ตอนที่ 148 ผิดปกติ

"ราวกับสวรรค์ช่วยเหลือข้าก็มิปาน"

กู่หยางก็รู้สึกประหลาดใจ

"ไม่รู้ว่าผลไม้เบิกสวรรค์นี้ยังสามารถปรับแต่งได้อีกหรือไม่?"

กู่หยางหยิบผลไม้เบิกสวรรค์ขึ้นมาด้วยความเป็นไปได้ที่ผุดขึ้นในใจ

แต่ผลที่ได้คือไม่มีผลลัพธ์ใด ๆ ทั้งสิ้น

"แค่นี้ก็ดีแล้ว ดูเหมือนว่าข้าคิดมากไป"

กู่หยางส่ายหัว

จากนั้นก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

นำผลไม้เทพผสานและผลไม้เบิกสวรรค์ใส่ปากไปพร้อม ๆ กัน

กู่หยางกัดให้แตกด้วยคำเดียวและรีบเคี้ยวอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่สองผลไม้ขนาดเท่ากำปั้นถูกกู่หยางกลืนเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น พลังอันลึกลับสองสายก็โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หนึ่งในนั้นพุ่งตรงไปที่จุดตรงกลางคิ้วของกู่หยาง

นั่นก็คือผลของผลไม้เทพผสาน

และอีกหนึ่งก็เลี้ยงดูร่างกายของกู่หยาง

กู่หยางรู้สึกว่าทั้งร่างกายเริ่มร้อนขึ้น

ทั้งคนเหมือนกับถูกจุดไฟเผา

แต่พลังลึกลับในสมองกลับห่อหุ้มวิญญาณของกู่หยางไว้

ทำให้ความรู้สึกแสบร้อนราวกับโดนไฟเผานั้นถูกกั้นออกไป

กู่หยางรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในสวรรค์และนรกในเวลาเดียวกัน

เจ็บปวดแต่ก็มีความสุขในเวลาเดียวกัน!

สองความรู้สึกลึกลับนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว

กู่หยางเปิดตาช้า ๆ

รู้สึกว่าตนตอบสนองเร็วขึ้นมาก

ไม่เพียงแต่จิตวิญญาณได้รับการเสริมสร้าง แม้กระทั่งความเข้าใจก็ได้รับการปรับปรุงเล็กน้อย!

"สมที่เป็นผลไม้เทพผสานที่ได้รับการปรับแต่งมาหมื่นปี ผลลัพธ์ไม่เลว!"

กู่หยางพอใจจึงพยักหน้า

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบร่างกายของตัวเอง

ทันใดนั้นก็แสดงความดีใจ

"ปรับปรุงขึ้นมากขนาดนี้เลยรึ!?"

กู่หยางโคจรวิชากระบี่หมื่นดาราเทพ

ความเร็วในการดูดซับปราณวิญญาณก็กระจายออกมาอย่างรวดเร็ว

ในชั่วขณะที่โคจรออกมา มันก็แทบจะดูดกลืนปราณวิญญาณทั้งหมดในอากาศไปหมด!

ทำให้กู่หยางต้องประหลาดใจ

ผลไม้เบิกสวรรค์นี้...

มีผลลัพธ์ไม่ธรรมดาเลย!

"ความสามารถของข้าควรจะแข็งแกร่งขึ้นมากพอแล้ว"

กู่หยางมีสีหน้าเข้มข้น

ดวงตาก็ปรากฏความคาดหวัง

เขาได้อดกลั้นไม่ได้ปรับแต่งขอบเขตของตนเองก็เพียงเพราะรอให้ความสามารถของตัวเองได้รับการปรับปรุงขึ้น

ด้วยวิธีนี้...

การปรับแต่งก็จะทำให้ได้ประสิทธิภาพมากสุด!

ด้วยความสามารถของเขาในปัจจุบัน

บางทีการปรับแต่งหลังจากนี้อาจจะทะลวงผ่านขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้โดยตรง!

หรืออาจจะยิ่งสูงขึ้นกว่านั้น!

คิดได้เช่นนี้ กู่หยางก็รู้สึกตื่นเต้น

ทันใดนั้นเขาก็สูดหายใจลึกๆ เพื่อกดความตื่นเต้นให้สงบลง

บังคับให้ตัวเองกลับมาสงบ

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

หลับตา

ความคิดเคลื่อนไหวเล็กน้อย

"ปรับแต่งขอบเขตฐานการบำเพ็ญเพียร กาลเวลาคือ...หมื่นปีหน้า!"

เมื่อกู่หยางยืนยันเลือกการปรับแต่งในชั่วขณะนั้น

ความเข้าใจอันซับซ้อนก็พุ่งเข้าสู่สมองของเขา

มีภาพมากมายปรากฏในสมองของกู่หยาง

เหมือนกับว่าในชั่วขณะนั้น กู่หยางได้นั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรไปหมื่นปี

กู่หยางหลับตาดูดซับอย่างเงียบ ๆ

ในขณะเดียวกัน

กลิ่นอายของกู่หยางก็เหมือนกับทะยานฟ้า

เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!

เกือบจะในชั่วขณะ

ขอบเขตก็ทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตหลอมรวมระดับ 5

ขอบเขตหลอมรวมระดับ 6

ขอบเขตหลอมรวมระดับ 7!

ในเวลาไม่ถึงสิบวินาที

ขอบเขตของกู่หยางก็มาถึงขอบเขตหลอมรวมระดับ 10 ขั้นสูงสุด!

ขอบเขตหลอมรวมขั้นสูงสุด!

กู่หยางก็รู้สึกได้ถึงการเพิ่มขึ้นของขอบเขตของตัวเอง

เมื่อรู้สึกว่าได้มาถึงขอบเขตหลอมรวมระดับ 10 ขั้นสูงสุด กู่หยางก็มีความคาดหวัง

สามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้หรือไม่?

กู่หยางเต็มไปด้วยความคาดหวัง

รอให้ขอบเขตของตัวเองทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ ฃ

แต่...

ในขณะนั้น

กู่หยางกลับพบว่าพลังแก่นแท้ภายในตัวเองยังไม่ได้เปลี่ยนเป็นห้วงสมุทร

พลังแก่นแท้ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ราวกับลูกโป่งที่เต็มไปด้วยอากาศ หากแตะเพียงเล็กน้อยก็จะระเบิด!

เมื่อรู้สึกได้ถึงสิ่งนี้ คิ้วของกู่หยางก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

ด้วยความสามารถของเขาในปัจจุบัน ยังไม่สามารถทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ได้หรือ?

นี่มันเป็นไปได้อย่างไร!?

กู่หยางเต็มไปด้วยความสงสัยในใจ

แต่ในขณะที่กู่หยางคิดว่าทุกอย่างจะจบลงที่นี่...

เสียงคมกริบดังขึ้น

ขอบเขตของกู่หยาง...

ทะลวงผ่าน!

แต่พลังแก่นแท้ของเขายังคงไม่ได้เปลี่ยนเป็นห้วงสมุทร

ไม่ได้ทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้

แต่...

ทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตหลอมรวมระดับ...11!

"นี่?"

กู่หยางตะลึง

ระดับ 11?

ขอบเขตหลอมรวมไม่ใช่มีเพียง 10 ขอบเขตย่อยหรือ?

ทำไมถึงมีระดับ 11 อีก?

ยังไม่ทันให้กู่หยางคิดมากไปกว่านั้น

ก็มีเสียงดังขึ้นอีก

ทะลวงผ่านอีกครั้ง!

ขอบเขตหลอมรวมระดับ 12!

"เกิดอะไรขึ้น?"

เมื่อกู่หยางมีคำถามนี้ในหัว เสียงอีกเสียงก็ดังขึ้น

ขอบเขตหลอมรวมระดับ...13!

หลังจากทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตหลอมรวมระดับ 13 ขั้นสูงสุด

ขอบเขตของกู่หยางก็หยุดเพิ่มขึ้น

และตัวกู่หยางเองก็ตะลึงสนิท

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมเหนือขอบเขตหลอมรวมระดับ 10 ...ยังมีอีก 3?

ขอบเขตหลอมรวมระดับ 13 ?

เรื่องแบบนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

ยังมีเรื่องแบบนี้อีกหรือ?

กู่หยางงุนงง

แต่ยังไม่ทันให้เขาคิดต่อ

ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงฟ้าร้อง

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

จากนั้นก็ออกจากห้องนอน และปรากฏบนอากาศ

เงยหน้ามองขึ้นไปที่ท้องฟ้า

ในขณะนี้ เหนือหัวของเขามีเมฆกำลังค่อย ๆ รวมตัวกัน

แสงฟ้าแลบวาบไปมาในกลุ่มเมฆนั้น

เสียงฟ้าร้องก็ดังก้องไปทั่วพระราชวัง!

ความผิดปกติที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ทั้งพระราชวังสั่นสะเทือน

ฉู่มู่ยิ่งรีบวางเอกสารในมือลง

รีบเดินออกจากพระราชวัง มองขึ้นไปที่ท้องฟ้า

ทว่าก็ตกตะลึงอยู่กับที่

"นี่คือ...ทัณฑ์สายฟ้า?"

ฉู่มู่เบิกตากว้าง

ทำไมจู่ ๆ ถึงมีทัณฑ์สายฟ้าปรากฏขึ้น?

หรือว่ามียอดฝีมือขอบเขตห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 10 พร้อมที่จะทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตแก่นสุญตา?

แต่...ในพระราชวังของพวกเขาไม่มียอดฝีมือห้วงสมุทรแก่นแท้ระดับ 10 ขั้นสูงสุด!

"ประเดี๋ยว...นั่นคือ กู่หยาง!?"

ชั่วขณะต่อมา ฉู่มู่ก็พบกู่หยางที่ยืนอยู่ใต้ทัณฑ์สายฟ้า

เขาก็เบิกตากว้าง

ชัดเจนว่า ทัณฑ์สายฟ้านั้นมาจากกู่หยาง!