ตอนที่ 127 บุคคลเช่นนี้ ไหนเลยจะเป็นปลาในบ่อ

หลังจากโยนแผ่นหยกสองแผ่นออกไปแล้ว

หลี่อวิ๋นสะบัดมือ กล่าวในใจว่า “ระบบ นำศิลาจารึกออกมาวางไว้ด้านนอก!”

ทันทีที่สิ้นเสียง

เสียง “ตู้ม!” ดังสนั่นหวั่นไหว ศิลาจารึกสูงสามจั้ง ปรากฏขึ้น

“นี่มัน เกิดอะไรขึ้น?”

คนที่ยืนอยู่ด้านนอก ต่างก็ตกใจ

ผู้คนมากมายต่างมองมาที่นี่

“นี่ดูเหมือนจะเป็นรายนามอัจฉริยะอีกอันหนึ่งหรือ” ชายหนุ่มคนหนึ่ง ยืนอยู่เบื้องหน้าศิลาจารึก มองขึ้นลง เอ่ยอย่างไม่มั่นใจ

“โอ้?”

ผู้อาวุโสที่เป็นผู้บำเพ็ญอิสระ เอ่ยอย่างยินดี “หรือว่าเจ้าหอได้ยินคำขอของข้า สร้างรายนามอัจฉริยะของผู้บำเพ็ญอิสระออกมา”

“ต้องเป็นเช่นนั้น!”

“หลบไป ให้ข้าดูหน่อย!”

“เฮ้ ตาแก่ อย่าผลักข้าสิ” มีคนเอ่ยอย่างไม่พอใจ

ผู้อาวุโสเดินเข้าไปเบื้องหน้าศิลาจารึก มองอย่างละเอียด ความตื่นเต้นของเขาก็หายไปในทันที

“เป็นรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร”

“เผ่าอสูรมีจำนวนมาก พวกเขาสามารถบินได้ วิ่งได้ ว่ายน้ำได้ นอกจากสายเลือดบริสุทธิ์แล้ว เผ่าพันธุ์ทั่วไปล้วนไม่มีความหมาย”

“ด้วยจำนวนมากมายเช่นนี้ คุณค่าของรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร ไม่ต้องพูดถึง”

ศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่ง มองรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร เอ่ยอย่างดูแคลน

“เอ๊ะ? พวกเจ้าดูสิ บนนั้นมีเผ่าพญาเผิงปีกทอง!” มีคนเอ่ยอย่างตกใจ

“ไม่มีเผ่าพญาเผงปีกทองก็แปลกแล้ว”

“ซู้ด จินเฉิน ลำดับที่ 17 ผู้นี้ มิใช่คนที่เพิ่งจะเข้าไปในหอคอยกลไกสวรรค์หรือ”

“คงจะเป็นเขา เผ่าพญาเผงปีกทองมีจำนวนน้อย ยากที่จะให้กำเนิดทายาท ตอนนี้ คนที่อยู่ในรายนาม คงเป็นเพียงนายน้อยของพวกเขา”

“เช่นนั้น เมื่อครู่ คนที่พวกเราเยาะเย้ย มิใช่ลำดับที่ 17 ของรายนามอัจฉริยะหรือ”

หลายคนใจหาย

พวกเขาคาดการณ์ผิด

จินเฉินแข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาคิด อยู่ในลำดับที่ 17

คนที่อยู่ในลำดับนี้ อนาคตสามารถบรรลุระดับอภิศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างแน่นอน

“พวกเจ้าไม่สนใจเผ่าอีกาทองคำหรือ”

มีคนเอ่ยขึ้น

ได้ยินดังนั้น

ผู้คนมากมายมองไปยังรายนาม

“สามคน!”

“องค์ชายใหญ่อีกาทองคำอยู่ในลำดับที่สาม องค์ชายรองอยู่ในลำดับที่สิบแปด องค์ชายสามอยู่ในลำดับที่เจ็ดสิบหก พวกเขาจะเย้ยฟ้าท้สดินหรือ เผ่าอีกาทองคำจะกลับคืนสู่ยุครุ่งเรืองอีกครั้งหรือไม่”

“เผ่าอีกาทองคำเป็นถึงราชวงศ์ของเผ่าอสูร อนาคตหากราชาอสูรปรากฏขึ้นมา รวมเผ่าอสูรทั้งหมด คงเป็นภัยคุกคามของเผ่ามนุษย์”

หลายคนขมวดคิ้ว

เรื่องนี้ ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ล้วนคิดถึง

เผ่าอสูรเพียงเผ่าพันธุ์เดียว ไม่สามารถต่อกรกับเผ่ามนุษย์ได้ แต่หากพวกเขารวมตัวกัน จะน่ากลัวอย่างยิ่ง หากรวมเผ่าพันธุ์ในทะเล

จำนวนของพวกเขามากมายจนไม่อาจคาดเดา

แม้เผ่ามนุษย์จะแข็งแกร่ง ก็ไม่อาจหยุดยั้งเผ่าอสูรมากมายเช่นนี้ได้ หากทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันจริง ๆ

ผลลัพธ์ไม่อาจจินตนาการได้

“ลำดับที่ 17 หรือ”

ภายในหอคอยกลไกสวรรค์

จินเฉินดึงจิตตระหนักรู้กลับมา

พูดตามตรง

เขามิได้พึงพอใจลำดับนี้ ตามความคิดของเขา อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในสิบลำดับแรก เพราะชื่อเสียงของเผ่าพญาเผงปีกทองยิ่งใหญ่มาก

แม้แต่ในเผ่าอสูร

ทั่วทั้งโลกต่างก็รู้จัก

เขาอยู่ในลำดับที่ 17

ไม่ต่างอะไรกับการทำลายชื่อเสียงของบรรพบุรุษ!

ยิ่งไปกว่านั้น

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกขายหน้าคือผลงานของตนเอง การต่อสู้ระหว่างเขากับองค์ชายรองอีกาทองคำ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ แม้แต่คนในเผ่าอสูรก็ยังไม่รู้มากนัก

แต่ไม่นึกเลยว่า

เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ผู้นี้จะรู้

แถมยังใส่ไว้ในรายนามอัจฉริยะ

หากเป็นคนอื่น การต่อสู้กับองค์ชายรองอีกาทองคำโดยไม่พ่ายแพ้ เป็นเรื่องที่น่าภูมิใจ

แต่สำหรับเขา

ไม่ต่างอะไรกับรอยด่าง

ยิ่งไปกว่านั้น

ลำดับขององค์ชายรองอีกกาทองคำ ยังต่ำกว่าเขา

การต่อสู้กับคนที่อยู่ในลำดับที่ต่ำกว่า ไม่สามารถแยกชนะได้

เขาจะเอาอะไรไปสู้กับเย่เฉิน และเฟิ่งหนีชาง

พวกเขาสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย เย่เฉินเอาชนะผู้ท้าทาย เฟิ่งหนีชางสังหารคนที่อยู่ในลำดับที่ต่ำกว่าหนึ่งลำดับ

เหตุใดเมื่อมาถึงเขา

กลับกลายเป็นไม่สามารถแยกชนะได้

“ดูเหมือนว่าต้องต่อสู้เพื่อรักษาชื่อเสียงเสียแล้ว” จินเฉินดวงตาเป็นประกาย ในแววตาเต็มไปด้วยจิตต่อสู้ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ปรับสภาพอารมณ์ ค้อมตัวเล็กน้อย กล่าวว่า “วันนี้ ข้าขอขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยเหลือ จัดทำรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร”

“เรื่องเล็กน้อย”

หลี่อวิ๋นกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

“หากไม่มีผู้อาวุโส ผู้น้อยคงไม่รู้ว่าโลกใบนี้กว้างใหญ่เพียงใด มีผู้แข็งแกร่งมากมาย นี่คือของกำนัลเล็ก ๆ น้อย ๆ หวังว่าผู้อาวุโสจะไม่รังเกียจ”

กล่าวจบ

จินเฉินนำสมุนไพรวิญญาณระดับศักดิ์สิทธิ์หนึ่งต้นออกมา ยื่นไปเบื้องหน้าหลี่อวิ๋น

“โอ้?”

หลี่อวิ๋นมองจินเฉินอย่างลึกซึ้ง

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ๆ

ตอนที่จินเฉินก้าวเข้ามาในหอคอยกลไกสวรรค์ เขารู้สึกว่าจินเฉินผู้นี้ รูปลักษณ์โดดเด่น อนาคตย่อมไม่ธรรมดา

ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาคิดถูกแล้ว!

หลี่อวิ๋นรับสมุนไพรวิญญาณ ก่อนจะกระแอมไอเบา ๆ กล่าวอย่างแผ่วเบา “ลำดับนี้ เป็นเพียงลำดับชั่วคราว ไม่สามารถตัดสินอนาคตได้ หากเจ้าฝึกฝนอย่างหนัก ก็มีโอกาสก้าวขึ้นไป”

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ชมเชย”

จินเฉินดีใจเป็นอย่างยิ่ง

เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ผู้นี้ ลึกลับซับซ้อน สามารถทำนายชะตา เขาบอกว่าตนเองมีโอกาส

แสดงว่าอนาคต ตนเองจะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!

จินเฉินลุกขึ้นยืน มองท้องฟ้าด้านนอก ก่อนจะโค้งตัวเล็กน้อย กล่าวว่า “ท้องฟ้ามืดแล้ว ผู้น้อยขอตัวลาก่อน”

หลี่อวิ๋นพยักหน้าเบา ๆ