ตอนที่ 182 สิ้นสุด

เสียงของกู่หยางที่เบาบางนั้นเข้าหูมาอย่างช้า ๆ

เย่ชิงเฉิงจึงรีบเงยหน้าขึ้นมอง

แต่ก็พบว่า

ปราณกระบี่รุนแรงที่เคยเขย่าทั่วท้องฟ้า ณ ตอนนี้กลับหายไปจนสิ้น

ไม่เหลืออะไรไว้นอกจากความเสียหายทั่วไป

นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ตามหลักเหตุผล

นางควรจะตายด้วยกระบี่นั้นของกู่หยาง

แต่ตัวนางกลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน มีเพียงเส้นผมหลุดหนึ่งเส้น?

ขณะที่เย่ชิงเฉิงรู้สึกสับสน

ณ ตอนนี้ที่ลานประลอง ทุกคนต่างตะลึง

มีคนจ้องตาค้าง

มีคนอ้าปากค้าง

พวกเขาไม่ได้นัดหมายกัน แต่ต่างก็มองด้วยความตกตะลึงไปยังเงาบนลานประลอง

เพราะพวกเขา

เห็นภาพที่พวกเขาคาดไม่ถึงตลอดชีวิต!

ในตอนที่กู่หยางปลดปล่อยสัจธรรมทลายสวรรค์ 1 ส่วน ก็ทำให้หลายคนตะลึง!

ทุกคนต่างตกตะลึง กู่หยางยังมีกลยุทธ์เอาไว้!

และยังเป็นสัจธรรมทลายสวรรค์!

แม้แต่พวกเขาก็ไม่สามารถหาคำมาอธิบายความประหลาดของกู่หยางได้แล้ว

แต่ต่อมา

การกระทำต่อไปของกู่หยางก็ทำให้ทุกคนอึ้ง

กู่หยางฟันกระบี่ออกไป

ทันทีที่กระบี่สลายกระบวนท่าของเย่ชิงเฉิง

เมื่อเห็นปราณกระบี่น่าสะพรึงกลัวนั้นกำลังจะโจมตีเย่ชิงเฉิง

ในใจของพวกเขาต่างแสดงความรู้สึกล้นหลาม

คิดว่าวันนี้เย่ชิงเฉิงคงต้องจบชีวิตที่นี่!

แม้แต่สามชายชราที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ก็ตกใจจนพากันเตรียมท่ารับมือ เพื่อป้องกันไม่ให้เย่ชิงเฉิงถูกโจมตี

แต่ในตอนที่ภาพระทึกขวัญนี้กำลังจะเกิด

เหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น!

เพียงเห็นกู่หยางยิ้มเบา ๆ และชักกระบี่ในมือขวากลับ

ในขณะนั้น

ปราณกระบี่ในอากาศ กลับเหมือนโดนสั่งบัญชา

ดับสลายหายไปในพริบตา!

ปราณกระบี่ที่กำลังจะโดนเย่ชิงเฉิงก็หายไปทันที

ในขณะที่มันหายไป สายลมที่เหลือก็ฟันเส้นผมของนาง

และก็กลายเป็นภาพที่เห็นอยู่ตอนนี้

"ใช้ใจตามกระบี่ ให้กระบี่ไปตามใจ กระบี่ตามใจนึก! รากฐานกระบี่น่ากลัวยิ่งนัก!"

สามชายชราต่างมีหน้าตาตื่นเต้น ชัดเจนว่าภาพนี้ก็ทำให้พวกเขาสามคนตกใจจนหายใจไม่ทั่วท้อง

เกินกว่าที่พวกเขาจะเข้าใจได้!

กระบี่ที่ฟันออกไป ยังสามารถควบคุมให้หายไปได้เอง?

เป็นเรื่องที่ไม่เคยเห็นมาก่อน!

สถานการณ์นี้ แม้กระทั่งพวกเขาสามชายชรา ก็เพียงแต่เห็นผ่านตำราโบราณ

ต้องมีความเข้าใจขั้นสุดยอดในวิถีกระบี่เท่านั้นจึงสามารถเข้าใจถึงพลังพิเศษนี้!

การควบคุมกระบี่ขั้นสุดยอด!

กระบี่ตามใจนึก!

หากบรรลุก็สามารถควบคุมกระบี่ปล่อยออกไป และควบคุมเส้นทางปราณกระบี่ได้ตามต้องการ แม้แต่การอุบัติและดับสูญ! และการควบคุมกระบี่ในระดับสุดยอดนี้กลับเห็นจากกู่หยางที่มีอายุเพียง 17 ปี

ความตกตะลึงนั้น มันทำให้พวกเขาตกตะลึงถึงขีดสุด!

จนกระทั่งสามชายชรานั้นหน้าตาเริ่มด้านชาไป

ในตอนแรกพวกเขาคิดว่ากู่หยางแสดงฝีมือออกมาพอสมควรแล้ว

พวกเขาก็จะไม่ตกตะลึงอีก

แต่พวกเขายังคิดน้อยเกินไป!

ทุกไพ่ตายที่กู่หยางเปิดเผยล้วนสามารถท้าทายขีดจำกัดของพวกเขาได้!

เมื่อมองเห็นอย่างนี้

เย่ชิงเฉิงที่แพ้ให้กับกู่หยาง ก็ดูเป็นเรื่องธรรมดา

เมื่อเจอกับมือกระบี่เช่นนี้

ไม่ตายก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว!

เย่ชิงเฉิงยังได้ยินคำวิพากษ์วิจารณ์จากคนรอบข้าง

ใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

เพียงถอนมือ ปรากกระบี่ก็สลายไป?

มีวิธีนี้ด้วยหรือ?

ในใจของนางตกตะลึงเป็นอย่างมาก

วิธีนี้ แม้กระทั่งนาง ก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่หลังจากที่ตกตะลึง ใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ พร้อมทั้งกล่าวต่อกู่หยางว่า “ข้าแพ้แล้ว”

“ขอบคุณนายน้อยกู่ที่ยังเมตตา”

นางเข้าใจดี แม้ว่ากู่หยางจะไม่เมตตา และสังหารนาง ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

อย่างไรก็ตาม การที่กู่หยางควบคุมปราณกระบี่ให้หายไป ในใจนางก็เต็มไปด้วยความทราบซึ้ง

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ชิงเฉิง

ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าใจ

“ไม่คิดเลยว่าจะเป็นผลลัพธ์แบบนี้”

“เย่ชิงเฉิงมีความสามารถสูงมาก”

“ใช่แล้ว ขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 12 สัจธรรมกระบี่ครึ่งส่วน และสายเลือดขอบเขตราชัน”

“ความสามารถนี้ แม้กระทั่งวางไว้ในดินแดนมรกต ก็ยังถือว่าเป็นมือกระบี่สูงสุด ทว่าน่าเสียดาย”

“เสียดายที่ว่ากู่หยางโหดเหี้ยมเกินไป!”

สายตามากมายตกกระทบที่กู่หยาง

ตกตะลึง!

ไม่เข้าใจ!

ตื่นเต้น!

กระตือรือร้น!

อิจฉา!

ความรู้สึกเหล่านี้ผสมผสานกัน

ดูซับซ้อนยิ่งนัก

และสำหรับอัจฉริยะในรายชื่อเซวียนเหนี่ยว พวกเขาก็หมดหวังลงทันที จิตใจของพวกเขาที่เคยเจ็บปวดนั้นตอนนี้ก็เบาบางลงมาก

หากว่ากู่หยางที่แสดงออกมานั้นมีพลังแข็งแกร่งกว่าพวกเขาไม่มากนัก พวกเขาอาจจะยังคงอิจฉา

แต่สิ่งที่กู่หยางที่แสดงออกมามันทิ้งพวกเขาไว้ข้างหลังจนไม่เห็นฝุ่น

ยืนอยู่บนจุดสูง!

ทำให้พวกเขาต้องเงยหน้าขึ้นมอง

ข้างบน

สามชายชราก็ไม่อาจห้ามตัวเองจากการมองไปที่กู่หยางด้วยท่าทางซับซ้อน

“ยุคนี้กลับมีมือกระบี่ที่พิเศษขึ้นมา!”

“เย่ชิงเฉิงก็เป็นมือกระบี่ที่พิเศษเช่นกัน แต่ไม่เท่ากับกู่หยาง”

“รู้สึกเหมือนว่าเราตามไม่ทันยุคสมัยแล้ว”

พวกเขาพูดคุยกันด้วยความรู้สึกเศร้าใจ

ไม่อาจห้ามตัวเองจากการส่ายหัวและหัวเราะอย่างไร้เรี่ยวแรง

ด้านล่าง

เงาหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด ณ ตอนนี้กำลังจ้องมองไปที่กู่หยางอย่างเขม็ง

“ตายเสีย! ตายเสีย! เขาจะเป็นมือกระบี่ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้อย่างไร!”

“แล้วข้าจะชำระความแค้นของนายน้อยได้อย่างไร?”

เขากัดฟันกรอด ในใจเต็มไปด้วยความเคียดแค้นที่หนักหน่วง

และเขาก็คือผู้อาวุโสของสำนักห้วงสมุทรที่คุ้มกันซู่ชิง

“หรือว่าต้องหาโอกาสอื่น ไม่สามารถปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ได้!”

เขากัดฟันแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร!

การที่กู่หยางที่กลายเป็นมือกระบี่ที่ยอดเยี่ยม สำหรับเขาแล้วก็ยิ่งยากที่จะยอมรับ!

แต่เขาก็ไม่โง่พอที่จะโจมตีกู่หยางท่ามกลางผู้คน

เขาจึงรีบซ่อนตัวไปในความมืด

หายไปจากสายตาทุกคน

บนลานประลอง

กู่หยางยิ้มอย่างสบายใจ ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม

และตามด้วยการพ่ายแพ้ของเย่ชิงเฉิง

สงครามร้อยแคว้นก็สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์

อัจฉริยะ 72 คนในรายชื่อเซวียนเหนี่ยวก็ถูกกำหนดลงอย่างชัดเจน

และเพราะกู่หยาง

ผู้ที่เคยอยู่อันดับที่ 2 ฉู่เสินเซียวกลายเป็นอันดับ 3

เย่ชิงเฉิงกลายเป็นอันดับ 2

และชื่อของผู้ที่อยู่ด้านบนสุดก็ย่อมตกเป็นของกู่หยาง!

สำหรับผลลัพธ์นี้

ทุกคนต่างรู้สึกตกตะลึงไม่หยุด

แต่ก็ไม่มีใครกล้าคัดค้าน

เพราะพวกเขาเห็นกู่หยางต่อสู้จนทะยานขึ้นมาด้วยตาของตัวเอง!

ฉินเทียนหลานมองไปที่กู่หยาง ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกล้นหลาม

เขาเคยฝันว่าจะต้องเก่งกว่ากู่หยาง

ตอนนี้ดูเหมือนเขาไม่มีสิทธิ์เปรียบเทียบกับกู่หยางด้วยซ้ำ!

"เขาไม่เคยจริงจังเลยด้วยซ้ำ" เขาถอนใจหายหม่นหมอง