ตอนที่ 245 เปียนซืออวิ๋น

แท้จริงแล้วกู่หยางไม่ได้ตั้งใจจะสนใจ

แต่ชัดเจนว่ากลิ่นอายนั้นตรงมาที่เขา มาเพื่อเขา!

แถมยัง...ไม่ได้มาด้วยเจตนาดี!

กู่หยางขมวดคิ้วเล็กน้อย

ถัดมา ชายหนุ่มในชุดขาวก็ลงจอดลงตรงหน้ากู่หยาง

เงยหน้ามองกู่หยางด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง

"เจ้าก็คือกู่หยางเช่นนั้นหรือ"

ตั้งแต่ชายหนุ่มชุดขาวปรากฏตัว ก็เรียกเสียงฮือฮา

"นั่นเปียนซืออวิ๋น!

"เขามาทำอะไรที่นี่"

"หรือมาหาเรื่องกู่หยางกันแน่"

"ไม่น่าใช่กระมัง ถึงอย่างไรเปียนซืออวิ๋นก็มีความสามารถเข้าชิงอันดับบนรายชื่อมรกต ไม่ใช่มาหาเรื่องศิษย์ใหม่กันเอง”

"นั่นก็ยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่"

เสียงเซ็งแซ่ดังขึ้นเป็นระลอก

ดูเหมือนพวกเขาเองก็งงงวยใจอยู่บ้าง

"มีอะไรหรือไม่" กู่หยางถามอย่างเฉยชาพลางชำเลืองมองเปียนซืออวิ๋น

"ข้าไม่สนใจว่าเจ้ากับเย่ชิงเฉิงมีความสัมพันธ์อะไรกัน จากนี้ไปอย่าไปยุ่งกับเย่ชิงเฉิงอีก ตั้งใจฝึกฝนให้ดีอยู่ที่สำนักฝ่ายใน ก็พอแล้ว ถ้ากล้าไปพบเย่ชิงเฉิงเอง อย่าโทษที่ข้าไม่เตือน”

สีหน้าของเปียนซืออวิ๋นก็เผยความเฉยชา

มองกู่หยางอย่างเหยียดหยาม

คำพูดของเปียนซืออวิ๋นนี้เรียกความสนใจของศิษย์เก่าสำนักฝ่ายในได้ในพริบตา

ดูท่าทางแล้ว...เปียนซืออวิ๋นคนนี้มาหาเรื่องกู่หยางจริง ๆ!

ตอนนี้ชื่อเสียงของกู่หยางโด่งดัง แม้แต่ในลานฝ่ายนอกก็เป็นที่กล่าวขาน

ส่วนเปียนซืออวิ๋นเองก็ไม่แพ้กัน แม้ยังไม่ติดรายเชื่อมรกตเร้นลับ แต่ก็มีความสามารถอันดับท้ายของรายเชื่อมรกตเร้นลับ!

ถ้าทั้งสองต่อสู้กัน...คงสนุกน่าดู!

เพราะฉะนั้น

ศิษย์สำนักฝ่ายในอีกจำนวนไม่น้อยเริ่มเฝ้าดู

"เจ้าเป็นใครกัน พี่สาวชิงเฉิงเป็นภรรยาของสามีข้า เจ้าจะมายุ่งอะไรด้วย” โดยไม่รอให้กู่หยางพูด ฉู่หลิงเอ้อร์ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ตะโกนด้วยความโกรธ

พวกเขาไม่รู้จักคนนี้ด้วยซ้ำ อยู่ ๆ ก็วิ่งมาขู่สามีนาง มันช่างไร้เหตุผลสิ้นดี! แต่เปียนซืออวิ๋นกลับเมินความโกรธของฉู่หลิงเอ้อร์ ยังคงจ้องมองที่กู่หยาง

"ข้าจะพูดอีกครั้ง ต่อไปอย่าไปยุ่งกับเย่ชิงเฉิงอีก เข้าใจหรือไม่"

กู่หยางขมวดคิ้ว

ดูท่าทางแล้ว...

เหมือนมีอะไรที่เขาไม่รู้เกิดขึ้นในลานฝ่ายในนี้

ตอนที่กู่หยางกำลังจะลงมือปราบเปียนซืออวิ๋นแล้วสอบถามให้ละเอียด

ในสมองของเขาก็ได้ยินเสียงเจี้ยนเฉินดังขึ้น

"สหายกู่ คนนี่เป็นสมุนของเยว่ซิงเฉิน ตอนนี้เยว่ซิงเฉินกำลังตามจีบสตรีของเจ้าอย่างหนัก แถมยังขู่ว่าจะทำร้ายเจ้าแล้วบังคับแต่งงานกับสตรีเจ้าอีก! สหายกู่ระวังตัวด้วย เยว่ซิงเฉินเป็นอัจฉริยะระดับสูงสุดอยู่ในอันดับ 5 ของรายเชื่อมรกตเร้นลับ”

เมื่อได้ยินเจี้ยนเฉินส่งข่าวมา

กู่หยางก็เข้าใจแล้ว

เรื่องเป็นเช่นนี้นี่เอง...

กู่หยางไม่ได้แปลกใจเลย

ด้วยความงามและเสน่ห์ของเย่ชิงเฉิง หากไม่ล่อให้หมู่แมลงวันมาตอม นั่นต่างหากที่แปลก

แต่กู่หยางก็ไม่ได้มีจิตใจเข้มแข็งขนาดไม่สนใจเรื่องนี้

ดวงตาเขาเต็มไปด้วยเจตนาสังหารในพริบตา

เยว่ซิงเฉินคนนั้น...เขาจะไม่ปล่อยไว้แน่!

ดันอยากจะทำร้ายเขาเช่นนั้นหรือ

กู่หยางสีหน้าเย็นชา ก่อนเงยหน้ามองไปที่เปียนซืออวิ๋น "หลบไป!"

"เจ้า!”

ได้ยินคำตอบของกู่หยาง สีหน้าของเปียนซืออวิ๋นก็เปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียมทันที

เจ้าหมอนี่...

ดันกล้าปฏิบัติต่อตนแบบนี้

อีกฝ่ายรู้จักฐานะของตนหรือไม่!

"จะดื้อด้านไม่ฟังเหตุผลงั้นรึ เช่นนั้นก็อย่าโทษว่าข้าไม่ให้โอกาส!"

คำพูดจบลง เปียนซืออวิ๋นก็ระเบิดพลังแก่นแท้ออกมาทันที

แก่นก่อกำเนิดชีวิตปรากฏขึ้น เป็นแก่นก่อกำเนิดระดับ 2!

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวกระจายออกไป

"ในเมื่อเจ้าดื้อรั้นไม่ฟัง ข้าก็จะจัดการเจ้าแทนพี่ใหญ่!”

หลังตะโกนเสียงต่ำ เปียนซืออวิ๋นก็ยกมือขึ้น สร้างกระบองสีแดงอมเขียวขึ้นมาในมือ

แล้วระเบิดพลังแก่นแท้เข้าไป

กลิ่นอายพุ่งทะยานสู่ฟ้า

ขณะเดียวกัน สัจธรรมกระบอง 3 ส่วนก็ปรากฏ!

ถัดมา เขาก็หมุนกระบองแล้วฟาดใส่อกของกู่หยาง!

"กระบองทลายภูผา!"

เห็นเช่นนี้ ศิษย์ที่อยู่รอบข้างต่างตะลึงงัน

"ไม่คิดเลยว่าเปียนซืออวิ๋นจะตรัสรู้สัจธรรมกระบอง 3 ส่วน!”

"แน่นอนว่าถึงได้มีความสามารถเข้าชิงอันดับท้ายของรายเชื่อมรกตเร้นลับ!”

"นี่คือกระบวนท่ากระบองระดับราชันเทียม"

"เฮ้อ...กู่หยางคงโดนหนักแน่แท้”

"ช่างต่างระดับกันเสียจริง คงสู้ไม่ไหว!"

"แถมด้านหลังของเปียนซืออวิ๋นยังมีเยว่ซิงเฉินหนุนอีก วันข้างหน้าในสำนักฝ่ายในของกู่หยางคงลำบากแน่นอน”

เสียงเซ็งแซ่ดังขึ้นอีกระลอก

พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ได้มุ่งเป้าไปที่เปียนซืออวิ๋น แต่หมายถึงเยว่ซิงเฉินที่หนุนหลังอยู่

กู่หยางเพิ่งเข้ามาลานฝ่ายใน ก็ดันไปเจอกับเยว่ซิงเฉิน อัจฉริยะอันดับ 5 ของรายเชื่อมรกตเร้นลับ เป็นเรื่องปกติที่วันข้างหน้าจะไม่สบายแน่นอน

เพราะในสายตาพวกเขา ถึงแม้กู่หยางจะมีพรสวรรค์เลิศล้ำ แต่ความสามารถยังด้อยไปหน่อย

ถ้าให้เวลามากพอ บางทีอาจจะขึ้นรายเชื่อมรกตเร้นลับได้ แต่ตอนนี้...เอาชนะเปียนซืออวิ๋นยังไม่ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงเยว่ซิงเฉินด้วยซ้ำ!

ขณะที่ทุกคนกำลังเซ็งแซ่กันอยู่

กู่หยางกลับสีหน้าเรียบนิ่ง

มองดูท่าไม้ตายของเปียนซืออวิ๋น แล้วยิ้มเย็นชา

ถัดมา

เขาก็ยกหมัดขึ้นช้า ๆ

พลังแก่นแท้พลุ่งพล่าน!

ขณะเดียวกัน

วิชามังกรคชสารกลืนสวรรค์ก็ระเบิดพลัง

กู่หยางหรี่ตา

ร่างเงามังกรคชสารก็ปรากฏขึ้นบนตัวเขา

พลังอันน่าสะพรึงกลัวพลุ่งพล่าน

แต่เดิมพลังพื้นฐานของกู่หยางก็ถึงพลังมังกร 200 ตัวแล้ว

รวมกับการเพิ่มพลังของวิชามังกรคชสารกลืนสวรรค์ ทำให้มีเกือบพลังมังกร 400 ตัว!

นอกจากนี้...

กู่หยางก็ไม่ได้ตั้งใจออมมือแม้แต่น้อย!

รวมพลังให้กระจุกอยู่ที่จุดเดียว เพื่อให้พลังนั้นยิ่งทรงพลังมากขึ้น!

"หมัดมังกรคชสารปราบมาร!"

ตะโกนในใจ

กู่หยางก็หมุนหมัดออกไปอย่างแรง

สัจธรรมหมัด 6 ส่วนก็ระเบิดออกมา

ตู้ม!

แค่หมัดนี้หมัดเดียว ทั้งฟ้าดินต่างสั่นสะเทือน!

ขณะเดียวกัน

พื้นดินสะท้านหวั่นไหว ห้วงมิติคลื่นสะเทือน!

เห็นเช่นนี้

เปียนซืออวิ๋นก็ตกใจยิ่งนัก

เขามองกู่หยางด้วยความประหลาดใจอย่างที่สุด

เวรเอ๊ย...

ศิษย์ใหม่จะมีพลังแบบนี้ได้อย่างไรกัน!

พี่ใหญ่กำลังหลอกข้าอยู่หรือไม่!

เมื่อพลังหมัดของกู่หยางระเบิดออกมา เขาก็รู้แล้วว่า...

เอาชนะกู่หยางไม่ได้แน่!

ตอนนี้เขาเร่งรีบดึงกระบองสีแดงอมเขียวกลับมา ตั้งใจรับมือ พยายามจะต้านทานหมัดนี้ของกู่หยาง!

แต่หมัดนี้ของกู่หยางนั้นทรงพลังน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ไม่ใช่ว่าจะรับมือได้ง่าย ๆ!

ตู้ม!

พลังหมัดสั่นสะเทือน

แม้แต่ห้วงมิติก็เกือบจะแตกออก ส่วนกระบองสีแดงอมเขียวในมือเปียนซืออวิ๋นก็งอเอียงทันที

เกือบจะหักไปแล้วด้วยซ้ำ

ส่วนตัวเปียนซืออวิ๋นเองก็สีหน้าซีดเผือด โดนพลังหมัดอันทรงพลังที่สุดนี้กระแทกเข้าอย่างจัง

ทั้งตัวก็ลอยกระเด็นออกไป!

อั่กก!

เลือดสดพุ่งออกจากปากเขา

ร่างของเขาลอยออกไปกว่าพันเมตร จนกระทั่งชนเข้ากับยอดเขาที่อยู่ใกล้ที่สุด ก่อนจะตกลงบนพื้น

ตอนนี้เปียนซืออวิ๋นกลิ่นอายอ่อนแอลงมาก

ทั้งตัวเละเทะ แทบจะเหลือเพียงลมหายใจรวยริน

เกือบถูกหมัดเดียวของกู่หยางเก็บเกี่ยวชีวิตไปแล้ว!

เห็นเช่นนี้

ทุกคนต่างหายใจเฮือกด้วยความตกใจ!

"หมัดนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!”

"หมัดนี้คงมีพลังมังกรเกิน 400 ตัวแล้วกระมัง!"

"กู่หยางคนนี้...เหนือกว่าในตำนานเสียอีก”

"หมัดของเขาต้องเป็นระดับราชันแน่! ไม่อย่างนั้นคงระเบิดพลังได้ขนาดนี้ไม่ได้!"

"เฮ้อ...ดูท่าสถานการณ์คงต้องเปลี่ยนแปลงแล้ว!"