึ้นในสถานที่สุ่มทั่วแผ่นดินใหญ่เป็นครั้งคราว” เยาวชนกล่าว

“และเขตแดนนี้ไม่เคยพังทลาย? แม้จะผ่านไปหลายปีก็ตาม”

“ข้าได้ยินมาว่าเมื่อเขตแดนปรากฏขึ้น มันจะค่อยๆ ดูดซับพลังปราณธรรมชาติโดยรอบทั้งหมดในบริเวณนั้น เมื่อดินแดนพิฆาตปีศาจปรากฎ มันจะมาพร้อมกับคลื่นกระแสพลังงานขนาดใหญ่”

หลี่มู่พยักหน้า

สิ่งนี้คล้ายกับที่เขาคาดเดาไว้

อย่างไรก็ตาม คำอธิบายของเด็กหนุ่มช่วยทำให้อะไรๆ ชัดเจนขึ้นมาก

หลี่มู่กล่าวเตือนชายหนุ่ม “เจ้าควรออกจากที่นี่! ที่นี่จะวุ่นวายมาก เจ้าอาจจะตายถ้าเจ้าอยู่ที่นี่”

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส!”

หลังจากที่เด็กหนุ่มจากไปหลี่มู่ก็มุ่งหน้ากลับไปที่ถ้ำ

หลี่มู่เปลี่ยนหินวิญญาณที่ถูกทิ้งในถ้ำให้กลายเป็นผง

“เมื่อแดนลับพิฆาตปีศาจปรากฏขึ้น มันจะมาพร้อมกับกระแสแห่งพลังปราณธรรมชาติ ฮึ่ม!”

หลี่มู่โบกมือของเขาและหินวิญญาณนับหมื่นปรากฏขึ้นรอบ ๆ กำแพงกั้นในถ้ำ

ฉีฉี!

ปราณธรรมชาติจำนวนมากหลั่งไหลเข้าสู่ค่ายกล

“หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป หินวิญญาณนับแสนก้อนก็ไม่พอ! ไม่น่าแปลกใจที่มันจะดูดซับพลังปราณธรรมชาติทั้งหมดในพื้นที่”

กระแสของพลังปราณธรรมชาติจะปรากฏในสถานที่ห่างไกลเช่นนี้เป็นเรื่องปกติ

จะมีกระแสของพลังปราณธรรมชาติหากมีปราณแท้จริงที่แข็งแกร่งในดินแดนพิฆาตปีศาจ

แต่ถึงกระนั้นหินวิญญาณหลายแสนก้อนก็ดูเหมือนจะไม่เพียงพอ

“ลืมมันซะ ข้าจะรอจนกว่าหินวิญญาณจะหมดก่อน เมื่อถึงเวลา ค่ายกลอาจคงที่แล้ว”

เขาใช้หินวิญญาณอีกหลายพันก้อน

จากนั้นหลี่มู่ก็สร้างค่ายกลลวงตารอบคฤหาสน์เพื่อปกป้องมันและจากไป

ในลานคฤหาสน์แห่งหนึ่งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง…

ร่างของหลี่มู่ปรากฏขึ้นที่ข้างบ่อปลา

หญิงสาวสี่คนมาตรวจสอบเสียงในสนาม พวกเขาเห็นหลี่มู่

“สามี...ท่านกลับมาแล้ว!” พวกเขาตะโกนขณะที่ล้อมรอบหลี่มู่

เขารู้สึกทึ่งในทันทีที่เห็นว่าพวกนางอายุน้อยแต่มีเสน่ห์น่าดึงดูดใจ

หลี่มู่ตัวสั่น

“แม่นางน้อย พวกเจ้าสัญญากับข้าหนึ่งอย่างได้ไหม”

"มันคืออะไร?"

หลี่มู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนใจ “อืมม… ลืมไปเถอะ”

เขารู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อยในขณะที่มองดูความงดงามของพวกนาง

“ สามีบอกข้า!”

"บอกมา! ข้าจะยอมทำตามที่ท่านกล่าว”

สตรีทั้งสี่แย่งกันจับแขนของหลี่มู่แน่นและแกว่งไปมา

“พวกเจ้าจะยังเด็กเพียงไม่กี่ปี ข้าไม่ควรเสียเวลาจริงๆ”

“สามี เราจะอยู่กับท่านไปตลอดชีวิต”

“เอ่อ…”

หลี่มู่ปวดหัว

“ขยันบ่มเพาะต่อไป! ข้าจะพาพวกเจ้าไปที่ไหนสักแห่งในไม่ช้า”

หลี่มู่หยิบโอสถสองขวดออกมาและส่งให้เด็กสาวทั้งสี่คน

หลังจากการบ่มเพาะหลายปี ตอนนี้สาวๆ อยู่ที่จุดสูงสุดของอาณาจักรสวรรค์

ไม่ใช่แค่เพราะเคล็ดวิชาการฝึกฝนที่พวกเขาใช้

แต่เป็นเพราะพลังปราณธรรมชาติในส่วนนี้ของโลกแข็งแกร่งกว่าในจักรวรรดิเซี่ยหลายเท่า

แต่ผู้ฝึกยุทธในระดับอาณาจักรสวรรค์นั้นไม่สามารถเทียบได้กับผู้ฝึกยุทธจากกองกำลังชั้นนำในแผ่นดินใหญ่

สตรีทั้งสี่กลืนโอสถ

สองเดือนต่อมา

หลี่มู่กลับมาที่คฤหาสน์ของเขาบนภูเขา คราวนี้เขากลับมาพร้อมกับสตรีทั้งสี่ ที่ตอนนี้พวกนางอยู่ในอาณาจักรควบคุมวิญญาณแล้ว

“สามี ทำไมท่านพาเรากลับมาที่นี่” เสี่ยงฟางกระพือขนตาของเธอและมองเขาอย่างมีความหวัง

หลิวซิ่วลดศีรษะลง

สามีของพวกนางต้องการพวกนางในตอนนี้?

นางยังไม่พร้อม เธอยังไม่ได้อาบน้ำในตอนเช้าและไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าที่สกปรกของเธอ!

เธอได้ยินมาว่าควรทำเรื่องอย่างว่านี้ในเวลากลางคืนดีกว่ากลางวันแสกๆ

"ตามข้ามา!" หลี่มู่เดินลงมาชั้นล่าง

สี่สาวมองหน้ากันแล้วหน้าแดง

“ท่านสามี ให้เราเตรียมตัวก่อนได้ไหม”

“ไม่ต้องเตรียมอะไร!”

“ สามีท่านแย่มาก!”

"หะ?"

หลี่มู่รู้สึกสับสนมาก

ทั้งห้าคนมาถึงชั้นใต้ดินที่ต่ำที่สุดอย่างรวดเร็วซึ่งโพรงอยู่

หลี่มู่กระโดดลงไปในหลุม

เด็กสาวทั้งสี่ที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับความคิดต่างตกตะลึงเมื่อเห็นหลุมขนาดใหญ่ใต้พื้นดิน

"หืม! ทำไมถึงมีหลุมอยู่ที่นี่”

หลี่มู่เร่งพวกนางจากข้างในหลุม “ลงมาเร็ว ๆ ! พวกเจ้าสามารถบ่มเพาะได้ที่นี่ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป!”

สี่สาวกระโดดลงไปในหลุมโดยไม่ลังเล

“หินวิญญาณจำนวนมากอะไรอย่างนี้!” พวกเขาอุทาน

เมื่อเวลาผ่านไป พวกเผ่าพันธ์ุอสูรเชื่อว่าดินแดนพิฆาตปีศาจจะกลับมาปรากฏอีกครั้งในไม่ช้า

มีสมาชิกจากเผ่าอสูรต่างๆจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อสำรวจง่ายมากขึ้น และระดับการบ่มเพาะของพวกมันก็สูงกว่าเมื่อก่อน

มีการต่อสู้ในป่าทุกวัน

ในบางครั้งมีการตายจากการปะทะกัน

.....

ในขณะเดียวกัน รอบ ๆ ดินแดนพิฆาตปีศาจเกิดแผ่นดินไหวบ่อยขึ้นและการสั่นสะเทือนก็รุนแรงขึ้นทุกครั้ง

ในป่าไปไป่เหม่ยคิด “แปลกมาก ตามบันทึกในอดีต หนึ่งในทางเข้าของดินแดนพิฆาตปีศาจควรจะเปิดออกแล้ว”

เธอค้นหาทางเข้าซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายร้อยลี้รอบดินแดนพิฆาตปีศาจ

หรือพวกเขาต้องรอให้กระแสของพลังปราณธรรมชาติปรากฏขึ้นก่อนที่ทางเข้าทั้งหมดจะเปิดออกพร้อมกันหรือไม่?

หากเป็นเช่นนั้นเผ่าจิ้งจอกยังมีโอกาสอะไรอีกบ้าง?

ตู้ม!

ไม่กี่วันต่อมาแผ่นดินก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง

ห่างออกไปหลายสิบลี้ จู่ๆ ลำธารเล็กๆ ก็พังทลายกลายเป็นถ้ำ

สัตว์วิญญาณจากเผ่าอาชาบังเอิญค้นพบทางเข้า

น่าเสียดายที่เผ่าอาชาอ่อนแอเกินไปและในไม่ช้าเผ่าพยัคฆ์ก็เข้ามาแทนที่

ไม่กี่วันต่อมา เผ่าอื่นก็ค้นพบทางเข้าอีกทางหนึ่ง

“บัดซบ!”ไป่เหม่ยสาปแช่ง

พวกเขาเป็นเผ่าแรกที่มาสำรวจบริเวณนี้ แต่พวกเขาไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย

เมื่อเวลาผ่านไป ทางเข้าสู่ดินแดนพิฆาตปีศาจเริ่มเปิดมากขึ้น

เผ่าพันธุ์อสูรทั้งหมดมุ่งเน้นไปที่การค้นหาทางเข้าเหล่านี้

ในเวลาเพียงสองเดือน มีกองศพเกลื่อนกลาดทุกทางเข้า

มีทางเข้าสู่ดินแดนพิฆาตปีศาจทั้งหมดสิบแปดแห่ง

ตอนนี้สิบหกทางเข้าถูกเปิดเผย

กองกำลังที่มีอำนาจจำนวนมากทั้งในเฟิงหลานและนอกเฟิงหลานมารวมตัวกันที่ทางเข้าทั้งสิบหกแห่งนี้

บางเผ่าที่มีอำนาจมากกว่าได้รวมตัวกันเพื่อป้องกันทางเข้าเดียวกัน

“ดินแดนพิฆาตปีศาจมีทางเข้าสิบแปดทางไม่ใช่หรือ? ทำไมปรากฎเพียงแค่สิบหกที่”

“ยังมีอีกสองที่ยังไม่ถูกค้นพบ!”

เวลาผ่านไป

อีกสองปีผ่านไป

ยังมีทางเข้าสู่แดนพิฆาตปีศาจปรากฏเพียงสิบหกทางเท่านั้น

"เกิดอะไรขึ้น? แล้วอีกสองทางเข้าล่ะ?”

“ข้าค้นหาไปรอบๆ แต่ไม่พบ! อาจมีความผิดพลาดกับเกี่ยวกับข้อมูลในอดีตหรือไม่”

“มันซ่อนอยู่ในถ้ำหรือเปล่า”

“ข้าคิดว่าทางเข้ามันถูกซ่อนไว้หลังจากถูกค้นพบเมื่อนานมาแล้ว”

เมื่อเห็นว่าทางเข้าของดินแดนพิฆาตปีศาจกำลังจะเปิดออก เผ่าอสูรจำนวนมากก็เริ่มวิตกกังวล

“พบอีกหนึ่งทางเข้าแล้ว... มันถูกค้นพบและซ่อนโดยเผ่าจิ้งจอกและเผ่ามนุษย์หมาป่า”

เมื่อข่าวนี้ออกไป เผ่าอสูรทั้งหลายต่างตกตะลึง พวกเขาสงสัยว่าจะมีทางใดที่จะสามารถย้ายทางเข้านี้ไปได้

หากเผ่าจิ้งจอกและเผ่ามนุษย์หมาป่าร่วมมือกัน เผ่าอสูรอื่นๆจะต้องเตรียมพร้อมอย่างเต็มกำลัง

“แล้วทางเข้าสุดท้ายล่ะ?”

แกร๊ก!

ในขณะที่ปรมาจารย์จำนวนมากยังคงมองหามัน ท้องฟ้าก็สั่นสะเทือนทันทีเมื่อพลังปราณธรรมชาติพุ่งเข้าหาภูเขา

ดินแดนพิฆาตปีศาจเปิดออกแล้ว