ตอนที่ 203

 ตอนที่ 203 บาปสวรรค์

“อืม???”

หยางชิวเบิกตากว้าง

เกิดอะไรขึ้น

เขาไม่รู้สึกถึงอะไร มหาจักรพรรดิโลกเงาโลหิตท่านนั้น ตอนที่ทิ้งตราประทับเอาไว้ ฟ้าดินราวกับถล่มลงมา จิตสังหารแผ่ปกคลุมทั่วฟ้าดิน

แต่ทำไมผู้อาวุโส เพียงแค่โบกมือ ทุกอย่างก็จบสิ้น

หรือว่าผู้อาวุโสกำลังหลอกลวงเขา

หยางชิวสงบจิตใจ ตรวจสอบดวงวิญญาณ ไม่นานเขาก็รู้สึกตื่นเต้น

หายไปแล้ว!

ตราประทับที่มหาจักรพรรดิโลกเงาโลหิตทิ้งเอาไว้ หายไปอย่างไร้ร่องรอย หากมิใช่เพราะผู้อาวุโสเอ่ยขึ้น เขาก็ไม่รู้ว่าตราประทับของมหาจักรพรรดิหายไปนานแล้ว

“ผู้อาวุโส ท่านทำได้อย่างไร”

หยางชิวกล่าวอย่างไม่อยากเชื่อ

“มันยากนักหรือ”

หลี่อวิ๋นเลิกคิ้ว เขายกฝ่ามือขึ้น แสงสีแดงปรากฏขึ้น ปล่อยกลิ่นอายของมหาจักรพรรดิ ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว โชคดีที่ถูกหอคอยกลไกสวรรค์ปิดกั้นเอาไว้

มิเช่นนั้น

หากกลิ่นอายนี้แผ่ออกไป เมืองต้าฮวงคงต้องถูกทำลายจนสิ้นซาก

ภายในเมืองต้าฮวง

มีคนธรรมดาและผู้บำเพ็ญที่ตบะอ่อนแอมากมาย พวกเขาไม่อาจต้านทานกลิ่นอายนี้ได้ แม้จะเป็นเพียงกลิ่นอายของมหาจักรพรรดิ เพียงเล็กน้อย ก็สามารถสังหารผู้คนได้มากมาย

“นี่คือตราประทับหรือ”

หยางชิวมองพลางเอ่ยถาม

“ใช่”

หลี่อวิ๋นพยักหน้า เก็บกลิ่นอายนั้นอย่างไม่ใส่ใจ

เขามองหยางชิวแวบหนึ่ง เอ่ยถามเบา ๆ ว่า “ในสมรภูมิของเผ่ามารโลหิต เจ้าสังหารคนไปไม่น้อยใช่หรือไม่”

เอ่อ...

หยางชิวตกตะลึง

“ผู้อาวุโส ทำไมท่านถึงถามเช่นนี้”

เขาเป็นคนสายมาร สังหารคนไปไม่น้อย แล้วจะทำไม

นี่เป็นเรื่องปกติ

หากคนของสำนักมารเก้าขุมนรก ล้วนเป็นคนดี ในอนาคต หากเรื่องนี้แพร่ออกไป คงถูกคนสายมารหัวเราะเยาะ

“ไม่มีอะไร”

หลี่อวิ๋นโบกมือ กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “เพียงแค่ต้องการสร้างรายนามขึ้นมาอีกแผ่นหนึ่ง”

“รายนามหรือ”

ได้ยินดังนั้นหยางชิวก็รู้สึกตื่นเต้น

ครั้งก่อน

เขาเพิ่งจะติดอยู่ในรายนามประมุขศักดิ์สิทธิ์ อยู่ในลำดับที่หนึ่งร้อยกว่า ผ่านไปไม่นาน ก็ร่วงลงไปอยู่ในลำดับที่สองร้อย

ผ่านไปอีกสักพักเขาก็จะหายไปจากรายนาม

ตอนนี้ ผู้อาวุโสกำลังจะสร้างรายนามอีกแผ่นหนึ่ง เขาต้องคว้าโอกาสนี้ไว้

อย่างไรเสียก็ต้องติดอยู่ในรายนาม

“ผู้อาวุโส ท่านกำลังจะสร้างรายนามอะไร”

“รายนามบาปสวรรค์”

หลี่อวิ๋นกล่าวสองคำ

ทันทีที่เอ่ยขึ้น อุณหภูมิภายในหอคอยกลไกสวรรค์ ก็ลดลงอย่างมาก แม้หยางชิวจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังคงรู้สึกหนาวสั่น

คำว่า รายนามบาปสวรรค์ ฟังดูเหมือนไม่ใช่รายนามที่ดี

“ผู้อาวุโส รายนามนี้หมายถึงอะไร”

หยางชิวถามอย่างแผ่วเบา

สัญชาตญาณบอกเขาว่า รายนามนี้คงแตกต่างจากรายนามก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะเป็นรายนามอัจฉริยะ หรือรายนามประมุขศักดิ์สิทธิ์ การติดอยู่ในรายนามนั้นเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

แต่รายนามบาปสวรรค์คงไม่ได้นำมาซึ่งเกียรติ

“รอสักครู่ เจ้าก็จะรู้”

หลี่อวิ๋นหัวเราะเบา ๆ

เขาเอ่ยในใจว่า “ระบบ ตรวจสอบคนที่มีบาปหนาที่สุดในโลกนี้ ไม่ต้องตรวจสอบมหาจักรพรรดิ ตรวจสอบเพียงระดับศักดิ์สิทธิ์ก็พอแล้ว”

คนที่บาปหนาที่สุด

แน่นอนต้องเป็นระดับศักดิ์สิทธิ์

คนที่มีตบะอ่อนแอ ทำชั่วได้มากเพียงใด

ส่วนคนที่บรรลุระดับศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาแข็งแกร่งยิ่งนัก เพียงฝ่ามือเดียว ก็สามารถทำลายพื้นที่โดยรอบหลายหมื่นลี้ ชีวิตของสรรพสัตว์

ล้วนอยู่ในกำมือของพวกเขา

มหาจักรพรรดิแข็งแกร่งเกินไป

ไม่ควรนำมาเปรียบเทียบกับระดับศักดิ์สิทธิ์ เขาจึงสร้างรายนามขึ้นมาสองแผ่น หนึ่งคือรายนามระดับศักดิ์สิทธิ์ อีกหนึ่งคือรายนามระดับมหาจักรพรรดิ

ทั้งสองรายนามล้วนเป็นรายนามของหมื่นเผ่าพันธุ์

ส่วนระดับราชันศักดิ์สิทธิ์ และอภิศักดิ์สิทธิ์ค่อนข้างลำบากใจ พลังของพวกเขานั้นแข็งแกร่งกว่าระดับศักดิ์สิทธิ์ แต่ด้อยกว่าระดับกึ่งจักรพรรดิ ยิ่งไปกว่านั้น คนที่บรรลุระดับนี้ ส่วนใหญ่มักจะปิดตัวฝึกฝน

เขาจึงเลือกที่จะเพิกเฉย

ไม่จำเป็นต้องสร้างรายนามทุกระดับ

รายนามมากเกินไป

เขาก็เหนื่อย คนอื่น ๆ ก็เหนื่อย

[ติ๊ง!]

[ตรวจสอบรายนามบาปสวรรค์สำเร็จ (ระดับศักดิ์สิทธิ์)]

[ลำดับที่หนึ่ง: หลี่อวิ๋น เผ่าพันธุ์: เผ่ามนุษย์ ตำแหน่ง: เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ ตบะ: ระดับศักดิ์สิทธิ์ระยะต้น ผลงาน: เปลี่ยนแปลงโชคชะตาของหยางชิว นำไปสู่การล่มสลายของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ประกายแสง เปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเหรินชิงถู นำไปสู่การฟื้นฟูพลังของสำนักกระบี่ต้าหลัว เปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเป่ยเฉินเหิง เปลี่ยนแปลงเส้นทางชีวิต เปิดเผยแผนการของเผ่ามารโลหิต นำไปสู่การล่มสลายของเผ่ามารโลหิต]

[ลำดับที่สอง: ถุนเทียน เผ่าพันธุ์: เผ่าเทาเที่ย ตำแหน่ง: ผู้นำเผ่าเทาเที่ย ตบะ: ระดับศักดิ์สิทธิ์ระยะสูงสุด ผลงาน: ทำลายเผ่าพยัคฆ์เพลิง กลืนกินเมืองขนาดใหญ่ของเผ่ามนุษย์เจ็ดสิบหกแห่ง เมืองขนาดกลางหนึ่งร้อยสามสิบสองแห่ง]

[ลำดับที่สาม: หนี่ไหว เผ่าพันธุ์: เผ่าฮั่นป๋า ตำแหน่ง: ผู้อาวุโสเผ่าฮั่นป๋า ตบะ: ระดับศักดิ์สิทธิ์ระยะปลาย ผลงาน: ...]

[ลำดับที่สี่ร้อยสิบเจ็ด: หยางชิว เผ่าพันธุ์: เผ่ามนุษย์ ตำแหน่ง: ประมุขสำนักมารเก้าขุมนรก ตบะ: ระดับศักดิ์สิทธิ์ระยะต้น ผลงาน: สังหารเผ่าอสูรทะเลเกล็ดโลหิตสามแสนตน เคยเดินทางลึกเข้าไปในทะเลสามสิบล้านลี้ ทำลายเผ่าอสรพิษแดง ในสมรภูมิของเผ่ามารโลหิต วางค่ายกลสังหารปราชญ์ สังหาร…]

[ลำดับที่ห้าร้อย: ...]

หลังจากรายนามบาปสวรรค์ปรากฏขึ้น

หลี่อวิ๋นมองดูคร่าว ๆ ก็เห็นชื่อที่คุ้นเคย

เขาเอ่ยในใจด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

“ระบบ เจ้าเอาจริงหรือ”