ตอนที่ 136 ท่านผู้อาวุโส ท่านไม่ได้หลอกลวงข้าใช่หรือไม่

เหนือท้องฟ้าเศษซากคุนหลุน

เงาร่างอันงดงามราวกับเซียน ยืนอยู่อย่างเงียบสงัด ดวงตาเย็นชา เพียงแค่นางยืนอยู่ที่นั่น รังสีอำนาจของนางก็ทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี

นางมองไปรอบ ๆ หันหลังกลับ จากไปอย่างช้า ๆ

เมื่อร่างของนางหายไป รอยแยกบนท้องฟ้าก็หายไปเช่นกัน

"อึก!"

ชายร่างผอมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือทั้งสองสั่นเทาเล็กน้อย เขามองเปลวไฟในมือ มองธูปที่อยู่ข้างกาย สีหน้าซีดเผือด

นี่มันอะไรกัน

เพียงแค่กระบวนท่าเดียว เย่เฉินก็พ่ายแพ้แล้วหรือ

เดิมทีเขาคิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้คงต้องดุเดือด หลายพันกระบวนท่าคงไม่สามารถแยกชนะได้ แต่กลับไม่นึกเลยว่า เพียงชั่วพริบตาเดียว

เย่เฉินก็ถูกทำร้ายจนเกือบตาย

"รายนามอัจฉริยะที่เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ปล่อยออกมา นางคือผู้ใดกันแน่"

ชายร่างอ้วนก็ตัวสั่น

เมื่อครู่นี้

เขามองเห็นดวงตาของนาง รู้สึกเหมือนดวงวิญญาณจะหลุดออกจากร่าง โชคดีที่นางไม่สนใจพวกเขา

"อัจฉริยะลำดับที่หนึ่งแห่งรายนามอัจฉริยะ พลังของนาง น่าจะอยู่ในระดับเปลี่ยนสวรรค์กระมัง"

มีคนกล่าว

เพียงกระบวนท่าเดียว ก็สามารถเอาชนะเย่เฉินได้ คนในระดับเดียวกัน ย่อมทำเช่นนี้ไม่ได้

ต้องแข็งแกร่งกว่าอย่างน้อยหนึ่งระดับ

"อาจจะมากกว่านั้น"

มีคนกล่าวอย่างแผ่วเบา

"เมื่อครู่ อวี้ชิงเซียน อัจฉริยะลำดับที่หนึ่งแห่งรายนามอัจฉริยะ เดินออกมาจากรอยแยก ราวกับมาจากโลกอีกใบหนึ่ง บางที นางอาจจะบำเพ็ญเพียรอยู่ในโลกอีกใบหนึ่ง"

หญิงชราคนหนึ่งครุ่นคิด เอ่ยอย่างหนักแน่น

"ในอดีต เศษซากคุนหลุน เคยเป็นสถานที่ฝึกฝนที่แข็งแกร่ง มีมหาจักรพรรดิปกป้อง บางที นางอาจจะได้รับมรดกของมหาจักรพรรดิท่านนั้น"

เรื่องราวของเศษซากคุนหลุน

ผู้คนมากมายต่างก็รู้

จนถึงทุกวันนี้ ยังคงมีตำนานมากมาย ตำนานเล่าขานว่า มหาจักรพรรดิแห่งเศษซากคุนหลุน บรรลุระดับจักรพรรดิ ก่อนมหาจักรพรรดิสรรค์สร้าง

ก่อนที่มหาจักรพรรดิสรรค์สร้างจะบรรลุระดับจักรพรรดิ

มหาจักรพรรดิแห่งเศษซากคุนหลุนเคยชี้แนะมหาจักรพรรดิสรรค์สร้าง

เรื่องนี้ผู้คนมากมายต่างก็รู้

แต่ตระกูลจักรพรรดิเย่กลับไม่ยอมรับ เพราะบรรพบุรุษของพวกเขาตายอย่างกะทันหัน เรื่องราวมากมาย ยังไม่ทันได้เล่าขาน

ส่วนเรื่องที่มหาจักรพรรดิแห่งเศษซากคุนหลุนชี้แนะ

ไม่มีใครรู้ความจริง

"ประเดี๋ยว"

ตอนนี้ มีคนตะโกนออกมา "เย่เฉินคงไม่ตายใช่หรือไม่"

คำพูดนี้ดังขึ้น ผู้คนมากมายต่างก็ตกใจ เมื่อครู่พวกเขาตกตะลึง จนลืมไปว่าเย่เฉินถูกทำร้ายจนลอยออกมา แถมยังชนเข้ากับภูเขาอีกด้วย

พวกเขารีบลงไปเบื้องล่าง

มาถึงกองหินมากมาย

ผู้บำเพ็ญหลายคนช่วยกันขุดหินออกไป จนกระทั่งพบร่างของเย่เฉิน

ตอนนี้ เย่เฉินดูน่าอนาถ ร่างกายเกือบขาดเป็นสองส่วน กระดูกขาวโพลน เลือดสีแดงสดย้อมพื้นดินเป็นสีแดง หากช้าไปอีกหน่อยคงต้องตายอย่างแน่นอน

"เขายังไม่ตาย"

ชายคนหนึ่งปล่อยพลังแก่นแท้ ตรวจสอบบาดแผลของเย่เฉินอย่างโล่งใจ

แต่ในเวลาเดียวกัน

เขาก็รู้สึกตกใจ

อัจฉริยะลำดับที่หนึ่งแห่งรายนามอัจฉริยะช่างน่ากลัว

เพียงแค่นิ้วเดียว เกือบจะสังหารเย่เฉิน เรื่องนี้ น่าตกใจยิ่งกว่าการที่เย่เฉินเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดาราด้วยกระบวนท่าเดียว

เพราะว่า

หากเปรียบเทียบกันแล้ว ความแตกต่างระหว่างบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดารากับอัจฉริยะลำดับที่หนึ่ง

มีมากมายนับไม่ถ้วน!

"เย่เฉินโชคดียิ่งนัก คนอื่น ๆ ที่เข้าไปในเศษซากคุนหลุน ล้วนตาย การที่เขายังมีชีวิตอยู่ ถือว่าเป็นโชคดีแล้ว"

ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าว

หลังจากเรื่องราววันนี้ หากยังมีใครคิดจะท้าทายอัจฉริยะลำดับที่หนึ่ง คงต้องคิดให้รอบคอบ

แม้เย่เฉินจะแข็งแกร่ง

ยังคงถูกเอาชนะด้วยกระบวนท่าเดียว เกือบจะตาย

คนอื่นเล่า

คงไม่แคล้วต้องตายอย่างอนาถ

"ผู้ติดตามของเย่เฉินเป็นอย่างไรบ้าง"

มีคนถาม

"ยังมีชีวิตอยู่"

คนข้างกายตอบ

"นี่มัน..."