ตอนที่ 252 วาดกระบี่สิ้นสวรรค์

"หากเขาเก็บไพ่ตายนี้ไว้จนถึงตอนสุดท้าย บางทีอาจสามารถสั่นคลอนอันดับของถังหลงได้เลย!

อัจฉริยะบนรายชื่อมรกตเร้นลับอีกหลายคนอดถอนหายใจไม่ได้

จากนั้น เยว่ซิงเฉินก็กำดาบวิญญาณชั้นดีในมือแน่น

แววตาฉายแสงคลุ้มคลั่งออกมา!

ถัดมา

เขาชูดาบวิญญาณชั้นดีขึ้นทันที ฟาดลงมาอย่างรุนแรง!

"คมดาบนรกสายฟ้า!”

ครั้งนี้ เขากระตุ้นวิชาราชันสายฟ้าเต็มที่

พลังแก่นแท้ก็ปลดปล่อยออกมาอย่างไม่มีเหลือ

ผสานกับสัจธรรมราชันสายฟ้า 4 ส่วน รวมลงในดาบวิญญาณระดับสูงสุดอย่างเต็มที่

สุดท้ายใช้วิชาดาบราชัน "ดมดาบนรกสายฟ้า" ฟาดออกไปด้วยพลังทั้งหมดที่เคยมี!

การโจมตีครั้งนี้...

เขาไม่เชื่อว่ากู่หยางจะรับไหว!

เพราะแม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวัน!

ก็รับไม่ไหว!

การโจมตีนี้ สามารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวันระดับ 4 ทั่วไปได้!

กู่หยางเป็นแค่ขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 13 ต่อให้ความสามารถมากมายเพียงใด!

ก็ไม่มีทางรับการโจมตีครั้งนี้ได้แน่!

"ตายไปในสายฟ้าเสีย!”

ดวงตาเยว่ซิงเฉินฉายแววตื่นเต้น

เหมือนกับตอนนี้เห็นกู่หยางตายอนาถภายใต้การโจมตีสุดท้ายของเขาแล้ว

เห็นภาพนี้

อัจฉริยะนับไม่ถ้วนต่างตกใจสุดขีด

"โหดร้ายเสียจริง!"

"ไม่คิดเลยว่าเยว่ซิงเฉินจะมีไพ่ตายที่น่ากลัวขนาดนี้!

"สมแล้วที่เป็นอันดับ 5 ในรายชื่อมรกตเร้นลับ!"

"พวกเขาเป็นถึงอัจฉริยะระดับสุดยอดของราชวงศ์ต้าเหยียนจริง ๆ!

"น่าเสียดายที่กู่หยางมีขอบเขตต่ำเกินไป หากเขาทะลวงขอบเขตแก่นสุญตาได้ บางทีอาจรับการโจมตีนี้ไหว!"

"กู่หยางจะรับไหวหรือไม่”

ครั้งนี้ อัจฉริยะหลายคนในใจล้วนมีคำถามข้อนี้ผุดขึ้นมา

พวกเขามองกู่หยางด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

บนอัฒจันทร์ลอยฟ้า

เหอชิงเซวียนและหลัวจิ่วเทียนสองคนก็หน้าเครียด

"การโจมตีนี้...แข็งแกร่งมาก!"

"กู่หยางคงรับไม่ไหว!

"เตรียมตัวไว้ อัจฉริยะหายากเช่นนี้ ห้ามล้มตายที่นี่!

พวกเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที ลุกขึ้นยืน จ้องมองลานประลองด้วยสายตาเข้ม

หากกู่หยางมีอันตรายถึงชีวิต พวกเขาจะไม่ลังเลที่จะทำลายกฎเพื่อเข้าไปช่วย

ท้ายที่สุด กู่หยางที่แสดงความสามารถพิสดารขนาดนี้ มันมากพอที่จะให้พวกเขาทำลายกฎ!

บนลานประลอง บนท้องฟ้า

เห็นได้ชัดว่ามีปราณดาบดุดันน่าสะพรึงกลัวข้ามผ่านท้องฟ้า

ในปราณดาบ มีสายฟ้าฟาดประปราย น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

พื้นดินสั่นสะเทือน

การโจมตีครั้งนี้...

ช่างยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง!

แม้กระทั่งกู่หยาง ก็อดเลิกคิ้วไม่ได้

"การโจมตีนี้ ก็ไม่นับเป็นอันใด”

"แต่เรื่องนี้คงใกล้จบแล้ว"

กู่หยางบ่นพึมพำเบา ๆ

น้ำเสียงฟังดูผ่อนคลายและเรียบง่าย

ราวกับกำลังเล่าเรื่องธรรมดาสามัญ

แต่พอคำพูดนี้หลุดออกมา

อัจฉริยะนับไม่ถ้วนต่างมีสีหน้าประหลาด

"กู่หยาง...พูดอะไรอยู่"

"การโจมตีที่น่ากลัวขนาดนี้ ไม่ใช่โอกาสให้เขายอมแพ้ออกจากลานประลองความตายหรือ"

"หากการโจมตีนี้ตกลงบนตัวเขา...ไม่มีทางรอดชีวิตแน่แท้!"

"จะตายอยู่แล้ว ยังคิดจะอวดเก่งอีกหรือ”

เห็นได้ชัดว่า ท่าทีของกู่หยางทำให้ทุกคนงงงวย

ในสายตาพวกเขา การโจมตีของเยว่ซิงเฉินครั้งนี้...ช่างน่าตะลึงเกินคาด

แม้กระทั่งยอดฝีมือขอบเขตมรณะชีวันก็ต้านไม่อยู่! นับประสาอะไรกับกู่หยางในขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้

เซวียนเยว่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

นางไม่ค่อยเข้าใจพฤติกรรมของกู่หยางนัก

แต่เย่ชิงเฉิงและฉู่หลิงเอ้อร์ข้าง ๆ กลับเผยสีหน้าเหมือนคิดถึงอะไรบางอย่าง

"สามี...เริ่มแล้วสินะ"

เย่ชิงเฉิงหัวเราะเบา ๆ

"เริ่มแล้วรึ?" เซวียนเยว่ชะงักไปแวบ ก่อนจะอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ "หมายความว่าแต่ก่อนเขามักทำเช่นนี้รึ"

"ก็ประมาณนั้นแหละ เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง" เย่ชิงเฉิงหันไปมองกู่หยาง ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"คำพูดนี้อีกแล้ว" คำพูดของเย่ชิงเฉิงทำให้เซวียนเยว่อดสงสัยไม่ได้

หรือว่า...

ที่กู่หยางกล้าพูดแบบนั้น เป็นเพราะเขายังมีไพ่ตายที่ยังไม่ได้ใช้

คิดได้เช่นนี้ สายตาของนางจึงมีประกายความคาดหวัง มองไปที่กู่หยาง

อีกด้านหนึ่ง

โหยวเฟิงก็มีสีหน้าประหลาด

"กู่หยางผู้นี้...อวดเก่งกว่าข้าเสียอีก!”

หลัวเหยียนเทียนขมวดคิ้วเบา ๆ เอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง

"วาจาแหลมคม"

บนอัฒจันทร์ลอยฟ้า

เหอชิงเซวียนและหลัวจิ่วเทียนก็สบตากันด้วยสีหน้าประหลาด

"เจ้าเด็กนั่น ไม่เสียขวัญแม้จะตกอยู่ในวิกฤต”

"หรือเขาอาจจะมีไพ่ตายอีก"

"ไม่น่าเป็นไปได้ นี่คือสัจธรรมกระบี่ 8 ส่วนแล้ว สูงกว่านี้ก็คือ..."

เหอชิงเซวียนยังพูดไม่ทันจบ

ในตอนนั้นเอง

บนลานประลอง

กู่หยาง...ลงมือแล้ว!

เขาไม่ถอยหลัง

ไม่ยอมแพ้ตรง ๆ แล้วเดินลงจากลานประลอง

แต่กลับ...

นำกระบี่ประกายเหมันต์ที่ถือในมือกลับไปบริเวณเอว

จากนั้น ยื่นมือขวาค่อย ๆ วางไว้บนด้าม

และนั่นก็ทำให้คนมากมายมองด้วยสีหน้าประหลาด

เพราะ...

กระบี่ของกู่หยางไม่มีฝัก

ดังนั้น ท่าทางการชักกระบี่นี้ในสายตาของทุกคน...

ดูเหมือนกับถอดกางเกงตีพุง เป็นการกระทำที่ไม่มีประโยชน์

แต่หลัวเหยียนเทียนเห็นภาพนี้ หน้าตาก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที

เพราะในขณะนั้น

เขารู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของปราณบนตัวกู่หยาง!

เหมือนกับบรรยากาศโดยรอบถูกกู่หยางดึงดูดไปหมด

เขาจ้องดูทุกการเคลื่อนไหวของกู่หยาง

ฟู่!

ในขณะที่ปราณดาบอันร้ายกาจกำลังจะตกลงบนศีรษะกู่หยาง

กู่หยางกลับยกยิ้มมุมปาก

"วิชากระบี่ทลายสวรรค์...กระบวนท่าที่ห้า!"

"วาดกระบี่สิ้นสวรรค์!"

เสียงของกู่หยางเบามาก

เบาจนถึงขนาดที่ต่อให้มีคนยืนอยู่ข้าง ๆ ก็คงฟังไม่ได้

เพราะเสียงชักกระบี่ดังก้องตามมาทันที

ถัดมา

สัจธรรมกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาทันที!

นั่นคือ...สัจธรรมทลายสวรรค์ 5 ส่วน!

สัจธรรมไหลเข้าสู่กระบี่ประกายเหมันต์ทันที

จากนั้น...

เห็นแสงสว่างสีขาวผ่านไปเพียงแวบเดียว!

กร๊อบ!

บนท้องฟ้า

ปราณดาบร้ายกาจที่กำลังจะตกลงบนศีรษะกู่หยาง แตกกระจัดกระจายในพริบตา!

เห็นฉากนี้

ทุกคนตาเบิกโพลง

"เกิดอะไรขึ้น!"

ทุกคนตะโกนด้วยความประหลาดใจสุดขีด

เพราะพวกเขาไม่เห็นอะไรเลย

เห็นแต่มีแสงสว่างวาบขึ้นบนตัวกู่หยาง

จากนั้น...

การโจมตีสุดท้ายของเยว่ซิงเฉินก็แตกสลายไปเสียแบบนั้น

ตอนนี้ เยว่ซิงเฉินเองก็ตาค้าง

เขาก็ไม่เห็นชัดเช่นกันว่ากู่หยางทำได้อย่างไร

แต่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง

ก็มีแสงสว่างอีกจุดหนึ่งปรากฏขึ้นบนตัวกู่หยาง

ครั้งนี้

ม่านตาของเยว่ซิงเฉินหดเข้า

เขาเห็นแล้ว!

เขาเห็นกู่หยางชักกระบี่ในมือออกมาในพริบตา จากนั้นมีแสงขาววาบ

ตามมาด้วยห้วงมิติแตกสลาย

เหมือนมีพลังน่าสะพรึงกลัวทะลวงผ่านห้วงมิติโดยตรง จากนั้น...

ก็พุ่งเข้าใส่เขา

นึกถึงจุดนี้

ม่านตาของเยว่ซิงเฉินหดเล็กเป็นรูเข็มทันที

เขารู้สึกถึงความผิดปกติ

แต่พอเขาเริ่มจะเคลื่อนไหว...

สีหน้าของเขาก็แข็งค้างไปในทันใด

แววตาก็เลือนลางไร้ความมีชีวิตชีวา

เขาทั้งตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ เหมือนกลายเป็นรูปปั้นไปแล้ว!

และตามมาด้วย...

เส้นเลือดปรากฏจากศีรษะไปถึงเท้าของเยว่ซิงเฉิน

ปุ๊ด!

โลหิตสาดกระจายออกมา!

และเยว่ซิงเฉินก็ถูกผ่าเป็นสองส่วนทันที

ปัง!

ร่างล้มลงบนพื้น

โลหิตแดงฉานไปทั่วลานประลอง

เยว่ซิงเฉิน...ถูกสังหารอย่างกะทันหัน!

[TL: ที่จริงมันเป็น ชักกระบี่สิ้นสวรรค์ นะครับ แต่มันไม่เคยใช้กระบี่ที่มีฝัก เลยใช้วาดจากเอว]