ตอนที่ 128 อัจฉริยะของพวกเราก็มาถึงแล้ว!

“เผ่าอสูรนั้น อัจฉริยะมีมากมายจริง ๆ”

เป่ยเฉินเหิงมองจินเฉินจากไป เขาดึงจิตตระหนักรู้กลับมา เอ่ยอย่างแผ่วเบา

เผ่าพันธุ์อื่น ๆ แข็งแกร่งขึ้น

สำหรับเผ่ามนุษย์แล้ว มิใช่เรื่องดี

แต่เขาเป็นถึงราชาเทพ มองการณ์ไกล ย่อมไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่กังวล

เพราะว่าเขารู้ดี

เผ่าอสูรในตอนนี้ ไม่เหมือนกับเผ่าอสูรในยุคโบราณ

ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไป

ราชวงศ์โบราณของเผ่าอสูรได้ปรากฏตัว เพียงแค่เผ่าอีกาทองคำ ไม่อาจรวมเผ่าอสูรทั้งหมดได้

ไม่ต้องพูดถึงเผ่าพญาเผิงปีกทอง

เผ่าหงส์แท้ เผ่ามังกรแท้ ล้วนไม่ยินยอมอยู่ใต้บังคับบัญชา

ตอนนี้ เผ่ามังกรแท้ยังคงอยู่ในทะเล ไร้ซึ่งศัตรู ปกครองพื้นที่กว้างใหญ่ จะยอมอยู่ใต้อำนาจของเผ่าอื่นได้อย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น

บางเผ่าพันธุ์เป็นศัตรูกันโดยธรรมชาติ เผ่าพญาเผิงปีกทองเคยสังหารเผ่ามังกรแท้มาก่อน หากพวกเขาสามารถรวมตัวกันได้คงเป็นเรื่องตลก

“ผู้อาวุโส”

เป่ยเฉินเหิงเดินเข้าไปหาหลี่อวิ๋น ในมือถือแผ่นหยก เอ่ยถามว่า “ท่านคิดว่ารายนามอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ กับรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร รายนามใดมีคุณค่ามากกว่ากัน”

“เจ้าอยากรู้หรือ”

หลี่อวิ๋นเลิกคิ้ว เอ่ยถาม

“หรือว่า... ต้องใช้เงิน?”

เป่ยเฉินเหิงใจหาย

“ไม่จำเป็น”

หลี่อวิ๋นโบกมือ ในมือปรากฏแผ่นหยกขึ้นมาหนึ่งแผ่น สะบัดไปมา กล่าวว่า “อีกไม่นาน รายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์จะปรากฏขึ้น”

“เจ้าไม่จำเป็นต้องรีบร้อน”

เขาไม่ได้นำรายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์ออกมา

เพราะว่าจินเฉินเพิ่งจะจากไป

อีกฝ่ายใช้ทรัพยากรมากมาย แลกเปลี่ยนกับรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร

หากเขาปล่อยรายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์ออกมา

จินเฉินอาจจะคิดว่าตนเองขาดทุน

เพื่อเห็นแก่ความรู้สึกของจินเฉิน

หลี่อวิ๋นจึงตัดสินใจ รออีกสักพัก ค่อยปล่อยรายนามนี้ออกมา

“เอ่อ...”

เป่ยเฉินเหิงมองแผ่นหยก เอ่ยถามว่า “ต้องรอนานแค่ไหนหรือ”

“เร็ว ๆ นี้”

หลี่อวิ๋นตอบเพียงสองคำ

นอกหอคอยกลไกสวรรค์

จินเฉินเดินออกมา ผู้คนมากมาย ต่างก็หลีกทางให้

“ออกมาแล้ว”

“จินเฉิน ลำดับที่ 17!”

“พูดให้ชัดเจนหน่อย ลำดับที่ 17 ของรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร”

“กลิ่นอายของเขาน่ากลัวยิ่งนัก เมื่อครู่ เขาเข้าไปในหอคอยกลไกสวรรค์ เพื่อซื้อข้อมูลข่าวสารกระมัง เข้าไปไม่นาน รายนามอัจฉริยะเผ่าอสูรก็ปรากฏขึ้น ระหว่างทั้งสองเรื่องนี้ ย่อมต้องมีความเกี่ยวข้อง!”

“เฮ้ เขาออกมาจากหอคอยกลไกสวรรค์แล้ว เหตุใดจึงไม่จากไป”

คนที่ยืนอยู่โดยรอบ ต่างก็หลีกเลี่ยงไปไกลกว่าสิบจั้ง ไม่กล้าเข้าใกล้ เพราะจิตสังหารที่จินเฉินปล่อยออกมา

ราวกับภูเขากดทับลงมา

พวกเขาส่วนใหญ่

เป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระ ศิษย์ในของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มีเพียงไม่กี่คน ไม่อาจต้านทานรังสีอำนาจเช่นนี้

ทุกคนต่างมองจินเฉินด้วยความสงสัย

นายน้อยแห่งเผ่าพญาเผิงปีกทอง

หลังจากออกมาจากหอคอยกลไกสวรรค์ ก็ยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเขยื้อน ราวกับเทพพิทักษ์ประตู คอยปกป้องหอคอยกลไกสวรรค์

ราวกับกำลังรอคอยบางอย่าง

เวลาผ่านไปสักพัก

ชายชราที่อยู่ข้างกายจินเฉิน ลืมตาขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “นายน้อย มาแล้ว!”

“หืม?”

เสียง “หืม!” ดังขึ้น จินเฉินลืมตาขึ้น ผมสีทองปลิวไสว เสื้อผ้าสะบัดพลิ้วไหว ปราณโลหิตราวกับภูเขาไฟระเบิด ปกคลุมทั่วท้องฟ้า

ในขณะนี้

จิตต่อสู้ของเขาแวววาวราวกับดวงอาทิตย์ แผดเผาไปทั่วเมืองต้าฮวง

เขามองไปยังสุดขอบฟ้า

เห็นเพียงแสงวาบหนึ่ง พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ฟิ้ว!”

แสงวาบนั้นตกลงมา

ปรากฏร่างของสัตว์อสูรสีทองสูงสามจั้ง บนร่างกายของมันเปล่งประกาย ราวกับสร้างจากทองคำบริสุทธิ์ รังสีอำนาจแผ่ออกไป ทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน

บนหลังสัตว์อสูร

บุรุษชุดขาวคนหนึ่งนั่งอยู่ สง่างาม ราวกับเทพเซียน สุภาพอ่อนโยน แฝงความองอาจ

หลายคนเห็นภาพนี้ ก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

“บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล!”

“ไม่นึกเลยว่า อัจฉริยะของพวกเราก็มาถึงแล้ว!”

“ดีมาก บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล วันนี้ท่านจงสั่งสอนเขา ให้นายน้อยของเผ่าอสูรรู้จักวิธีการวางตัว ยอดฝีมือเผ่าอสูรกล้ามาโอหังในดินแดนของพวกเรา เป็นเพราะเบื่อหน่ายชีวิตหรือ”

“เบา ๆ หน่อย บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลอยู่ในลำดับที่ 24 ของรายนามอัจฉริยะ ส่วนนายน้อยแห่งเผ่าพญาเผิงปีกทอง อยู่ในลำดับที่ 17 ระหว่างทั้งสอง ต่างกันหลายลำดับ”

“เจ้าพูดจาเหลวไหลอะไร รายนามอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ กับรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร เกี่ยวข้องกันหรือ”

“ใช่แล้ว นายน้อยแห่งเผ่าพญาเผิงปีกทองผู้นี้ หากอยู่ในรายนามอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ อาจจะไม่อยู่ในลำดับที่ 50 ด้วยซ้ำ”

“พวกเจ้าดูถูกเผ่าพญาเผงปีกทองเกินไปแล้ว”

อัจฉริยะทั้งสองพบกัน

ต่างฝ่ายต่างปล่อยรังสีอำนาจ

ไม่มีใครยินยอมถอย

แม้ว่าทั้งสองจะยังไม่ได้ลงมือ แต่บรรยากาศก็ร้อนระอุขึ้นมาแล้ว

บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล แม้จะสุภาพอ่อนโยน แต่ก็มิใช่ว่าจะไม่มีโทสะ

คนที่เป็นถึงบุตรศักดิ์สิทธิ์

ล้วนไม่ใช่บุคคลธรรมดา

อีกฝ่ายมายืนอยู่เบื้องหน้าประตู

ชัดเจนว่าจงใจรอคอยเขา หากเขาถอยหนี ไม่เพียงแต่ตัวเขาเอง แต่แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลเบื้องหลังเขา

ก็ต้องขายหน้า

ส่วนผู้คนโดยรอบ

ยิ่งชอบดูความวุ่นวาย

ต่างก็หวังว่าทั้งสองจะลงมือต่อสู้กัน จะทำให้พวกเขารู้ว่า อัจฉริยะของรายนามอัจฉริยะทั้งสอง แตกต่างกันมากแค่ไหน

บุตรศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลลำดับต่ำกว่าจินเฉิน

หากพ่ายแพ้ ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องอับอาย

หากชนะ ก็เท่ากับได้กำไร