ณ ดินแดนเทียนเหยา

ในพื้นที่ต้องห้ามของนิกายเส้นทางสวรรค์ หลี่มู่หยุดการบ่มเพาะของเขา

ระดับที่หกของอาณาจักรเทพสวรรค์

“ว่ากันว่ามีนักรบระดับสูงอาณาจักรเทพสวรรค์ในเผ่าคางคก ข้าในตอนนี้…”

หลี่มู่ส่ายหัว

การเผชิญหน้ากับเทพสวรรค์เผ่าคางคกก่อนหน้านี้ หลี่มู่มีความสามารถเบางอย่างในการป้องกันตัวเอง

มันเป็นเพียงเพื่อปกป้องตัวเองซึ่งรวมถึงการหลบหนีเอาชีวิตรอด

เมื่อเทียบกับคางคกเทพสวรรค์แล้ว ทักษะการเคลื่อนไหวของเขาดีกว่า

ไม่มีปัญหาสำหรับเขาที่จะหลบหนี!

แม้ว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับคางคกระดับสูงสุดของอาณาจักรเทพสวรรค์ หลี่มู่ก็ยังมีความมั่นใจที่จะหนีไปได้

“ปัญหาตอนนี้คือคางคกเทพสวรรค์โจมตีมนุษย์!”

หลี่มู่กดดันมาก!

เขาไม่เคยเครียดแบบนี้มาก่อน

หลี่มู่ต้องการเวลา

เขาต้องใช้เวลาอีกนานในการยกระดับการบ่มเพาะของเขาไปสู่ระดับสูงของอาณาจักรเทพสวรรค์

เผ่าคางคกจะให้เวลาเขาไหม?

ไม่อย่างแน่นอน!

หลี่มู่ฆ่านักรบเทพสวรรค์ เขาได้กลายเป็นศัตรูของเผ่าคางคก

ซ่อน!

แต่หลี่มู่ไม่กลัว!

แล้วหลิวอันและสหายคนอื่น ๆ ล่ะ?

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ยินเรื่องหลิวอันและพันธมิตรมนุษย์รุ่นใหม่เป็นเวลานาน

หลี่มู่ไม่รู้ว่าพวกมันซ่อนอยู่ที่ไหน!

“ในเวลานี้ ยิ่งข้าได้ยินข่าวจากหลิวอันและสหายคนอื่น ๆ น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น!”

หลี่มู่ออกมาจากพื้นที่ต้องห้าม

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาต้องหยุดคางคกเทพสวรรค์ไม่ให้เคลื่อนไหวต่อไป

หลี่มู่ปรากฏตัวขึ้นในห้องโถงข้อมูลในชั่วพริบตา

ข้อมูลและข่าวกรองของนิกายเส้นทางสวรรค์ถูกรวบรวมโดยศิษย์ของนิกายเส้นทางสวรรค์ที่กระจัดกระจายไปทำภารกิจทั่วแผ่นดินใหญ่

ข้อมูลเหล่านี้น่าเชื่อถือมาก!

นิกายจะบันทึกข้อมูลสำคัญที่พวกเขารวบรวมอีกครั้ง

หลี่มู่มองหาข่าวล่าสุดเกี่ยวกับเรื่องราวภายในทวีป

พออ่านไปสักพักก็อึ้ง

“เผ่าคางคกโจมตีเผ่าสัตว์จริงๆ นี่มันมองหาความตายชัดๆ! อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ยังแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเผ่าคางคกได้จริงๆ”

อีกฝ่ายกล้าที่จะไม่สนใจเผ่าสัตว์ส่วนใหญ่ในทวีป นี่คือความแข็งแกร่ง

ไม่!

นอกจากความแข็งแกร่งแล้ว ยังมีความมั่นใจอีกด้วย

ด้วยความสามารถในการป้องกันเช่นนี้ พวกเขาสามารถหนีไปที่ก้นทะเลสาบได้หากพวกเขาไม่สามารถชนะได้

นอกจากเผ่ามังกรแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีเผ่าสัตว์อื่นใดที่สามารถทำอะไรพวกเขาได้เลย

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของเผ่าสัตว์เหล่านี้ที่สมาชิกในเผ่าถูกฆ่าโดยเผ่าคางคกทำให้หลี่มู่ตกใจ

“สู้ศัตรูตัวใหญ่ไม่ได้ จึงหันเหไปทางศัตรูที่อ่อนแอกว่า ช่างน่าสนใจ!”

เช่นเดียวกับมนุษย์ในบางประเทศในชาติที่แล้ว

เจ้าทำร้ายข้า ข้าเอาชนะเจ้าไม่ได้ ดังนั้นข้าจะหาคนที่อ่อนแออละง่ายกว่า

ฮ่าๆฮ่า...

เขาไม่ได้คาดหวังว่เผ่าสัตว์จะเหมือนกัน

หลี่มู่อยากจะร้องไห้จริงๆ

เขาดูข่าวและข้อมูลอื่นๆในทวีป

“ดูเหมือนว่าเผ่าหมาป่าจะโชคร้ายมาก!”

เขาสังเกตอย่างระมัดระวังและพบว่าสัตว์อสูรจำนวนมากมีความไม่พอใจต่อเผ่าหมาป่า

ดังนั้นพวกเขาจึงโจมตีเผ่าหมาป่าเพื่อบังคับให้เผ่าหมาป่าเคลื่อนไหว

"น่าสนใจ!"

เนื่องจากเผ่ามนุษย์ปลอดภัยในขณะนี้ หลี่มู่รู้สึกโล่งใจ

เขากลับไปที่พื้นที่ต้องห้ามเพื่อลงชื่อเข้าใช้ จากนั้นกลับไปตรวจสอบข่าวในทวีป

…

ดินแดนหมาป่า!

เผ่าหมาป่าถูกปัญหามากมายรุมล้อม พวกเขารู้สึกรำคาญอย่างมาก

ด้วยความโกรธ พวกเขาไล่สังหารราชันอสูรและราชันสัตว์ที่ต้องการโจมตีพวกเขา

อย่างไรก็ตาม มันไม่มีประโยชน์

หลังจากฆ่าไปบางหนึ่ง ราชันอมตะเที่ยงแท้อื่นก็มา

ด้วยเหตุผลบางประการ ราชันอสูรและราชันสัตว์ในทวีปต่างทนไม่ได้ มีอสูรและสัตว์อสูรที่ต้องการโจมตีลูกหลานของพวกเขาอยู่เสมอ

“หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เผ่าหมาป่าของเราอาจจะล่มสลาย!”

“ผู้อาวุโสกว่าสิบตนกำลังปกป้องชายแดน พวกเขาไม่สามารถยับยั้งราชันสัตว์ไม่ให้เข้ามาได้”

“ จ้าวเผ่าท่านต้องการสนทนากับคางคกเทพสวรรค์หรือไม่? หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ทวีปทั้งหมดจะถูกพวกมันกลืนกิน ในท้ายสุดพวกมันจะหนีลงไปในทะเลสาบ ไม่มีใครทำอะไรพวกมันได้!”

……

บูม!

ขณะที่ผู้อาวุโสของเผ่าหมาป่ากำลังคุยกัน

ห่างออกไปหนึ่งพันลี้ มีเสียงดังกึกก้องมาจากที่อยู่อาศัยในถ้ำของเผ่าหมาป่า

จากนั้น ที่อยู่อาศัยในถ้ำก็พังทลายลง และสมาชิกจำนวนมากของเผ่าหมาป่าก็ถูกฝังอยู่ในซากปรักหักพัง

ผู้นำเผ่าหมาป่าหันศีรษะและจ้องมองไปในระยะไกล

“ราชันสัตว์ที่ถูกจับตัวไว้อีกตนระเบิดร่างตัวเองตาย!”

"นี่…"

ราชันสัตว์ที่ถูกจับเป็นได้นั้นดีกว่าร่างที่ตายแล้ว

ก่อนที่พวกมันจะถูกจับ ราชันอสูรและราชันสัตว์เลือกที่จะทำลายตัวเองเสมอ

การระเบิดตันเถียนตัวเองเทียบเท่ากับการฆ่าตัวตาย เมื่อพวกมันระเบิดตันเถียนทำลายร่างตัวเองนั้นส่งผลให้ภูเขาและทรัพยากร

รอบๆดินแดนหมาป่าเสียหาย

การระเบิดตัวเองบางส่วนอยู่ในถ้ำของบางสาขาของเผ่าหมาป่า

หลังจากการระเบิดตัวเอง สมาชิกเผ่าหมาป่าหลายสาขาถูกฆ่าตาย

“เราไม่สามารถรอได้อีกต่อไป!” จ้าวเผ่าหมาป่ากล่าว

“ท่านประมุข เราต้องนำเทพสวรรค์ที่ทรงพลังกว่านี้มาเจรจากับคางคกเทพสวรรค์ หากเป็นเช่นนั้น ความปลอดภัยของดินแดนหมาป่า…”

เผ่าคางคกมีเทพสวรรค์เทพห้าตน

หากเผ่าหมาป่าต้องการเจรจากับศัตรู พวกเขาต้องการผู้อาวุโสของอาณาจักรเทพอย่างน้อยเจ็ดตน

จะเกิดอะไรขึ้นกับดินแดนหมาป่าเมื่อผู้อาวุโสของอาณาจักรเทพสวรรค์ทั้งเจ็ดออกไป?

ด้วยราชันอสูรและราชันสัตว์ที่ทรงพลังจำนวนมากที่โจมตีอย่างไม่เลือกหน้าในดินแดนหมาป่า

พวกเขาจะสูญเสียมากกว่านี้หากไม่ปราบปรามนักรบที่ทรงพลังเหล่านี้

ช่างน่าปวดหัว!

ผู้อาวุโสของเผ่าหมาป่าดูเหมือนจะมีบางอย่างอยู่ในใจ

“ข้าจะไปคนเดียว!” จ้าวเผ่าหมาป่ากล่าว

“ท่านประมุข แล้วความปลอดภัยของท่านล่ะ?”

“คางคกเทพสวรรค์ ไม่กล้าลงมือรุนแรงต่อเผ่าหมาป่าของเรา!”

"ข้าจะไปกับท่าน!" หนึ่งในหมาป่าหางแดงกล่าว

“ผู้อาวุโสเจ็ด มากับข้า! หากมีอะไรเกิดขึ้น เขาสามารถกลับมาแจ้งข่าวได้โดยเร็วที่สุด!”

ตอนนี้พวกเขาทำอะไรไม่ได้แล้ว!

เผ่าหมาป่าก็ไม่มีทางเลือกเช่นกัน

นี่คือกฎแห่งสวรรค์

หลังจากที่ผู้อ่อนแอถูกข่มเหง พวกเขาจะเก็บความขุ่นเคืองในใจและโจมตีผู้ที่อ่อนแอกว่า

อย่างไรก็ตามเผ่าหมาป่ามีชีวิตมากมาย ราชันสัตว์อมตะเที่ยงแท้จำนวนมากถือว่าพวกเขาเป็นเป้าหมาย

ตอนนี้ทั้งแผ่นดินใหญ่ตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย

….

หลังจากไล่ตามคางคกเทพสวรรค์ไปกว่าครึ่งทวีป ในที่สุดพวกเขาก็ตามนักรบเทพสวรรค์ทั้งห้าได้

“จ้าวเผ่าหมาป่า เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”

"หยุดสร้างปัญหาให้เผ่าสัตว์และเผ่าอสูร! ทั้งทวีปอยู่ในความโกลาหล ไม่เพียง แต่มนุษย์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงเผ่าอสูรและเผ่าสัตว์!

หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เผ่าสัตว์จะตกอยู่ในความโกลาหล”

“แล้วความเกลียดชังของเผ่าคางคกล่ะ? ถ้าผู้นำเผ่าอย่างเจ้าถูกฆ่าโดยมนุษย์อ่อนแอ เผ่าของเจ้าจะรู้สึกอย่างไร?”

คางคกเทพสวรรค์ที่เป็นผู้นำกลุ่มกล่าวด้วยความโกรธ

“งั้นไปค้นหาในดินแดนมนุษย์! มนุษย์ต่างหากที่ฆ่าผู้นำเผ่าของเจ้า ไม่ใช่เผ่าสัตว์”

จ้าวเผ่าหมาป่าโกรธมาก

เห็นได้ชัดว่ามนุษย์สร้างปัญหานี้ แต่เผ่าหมาป่าต้องทนทุกข์ทรมาน

เรื่องนี้จะเป็นธรรมได้อย่างไร?

“มนุษย์กลุ่มนั้นหายไปแล้ว ข้าสงสัยว่าเผ่าสัตว์บนแผ่นดินใหญ่ กำลังปกป้องพวกมัน”

เขาชำเลืองมองจ้าวเผ่าหมาป่าที่อยู่ตรงข้ามเขา

แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงเผ่าหมาป่า แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะประมาท

ในทวีปนี้ เผ่าหมาป่าที่ปกครองทั้งดินแดนได้จะเรียบง่ายได้อย่างไร?

"เจ้าสงสัย? เพียงเพราะเจ้าสงสัยว่าเจ้าถึงกับต้องฆ่าเผ่าพันธุ์มากมายในทวีปหรือไม่? ทำไมเจ้าไม่สงสัยเผ่าอินทรีปีกทอง ที่ต้องการเลี้ยงดูมนุษย์เหล่านี้เพื่อจัดการกับเผ่ามังกร?” จ้าวเผ่าหมาป่ากล่าวด้วยดวงตาสีแดง

"หืม? เจ้าหมายถึง…”

“ข้าไม่ได้เอ่ยอะไร หากสงสัยอย่างไม่มีหลักฐาน! ก็อย่าได้ลงมือ"จ้าวเผ่าหมาป่าปฏิเสธและกล่าวสั่งสอน

ก่อนที่เขาจะมา เขาคิดอยู่แล้วว่าจะฆ่าคางคกเทพสวรรค์ได้อย่างไร?

ความแข็งแกร่งของเผ่าหมาป่าของพวกเขาไม่สามารถเอาชนะศัตรูโดยไม่มีความสูญเสียได้

เว้นแต่เผ่าคางคกอยากจะวิ่งเข้าหาความตาย?

คางคกระดับเทพสวรรค์ไม่ได้โง่!

หลังจากคิดเเผนเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว เขาก็ทำได้เพียงดึงเผ่าอินทรีปีกทองเข้ามา

คงจะดีที่สุดถ้าคางคกเทพสวรรค์กำลังหาทางตาย

“ไม่! เราจะไม่หยุด เราจะหยุดก็ต่อเมื่อมนุษย์กลุ่มนั้นปรากฏตัว ถ้าเจ้าต้องการให้เราหยุด เจ้าต้องช่วยพวกข้าตามหามนุษย์นั่น”

“ช่างเป็นวิธีที่ดี! เป้าหมายก่อนการที่เจ้าฆ่าเผ่าสัตว์ทุกที่คือบังคับให้พวกเขาช่วยตามหามนุษย์? เจ้ากำลังเพ้อฝัน เจ้าคิดว่าเผ่าสัตว์

ทั้งหมดบนแผ่นดินไม่เคยค้นหามนุษย์กลุ่มนี้หรือ?”

หวือ!

เสียงลมพัดผ่านหูของหมาป่าทั้งสองอย่างรวดเร็ว

คางคกเนตรมรกตหรี่ตาและจ้องไปที่หมาป่าเทพสวรรค์

มันหมายความว่าอะไร?

เป็นไปได้ไหมว่าเรื่องที่ผู้นำหมาป่ากล่าวเมื่อกี้เป็นความจริง?

เผ่าสัตว์บนแผ่นดินใหญ่ไม่พบมนุษย์กลุ่มนั้นจริงๆ หรือ?

หรือเผ่าสัตว์และเผ่าอสูรไม่กล้าโจมตีเมื่อพบกองกำลังพันธมิตรมนุษย์รุ่นใหม่?