ตอนที่ 63

 ตอนที่ 63 กลยุทธ์อันแยบยล

"สหายเต๋าเหลิง พบกันอีกครั้งแล้ว!"

เสียงดังกังวานส่งมาจากท้องฟ้า

ชายชราชุดขาวสองคนยืนอยู่บนท้องฟ้าเคียงข้างกัน เสื้อผ้าสะบัดพลิ้วไหว พวกเขาแต่งกายเหมือนกัน สะพายกระบี่ยาวไว้ด้านหลัง รูปร่างราวกับเซียน รอบกายมีเจตจำนงกระบี่แผ่ออกมา แหลมคมยิ่งนัก

"ต้วนอู๋โยว! ต้วนอู๋ลวี่!"

เหลิงเฉียนชิวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "สำนักกระบี่ต้าหลัว พวกเจ้า ก็ต้องการขัดขวางข้าหรือ"

"ย่อมมิใช่"

ต้วนอู๋ลวี่ก้าวเท้าไปข้างหน้า มองหอคอยกลไกสวรรค์แวบหนึ่ง พบว่าหอคอยกลไกสวรรค์ไม่มีท่าทีใด ๆ เขาจึงหันกลับมา เอ่ยด้วยรอยยิ้ม "พวกเรากำลังช่วยเจ้า"

เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ผู้นั้น หากเป็นเช่นเดียวกับที่เหรินชิงถูกล่าวไว้ การกระทำเมื่อครู่ของพวกเขา ก็เท่ากับช่วยชีวิตเหลิงเฉียนชิว

"ช่วยข้าหรือ"

"เหอะ!"

เหลิงเฉียนชิวหัวเราะเยาะ คำพูดเช่นนี้ เขาไม่เชื่อแม้แต่น้อย

เมื่อครู่ ปราชญ์กระบี่สองคนร่วมมือกันปลดปล่อยกระบี่หนึ่งเล่ม พลังอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะตบะของเขาแข็งแกร่ง กระบี่เล่มนั้น คงสังหารเขาไปแล้ว!

ลงมือก็เป็นกระบวนท่าสังหาร ยังกล้าเอ่ยว่าช่วยเขาอีกหรือ

"ถูกต้อง"

ต้วนอู๋ลวี่ยังคงยิ้ม พยักหน้าเบา ๆ

"คำพูดเช่นนี้ ไร้ซึ่งความจริงใจ พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่า การกระทำเมื่อครู่ เท่ากับเป็นศัตรูกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง"

เหลิงเฉียนชิวกล่าวอย่างเย็นชา รอบกายมีจิตสังหารแผ่ออกมา

"สำนักกระบี่ต้าหลัวมิได้เป็นศัตรูกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง แต่ผู้ใดเป็นศัตรูกับหอคอยกลไกสวรรค์ ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับสำนักกระบี่ต้าหลัว!"

ต้วนอู๋ลวี่กล่าวอย่างไม่เกรงใจ

สำนักกระบี่ต้าหลัวตั้งแต่ก่อตั้งมา พวกเขาไม่เคยกลัวใคร แม้นตอนนี้บรรพบุรุษจะละสังขารไปแล้ว แต่พวกเขาในฐานะลูกหลาน ก็ไม่อาจทำให้สำนักกระบี่ต้าหลัวเสื่อมเสียชื่อเสียง

โดยเฉพาะในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้

หากแสดงความอ่อนแอ ผู้คนย่อมมองเห็นจุดอ่อน

"ดี ดี ดี!"

"สำนักกระบี่ต้าหลัวช่างกล้าหาญ!"

เหลิงเฉียนชิวโกรธจนหัวเราะ เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "เรื่องราววันนี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสงจะจดจำเอาไว้ วันข้างหน้า คงต้องสะสางกัน"

สายตาของเขามองไปยังทั้งสามคน สุดท้ายไปหยุดอยู่ที่หอคอยกลไกสวรรค์

เบื้องหน้าเขามีปราชญ์สามคน

ส่วนเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์เบื้องล่าง เคยสังหารปราชญ์เทียมสองคน พลังอย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับศักดิ์สิทธิ์ หมายความว่า ศัตรูของเขาอย่างน้อยมีสี่คน

เหลิงเฉียนชิวแม้จะโอหัง แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะสามารถเอาชนะปราชญ์สี่คนได้

ยิ่งไปกว่านั้น

ในนั้นยังมีผู้บำเพ็ญกระบี่สองคน

เหลิงเฉียนชิวกล่าวทิ้งท้าย ก่อนจะหันหลังกลับ รีบจากไป การโจมตีเมื่อครู่ ทำให้เขาบาดเจ็บไม่น้อย ต้องหาสถานที่รักษาบาดแผลก่อน

...

"หนีไปเสียแล้ว"

หลี่อวิ๋นมองภาพบนท้องฟ้า ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง

หากเมื่อครู่ เป่ยเฉินเหิงไม่ขัดขวาง ตอนนี้เขาคงสังหารเหลิงเฉียนชิวไปแล้ว

"เฮ้อ"

หลี่อวิ๋นถอนหายใจกล่าวพึมพำ "นี่มันเรื่องบ้าบออันใดกัน"

"ผู้อาวุโส..."

เสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง

เป่ยเฉินเหิงสีหน้าซีดเผือด เดินเข้ามาจากภายนอก ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

เดิมทีเขาต้องการแสดงฝีมือต่อหน้าหลี่อวิ๋น แต่กลับคำนวณผิดพลาด เหลิงเฉียนชิวแข็งแกร่งเกินไป เกือบจะส่งเขาไปเกิดใหม่ หากปราชญ์สองคนของสำนักกระบี่ต้าหลัวไม่มาช่วย

เขาคงต้องรบกวนผู้อาวุโส

แต่เขาไม่รู้เลยว่า

หากปราชญ์ของสำนักกระบี่ต้าหลัวไม่มาช่วย ตอนนี้เขาคงถูกทำลายเป็นผุยผงไปแล้ว หลี่อวิ๋นแม้จะต้องการช่วย ก็ไร้ซึ่งพลัง

"อืม"

หลี่อวิ๋นมองเป่ยเฉินเหิงแวบหนึ่ง สีหน้าแปลกประหลาด พยักหน้าเบา ๆ กล่าวว่า "เมื่อครู่ เจ้าเหนื่อยมามากแล้ว ไปพักผ่อนที่ชั้นบนก่อนเถิด"

"ขอรับ"

เป่ยเฉินเหิงรู้สึกเย็นวาบในใจ

อย่างที่คิด การกระทำเมื่อครู่ของเขา ทำให้ผู้อาวุโสผิดหวัง

แต่ผู้อาวุโสยังคงอนุญาตให้เขาพักผ่อนที่นี่ ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสจะชื่นชมเขาอยู่บ้าง

เมื่อคิดถึงตรงนี้

เป่ยเฉินเหิงก็รู้สึกโล่งใจ

หลังจากเป่ยเฉินเหิงขึ้นไปชั้นบน

นอกหอคอยกลไกสวรรค์

ชายชราชุดขาวสองคนเดินทางมาด้วยกัน

พวกเขาก้าวเข้ามาในหอคอยกลไกสวรรค์ เมื่อเห็นหลี่อวิ๋น ทั้งสองก็ประสานมือคารวะพร้อมกัน เอ่ยว่า "สำนักกระบี่ต้าหลัว ต้วนอู๋โยว ต้วนอู๋ลวี่ ขอเข้าพบเจ้าหอ!"

"เชิญทั้งสองท่านนั่ง"

หลี่อวิ๋นมองทั้งสองแวบหนึ่งยิ้มน้อย ๆ

เขามองแผงระบบของทั้งสองแวบหนึ่งก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด ที่แท้ต้วนอู๋ลวี่เป็นอาจารย์ของเหรินชิงถู ส่วนต้วนอู๋โยวเป็นอาจารย์ลุงของเหรินชิงถู

ไม่แปลกใจที่พวกเขาจะมาช่วยในช่วงเวลาสำคัญ

หลังจากทั้งสามนั่งลง

หลิวเฉิงเสวี่ยได้ยินว่าอาจารย์ปู่ของนางมาถึง จึงรีบออกมาต้อนรับ ทั้งสองคนในสำนักกระบี่ต้าหลัวถือว่าเป็นอาจารย์ปู่ที่แท้จริง

แตกต่างจากอาจารย์ปู่คนอื่น

เพราะว่านางคือศิษย์สายตรงของต้วนอู๋ลวี่!

หลังจากคารวะ

หลิวเฉิงเสวี่ยจึงรินชาร้อนให้ทั้งสามคน จากนั้นก็ยืนอยู่ด้านข้างอย่างเรียบร้อย

ต้วนอู๋ลวี่มองหลิวเฉิงเสวี่ยแวบหนึ่ง ในใจรู้สึกซาบซึ้ง ศิษย์ที่ไร้ความสามารถของเขากลับวางแผนการอันแยบยล!

ทิ้งศิษย์ของตนเอาไว้ที่หอคอยกลไกสวรรค์!

เมื่อมีความสัมพันธ์เช่นนี้ ในอนาคต หากสำนักกระบี่ต้าหลัวเกิดเรื่องใด เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ผู้นี้ คงไม่นิ่งดูดาย

หากสามารถทำให้ทั้งสองแต่งงานกันได้ก็ยิ่งดี

สิ่งเดียวที่เขาเป็นกังวลคือ

อายุของทั้งสองแตกต่างกันมากเกินไป

เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ผู้นี้ แม้จะมีรูปลักษณ์อ่อนเยาว์ แต่ด้วยความสามารถในการทำนายชะตา ใครจะรู้ว่าเขามีชีวิตอยู่มานานเท่าใด

บางทีอาจจะมากกว่าอายุของเขากับศิษย์พี่รวมกันเสียอีก!

"แค่ก!"

หลี่อวิ๋นกระแอมไอเบา ๆ ขัดจังหวะความคิดของต้วนอู๋ลวี่

ไม่อาจปล่อยให้อีกฝ่ายคิดต่อได้

ความคิดของต้วนอู๋ลวี่นั้นก้าวกระโดดมากเกินไป คิดไปถึงเรื่องชื่อของเหลนของเขาเสียแล้ว

"ทั้งสองท่านมาได้จังหวะพอดี วาสนาที่เทือกเขาร้อยสายจัดการเรียบร้อยแล้วหรือ"