ลิ้นทั้งสองม้วนขึ้นเป็นภาพติดตา

อย่างไรก็ตาม คางคกทั้งสองตอบสนองเร็วมาก พวกเขากระโจนโจมตีใส่หลี่มู่แล้ว

ปัง!

ภายใต้แรงกดดันที่รุนแรง เรือลำเล็กแตกเป็นเสี่ยงๆ

หวือ!

หลี่มู่ใช้ดาบยาวฟันไปที่คางคกเทพสวรรค์ระดับที่หก

บรรพบุรุษคางคกหลบหลีก

แสงปราณดาบตกลงบนผิวน้ำของทะเลสาบ

สาด…

.....

คลื่นซัด!

น้ำของทะเลสาบไท่ผิงถูกแยกออกด้วยปราณดาบ

คลื่นยักษ์สองลูกซัดเข้าหาฝั่ง

"อืม? น่าสนใจ ความแข็งแกร่งของพวกเขาขาดไปเล็กน้อย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่แข็งแกร่งพอที่จะลับคมให้ข้าได้”

หลี่มู่เก็บดาบยาวของเขาและเปลี่ยนเป็นกำปั้นและฝ่ามือแทน

ตอนแรกหลี่มู่คิดว่าคางคกเหล่านี้มีความสามารถที่น่าทึ่ง แต่ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงไม่กี่ครั้ง เขาก็ดูถูกพวกมัน

ในขณะเดียวกันคางคกบรพพบุรุษทั้งสองก็ตกใจ

เทพดาบ!

แท้จริงแล้วเป็นเทพดาบที่ทรงพลัง

พวกเขาจะไปต่อสู้ได้อย่างไร?

ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายสูงกว่าพวกเขา และศัตรูยังคงเป็นผู้ฝึกฝนดาบ

คางคกบรรพบุรุษทั้งสองมองกันและกันจากระยะไกล และความสิ้นหวังเต็มหัวใจของพวกเขา

ไม่ต้องเอ่ยถึงการทดสอบความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย

พวกเขาอาจไม่มีเวลาแม้แต่จะรักษาชีวิต

“เราควรทำอย่างไร?”

ในขณะที่พวกเขารู้สึกกังวล หลี่มู่ก็เก็บดาบของเขา

ดวงตาของคางคกทั้งสองเป็นประกาย

“โจมตีโดยไม่ใช้อาวุธ?”

“ผู้ฝึกฝนดาบที่ไม่ยอมใช้ดาบของเขา?”

“ในเมื่อมันอยากตาย ข้าก็จะทำให้มันสมปราถนา ฆ่า!" คางคกทั้งสองกล่าวพร้อมกัน

หลังจากการต่อสู้ หลี่มู่ก็เข้าใจถึงความแข็งแกร่งของคางคกทั้งสองอย่างชัดเจน

ในเวลาเดียวกัน คางคกบรรพบุรุษทั้งสองมีความเข้าใจทั่วไปเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของหลี่มู่

พลังยุทธ์ของมนุษย์สูงกว่าพวกเขาเล็กน้อย

หากเขาไม่ได้เป็นเทพดาบ พวกเขาก็ยังมีพลังมากพอที่จะต่อสู้

บูม!

คลื่นซัดเข้าหาทะเลสาบไท่ผิง

ลมกรรโชกแรง

ภูเขาและแม่น้ำทั้งสองฝั่งของทะเลสาบจมอยู่ใต้น้ำทันที

คลื่น!

กำปั้น ฝ่ามือ กรงเล็บ และลิ้นคางคกปะทะกัน และน้ำในทะเลสาบก็ระเหยออกไป

พื้นผิวของทะเลสาบซึ่งแต่เดิมถูกปกคลุมด้วยหมอก กลับหนาแน่นขึ้นหลังจากหมอกกระจายตัว

หลังจากผ่านไปสามครั้ง ระดับน้ำในทะเลสาบไท่ผิงก็ลดลงอย่างมาก

หลี่มู่ต่อยคางคกบรรพบุรุษระดับที่ห้าของอาณาจักรเทพสวรรค์

พรึ่บ!

เลือดสีขาวพุ่งออกมา

เลือดสีขาวตกลงสู่ทะเลสาบ

เสียงดังฉ่า…

ไอสีขาวลอยขึ้นจากน้ำในทะเลสาบภายใต้การเผาไหม้ของเลือดขาว

ในเวลาเดียวกัน ปลาจำนวนมากในทะเลสาบลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำของทะเลสาบพร้อมกับโดนพิษตาย

หลี่มู่คิดแล้วพึมพำออกมา “ช่างเป็นพิษที่ทรงพลังเสียจริง”

บูม!

ในเวลาเดียวกัน คางคกที่อยู่ระดับที่หกของอาณาจักรเทพสวรรค์ก็ชกหมัดมาที่หลี่มู่

หลี่มู่ยกมือเพื่อสกัดกั้นมัน

"เยี่ยม! มาอีกครั้ง!"

หลี่มู่ตะโกน

นักรบระดับเทพสวรรค์กำลังต่อสู้กัน และเหล่าอสูรน้ำก็เฝ้าดูการต่อสู้

ผลลัพธ์สามารถคาดเดาได้

ครึ่งวันต่อมา ทะเลสาบไท่ผิงก็เหือดแห้ง

วังน้ำใต้น้ำเริ่มได้รับความเสียหาย

หากเผ่าสมุทรในทะเลสาบไท่ผิงไม่หนีออกไปก่อน พวกมันคงกลายเป็นเถ้าถ่านจากผลพวงของการต่อสู้ระหว่างอาณาจักรเทพสวรรค์

หลี่มู่เริ่มคุ้นเคยกับทักษะของเขามากขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งต่อสู้ก็ยิ่งมั่นใจ

ขณะที่เขาต่อสู้ เขาค่อยๆ ประสบกับความเข้าใจหลายอย่างที่เขาไม่เข้าใจ

ระดับการบ่มเพาะและพลังจิตวิญญาณของเขาค่อยๆ กลายเป็นหนึ่งเดียว และสภาพจิตใจของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

เกือบจะทันที่นึกคิด พลังจิตวิญญาณของเขาก็เคลื่อนไหว

คางคกบรรพบุรุษทั้งสองเสียเปรียบในการต่อสู้กับหลี่มู่แล้ว ยิ่งพวกเขาต่อสู้กัน

หลี่มู่ยิ่งทำราวกับว่าเขากำลังหยอกล้อศัตรู และคางคกต้องพยายามอย่างเต็มกำลังเพื่อฆ่าอีกฝ่าย

น้ำในทะเลสาบไท่ผิงหายไป!

พวกเขาไม่คิดจะหนี

พวกเขารู้ว่าพวกเขาทำไม่ได้

"มันถึงเวลา พวกเจ้าควรหายไปได้แล้ว ฝ่ามือฮ่าวเทียน”

ทักษะฝ่ามือตกลงมาจากท้องฟ้าพลังฝ่ามือปกคลุมร่างของเทพสวรรค์คางคก

“อ๊าก”

“อั๊ค”

คางคกกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

ร่างของมันระเบิด

เศษเนื้อสีขาวกระเด็นตกลงสู่ก้นทะเลสาบ

ทันใดนั้น หินที่ก้นทะเลสาบไท่ผิงก็กลายเป็นกองขี้เถ้า

“พิษนี้ช่างรุนแรงจริงๆ!”

หลี่มู่หันกลับมาและจ้องไปที่คางคกเทพสวรรค์ระดับที่หกในระยะไกล "ถึงเวลาเจ้าแล้ว"

“เจ้ามนุษย์ แกจะต้องตายอย่างสยดสยอง!”

หลังจากกล่าวจบคางคกบรรพบุรุษก็โจมตีใส่หลี่มู่

ในเวลาเดียวกัน พลังชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนรวบรวมสู่ร่างกายอันใหญ่โตของคางคก

คางคกสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีทองในเวลาไม่นาน และร่างของมันก็ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

“ระเบิดตัวเอง? เจ้าคงลืมไปว่าข้าเป็นผู้ฝึกฝนดาบใช่ไหม?”

.....

ชิ้ง!

ดาบยาวบินออกไปพร้อมกับเสียงฟ้าร้อง บินไปทางบรรพบุรุษคางคก

เมื่อคางคกตอบสนอง ดาบสังหารเทพก็แทงเข้าไปในท้องของบรรพบุรุษคางคกแล้ว

พรึ่บ!

ตันเถียนของมันแตกเป็นเสี่ยงๆ

แก่นชีวิตของมันเหือดหายไป

“ข้าลืม… เทพดาบ… ในท้ายที่สุดเจ้าต้องการอะไร…”

“ง่ายมาก ทำลายศัตรูที่ขวางทางเผ่ามนุษย์ออกไป”

ดาบขยับ

ศรีษะของบรรพบุรุษคางคกตัวใหญ่ตกลงสู่พื้น

หลี่มู่บินไปที่ยอดเขาใกล้เคียงและพบสถานที่สำหรับนั่งย่อยความเข้าใจทักษะ

เขาลงชื่อเข้าใช้อย่างเงียบ ๆ

ถ้าเป็นเช่นนั้น หลังจากทะเลสาบไท่ผิงถูกทำลาย รางวัลสำหรับการลงชื่อเข้าใช้จะน้อยกว่าเมื่อก่อนมาก

เขาหยิบหินวิญญาณสีทองออกมาจากคลังระบบและกลืนมันเข้าไป

ในพริบตา หลี่มู่ก็ฟื้นฟูพลังปราณกลับสู่จุดสูงสุดและค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้อีกก้าวหนึ่ง

“อีกนิด ระดับที่เจ็ดของอาณาจักรเทพสวรรค์”

หลี่มู่คิดว่าคงอีกไม่นาน

บรรพบุรุษคางคกเหล่านั้นจะกลับมาในไม่ช้า

เขาได้ข้อมูลมาว่าเผ่าคางคกมีบรรพบุรุษระดับเทพสวรรค์ระดับสูง เขาสังสัยว่าศัตรูเหล่านั้นจะกลับมาได้ทันหรือไม่?

หลี่มู่ส่ายหัวของเขา

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ อีกฝ่ายอาจไม่ได้รับข่าวสารใด ๆ เลยด้วยซ้ำ!

โฮก!

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น เสียงคำรามห้าเสียงก็ดังขึ้น

หลี่มู่ยกเปลือกตาขึ้นและคิดในใจ “ในที่สุดพวกมันก็มาถึงแล้ว”

"ใครทำ?"

เมื่อเห็นว่าทะเลสาบไท่ผิงหายไปและมีซากสัตว์น้ำเต็มไปหมด

บรรพบุรุษคางคกก็โกรธแค้นเป็นอย่างมาก

“ข้าเอง เจ้าพวกโง่”

หลี่มู่ก้าวไปข้างหน้าและปรากฏตัวต่อหน้าบรรพบุรุษคางคกทั้งห้า

"มนุษย์?"

"ใช่แล้ว! ข้าคือมนุษย์ที่พวกเจ้าตามหา”

“แกฆ่าจ้าวเผ่าของเรา?”

“เรื่องไร้สาระนี้อีกแล้ว ข้ายังไม่ได้ถามว่าทำไมพวกเจ้าถึงต้องการลงมือกับเผ่ามนุษย์… ลืมมันไปซะ ตาย!"

หลี่มู่จู่โจมทันที

เขาใช้ทักษะกรงเล็บโลหิตโจมตีไปที่คางคกเทพสวรรค์ที่อยู่ใกล้ที่สุด

มือของหลี่มู่ทะลวงไปที่กลางอกของบรรพบุรุษคางคก

เมื่อหลี่มู่ดึงมือออก มันเป็นแก่นอสูรสีแดงชโลมไปด้วยเลือด

"ไม่เลว นี่เป็นของขวัญสำหรับสหายตัวน้องเมื่อเราพบกัน”

หลี่มู่เก็บแก่นอสูรลงในพื้นที่ของระบบหลี่มู่มองไปที่รรพบุรุษคางคกอีกสี่ตัว

“ไอ้สารเลว ลอบโจมตีพวกข้า…”

“ไม่ ข้าไม่ได้ลอบโจมตี ทักษะทลายสวรรค์”

หลี่มู่โจมตีอีกฝ่ายจนบาดเจ็บจนล่าถอย

แต่เขาไม่ยอมให้ศัตรูตั้งหลักได้

หลี่มู่ทำการเคลื่อนไหวอีกครั้ง ทักษะกรงเล็บโลหิตอีกครั้งและแก่นอสูรอีกเม็ดปรากฏขึ้นในมือของเขา

ในพริบตา คางคกเทพสวรรค์สองตัวถูกสังหาร

บรรพบุรุษสามคนต่างตกตะลึง

หวาดกลัว!

หนี!

ศัตรูมีพลังมากเกินไป

สำหรับทะเลสาบไท่ผิงที่พังทลายไป ไม่จำเป็นต้องคิดเป็นอื่น เป็นการกระทำของมนุษย์คนนี้อย่างแน่นอน

พวกเขามีโอกาสแก้แค้นในอนาคต เวลานี้พวกเขาต้องการหลบหนีเท่านั้น

“ทักษะทลายสวรรค์!”

หลี่มู่ไม่ให้โอกาสคางคกทั้งสามตัวหลบหนี

หลังจากใช้ทักษะทลายสวรรค์พร้อมกับกรงเล็บโลหิตก็ตรงไปฉีกท้องของคางคกอีกตัว

ในช่วงเวลาสั้นๆ คางคกสามตัวก็ถูกหลี่มู่ฆ่าตายทั้งหมด

“มีคางคกตัวอื่นด้วย!”

หลังจากที่หลี่มู่เก็บแก่นอสูรระดับเทพสวรรค์ได้ไม่กี่เม็ด เขาก็ไล่ตามพวกมันไปไกล

เขาสังหารศัตรูโดยไม่ถอนรากถอนโคนได้อย่างไร?

เขาหลี่มู่ไม่ใช่คนใจอ่อน?

สองเดือนต่อมา หลี่มู่ได้ฆ่าคางคกทั้งหมดที่อยู่ในอาณาจักรเต๋าและอาณาจักรเทวะ

สำหรับคางคกที่ต่ำกว่าอาณาจักรเทวะนั้นมีจำนวนมากเกินไป

หลี่มู่ไม่สามารถฆ่าพวกมันทั้งหมดได้!

นอกจากนี้ คางคกเหล่านี้จะไม่สร้างปัญหาให้กับพวกเขา

เมื่อคางคกเหล่านี้เติบโตขึ้น ใครจะรู้ว่าจะเป็นอีกกี่พันกี่หมื่นปี

หากสถานการณ์เลวร้ายที่สุด หลี่มู่สามารถเก็บกวาดพวกมันได้อีกครั้ง

“ใกล้มากแล้ว ถึงเวลาเลื่อนระดับแล้ว”

ในพื้นที่ต้องห้ามของนิกายเส้นทางสวรรค์

บนยอดเขาแห่งหนึ่ง มันโล่งไปหมด

เรือนที่แกะสลักจากหินหลอมรวมกับยอดเขา

เรือนหินมีอยู่บนยอดเขานี้โดยไม่ทราบจำนวนปี ผนังถูกปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำ

ดูเหมือนว่าจะมีมาตั้งแต่ต้นกำเนิดโลก

กลิ่นอายโบราณที่มาจากมันดึงหลี่มู่เข้าสู่เรื่องราวในอดีตแสนไกล

ในเรือนหิน หลี่มู่กลืนสมุนไพรที่มีอายุมากกว่าสองแสนปีลงไปหลายต้น

จากนั้นออร่าบนร่างกายของหลี่มู่ก็เริ่มเติบโตอย่างช้าๆ

……

ณ ซากปรักหักพังของทะเลสาบไท่ผิง

หลังจากหลี่มู่จากไป ฝนก็ตก

ในใจกลางของทะเลสาบไท่ผิงขนาดใหญ่ มีทะเลสาบเล็กๆ

เมื่อเทียบกับของเดิม มันเป็นแอ่งน้ำขนาดเล็ก

ในวันนี้ คางคกสามตาสีขาวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนแอ่งน้ำเล็กๆ

..

.

........