กำราบภพด้วยระบบกลไกสวรรค์ ตอนที่ 79 บุตรชายของข้า มีท่วงท่าดั่งมหาจักรพรรดิ!

[ท่านเจ้าภาพสามารถใช้แต้มกลไกสวรรค์หนึ่งพันแต้ม ตรวจสอบตบะ วิชาเวท และพลังวิเศษของอวี้ชิงเซียนได้]

“ช่างเถิด ถือว่าข้าไม่ได้พูด”

หลี่อวิ๋นเบ้ปาก นำรายนามเบื้องหน้าใส่เข้าไปในแผ่นหยก โยนไปยังเป่ยเฉินเหิง เอ่ยว่า “นี่คือข้อมูลข่าวสารที่เจ้าต้องการ”

“หา?” เป่ยเฉินเหิงรับแผ่นหยกมา ครู่หนึ่งก็รู้สึกตัว

มอบให้เขาจริง ๆ หรือ

เป่ยเฉินเหิงรู้สึกราวกับฝันไป

เรื่องราวเช่นนี้ เขาเคยพบเจอ

ครั้งก่อนเขาก็ได้รับแผ่นหยกมาหนึ่งแผ่น

จากนั้นก็ได้พบกับวิชาบรรลุระดับศักดิ์สิทธิ์ด้วยโชค

แล้วครั้งนี้เล่า

ด้วยวิธีการของผู้อาวุโส ย่อมไม่ใช่วาสนาธรรมดา หากนำข้อมูลข่าวสารนี้ไปเผยแพร่ คงทำให้โลกแห่งการบำเพ็ญวุ่นวาย

เมื่อคิดถึงตรงนี้

จิตสำนึกของเป่ยเฉินเหิงก็เข้าไปในแผ่นหยก ตรวจสอบข้อมูลภายใน

[รายนามอัจฉริยะ] เมื่อเห็นสามคำนี้ เป่ยเฉินเหิงก็ขมวดคิ้ว นี่มันหมายความว่าอย่างไร

จากนั้น

เขาก็ตรวจสอบข้อมูลต่อไป ไม่นานก็เห็นข้อความด้านล่าง

[ลำดับที่ 1: อวี้ชิงเซียน]

“อืม?” เป่ยเฉินเหิงขมวดคิ้ว ในใจเริ่มคาดเดา

เขามองดูทีละบรรทัด ข้อมูลที่ได้รับ ยิ่งทำให้เขามั่นใจ นี่เป็นเพียงรายนามอัจฉริยะธรรมดา ๆ ลำดับน่าจะเรียงตามระดับพลัง

เป็นไปได้อย่างไร

อัจฉริยะส่วนใหญ่ ไม่เคยพบเจอ ไม่เคยต่อสู้กัน จะเรียงลำดับได้อย่างไร

ที่สำคัญกว่านั้น

ลำดับที่ 1 นี่มันอะไรกัน

แม้แต่เขา ราชาเทพเทียนหยิน ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน ตั้งแต่ใดกันที่โลกใบนี้มีอัจฉริยะรุ่นเยาว์แซ่อวี้

ส่วนลำดับด้านล่าง สมเหตุสมผล

เป็นคนของตระกูลจักรพรรดิ ฝึกฝนพระสูตรจักรพรรดิสวรรค์ หากพรสวรรค์ไม่แย่เกินไป ผสานกับคำชี้แนะจากบรรพบุรุษ พลังของพวกเขา ย่อมเหนือกว่าอัจฉริยะทั่วไป

เมื่อคิดว่านี่คือรายนามที่เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์มอบให้

เป่ยเฉินเหิงก็เริ่มเชื่อ

อย่างไรเสีย

เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์สามารถทำนายกลไกสวรรค์ได้ เขาบอกว่าใครแข็งแกร่ง คนผู้นั้นก็แข็งแกร่ง

“บุตรชายของข้า เป่ยเฉินซวน มีท่วงท่าดั่งอภิศักดิ์สิทธิ์ ผ่านการชี้แนะจากข้า แม้จะไม่สามารถเทียบกับคนของตระกูลจักรพรรดิได้ แต่ลำดับสามสิบ คงไม่ใช่ปัญหา”

เป่ยเฉินเหิงประเมินสถานการณ์

เขารู้ดีว่าราชวงศ์ราชาเทียนหยินมีพลังมากแค่ไหน พวกเขาไม่มีพระสูตรจักรพรรดิสวรรค์ ไม่มีอาวุธจักรพรรดิ หากบุตรชายของเขาสามารถเอาชนะคนของตระกูลจักรพรรดิได้

คงมีตาแก่สิงร่างกระมัง

แม้จะเอาชนะไม่ได้ แต่การจัดการกับคนทั่วไป คงไม่มีปัญหา

เขามองรายชื่อถึงลำดับที่ 30

เป่ยเฉินเหิงเริ่มสงสัยในชีวิต

เกิดอะไรขึ้น

บุตรชายของเขาเล่า

[ลำดับที่ 31: เฟิ่งหนีชาง ขุมอำนาจ: ไม่มี]

ข้า...

เป่ยเฉินเหิงรู้สึกโมโห

ขุมอำนาจ: ไม่มี

นี่ก็หมายความว่า คนผู้นี้ เป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระ บุตรชายของเขา แม้แต่ผู้บำเพ็ญอิสระก็ยังเอาชนะไม่ได้หรือ

รากฐานของราชวงศ์ราชาเทียนหยินที่สั่งสมมานับล้านปี ถูกผู้บำเพ็ญอิสระเหยียบย่ำหรือ

เขาพยายามระงับโทสะ

ตรวจสอบรายชื่อต่อไป

[ลำดับที่ 32: บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง ขุมอำนาจ: ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง] เมื่อเห็นชื่อนี้

เป่ยเฉินเหิงก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงแข็งแกร่งเช่นนี้ก็ยังคงอยู่ในลำดับที่ 32

เขานึกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงที่กำลังจะครอบครองโลก จะมีพลังมากมายแค่ไหน ที่แท้ก็เพียงเท่านี้ จากบุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง ก็สามารถมองเห็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงได้

“ผู้อาวุโสนำผู้บำเพ็ญอิสระมาวางไว้เหนือบุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง คงเป็นเพราะต้องการทำให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงโมโหกระมัง”

เป่ยเฉินเหิงพึมพำ

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงกับหอคอยกลไกสวรรค์เป็นศัตรูกัน เรื่องนี้มิใช่ความลับ ในโลกแห่งการบำเพ็ญ ทุกคนต่างรู้

ตอนนี้ ผู้อาวุโสสร้างรายนามขึ้นมา จงใจนำผู้บำเพ็ญอิสระมาวางไว้เหนือบุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง ความหมายนั้นชัดเจน

“ผู้อาวุโส... ช่างใจแคบยิ่งนัก”

เป่ยเฉินเหิงคิดว่าตนเองเข้าใจความคิดของผู้อาวุโส จึงถอนหายใจเบา ๆ การกระทำเช่นนี้ มิใช่การสร้างศัตรูกับบุตรศักดิ์สิทธิ์หลายสิบคนหรือ

บุตรศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงเบื้องหลังแล้วยังมีบุตรศักดิ์สิทธิ์อีกหลายคน

“ช่างเถิด ผู้อาวุโสมีบุญคุณกับข้า ลำดับของบุตรชายจะแย่แค่ไหน ก็ไม่เป็นไร หากให้บุตรชายของข้าต่อสู้กับเฟิ่งหนีชาง หากบุตรชายของข้าชนะ ก็จะกลายเป็นลำดับที่ 31”

“การเหยียบย่ำดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง เพียงแค่คิดก็รู้สึกดี”

“พรสวรรค์ของบุตรชายข้าไม่เลว แม้จะไม่ติดลำดับสามสิบ แต่ลำดับห้าสิบ คงไม่ใช่ปัญหา”

เป่ยเฉินเหิงมองรายชื่อต่อไป

ดวงตาของเขาเบิกกว้าง หายใจติดขัด มองรายชื่อถึงลำดับที่ 50 ก็ยังไม่พบคำว่า เป่ยเฉิน ส่วนเป่ยเฉินซวน ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ไม่มีแม้แต่เงา

“หรือว่า ลำดับห้าสิบลงไป” เป่ยเฉินเหิงเริ่มหวาดกลัว

ราชวงศ์ราชาเทียนหยิน พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ไม่อาจติดลำดับห้าสิบ หากเรื่องนี้แพร่ออกไป คงถูกคนอื่นหัวเราะเยาะ

[ลำดับที่ 99: เฉิน]

[ลำดับที่ 100: เหยียนชิงซวง ขุมอำนาจ: สำนักกระบี่ต้าหลัว]

จนถึงลำดับสุดท้าย ก็พบคนของสำนักกระบี่ต้าหลัว ส่วนราชวงศ์ราชาเทียนหยิน ไม่มีแม้แต่เงา

“เป็นไปไม่ได้!” เป่ยเฉินเหิงเงยหน้าขึ้น เอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ “ผู้อาวุโส รายนามนี้คงจะผิดพลาด ข้าไม่พบชื่อของบุตรชายข้า”

“บุตรชายของข้า มีพรสวรรค์ยิ่งนัก มีท่วงท่าดั่งอภิศักดิ์สิทธิ์ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ติดลำดับหนึ่งร้อย”

“ต้องมีบางอย่างผิดพลาด”

หลี่อวิ๋นมองเป่ยเฉินเหิงด้วยความสงสาร เอ่ยว่า “เพียงแค่คำพูดของเจ้า บุตรชายของเจ้าก็พ่ายแพ้แล้ว คนอื่น ๆ ยามพูดถึงบุตรชายของตนเอง ล้วนกล่าวว่ามีท่วงท่าดั่งมหาจักรพรรดิ”

“บุตรชายของเจ้า เป็นเพียงอภิศักดิ์สิทธิ์”

“เช่นนี้เจ้าจะเทียบกับคนอื่นได้อย่างไร”