ตอนที่ 143 ข้าก็มองไม่ออก

ภายในหอคอยกลไกสวรรค์

หลี่อวิ๋นมองส่งเก๋อฉงโจวสองคนจากไป

ถอนหายใจเบา ๆ

กุญแจแห่งการสรรค์สร้างเพียงดอกเดียว มูลค่าต่ำเกินไป หากทั้งสี่ดอกอยู่รวมกัน มูลค่าต้องแตกต่างออกไป

แน่นอนว่าแต้มกลไกสวรรค์ย่อมไม่น้อย

อย่างไรเสีย

นี่คือสมบัติที่มหาจักรพรรดิทิ้งเอาไว้

แยกกันอยู่

มีหรือไม่มี ก็ไม่ต่างกัน เพราะไม่อาจเปิดอาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่มได้

"ระบบ"

หลี่อวิ๋นกล่าวในใจ

แสงสว่างวาบผ่าน

เบื้องหน้าเขา แผงระบบสีฟ้าจาง ๆ ปรากฏขึ้น

"ช่วยตรวจสอบหน่อย อาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่ม มีมูลค่าเท่าใด"

หลี่อวิ๋นกล่าวในใจ

[ติ๊ง]

[อาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่ม: ต้องใช้แต้มกลไกสวรรค์สามแสนแปดหมื่นแต้ม สามารถสืบหาตำแหน่งที่แน่นอนได้]

"สามแสนแปดหมื่นแต้มหรือ"

หลี่อวิ๋นเลิกคิ้ว

ช่วงเวลานี้ เขาสามารถประเมินมูลค่าคร่าว ๆ ของวาสนาแต่ละแห่งได้ เพียงแค่ดูแต้มกลไกสวรรค์ที่ระบบมอบให้

อาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่ม มูลค่าสามแสนแปดหมื่นแต้ม

แสดงว่าสมบัติภายใน ย่อมต้องมีมูลค่ามากกว่านี้

เช่นเดียวกับตอนที่หยางชิวซื้อวาสนาบรรลุระดับศักดิ์สิทธิ์

เพียงแค่มรดกปราชญ์หนึ่งชุด และสมุนไพรที่สามารถขจัดมารจิตใจ มูลค่าก็มากกว่าสามหมื่นแต้มแล้ว หากรวมค่ายกล และสมบัติฟ้าดินอื่น ๆ

ต้องมีแต้มกลไกสวรรค์ไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนแต้ม!

หากเปรียบเทียบกับอาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่ม

หลี่อวิ๋นคิดว่า มูลค่าภายในย่อมต้องมากกว่าสามเท่า แสดงว่า ภายในอาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่ม ต้องมีสมบัติระดับกึ่งจักรพรรดิอย่างแน่นอน

"หากอาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่มปรากฏขึ้น นับว่าเป็นโอกาสอันดี"

หลี่อวิ๋นพึมพำกับตัวเอง

อาณาเขตลับนี้

ผู้คนมากมายล้วนรู้จัก แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าภายในมีอะไร ตระกูลจักรพรรดิเย่อาจจะรู้ แต่พวกเขาย่อมไม่บอกคนภายนอก

เช่นนั้น โอกาสของเขาก็มาถึง!

เขาไม่เชื่อว่าเผ่าอีกาทองคำ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล ที่มีกุญแจแห่งการสรรค์สร้างอยู่ในมือจะไม่ตรวจสอบให้แน่ชัดก่อนที่จะเข้าไป

หากภายในอาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่ม มีค่ายกลระดับมหาจักรพรรดิเล่า

พวกเขาเข้าไป มีแต่จะพ่ายแพ้

หากตระกูลจักรพรรดิเย่ คิดร้ายต่อพวกเขา

ทั้งเผ่าอีกาทองคำ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล คงต้องเสียใจอย่างแน่นอน

ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญคือกุญแจแห่งการสรรค์สร้างดอกที่สี่ ยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ใด

หลี่อวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาตรวจสอบข้อมูลจากระบบ พบว่าการสืบหาที่อยู่ของกุญแจแห่งการสรรค์สร้างดอกที่สี่

ต้องใช้แต้มกลไกสวรรค์เก้าแสนห้าหมื่นแต้ม!

จำนวนนี้ ทำให้เขาแทบจะสิ้นหวัง

หลังจากคิดอย่างถี่ถ้วน เขาก็เข้าใจ กุญแจแห่งการสรรค์สร้างดอกที่สี่ หากเขาเดาไม่ผิด

คงจะอยู่ในมือของขุมอำนาจใหญ่แห่งหนึ่ง

ด้วยเหตุนี้ การที่จะได้มา ย่อมยากลำบาก

กุญแจแห่งการสรรค์สร้างเพียงดอกเดียว ไม่ได้มีมูลค่ามากมายเช่นนี้ แต่หากรวมค่ายกลพิทักษ์บรรพตของขุมอำนาจนั้นเข้าไปด้วย

ก็สมเหตุสมผล

"ดูเหมือนว่า เวลาที่อาณาเขตลับสวรรค์แรกเริ่มปรากฏ คงไม่นานแล้ว"

หลี่อวิ๋นยิ้มน้อย ๆ

เขตแดนของตระกูลจักรพรรดิเย่

บนท้องฟ้า

เก๋อฉงโจวและบุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลปรากฏตัวขึ้น พวกเขายืนอยู่บนท้องฟ้า เสื้อผ้าสะบัดพลิ้วไหว

มองไปยังเบื้องล่างด้วยความเคร่งขรึม

ผ่านไปเนิ่นนาน

บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลจึงเอ่ยถาม "ท่านอาจารย์ปู่น้อย ท่านเห็นความผิดปกติของสถานที่แห่งนี้หรือไม่"

เก๋อฉงโจวมีสีหน้าครุ่นคิด

พูดตามตรง เขาก็ไม่พบความแตกต่างใด ๆ สถานที่แห่งนี้มีต้นไม้สูงใหญ่ ภูเขามากมาย มองแวบแรกดูเหมือนจะมีความแตกต่าง

แต่เมื่อมองอย่างละเอียด ก็เหมือนกับสถานที่ธรรมดา ๆ

หากเจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ไม่บอก

เขาคงไม่เชื่อว่าจะมีมหาจักรพรรดิเคยอาศัยอยู่ที่นี่ หากเป็นเรื่องจริง คนของตระกูลจักรพรรดิเย่คงไม่รู้หรือ

ต้องรู้ว่า

ที่นี่คือเขตแดนของพวกเขา

ปกติพวกเขามักจะเดินทางผ่านสถานที่แห่งนี้ หากคนหนึ่งคนไม่เห็น ก็ไม่แปลก

แต่ทั้งตระกูลมองไม่ออกจริง ๆ หรือ

"ข้าก็มองไม่ออก"

เก๋อฉงโจวมองสักพัก ส่ายหน้าอย่างจนใจ เขาเดินลงไปจากท้องฟ้า กล่าวพลางเดิน "หากต้องการเข้าไปในที่พำนักเมฆาขาว ต้องลองใช้วิธีการที่ท่านเจ้าหอบอก"

ทั้งสองเดินมาถึงเบื้องหน้าหุบเขาแห่งหนึ่ง

เก๋อฉงโจวประสานมุทรา ร่ายมือตามที่บันทึกไว้ในแผ่นหยก ตัวอักษรมากมายลอยขึ้นฟ้า

เปล่งประกายเจิดจ้า ตรึงห้วงมิติเอาไว้

คลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่ออกไป ปกคลุมพื้นที่หมื่นลี้

ในชั่วขณะนั้น

พื้นดินราวกับมีชีวิต ภูเขามากมายสั่นสะเทือน เสียงมังกรคำรามดังขึ้น มังกรยักษ์พุ่งทะยานขึ้นฟ้า บินวนไปมา ราวกับกำลังเต้นรำ

มังกรนับหมื่น ปรากฏขึ้นเต็มท้องฟ้า ปราณมังกรมรรคแผ่กระจายไปทั่ว ทำให้ผู้คนรู้สึกตกตะลึง

"นี่มันอะไรกัน"

บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

"เส้นชีพจรมังกร!"

เก๋อฉงโจวกล่าวสองคำ

ในใจของเขา เต็มไปด้วยความยินดีและความหวาดกลัว

ความยินดีก็คือ เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ไม่ได้หลอกลวงเขา ทุกอย่างล้วนเป็นความจริง การร่ายมุทราเมื่อครู่ สามารถเปิดค่ายกลแห่งนี้ได้

ส่วนความหวาดกลัว

ก็คือ การเคลื่อนไหวของเส้นชีพจรมังกรนั้นยิ่งใหญ่มหาศาล ปกคลุมพื้นที่หมื่นลี้

ตระกูลจักรพรรดิเย่ที่อยู่ไม่ไกล ยากที่จะไม่รู้

หากมีคนมาตรวจสอบ

เขาและลูกศิษย์ อาจจะถูกขังอยู่ในนั้น

ใครจะรู้ว่า หลังจากเข้าไปในที่พำนักเมฆาขาวแล้ว ออกมาจะต้องพบเจอกับอะไร

หากเป็นระดับอภิศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลจักรพรรดิเย่เล่า

"ขอให้บรรพบุรุษของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล มาถึงโดยเร็ว"

เก๋อฉงโจวกล่าวในใจ ก่อนจะหันกลับมา เอ่ยว่า "ไป เข้าไป!"

มาถึงที่นี่แล้ว ก็เหมือนกับลูกธนูที่ถูกยิงออกไป ไม่มีทางหันหลังกลับ หากเขาจากไปในตอนนี้ แม้จะไม่ล่วงเกินตระกูลจักรพรรดิเย่

แต่ทรัพย์สมบัติที่เขาเสียไป ก็จะสูญเปล่า