ตอนที่ 208 มีเพียงหอคอยกลไกสวรรค์
“พวกเรารอดชีวิตแล้ว!”
ภายในเมืองลั่วเซี่ย ผู้คนมากมายถอนหายใจอย่างโล่งอก
ราชวงศ์ราชาต้าฉู่ เป็นขุมอำนาจที่อยู่ใกล้กับเผ่าสัตว์อสูรมากที่สุด การที่พวกเขาเป็นขุมอำนาจแรกที่ตอบสนอง ก็สมเหตุสมผล
บรรพบุรุษของราชวงศ์ราชาต้าฉู่เดินทางมาถึง
ครั้งนี้เจ้าเมืองลั่วเซี่ยไม่มีทางหนีรอด!
“ราชันศักดิ์สิทธิ์!”
เจ้าเมืองลั่วเซี่ยมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
สถานการณ์เช่นนี้ เขาคาดการณ์เอาไว้แล้ว แต่ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะเดินทางมาถึงรวดเร็วเช่นนี้ เขายังไม่ทันได้ลงมือ อีกฝ่ายก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้า
ตบะของเขาเป็นเพียงระดับศักดิ์สิทธิ์ระยะสูงสุด แม้จะอยู่ใกล้กับระดับราชันศักดิ์สิทธิ์มากเพียงใดก็มิใช่ราชันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อเผชิญหน้ากับราชันศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง เขาอ่อนแอเกินไป
“ฝึกฝนวิชามาร สังหารคนในเผ่าเดียวกัน สมควรตาย!”
ราชันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ราชาต้าฉู่ ผมยาวสลวยปลิวไสว ดวงตาราวกับดวงอาทิตย์แผดเผา ปล่อยแสงสว่างอันยิ่งใหญ่ เขาคำรามเสียงดัง ยกฝ่ามือขึ้นตบลงไปยังเบื้องล่าง
ฝ่ามือปรากฏขึ้นในห้วงมิติ ขยายตัวอย่างรวดเร็ว ปกคลุมพื้นที่หลายหมื่นลี้ ก่อนจะตกลงมาบนพื้นดิน
ทำให้พื้นดินแตกสลาย หินมากมายพุ่งทะลวงเมฆหมอก โถงใหญ่หลายหลัง กลายเป็นผุยผง
โชคดีที่ผู้คนมากมายในเมืองลั่วเซี่ย ถูกเขาปกป้องเอาไว้
มิเช่นนั้น การโจมตีครั้งนี้ เจ้าเมืองลั่วเซี่ยจะตายหรือไม่ ยังไม่รู้ แต่เขาคงต้องติดอยู่ในรายนามบาปสวรรค์
อืม...
หากมีรายนามบาปสวรรค์ระดับราชันศักดิ์สิทธิ์
“ช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก!”
เจ้าเมืองลั่วเซี่ยกล่าวอย่างแค้นเคือง
อีกฝ่ายลงมือโดยไม่ลังเล ชัดเจนว่าต้องการสังหารเขา
“ฟรึบ!”
เจ้าเมืองลั่วเซี่ยพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
หยิบโล่โบราณสีดำออกมา บนโล่มีสัญลักษณ์มากมาย ส่องประกายเจิดจ้า ราวกับไม่อาจทำลายได้ เขาวางโล่ไว้เบื้องหลัง
“ตู้ม!”
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ฝ่ามือตกลงมา จากนั้นก็มีเสียง “แคร็ก” ดังขึ้น ราวกับเสียงกระดูกแตกสลาย
ในสายตาที่ตกตะลึงของเจ้าเมืองลั่วเซี่ย โล่โบราณสีดำ กลายเป็นผุยผง
“อั่ก!”
เจ้าเมืองลั่วเซี่ยกระอักเลือดออกมา ร่างกายเต็มไปด้วยรอยร้าว เขาร้องอย่างโหยหวน ร่างกายร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ตกลงมาในระยะพันลี้
“การเขมือบปราณโลหิตของผู้อื่น เส้นทางเช่นนี้ รากฐานไม่มั่นคง แม้เจ้าจะทะลวงผ่านระดับราชันศักดิ์สิทธิ์ได้ ก็ไม่ใช่คู่มือของเฒ่าชราผู้นี้”
“ตบะธรรมดาสามัญ แต่จิตใจกลับโหดเหี้ยม!”
ราชันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ราชาต้าฉู่ มองเจ้าเมืองลั่วเซี่ย ที่นอนอยู่บนพื้นดิน ไม่เอ่ยสิ่งใด ยกมือขึ้น
“แคร้ง!”
แสงกระบี่ยาว สว่างไสว
ปรากฏขึ้นระหว่างฟ้าดิน แผ่กระจายออกไปราวกับแม่น้ำใหญ่ กลืนกินพื้นที่โดยรอบทั้งหมด
“ตู้ม!”
แสงกระบี่ตกลงมา
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นที่โดยรอบพันลี้ กลายเป็นผุยผง กลิ่นอายของเจ้าเมืองลั่วเซี่ย หายไปอย่างไร้ร่องรอย
หลังจากยืนยันว่าเจ้าเมืองลั่วเซี่ยตายไปแล้ว
เขามองผู้คนมากมายในเมืองลั่วเซี่ย กล่าวอย่างแผ่วเบา “อีกไม่กี่วัน ราชวงศ์ราชาต้าฉู่จะส่งคนมาเป็นเจ้าเมือง พวกเจ้าไม่ต้องกังวล”
กล่าวจบ ราชันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ราชาต้าฉู่ หันหลังกลับ จากไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากเขาจากไป ภายในเมืองลั่วเซี่ย ผู้คนมากมายต่างก็ร้องไห้ด้วยความยินดี ความรู้สึกเช่นนี้ หากไม่ได้พบเจอด้วยตนเอง ก็ยากที่จะเข้าใจ
เดิมทีพวกเขาคิดว่าตนเองต้องตาย ไม่นึกเลยว่าจะรอดชีวิตมาได้
ขณะที่ผู้คนมากมายกำลังดีใจ เรื่องราวที่เกิดขึ้นก็แพร่กระจายออกไปทุกสารทิศ รวดเร็วยิ่งนัก
….
เมืองต้าฮวง
เบื้องหน้าหอคอยกลไกสวรรค์
ผู้คนมากมายมารวมตัวกัน รอบ ๆ ศิลาจารึก พูดคุยกันอย่างไม่หยุด
“เร็วเข้า ทุกคนมาดูเร็วเข้า ลำดับของเจ้าเมืองลั่วเซี่ย หายไปแล้ว เพียงแค่วันเดียว รายนามบาปสวรรค์ มีคนหายไปสามคน!”
“หากข้าคาดการณ์ไม่ผิด พวกเขาคงจะตายไปแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ เย่เฉิน ถูกอวี้ชิงเซียนเอาชนะด้วยกระบวนท่าเดียว ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส ลำดับของเขาก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง แต่พวกเขากลับหายไป นอกจากความตายแล้ว คงไม่มีคำอธิบายใดอีก”
“ไม่รู้ว่าใครเป็นคนลงมือ”
“เมื่อครู่ ข้าได้รับข่าวมาว่า คนที่สังหารเจ้าเมืองลั่วเซี่ย คือราชันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ราชาต้าฉู่”
“หอคอยกลไกสวรรค์ปล่อยรายนามมากมาย หากถามว่ารายนามใดอันตรายที่สุด คงต้องเป็นรายนามบาปสวรรค์ เพียงแค่วันเดียว ก็มีคนตายไปสามคนช่างน่ากลัวยิ่งนัก”
“นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ได้ยินมาว่า คนของเผ่ามังกรแท้ ไล่ล่าคนที่อยู่ในรายนามบาปสวรรค์คนหนึ่ง แต่ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะมียันต์เคลื่อนย้ายขนาดใหญ่จึงหลบหนีไปได้ ทำให้เผ่ามังกรแท้โกรธแค้นยิ่งนัก ส่งคนมาที่หอคอยกลไกสวรรค์ กล่าวว่าไม่ว่าจะต้องเสียอะไร พวกเขาจะต้องสังหารคนผู้นั้นให้ได้”
“คนที่เจ้ากล่าวถึง คงจะเป็นหยางชิวกระมัง”
ท่ามกลางฝูงชน
ชายคนหนึ่งสวมชุดดำ ร่างกายถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนา เขายืนฟังผู้คนมากมายพูดคุยกัน มองไปยังรายนามบาปสวรรค์เบื้องหน้า รู้สึกหนาวสั่น
“ตายไปสามคนแล้วหรือ แม้แต่เจ้าเมืองลั่วเซี่ย ที่มีลำดับสูงกว่าข้า ก็ยังคงตายไปแล้ว เช่นนั้นชะตากรรมของข้าจะเป็นอย่างไร?”
ชายผู้นี้ชื่อว่า จ้าวอู๋เซิง
ลำดับที่แปดสิบเอ็ดของรายนามบาปสวรรค์ เบื้องหลังเขามีเลือดของผู้คนมากมาย เขาคิดว่าตบะของตนเองอาจจะแข็งแกร่งกว่าเจ้าเมืองลั่วเซี่ย แต่คงไม่มากนัก
อีกฝ่ายตายไปแล้ว เขาก็คงอยู่ได้ไม่นาน
เพราะว่าเบื้องหลังเขาไม่มีใคร ในอดีต เขารอดชีวิตมาได้ เป็นเพราะความระมัดระวัง
แต่วันนี้แตกต่างออกไป
มีหอคอยกลไกสวรรค์ปรากฏขึ้น แม้เขาจะหนีไปไกลแค่ไหน ก็คงหนีไม่พ้น เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ กล่าวว่าสามารถทำนายทุกสิ่งทุกอย่าง
เขาที่เป็นเพียงปราชญ์ จะสามารถหนีรอดได้อย่างไร
ตามที่ผู้บำเพ็ญในโลกแห่งการบำเพ็ญกล่าวไว้ สามารถต่อกรกับหอคอยกลไกสวรรค์ได้ มีเพียงหอคอยกลไกสวรรค์
เพราะฉะนั้น จ้าวอู๋เซิงมองหอคอยกลไกสวรรค์ที่อยู่ไม่ไกล ในใจรู้สึกไม่สงบ เขาก้าวเท้าเข้าไปในหอคอยกลไกสวรรค์อย่างช้า ๆ
Copyright © 2025 xxxxx.com, All Right Reserved