ตอนที่ 2 เจตนำนงกระบี่

หากต้องการเพิ่มฐานการบำเพ็ญเพียรอย่างรวดเร็ว จำเป็นต้องใช้โอสถเม็ดล้ำค่า สมบัติฟ้าดิน และหินวิญญาณ

แต่กู่หยางเป็นเพียงศิษย์สายนอก

ทรัพยากรเหล่านี้เขาไม่มีเลย

นี่จึงเป็นเรื่องที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

การอยู่ในกระท่อมครุ่นคิดอย่างเดียวก็ไม่มีประโยชน์

กู่หยางจึงออกไปเดินเล่นรอบ ๆ

ไม่นานเขาก็ได้ยินข่าวสำคัญ

การคัดเลือกศิษย์สายในกำลังจะมาถึง!

จะเริ่มในอีกครึ่งเดือน ศิษย์สายนอกทุกคนที่บำเพ็ญเพียรถึงขอบเขตหลอมกายระดับ 10 สามารถเข้าร่วมได้!

และรางวัลการคัดเลือกศิษย์สายใน...คือหินวิญญาณระดับต่ำ 10 ก้อน!

เมื่อทราบข่าวนี้ กู่หยางทันทีรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย

หินวิญญาณระดับต่ำ 10 ก้อน...รางวัลนี้จริง ๆ แล้วอุดมสมบูรณ์มาก

ถึงแม้ว่าหินวิญญาณสำหรับศิษย์สายนอกในขอบเขตหลอมกายจะเป็นสมบัติล้ำค่ามาก แต่ก็ยังไม่สามารถใช้ได้ในตอนนี้

เพราะขอบเขตหลอมกายหลัก ๆ อยู่ในการฝึกฝนเลือดและเพิ่มพลังกาย

เมื่อทะลุผ่านไปยังขอบเขตรวมปราณ จึงสามารถดูดซับพลังวิญญาณที่อุดมสมบูรณ์ในหินวิญญาณได้

โดยรวมแล้ว รางวัลหินวิญญาณระดับต่ำ 10 ก้อนนี้ยังคงเป็นสิ่งที่ดึงดูดใจ!

อย่างไรก็ตาม เมื่ออยู่ในมือเขา นั่นหมายความว่าเขาสามารถปรับแต่งกาลเวลา สามารถใช้ได้ 20 ก้อน!

"มาตรฐานในการเข้าร่วมคือขอบเขตหลอมกายระดับ 10 ฐานการบำเพ็ญเพียรของข้าได้ถึงมาตรฐานแล้ว แค่เรียนรู้วิชายุทธ์เพิ่มอีกไม่กี่อย่าง ปรับเปลี่ยนกาลเวลาในการบำเพ็ญเพียร... การคัดเลือกศิษย์สายในนี้ อาจไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้!"

ถึงจุดนี้ แววตาของกู่หยางก็ส่องประกายทันที

หินวิญญาณระดับต่ำ 10 ก้อนนั้น เขาต้องได้มันมา!

แน่นอนว่าสิ่งสำคัญในขณะนี้คือต้องเรียนรู้วิชายุทธ์ จากนั้นรวบรวมทรัพยากร เพื่อดูว่าสามารถทะลวงผ่านไปยังขอบเขตรวมปราณได้หรือไม่

เช่นนั้นกู่หยางจึงเลือกไปที่ศายายุทธ์ของสำนักเมฆาคล้อยเพื่อเลือกวิชายุทธ์

สำนักเมฆาคล้อยมีกฎที่ระบุว่า หากศิษย์สายนอกมีฐานการบำเพ็ญเพียรถึงขอบเขตหลอมกายระดับ 7 ขึ้นไป ก็สามารถรับวิชายุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นสูง 3 วิชาเพื่อฝึกฝนได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

ไม่นาน กู่หยางก็มาถึงศายายุทธ์ และได้รายงานตัวกับผู้ดูแลศายายุทธ์

"ชกข้าหนึ่งหมัด ให้ข้าดูว่าฐานการบำเพ็ญเพียรของเจ้าบรรลุขอบเขตหลอมกายระดับ 7 หรือไม่" ผู้ดูแลศายายุทธ์พูดด้วยน้ำเสียงเบาบาง

ขอบเขตหลอมกายมีความพิเศษ ไม่สามารถตรวจสอบได้จากภายนอกได้ จึงต้องทดสอบด้วยการวัดกำลัง

กู่หยางไม่ลังเลใด ๆ เขาชกออกไปหนึ่งหมัด ทำให้เกิดเสียงระเบิดในอากาศ

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าหมัดของกู่หยางจะแข็งแกร่ง ผู้ดูแลศายายุทธ์เพียงแค่ยกมือขึ้นปัดอย่างเรียบง่าย ไม่ทำให้ร่างกายสั่นสะเทือนแม้แต่น้อย

"ดีมาก ฐานการบำเพ็ญเพียรของเจ้าถึงขอบเขตหลอมกายระดับ 10 แล้ว ทว่ากลับเพิ่งมาเลือกวิชายุทธ์ เจ้านับเป็นผู้บำเพ็ญเพียรอย่างขยันหมั่นเพียร" ผู้ดูแลศายายุทธ์แสดงความชื่นชมด้วยสายตาที่เป็นประกาย

"ท่านผู้ดูแลศายายุทธ์ชื่นชมเกินไปแล้วขอรับ" กู่หยางตอบด้วยท่าทีไม่ถ่อมตนและไม่หยิ่งยโส

"เข้าไปเถิด เจ้าสามารถเลือกวิชายุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นสูง 3 วิชาในชั้น 2ได้" ผู้ดูแลศายายุทธ์ลูบหนวดพร้อมพูดด้วยเสียงหัวเราะ

ต่อจากนั้น กู่หยางไม่ได้เสียเวลาคิดอะไรมาก จึงเดินเข้าไปในศายายุทธ์ทันที

ศายายุทธ์มีพื้นที่กว้างขวาง ภายในมีวิชายุทธ์มากมาย

อย่างไรก็ตาม วิชายุทธ์ในชั้นแรกเป็นวิชายุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นต่ำและขั้นกลาง

ถึงแม้กู่หยางจะคิดว่าหากเขาศึกษาวิชายุทธ์ระดับมนุษย์ขั้นต่ำและขั้นกลางเหล่านี้ แล้วปรับเปลี่ยนกาลเวลาในการบำเพ็ญเพียร มันจะสามารถเพิ่มความรู้ทางวิชายุทธ์ของตนได้ก็ตาม แต่เขาไม่กล้า

เนื่องจากวิชายุทธ์มีตราประทับ การเปิดอ่านโดยไม่ได้รับอนุญาตอาจละเมิดกฎของสำนัก ซึ่งมีบทลงโทษที่รุนแรง

ไม่นาน กู่หยางได้เดินทางมาถึงชั้น 2 หลังจากการเลือกอย่างพิถีพิถัน เขาเลือกวิชายุทธ์ 3 อย่างที่เหมาะสมกับตนเอง

หนึ่งในนั้นคือ วิชากระบี่ระดับมนุษย์ขั้นสูง - กระบี่วายุ

อีกหนึ่งคือ วิชาท่าร่างระดับมนุษย์ขั้นสูง - ย่างก้าวเงามายา

การเลือกวิชาท่าร่างนี้คือการเลือกที่ผ่านการไตร่ตรองมาดีแล้ว เมื่อพบกับศัตรูที่แข็งแกร่งก็ยังมีทางหนี

สุดท้ายคือวิชาหมัดระดับมนุษย์ขั้นสูง - หมัดวัชระ

การเลือกวิชาหมัดนี้เป็นการปูทางสำหรับตนเอง เขาจะใช้กระบี่เป็นหลัก หมัดเป็นรอง หากในการต่อสู้เกิดกระบี่พังหรือหลุดมือ อย่างน้อยก็ยังมีหมัดที่ช่วยประคองกำลังรบได้ ไม่ให้กำลังรบลดลงถึง 9 ส่วน

เมื่อกู่หยางเลือกวิชายุทธ์เสร็จและเดินออกมา ผู้ดูแลศายายุทธ์ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก และทำการลงทะเบียนให้กู่หยาง

"กฎของสำนักเมฆาคล้อยเจ้าก็รู้อยู่แล้ว ห้ามส่งต่อให้ผู้อื่น ต้องคืนภายในหนึ่งเดือน ไม่อนุญาตให้เกินเวลา" ผู้ดูแลศายายุทธ์พูดด้วยความจริงจัง

"ข้าทราบแล้วขอรับ" กู่หยางพยักหน้าและจากไป

หลังกลับมาที่กระท่อมของตน กู่หยางจึงเริ่มเปิดอ่านวิชายุทธ์ทั้งสาม

เมื่อเขาจดจำวิชายุทธ์ทั้งสามอย่างได้ครบถ้วน จากนั้นจึงเริ่มปรับเปลี่ยนกาลเวลาในการบำเพ็ญเพียรของตน

ปรับเปลี่ยนกาลเวลาบำเพ็ญเพียรหมัดวัชระ 10 ปี บรรลุขอบเขตสมบูรณ์แบบ

ปรับเปลี่ยนกาลเวลาบำเพ็ญเพียรย่างก้าวเงามายา 10 ปี บรรลุขอบเขตสมบูรณ์แบบ

ปรับเปลี่ยนกาลเวลาบำเพ็ญเพียรกระบี่วายุ 10 ปี ความเข้าใจด้านกระบี่พุ่งขึ้นมาในใจ บรรลุขอบเขตสมบูรณ์แบบ

แม้กระทั่งกู่หยางยังเข้าสู่สภาวะที่ไม่ธรรมดา

ครู่หนึ่งหลังจากนั้น ร่างกายกู่หยางสั่นสะเทือน เขาตื่นขึ้นมา และชักกระบี่ข้างกายออกมาโดยสัญชาตญาณ

จากนั้น กำลังลมจากปลายกระบี่ก็ปะทุออกมา

แม้กระบี่ของเขาจะอยู่ห่างจากผนังไม้ แต่มันก็ยังสามารถทิ้งร่องรอยลึกไว้ได้

"นี่คือ ตัวอ่อนเจตจำนงกระบี่...?" กู่หยางรู้สึกตกใจ ไม่คิดว่าตนเองจะได้รับความเข้าใจตัวอ่อนเจตจำนงกระบี่

เจตจำนงกระบี่เป็นความเข้าใจที่พิเศษ ผู้ที่สามารถรับรู้ได้ล้วนเป็นบุคคลที่มีพรสวรรค์สูง

ผู้บำเพ็ญเพียรที่ได้รับความเข้าใจเจตจำนงกระบี่สามารถต่อสู้ข้ามระดับได้ง่ายราวกับการดื่มน้ำ เสริมกำลังรบให้เพิ่มขึ้นอย่างมาก

ส่วนตัวอ่อนเจตจำนงกระบี่ ถึงแม้จะไม่ใช่เจตจำนงกระบี่แท้จริง แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของพลังเจตจำนงกระบี่ สามารถเพิ่มกำลังรบได้อย่างมาก

กู่หยางไม่คาดคิดเลยว่า เขาจะได้รับความเข้าใจตัวอ่อนเจตจำนงกระบี่

"เอาล่ะ ไม่ทราบว่าสามารถปรับเปลี่ยนกาลเวลาบำเพ็ญเพียรตัวอ่อนเจตจำนงกระบี่ได้หรือไม่"

ในเวลานี้ กู่หยางมีความคิดขึ้นมา และเลือกที่จะปรับเปลี่ยนกาลเวลาบำเพ็ญเพียรตัวอ่อนเจตจำนงกระบี่ไป 10 ปีข้างหน้า

ทันทีที่เขาทำเช่นนั้น ความเข้าใจมากมายเกี่ยวกับวิถีกระบี่ก็หลั่งไหลเข้ามาในใจของกู่หยาง

ลมที่แหลมคมรอบกายของกู่หยางก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า ดูเหมือนว่าสามารถตัดได้ทุกสิ่งทุกอย่าง

"นี่คือ เจตจำนงกระบี่ เจตจำนงกระบี่ที่แท้จริง..." กู่หยางรู้สึกตื่นเต้น

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนเองจะสามารถรับรู้เจตจำนงกระบี่ได้ง่ายดายเช่นนี้

ต้องทราบว่าผู้บำเพ็ญเพียรที่สามารถรับรู้เจตจำนงกระบี่ได้นั้นหายากมาก

และผู้ที่รับรู้เจตจำนงกระบี่ในขอบเขตหลอมกายนั้นหายากยิ่งกว่า

อย่างน้อย หากเขาเปิดเผยว่าตนเองรับรู้เจตจำนงกระบี่ แน่นอนว่าจะทำให้ผู้คนตกตะลึง

แน่นอนว่าสำนักอื่น ๆ ก็คงจะตามฆ่าเขาไม่ขาดสาย

"ตั้งแต่ได้รับรู้เจตจำนงกระบี่ ข้าก็ควรลงจากภูเขาเพื่อหาทรัพยากรสำหรับการบำเพ็ญเพียร พยายามทะลวงผ่านไปยังขอบเขตรวมปราณ กำลังรบของข้าจะได้เพิ่มขึ้นอีกครั้ง"

คิดได้แล้วกู่หยางก็ไม่ลังเล จัดเตรียมอาหารแห้งเล็กน้อยแล้วลงจากภูเขาทันที