ตอนที่ 87 ทำได้ดี

"บุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดาราพ่ายแพ้แล้ว"

ห่างจากแท่นหยกสิบลี้

บนเนินเขาแห่งหนึ่ง

บุรุษหนุ่มสองคนยืนเคียงข้างกัน กลิ่นอายบนร่างกายของพวกเขานั้นแข็งแกร่ง ยกมือขึ้นเล็กน้อย ก็ทำให้ห้วงมิติบิดเบี้ยว

"เอาล่ะ" บุรุษที่ยืนอยู่ด้านขวา เงียบไปครู่หนึ่ง กล่าวว่า "ความน่าเชื่อถือของรายนามอัจฉริยะ คงไม่ต้องสงสัยอีกต่อไป สหายหลิน ด้วยพลังลำดับที่สามของสหาย หากต้องต่อสู้กับเย่เฉิน สหายคิดว่ามีโอกาสชนะเท่าใด"

ห้าสิบห้าสิบ!

บุรุษที่ถูกเรียกว่าสหายหลิน ชื่อว่าหลินจ้าน อยู่ในลำดับที่สามของรายนามอัจฉริยะ เป็นทายาทตระกูลจักรพรรดิเช่นเดียวกับเย่เฉิน แม้ลำดับจะต่ำกว่าเย่เฉินเพียงหนึ่งลำดับ แต่เขาก็ไม่ยอมรับว่าด้อยกว่า

เพราะว่าความแตกต่างไม่มาก

"เดิมที ข้าคิดว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดาราจะสามารถบีบเย่เฉินให้ใช้พลังที่แท้จริงออกมา แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นไปไม่ได้แล้ว"

หลินจ้านกล่าวอย่างแผ่วเบา

หากในอดีต เขายังคงดูแคลนลำดับที่สองของรายนามอัจฉริยะ แต่วันนี้แตกต่างออกไปแล้ว รายนามอัจฉริยะนั้นเป็นความจริง

การที่ลำดับสูงกว่า หมายถึงตบะที่แข็งแกร่งกว่า!

ในอนาคต คนที่อยู่ในรายนามนี้ ย่อมเป็นเกียรติของตระกูล

"บุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดาราผู้นี้ช่างไร้ค่าเกินไป เขาเป็นถึงบุตรศักดิ์สิทธิ์ เหตุใดจึงอ่อนแอเช่นนี้" บุรุษที่อยู่ด้านขวา กล่าวอย่างไม่พอใจ

"ด้วยพลังของเขา แม้จะติดลำดับหนึ่งร้อยคนแรกไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในสองร้อยคนแรก"

"เหอะ" หลินจ้านส่ายหน้า กล่าวอย่างแผ่วเบา "เจ้าคิดง่ายเกินไป ไม่ต้องพูดถึงลำดับของบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดารา แม้เขาจะอยู่ในลำดับที่หนึ่งร้อยเอ็ดแล้วจะทำอย่างไร"

"เจ้าคิดว่า"

"เขากับเย่เฉิน แตกต่างกันเพียงเก้าสิบเก้าลำดับหรือ"

"อย่าลืมว่า นี่เป็นเพียงรายนามอัจฉริยะเผ่ามนุษย์!"

"เอ่อ..." บุรุษที่อยู่ด้านขวาหน้าเสีย เอ่ยถามอย่างสงสัย "สหายหลินหมายความว่า..."

"ในโลกใบนี้ มิได้มีเพียงเผ่ามนุษย์ เจ้าคงเห็นพญาเผิงปีกทองแล้ว หากหอคอยกลไกสวรรค์ปล่อยรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูรออกมา เผิงผู้นั้นก็คงอยู่ในลำดับต้น ๆ"

หลินจ้านหยุดพูดครู่หนึ่ง

กล่าวต่อ "หากมีรายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์ ไม่ต้องพูดถึงเราสองคน แม้แต่เย่เฉินจะติดลำดับหนึ่งร้อยคนแรกหรือไม่ ก็ยังไม่แน่นอน"

"เช่นนั้น สหายหลินยอมรับแล้วว่า ไม่สามารถติดสิบลำดับแรกของรายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์ได้" บุรุษที่อยู่ด้านขวา กล่าวอย่างขมขื่น

"บางที มีเพียงคนที่อยู่ในลำดับที่หนึ่งเท่านั้น ที่จะมีความมั่นใจกระมัง"

หลินจ้านพึมพำ

"แล้วข้าลำดับที่ห้าสิบหกเล่า" บุรุษที่อยู่ด้านขวารู้สึกดีใจ แต่ก็มลายหายไปในทันที

เพราะว่าโลกใบนี้ มีเผ่าพันธุ์มากมายนับไม่ถ้วน หมื่นเผ่าพันธุ์ เป็นเพียงคำเรียก

มีกี่เผ่าพันธุ์กันแน่

ไม่มีใครรู้

บางที อาจจะไม่ถึงหมื่นเผ่าพันธุ์

บางที อาจจะมากกว่าหมื่นเผ่าพันธุ์

เผ่าพันธุ์แต่ละเผ่าพันธุ์ ปรากฏอัจฉริยะขึ้นมาหนึ่งคน ก็เป็นจำนวนที่น่ากลัวแล้ว

"บางที หอคอยกลไกสวรรค์อาจจะช่วยพวกเราได้"

"สหายหลินหมายความว่าอย่างไร"

บุรุษที่อยู่ด้านขวาไม่เข้าใจ

หรือว่าสหายหลินต้องการติดสินบนเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์

เป็นไปไม่ได้กระมัง

หากติดสินบนได้จริง

เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ มิเท่ากับทำลายชื่อเสียงของตนเองหรือ

"เจ้าลืมไปแล้วหรือ หอคอยกลไกสวรรค์มิเพียงแต่ปล่อยรายนามอัจฉริยะ ยังสามารถซื้อข้อมูลข่าวสาร หากซื้อวาสนาสักแห่ง..."

หลินจ้านกล่าวถึงตรงนี้ ก็หยุดพูด

บุรุษที่อยู่ข้างกาย

เข้าใจทันที

...

อีกด้านหนึ่ง

บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงและบุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลยืนอยู่บนท้องฟ้า มองเหตุการณ์เบื้องล่าง พวกเขาทั้งสอง ต่างก็ถอนหายใจ

รู้สึกด้อยกว่า

เย่เฉินผู้นี้ คู่ควรกับลำดับที่สองของรายนามอัจฉริยะ

แข็งแกร่งกว่าพวกเขามาก

เมื่อครู่ พวกเขามองดูการต่อสู้ พวกเขามั่นใจว่าสามารถเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดาราได้ แต่คงไม่สามารถทำลายอีกฝ่ายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

"เย่เฉินเพียงแค่ลำดับที่สอง ก็ยังน่ากลัวเช่นนี้ ไม่รู้ว่าลำดับที่หนึ่ง จะแข็งแกร่งเพียงใด"

บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลพึมพำ

"ท่วงท่าดั่งมหาจักรพรรดิ!"

บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กล่าวสี่คำออกมา

ในสายตาของเขา เย่เฉินผู้นี้ ราวกับมหาจักรพรรดิรุ่นเยาว์ ส่วนคนที่อยู่ในลำดับที่หนึ่ง คงจะบรรลุระดับจักรพรรดิอย่างแน่นอน

บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลไม่แสดงความคิดเห็น เขามองไปรอบ ๆ เห็นเงาร่างที่ยิ่งใหญ่หลายร่าง กล่าวอย่างแผ่วเบา "แต่รายนามอัจฉริยะ มิได้หมายความว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง"

"โอ้?"

บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงยิ้ม รอยยิ้มนี้แฝงความหมายลึกซึ้ง "เจ้าต้องการท้าทายคนที่อยู่ในลำดับที่สูงกว่าเจ้าหรือ หากข้าจำไม่ผิด ลำดับที่ยี่สิบสาม คือธิดาศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์กระมัง"

กล่าวจบ

สายตาของบุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงก็มองไปยังฝูงชน พบหญิงสาวชุดขาวคนหนึ่ง เขายิ้มน้อย ๆ กล่าวว่า "ธิดาศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์อยู่ที่นี่ หากเจ้าพลาดโอกาสนี้ ครั้งหน้าเจ้าคงต้องส่งคำท้าไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์"

"ก็ไม่แน่"

บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลยิ้ม

เขายังพูดไม่จบ

ศิษย์หนุ่มคนหนึ่งจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงก็รีบบินมาถึงเบื้องหน้าบุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง ในมือของเขามีแผ่นหยกหนึ่งแผ่น เขายื่นแผ่นหยกให้บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง กล่าวอย่างแผ่วเบาว่า "บุตรศักดิ์สิทธิ์ ข้าได้รับข่าวของเฟิ่งหนีชางแล้ว!"

"อืม?"

บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงใจสั่น จิตตระหนักรู้เข้าไปในแผ่นหยก ตรวจสอบอย่างละเอียด ในแผ่นหยก สิ่งแรกที่เขาเห็นคือรูปภาพ

เป็นรูปภาพของเฟิ่งหนีชาง จากนั้นจึงเป็นเรื่องราวของเฟิ่งหนีชาง

หลังจากอ่านอย่างคร่าว ๆ บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงก็ดึงจิตตระหนักรู้กลับมา โยนสมบัติวิญญาณระดับสูงสุดหนึ่งชิ้นให้ศิษย์คนนั้น กล่าวชมเชย

"ทำได้ดี!"

"ขอบพระคุณบุตรศักดิ์สิทธิ์"

ศิษย์คนนั้นรับสมบัติวิญญาณ กล่าวขอบคุณ จากนั้นก็เดินจากไปอย่างยินดี