ตอนที่ 189 ทะลวงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้

"เงื่อนไขนั้นข้าไม่กล้ากล่าว"

"ข้ามีปัญหาหนึ่งที่อยากถามเจ้า ข้าทราบว่าเจ้าเป็นลูกหลานของยอดฝีมือขอบเขตราชัน ไม่ทราบว่าเจ้ามีตำราที่เกี่ยวกับขอบเขตราชันหรือไม่ วรยุทธและวิชายุทธก็ได้ หากเจ้ามี ข้าสามารถทำการแลกเปลี่ยนกับเจ้าได้" กู่หยางหวังว่าจะได้ยินคำตอบจากเย่ชิงเฉิง

เขาสังเกตเห็นสิ่งนี้เมื่อกำลังปรับปรุงวรยุทธและวิชายุทธ

ดูเหมือนว่าเขาจะขาดสิ่งหนึ่งไป

ซึ่งทำให้เขาไม่สามารถปรับแต่งวิชาเป็นขอบเขตราชันได้

สูงสุดก็แค่ขอบเขตราชันเทียมเท่านั้น

และเย่ชิงเฉิงเป็นลูกหลานของยอดฝีมือขอบเขตราชัน น่าจะมีตำราเกี่ยวกับขอบเขตราชันอยู่บ้าง

พอเขาพูดจบ

คนที่ยืนดูอยู่รอบข้างต่างพากันตะลึง

พวกเขาไม่คาดคิดว่ากู่หยางจะเปลี่ยนหัวข้อไปถามเรื่องนี้

ตามความเหมาะสม ไม่ใช่ว่ากู่หยางควรจะให้เย่ชิงเฉิงเป็นหญิงของเขา แล้วทั้งสองก็จูงมือกันหรอกหรือ

ผิดปกติไปหมด!

อีกด้านหนึ่ง สองผู้อาวุโสที่ซ่อนอยู่ก็มองหน้ากัน

"กู่หยางนี่เป็นคนที่ยากจะเข้าใจจริง ๆ"

"เฮ้อ" พวกเขาพากันส่ายหัว

แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม

เย่ชิงเฉิงก็ตกใจ

นางก็ไม่คาดคิดว่ากู่หยางจะไม่ขออะไรเลย แต่กลับถามนางเรื่องนี้

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ยินเรื่องนี้ นางก็ไม่ได้ถือสาอะไร

ทันใดนั้น เย่ชิงเฉิงก็ยิ้มอย่างไร้เรี่ยวแรง "ขออภัยด้วยนายน้อยกู่ แม้ว่าข้าจะเคยเป็นลูกหลานของยอดฝีมือขอบเขตราชัน แต่ตระกูลของข้าได้ถูกทำลายไปแล้ว"

"และหลังจากหลบหนีมายังดินแดนมรกต ข้าได้รับการช่วยเหลือจากผู้อาวุโสของราชวงศ์เซวียนเหนี่ยว ทำให้ข้ารอดชีวิตและเติบโตมาจนถึงปัจจุบัน"

"สิ่งที่เหลืออยู่ในตระกูลคงถูกคนเหล่านั้นนำไปหมดแล้ว"

เมื่อได้ยินเช่นนี้

กู่หยางก็เปลี่ยนสีหน้า

เขาไม่คาดคิดว่าจะเป็นเช่นนี้

เขาจ้องมองเย่ชิงเฉิงอย่างตั้งใจเพื่อตรวจสอบโชคชะตาของนาง แต่ก็ไม่ได้เห็นเรื่องนี้มาก่อน

"ขออภัยด้วย"

กู่หยางป้องมือขอโทษเล็กน้อย

เย่ชิงเฉิงส่ายหัวอย่างต่อเนื่อง

"ไม่เป็นไรเลย"

"แต่ข้าไม่สามารถช่วยนายน้อยกู่ได้ มันทำให้ข้ารู้สึกเสียใจ นายน้อยกู่ควรจะขอสิ่งอื่นดีกว่า"

เมื่อได้ยินเช่นนี้

กู่หยางก็แสดงสีหน้าที่ไร้เรี่ยวแรง

"เช่นนั้นก็เก็บไว้ก่อน ค่อยว่ากันใหม่ในภายหลัง"

ตอนนี้เขาก็ไม่มีอะไรที่อยากได้จากเย่ชิงเฉิง

ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากแค่ยื่นมือออกไป

"ถ้าอย่างนั้น ข้ายินดีต้อนรับนายน้อยกู่ทุกเมื่อที่ต้องการมาหาข้า"

เย่ชิงเฉิงก็แสดงออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ และป้องมือตอบรับ

หลังจากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากศาลาคัมภีร์พร้อมกัน

พวกเขาพูดคุยกันอย่างสนุกสนานตลอดทาง

หลังจากพูดคุยกันสั้น ๆ ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

เหตุการณ์นี้ทำให้สองผู้อาวุโสที่ซ่อนอยู่ด้านหลังส่ายหัวไม่หยุด

ในความเป็นจริง กู่หยางรู้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้วว่ามีผู้อาวุโสสองคนนี้อยู่

แต่เขาไม่ได้เอ่ยปากถึงเรื่องนี้

พอกลับมาที่คฤหาสน์ใหญ่ที่ราชวงศ์เซวียนเหนี่ยวจัดเตรียมไว้

ผู้อาวุโสใหญ่ก็นำวัตถุดิบที่เก็บรวบรวมมาทั้งหมดมายังหน้าประตู

"กู่หยาง วัตถุดิบที่เจ้าต้องการนั้นได้รวบรวมครบถ้วนแล้ว"

พูดจบ ผู้อาวุโสใหญ่ก็เรียกวัตถุดิบล้ำค่าหลายอย่างมาวางเรียงกันบนพื้น

เมื่อเห็นเช่นนี้ กู่หยางก็มีแววตาเป็นประกาย

ไม่รอให้กู่หยางพูดอะไร ผู้อาวุโสใหญ่ดูเหมือนจะนึกถึงอะไรบางอย่าง ก็โบกมืออีกครั้ง

เตาโอสถหรูหราและใหญ่โตก็ปรากฏขึ้นบนพื้น

"ข้าไม่แน่ใจว่าเจ้ามีเตาโอสถหรือไม่ ถ้าไม่มีก็ใช้เตานี้ได้ หากมีอยู่แล้ว ก็เอาไปใช้เป็นสำรอง"

"ขอบคุณผู้อาวุโสใหญ่มากขอรับ"

กู่หยางป้องมือขอบคุณ

ผู้อาวุโสใหญ่ใส่ใจกับเรื่องของเขามากเช่นนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกตื้นตันใจ

"ไม่เป็นไร มันเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น เจ้าปรุงโอสถเถิด ข้าขอลา"

ผู้อาวุโสใหญ่ไม่ได้หยุดพัก พูดจบก็เดินออกไป

ร่างนั้นหายตัวไปในพริบตา

กู่หยางเห็นดังนั้นก็รู้สึกตื้นตัน

เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

พาเตาอบยาและวัตถุดิบไปด้วยกัน หาห้องใกล้ ๆ

ต่อจากนั้นก็ปิดประตู

เตรียมตัวปรุงโอสถ

สำหรับกู่หยาง การปรุงโอสถไม่ใช่เรื่องยากนัก

เพียงแต่ต้องมีสมาธิและต้องไม่มีข้อผิดพลาดใด ๆ

กระบวนการสกัดวัตถุดิบนั้นละเอียดอ่อนและแม่นยำมาก!

กู่หยางมีสมาธิเต็มที่ พร้อมเริ่มปรุงโอสถ

แน่นอน ก่อนที่จะเริ่มปรุงโอสถ

เขายังคงเปิดสูตรโอสถเหมือนเคย

จากนั้นอ่านซักพัก

และปรับแต่ง

เมื่อปรับแต่งเสร็จสิ้น

ความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงก็เกิดขึ้นทันที!

กู่หยางสามารถรู้สึกได้ถึงจิตวิญญาณของตนเองที่กำลังเติบโตและแข็งแกร่งขึ้น!

เขารับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวเองเงียบ ๆ

ไม่นานนัก กู่หยางก็เปิดตาขึ้น

ดวงตาของเขาก็กระพริบด้วยแสงวาบ

"จิตวิญญาณของข้าแข็งแกร่งขึ้น!"

"ไม่คิดเลยว่าการปรับแต่งสูตรโอสถจะสามารถเพิ่มพลังจิตวิญญาณของข้าได้"

"นี่เป็นผลกำไรที่ไม่คาดคิด"

"ได้เวลาปรุงโอสถแก่นก่อกำเนิด"

กู่หยางยิ้มอย่างมั่นใจ

สำหรับเขา มันเป็นเรื่องง่าย!

คิดได้เช่นนี้ เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เริ่มปรุงโอสถ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ไม่รู้ตัวเลยว่าเวลาผ่านไปเกือบครึ่งวัน

กู่หยางยังคงอยู่ในห้อง

เหงื่อออกเต็มหัว แต่สายตาไม่เคยห่างจากเตาโอสถ

เมื่อเห็นโอสถในเตาอบเริ่มมีรูปร่าง

จากนั้น เสียงระเบิดอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นทันที

กู่หยางก็ถอนหายใจออกมายาวเหยียด

"ฟู่ว ในที่สุดก็ปรุงสำเร็จ!"

เขารู้สึกโล่งอก

แล้วก็โบกขวา

เม็ดโอสถ 3 เม็ดสีน้ำตาลที่สมบูรณ์แบบก็ปรากฏในฝ่ามือของเขา

"โอสถแก่นก่อกำเนิดระดับ 7 ขั้นสูงสุดที่สมบูรณ์แบบ"

"ไม่คิดเลยว่าโอสถขั้นสูงสุดนี้ หนึ่งเตาจะมีแค่สามเม็ด"

"แต่ก็เป็นเรื่องธรรมดา ยิ่งระดับสูง จำนวนที่ปรุงออกมาก็ยิ่งน้อย"

กู่หยางไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้

เขาหยิบขวดหยกขนาดเล็กขึ้นมา ใส่เม็ดโอสถแก่นก่อกำเนิด 2 เม็ดลงไป

เก็บไว้เพียงหนึ่งเม็ดบนฝ่ามือ

"ต่อไปก็จะสามารถเริ่มต้นเตรียมการทะลวงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้!"

ดวงตาของกู่หยางเต็มไปด้วยแสงที่เจิดจ้า

หลัวจากรอมานาน

เขาก็จะทะลวงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้แล้ว!

และเมื่อทะลวงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้ การปรับแต่งก็จะทะยานอีกครา

และกาลเวลาของเขาก็จะถูกขยายออกไปถึงหนึ่งแสนปี!

ถึงเวลานั้น

พลังของเขาจะกลายเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น!

กู่หยางหายใจเข้าลึก ๆ

จากนั้นไม่ลังเลอีกต่อไป นั่งขัดสมาธิทันที

โอสถแก่นก่อกำเนิดถูกเขาใส่เข้าไปในปาก

เมื่อโอสถเข้าไปในปาก ก็กลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ที่ไหลลงคอของกู่หยางอย่างรวดเร็ว

พลันแผ่กระจายออกไป ไหลผ่านทั่วทั้งร่างกาย

กู่หยางรู้สึกว่าทั้งตัวถูกพลังงานอบอุ่นห่อหุ้มไว้

เห็นแบบนี้ เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป หยิบหินวิญญาณระดับสูงขึ้นมา และเริ่มขับเคลื่อนวรยุทธ

วูบ!

ขณะที่วรยุทธถูกขับเคลื่อนอย่างเต็มที่ในขณะนั้น

ปราณวิญญาณในหินวิญญาณก็กลายเป็นวงแหวนพลังงานที่หนาแน่น พุ่งเข้าไปในร่างกายของกู่หยางอย่างไม่หยุดยั้ง

และขณะที่ปราณในร่างกายถูกกลั่นกรองเป็นพลังแก่นแท้สะสมไว้ในตันเถียน

พลังแก่นแท้ในตัวกู่หยางที่หนาแน่นสุดขีด ก็ในที่สุดก็เริ่มรวมตัวและเกิดการเปลี่ยนแปลง!

พลังแก่นแท้รวมตัวเป็นของเหลว

มันก็สะสมอยู่เหนือตันเถียน

และตามมาด้วยการรวมตัวของพลังแก่นแท้ในรูปแบบของเหลว

กู่หยางก็รู้สึกถึงพลังในตัวเองที่พัฒนาไม่หยุดยั้ง!

ความรู้สึกนี้มันดียิ่งนัก!

ไม่นานนัก

พลังแก่นแท้ในร่างกายของกู่หยางก็รวมตัวกันเป็นห้วงสมุทรแล้ว

เติมเต็มตันเถียนทั้งหมด

และพลังของกู่หยางในขณะนี้ก็ได้ถึงจุดสูงสุดแล้ว!

ตามปกติแล้ว เมื่อถึงขั้นตอนนี้

กู่หยางจะสามารถทะลวงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้

แต่สถานการณ์กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น