กำราบภพด้วยระบบกลไกสวรรค์ ตอนที่ 149 นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการ

"นี่คือเส้นทางที่เจ้าต้องการ"

หลี่อวิ๋นกล่าวเบา ๆ ในมือปรากฏแผ่นหยกขึ้นมาหนึ่งแผ่น "สมบัติวิญญาณระดับศักดิ์สิทธิ์สองชิ้น"

"ตกลง!"

ลู่ฉางเหอไม่ลังเลแม้แต่น้อย

หยิบโอสถสองขวดออกมา วางไว้เบื้องหน้าหลี่อวิ๋น

จากนั้น

เขาก็ยื่นมือออกไป รับแผ่นหยกมา

หลี่อวิ๋นเก็บโอสถไว้ กล่าวอีกครั้ง

"เส้นทางนี้ สามารถนำเจ้าไปพบกับสมุนไพรวิญญาณระดับอภิศักดิ์สิทธิ์ แต่เส้นทางนี้ มิได้ปลอดภัย"

"อืม?"

ลู่ฉางเหอเงยหน้าขึ้น เอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ "นี่เป็นเพราะเหตุใด"

"เพราะเหตุใดหรือ"

หลี่อวิ๋นยกถ้วยชาขึ้น จิบเบา ๆ วางลง กล่าวอย่างช้า ๆ

"เจ้าคิดว่า สมบัติวิญญาณระดับศักดิ์สิทธิ์สองชิ้น สามารถแลกเปลี่ยนกับสมุนไพรวิญญาณระดับอภิศักดิ์สิทธิ์ได้หรือ"

"เรื่องนี้..."

ลู่ฉางเหอใจสั่น

เมื่อครู่ เขายังคงสงสัย วิธีการของเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ ดูเหมือนจะไม่เหมือนกับที่เขาได้ยินมา ราคาถูกเกินไป

ที่แท้ก็อยู่ตรงนี้

ลู่ฉางเหอยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ กล่าวว่า "เจ้าหอ เพียงแค่บอกราคา ข้าเพียงต้องการเส้นทางที่ปลอดภัย!"

หากเส้นทางไม่ปลอดภัย

ก็เท่ากับเดินเข้าไปตาย แม้จะได้สมุนไพรวิญญาณมา ก็ไม่สามารถนำออกมาได้

นำออกมาไม่ได้

แล้วจะรู้เส้นทางไปทำไม

หลี่อวิ๋นสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง วางถ้วยชาลง เอ่ยอย่างแผ่วเบา "เจ้าคงเข้าใจ อาณาเขตลับสรรค์สร้าง ภายในมีสัตว์ร้ายมากมายนับไม่ถ้วน เมื่ออาณาเขตลับสรรค์สร้างเปิดขึ้น..."

"ไม่รู้ว่าจะมีคนเข้าไปมากมายเพียงใด การก้าวเข้าไป ไม่ได้หมายความว่าเจ้าไม่หาเรื่อง อันตรายจะไม่เข้ามาหาเจ้า"

"เส้นทางนี้ เกือบจะทะลุผ่านอาณาเขตลับสรรค์สร้าง ระหว่างทางจะต้องพบเจอกับอันตรายมากมายเพียงใด เจ้าคงจะรู้ดี"

"ยิ่งไปกว่านั้น..."

"ตอนนี้ อาณาเขตลับสรรค์สร้างยังไม่เปิดขึ้น หากเจ้าต้องการหลีกเลี่ยงอันตรายทั้งหมด ก็ไม่ต่างอะไรกับการทำนายอนาคต!"

ลู่ฉางเหอสีหน้าไม่สู้ดีนัก

หลังจากที่ได้เห็นเส้นทางในแผ่นหยก

เขาเข้าใจแล้วว่าอาณาเขตลับสรรค์สร้าง เป็นดินแดนผาสุกขนาดเล็ก

พื้นที่ของมัน เทียบเท่ากับมณฑลครึ่งหนึ่ง

ในโลกใบนี้ มีสามพันมณฑล ส่วนมณฑลที่พวกเขาอยู่ มีพื้นที่หลายหมื่นล้านลี้ บนนั้นมีดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งตั้งอยู่

อาณาเขตลับสรรค์สร้างกว้างใหญ่เช่นนี้

การเดินทางผ่านไปมา ย่อมต้องอันตราย

ทุกนาที ทุกวินาที

อาจจะมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

เป็นได้ทั้งภัยธรรมชาติ และศัตรู!

"เจ้าหอหมายความว่า..."

ลู่ฉางเหอในตอนนี้ รู้สึกไม่มั่นใจ

"ความหมายของข้าคือ เจ้าต้องเพิ่มเงิน!"

หลี่อวิ๋นกล่าวอย่างหนักแน่น

"เพิ่มเท่าใด"

ลู่ฉางเหอถามเบา ๆ

"สมบัติระดับอภิศักดิ์สิทธิ์สองชิ้น"

หลี่อวิ๋นยื่นนิ้วสองนิ้วออกมา

"เท่าใดนะ?" ลู่ฉางเหอตกใจอย่างมาก เกือบจะคิดว่าตนเองหูฝาด

เขาเพียงต้องการสมุนไพรวิญญาณระดับอภิศักดิ์สิทธิ์หนึ่งต้น แต่กลับต้องแลกเปลี่ยนกับสมบัติระดับอภิศักดิ์สิทธิ์สองชิ้น

บนโลกนี้ จะมีการค้าขายเช่นนี้หรือ

ชัดเจนว่าเป็นการหลอกลวง

"ดูเหมือนว่า เจ้ายังไม่เข้าใจคุณค่าของข้อมูลข่าวสารนี้"

หลี่อวิ๋นลุกขึ้นยืน เดินไปหาลู่ฉางเหอ จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา กล่าวอย่างช้า ๆ "สิ่งที่เจ้าซื้อในตอนนี้ เป็นข้อมูลข่าวสารจากอนาคต!"

"เจ้ารู้หรือไม่ว่า อนาคตคืออะไร"

"อนาคตคือสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น แต่ตอนนี้เจ้ากลับรู้ล่วงหน้า เมื่อรู้ล่วงหน้า เจ้าไม่มีความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงมันหรือ"

"เช่น สิ่งที่ไม่ใช่ของเจ้า แต่เจ้ารู้ล่วงหน้าว่าสิ่งนั้นจะปรากฏขึ้น เจ้าต้องการจะช่วงชิงมา คงไม่ใช่เรื่องยากกระมัง"

"พูดถึงเรื่องนี้ สถานที่ที่สามารถเพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณระดับอภิศักดิ์สิทธิ์ได้ เจ้าคิดว่าจะมีเพียงต้นเดียวหรือ"

"เพราะฉะนั้น การที่เจ้าซื้อข้อมูลข่าวสารนี้ สมบัติระดับอภิศักดิ์สิทธิ์สองชิ้น ไม่นับว่าแพง!"

"เจ้า... เจ้าหอ!"

ลู่ฉางเหองุนงง รู้สึกเวียนหัว เป็นถึงระดับราชันศักดิ์สิทธิ์ เขามิเคยได้ยินเรื่องราวเช่นนี้มาก่อน

เรื่องราวเช่นนี้เกินความเข้าใจของเขา

"เจ้าหอ สิ่งที่ท่านกล่าว เป็นความจริงหรือ"

"ข้าเคยกล่าวเท็จหรือ"

หลี่อวิ๋นถามกลับ

"ดี!"

เมื่อนึกถึงชื่อเสียงของหอคอยกลไกสวรรค์ ลู่ฉางเหอจึงตัดสินใจ เขากัดฟันกล่าวอย่างหนักแน่น "ข้าซื้อ!"

กล่าวจบ

ในมือของเขาก็ปรากฏตำราลับสองเล่มขึ้นมา

สมบัติระดับอภิศักดิ์สิทธิ์นั้นล้ำค่า ไม่ว่าจะเป็นสมุนไพรวิญญาณหรือยุทธภัณฑ์ ต่างก็เป็นรากฐานของขุมอำนาจ วิชาเวทนั้นมีค่าอย่างยิ่ง

เป็นที่ต้องการของผู้คนมากมาย

แต่สำหรับสำนักกระบี่ต้าหลัวแล้ว สิ่งเดียวที่พวกเขานำออกมาได้ คือวิชาเวท

ยุทธภัณฑ์ระดับอภิศักดิ์สิทธิ์มีไม่มากนัก ย่อมไม่สามารถนำออกมาได้ หากสูญเสียไป สำนักกระบี่ต้าหลัวก็จะยิ่งอ่อนแอ ภายในสำนักมีสมุนไพรวิญญาณระดับอภิศักดิ์สิทธิ์สองต้น

แต่ใช้สำหรับรักษาบาดแผล ไม่อาจใช้ทะลวงระดับได้

ในสถานการณ์บางอย่าง

สมุนไพรวิญญาณสำหรับรักษาบาดแผล มีค่ามากกว่าสมุนไพรวิญญาณสำหรับทะลวงระดับ เพราะสามารถช่วยชีวิตได้!

สมุนไพรวิญญาณสองต้นนั้น ไม่สามารถนำออกมาได้ การมอบวิชาเวทสองเล่มจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะวิชาเวทนั้นแม้จะมอบให้ผู้อื่น เขาก็ยังคงมี

ที่สำคัญคือ

วิชาเวทสองเล่มนี้ มิใช่ตำราลับสูงสุดของสำนักกระบี่ต้าหลัว

หากแพร่ออกไป แม้เขาจะรู้สึกเจ็บปวด แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำลายรากฐาน

"เจ้าเลือกได้อย่างชาญฉลาด"

หลี่อวิ๋นกล่าวชมเชย

ในตอนนี้ สำนักกระบี่ต้าหลัวไม่มีเสาหลัก แม้จะมีวิชาเวทมากมาย ก็ไร้ประโยชน์ หากวันใดวันหนึ่ง ถูกศัตรูบุกเข้าไป แม้แต่ระดับอภิศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่มี

สมบัติทั้งหมดของสำนักกระบี่ต้าหลัว จะกลายเป็นของคนอื่น

หลังจากเก็บวิชาเวทสองเล่มเอาไว้ หลี่อวิ๋นจึงนำข้อมูลข่าวสารทั้งหมดที่เขาสืบหาจากระบบ บันทึกไว้ในแผ่นหยก โยนไปยังลู่ฉางเหอ กล่าวว่า "นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการ"