ตอนที่ 159 หนึ่งต่อสาม

เสียงเหล็กกระทบกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

บนสนามรบ

จ้าวเหิง หวูเยว่หลง และฉื่อฮ่าวหราน พวกเขาทั้งหมดดูหน้าตาไม่ค่อยดีนัก

พวกเขามีศักยภาพที่เท่าเทียมกัน แม้ว่าจะต่อสู้ต่อไปก็ยากที่จะตัดสินผู้ชนะ

ต่างไม่มีใครยอมใคร

แต่ดอกสามแก่นนี้ พวกเขาไม่มีใครยอมปล่อยมือง่าย ๆ

เพราะสิ่งนี้...... สามารถปรุงเป็นโอสถแก่นก่อกำเนิดได้!

สามารถทำให้พวกเขาทะลวงผ่านขอบเขตได้โดยไม่มีผลข้างเคียง!

ความน่าดึงดูดนี้...... สำหรับทุกคนในขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้นั้น ไม่อาจต้านทานได้!

แต่เมื่อพวกเขาสามคน......กัดฟันลังเล

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นอย่างกระทันหันจากข้าง ๆ

"ดอกสามแก่นนี้ ข้าเอาเอง"

เมื่อได้ยินเสียงนี้ซึ่งดูเหมือนจะสงบและเรียบง่าย

ทั้งสามคนตกใจทันที รีบหันไปมอง

แล้วจึงขมวดคิ้ว

"เป็นเจ้า!"

"อัจฉริยะแห่งแคว้นฉู่......ข้าจำได้ เจ้าชื่อ กู่หยาง ใช่ไหม?"

"กู่หยาง เรายอมรับว่าเจ้ามีพลังอำนาจไม่เลว แต่......ดอกสามแก่นนี้เป็นของเรา เจ้าต้องการมัน ไม่กลัวว่าจะโลภเกินไปแล้วตายก่อนหรือ?"

ทั้งสามคนก็หยุดมือยืนรวมกัน

เมื่อมีคนอื่นอยู่ พวกเขาสามารถละทิ้งความขัดแย้งได้ทันทีเพื่อร่วมมือกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จ้าวเหิง ยังมีแววตาเต็มไปด้วยความโกรธมองไปที่กู่หยาง

ถึงแม้ว่าพลังที่กู่หยางแสดงออกมาจะแข็งแกร่งมาก

แต่ต้องการขโมยของพวกเขาสามคน?

นั่นก็เกินไปหน่อย!

กู่หยางจึงเดินขึ้นมาอย่างสงบ

"คำเดิม ข้าไม่ต้องการพูดซ้ำ"

"สามหาว!"

เห็นดังนั้น ฉื่อฮ่าวหรานเป็นคนแรกที่อดไม่ไหว

เห็นเขาจับดาบวิญญาณระดับกลางไว้แน่น

เจตจำนงดาบ 9 ส่วนระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน

เป็นคนแรกที่โจมตี ตรงไปที่กู่หยางทันที!

การโจมตีครั้งนี้ฉื่อฮ่าวหรานได้ใช้พลังเต็มที่แล้ว!

พลังแก่นแท้ของขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 6 รวมกับเจตจำนงดาบ 9 ส่วน

เมื่อระเบิดออกมาสามารถทำให้คนในขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 9 ได้รับบาดเจ็บอย่างง่ายดาย!

ฉับ!

เจตจำนงดาบระเบิด นำพาพลังที่น่าสะพรึงกลัวมาบน

ต่อหน้าสิ่งนี้ กู่หยางเพียงยิ้มบาง ๆ

ทันใดนั้นเขาก็ปล่อยหมัดขวา หมัดหนึ่งพุ่งตรงออกไป!

ยังคงเป็นหมัดธรรมดาหนึ่งหมัด

ไม่ได้ใช้วิชาใด ๆ หรือเจตจำนงหมัด

พลังมังกร 1 ตัวก็พุ่งปอย่างรุนแรง!

ชั่วขณะถัดไป

หมัดของกู่หยางยังไม่ได้สัมผัสถึงดาบยาวของฉื่อฮ่าวหราน พลังหมัดที่น่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออก

ดาบยาวนั้นก็กระเด็นออกไปอย่างตรงไปตรงมา!

และฉื่อฮ่าวหรานเปลี่ยนสีหน้าอย่างรุนแรง ถอยหลังไปอย่างต่อเนื่อง

เพียงเห็นพลังหมัดนั้นพุ่งตรงไปที่ป่าข้าง ๆ

ต้นไม้ก็ถล่มทลาย

สุดท้ายก็ทิ้งร่องรอยยาวหลายร้อยเมตร

ทำให้ฉื่อฮ่าวหรานรู้สึกตกใจในใจ

"คนผู้นี้... น่ากลัวมาก!"

ฉื่อฮ่าวหรานตะโกนอย่างตกใจ

"อ่อนแอเกินไป พวกเจ้าทั้งสามคนมาพร้อมกันเถอะ อย่าเสียเวลาข้า"

กู่หยางใช้เพียงหมัดเดียวก็สั่นคลอนฉื่อฮ่าวหรานอย่างง่ายดาย เขาจึงพูดอย่างไม่สนใจ

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา

จ้าวเหิงและคนอื่น ๆ ก็มีสีหน้ายากจะมอง

"กู่หยาง! เจ้าหยิ่งยโสเกินไป!"

"เจ้าจะต้องชดชใช้สำหรับสิ่งนี้!"

"จ้าวเหิง หวู่เยว่หลง เรามาด้วยกันเถอะ!"

พวกเขาสามคนไม่ได้ใส่ใจเรื่องหน้าตา

ตอนนี้พลังที่กู่หยางแสดงออกมาน่ากลัวเกินไป!

ถ้าฉื่อฮ่าวหรานไม่ใช่คู่ต่อสู้......

แล้วจ้าวเหิงและหวูเยว่หลงต่อสู้เดี่ยวก็ไม่น่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของกู่หยาง

ในสถานการณ์นี้......

มีเพียงการร่วมมือเท่านั้น!

ฉื่อฮ่าวหรานรีบยื่นมือเอาดาบยาวกลับคืน ยืนร่วมกับจ้าวเหิงและหวูเยว่หลง

"เริ่ม!"

ชั่วขณะถัดไป

จ้าวเหิงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว หอกเงินก็สั่นสะท้าน

เจตจำนงหอก 9 ส่วนก็ระเบิดออก

รวมกับพลังแก่นแท้ หอกเงินชี้ตรงไปที่หัวใจของกู่หยาง!

ในเวลาเดียวกัน

หวูเยว่หลงก็เคลื่อนไหว

แสดงออกถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแรง

พลังแก่นแท้ระเบิดออก

ตามด้วยหมัดหนึ่งพุ่งไปที่หน้าอกของกู่หยาง!

เจตจำนงหมัด 9 ส่วนก็ระเบิดออกมาด้วยเช่นกัน!

ในขณะที่ฉื่อฮ่าวหรานก็ไม่ลังเล

จับดาบยาวในมือ

เจตจำนงดาบ 9 ส่วนระเบิดออกมาเช่นกัน

ครั้งนี้......

เขาถือดาบยาว ตรงไปที่ขาล่างของกู่หยางทันที!

สามคนจากสามทิศทางตรงไปยังกู่หยาง

ร่วมมือกัน ทั้งยังระเบิดพลังที่สามารถคุกคามถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 10!

ข้างนอกสนามรบ

ฉากนี้ปรากฏต่อหน้าทุกคน

ทันใดนั้นเสียงพูดคุยก็ดังขึ้น

"กู่หยางหยิ่งยโสเกินไป!"

"เขากลับต้องการต่อสู้กับสามคน!?"

"ถ้าเป็นการต่อสู้เดี่ยว สามคนนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกู่หยางเลย แต่ถ้าร่วมมือกัน......กู่หยางอาจจะอยู่ในอันตราย!"

เวลาได้ผ่านไป

คนบนลานกลางก็มีมากขึ้น

ในเวลาเดียวกัน

ที่อีกฝั่งหนึ่ง อัจฉริยะของรายชื่อเซวียนเหนี่ยวก็นั่งอยู่ที่นั่น

ดื่มชาและดูเหตุการณ์ในเขตลับมารรัตติกาลอย่างสบาย ๆ

ถึงแม้ว่าสำหรับพวกเขาแล้ว สงครามแคว้นนี้เป็นเพียงเวลาที่ผ่านไปเท่านั้น

แต่การมาดูการแสดงก็ยังไม่เลว

ที่อื่น เมื่อผู้อาวุโสสำนักห้วงสมุทรเห็นกู่หยางกำลังจะต่อสู้กับทั้งสามคน ก็มีแววตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

"ดี! ดีมาก!"

"ยิ่งหยิ่งยโสยิ่งดี! อย่างนั้นก็จะตายเร็วขึ้น!"

"น่าเสียดายที่การตายในเขตลับมารรัตติกาลจะทำให้จิตวิญญาณเสียหายเท่านั้น ถ้าสามารถตายได้ตรง ๆ ก็จะดี!"

"ถือว่าเจ้าโชคดี!"

เขากัดฟันกรอด หวังให้กู่หยางตายทันที!

ช่างเป็นความเกลียดชังที่มากมายเสียจริง!

และขณะที่คนนับไม่ถ้วนจับตาดูฉากที่กำลังจะเกิดขึ้น

หน้าที่หนองน้ำ

กู่หยางยังคงมีท่าทางเรียบง่าย

"ต้องการทำให้ข้าไม่สามารถตัดสินใจได้หรือ?"

กู่หยางยิ้มเบา ๆ

โจมตีจากสามทิศทางมายังจุดสำคัญของตน ต้องการให้ตนเองไม่สามารถตัดสินใจได้และเผยจุดอ่อนออกมา?

ต้องบอกว่า......

พวกเขาดูเหมือนจะคิดมากไปหน่อย

กู่หยางส่ายหัว

แม้กระทั่งไม่จำเป็นต้องทำอะไร เป้าหมายก็พุ่งเข้ามาเอง

กู่หยางไม่มีความเมตตาใด ๆ เลย

ดวงตาของเขาวูบไหวเล็กน้อย

แล้วก็ปล่อยอีกหมัด

หมัดนี้

พลังไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย

แต่เมื่อกู่หยางปล่อยหมัด

ทันใดนั้น สามคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมพวกเขาถึงรู้สึกหวาดกลัวสุดขีด!

"เกิดอะไรขึ้น?!"

"พลังของเขาไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย ทำไมดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นมาก?"

สามคนตกใจ

แต่เมื่อโจมตีแล้ว พวกเขาก็ไม่มีทางเลือก

พวกเขาไม่ได้คิดมาก จึงทุ่มสุดตัว

ตั้งใจจะสังหารกู่หยาง!

แต่ชั่วขณะต่อมา

กู่หยางยิ้มอย่างพอใจ

หมัดที่ปล่อยออกไปกลับเร่งความเร็วอีกครั้ง

ในชั่วขณะนั้น

กู่หยางเหมือนกับว่าได้รวบรวมพลังหมัดที่กระจายออกไป

รวมไว้ที่จุดหนึ่ง

ต่อจากนั้น

ก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!

แม้ว่ากู่หยางจะใช้เพียงพลังมังกร 1 ตัว

แต่พลังที่รวมอยู่ที่จุดหนึ่ง กลับระเบิดออกมาด้วยพลังที่เกินกว่าพลังมังกร 1 ตัว!

พลังหมัดที่น่ากลัวยิ่งกว่าระเบิดออกมา

เมื่อเห็นฉากนี้

ทั้งสามคนก็หน้าตาตื่นตะลึง

พวกเขาไม่มีเวลาคิดมาก

พลังหมัดที่น่ากลัวถึงขีดสุดก็กลืนกินสามคนทันที!

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงระเบิดต่อเนื่องสามครั้งดังขึ้น

ในชั่วพริบตา

สามคนก็กลายเป็นหมอกเลือด

หายไปอย่างสิ้นเชิง

ในเวลาเดียวกัน

นอกสนาม สามแสงสีขาววูบไป

ทันใดนั้น สามร่างที่หน้าซีดเผือดก็ตกลงมาบนพื้น

ชัดเจนว่าเป็นทั้งสามคน

ตอนนี้พวกเขาสามคนตกใจจนสิ้นสภาพ ทรุดตัวลงบนพื้น

ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ

ชัดเจนว่ายังไม่ได้เข้าใจหมัดที่น่ากลัวของกู่หยาง

ในเวลาเดียวกัน

ฉากนี้ก็ปรากฏอยู่ในสายตาของผู้ชมทุกคน

พวกเขาก็ทำหน้าประหลาดใจ มองด้วยความตะลึง