ตอนที่ 201

 ตอนที่ 201 สติแตก

เผ่ามารโลหิต สมรภูมิสงบศึก

ขุมอำนาจหกแห่ง ร่วมมือกันออกโจมตี ระดมพลนับไม่ถ้วน สมรภูมิครานี้ทำให้พวกเขามีชื่อเสียงโด่งดัง กวาดล้างเผ่ามารโลหิตออกไปจากโลกใบนี้ ทำให้หมื่นเผ่าพันธุ์หวาดกลัว

หลังจากข่าวนี้แพร่ออกไป

ผู้บำเพ็ญทุกคนต่างก็ตกตะลึง

เผ่ามารโลหิตมิใช่เผ่าพันธุ์ธรรมดา ตอนที่เผชิญหน้า พลังที่พวกเขาแสดงออกมา ในหมื่นเผ่าพันธุ์ คาดว่าจะติดอยู่ในลำดับหนึ่งร้อย!

แต่เผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ กลับถูกทำลาย

ถูกทำลายจนสิ้นซาก

มิใช่เหมือนในอดีต ที่มหาจักรพรรดิโบราณหลัวอวิ๋นลงมือ มหาจักรพรรดิออกโจมตี ต้องรักษาหน้าตา ย่อมไม่ลงมือกับคนที่อ่อนแอ

แต่ขุมอำนาจหกแห่ง ไม่สนใจเรื่องนี้

คนรุ่นหลังของพวกเขาถูกโจมตี พวกเขาจึงทำการแก้แค้นอย่างโหดเหี้ยม ฆ่าล้างเผ่ามารโลหิตจนไม่เหลือ

ทุกคนที่เข้ามาในโลกใบนี้ ล้วนถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม ไม่มีใครรอดชีวิต

ต่อมามีคนเดินทางมาถึงสมรภูมิ

ทันใดนั้น

พวกเขาก็ตกตะลึงกับภาพเบื้องหน้า

เห็นเพียงภายในรัศมีหลายล้านลี้ เลือดไหลนอง ศพเกลื่อนกลาด เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง กลิ่นอายอำมหิตแผ่กระจายออกไป

ราวกับเป็นนรกบนดิน

ผู้บำเพ็ญที่จิตใจไม่มั่นคง หากเข้าไป อาจจะถูกปราณชั่วร้ายรบกวน จนกระทั่งเสียสติ

“โลกใบนี้ คงจะปรากฏแดนมรณะเพิ่มขึ้นอีกแห่ง!”

มีราชันศักดิ์สิทธิ์ท่านหนึ่งเอ่ยขึ้น

กลิ่นอายอำมหิตเช่นนี้ ขุมอำนาจหกแห่งไม่สนใจ คนอื่น ๆ ก็ย่อมไม่สนใจ เพราะนี่เป็นคำเตือนที่ขุมอำนาจหกแห่งมอบให้กับหมื่นเผ่าพันธุ์ การลงมือกับคนรุ่นหลังของพวกเขา จะมีจุดจบเช่นนี้!

เมื่อเวลาผ่านไป ใครจะรู้ว่า สถานที่ที่เต็มไปด้วยปราณชั่วร้าย จะปรากฏเผ่าพันธุ์ใหม่ขึ้นหรือไม่

เมืองต้าฮวง

เบื้องหน้าหอคอยกลไกสวรรค์

มีหลายคนกำลังดูรายนาม

“เผ่ามารโลหิตหายไปจริง ๆ บนรายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์ ชื่อของฉื่อเทียนหายไปแล้ว!”

“ลำดับที่หกของรายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์ หากไม่ตกตาย อนาคตอาจจะบรรลุระดับจักรพรรดิ แม้จะไม่บรรลุระดับจักรพรรดิ ระดับกึ่งจักรพรรดิคงไม่มีปัญหา”

“ใช่แล้ว ฉื่อเทียนน่าจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่สุดของเผ่ามารโลหิต น่าเสียดาย ตายไปอย่างไร้ค่า”

“บนสายธารแห่งกาลเวลา มีหลายคนที่พรสวรรค์เหนือกว่าฉื่อเทียน แต่ก็มีหลายคนที่ตายไปอย่างไร้ค่า สุดท้ายก็เป็นเพราะตบะของเขาอ่อนแอเกินไป ในสมรภูมิครั้งนั้น แม้แต่อภิศักดิ์สิทธิ์ยังต้องตาย แล้วคนรุ่นหลังคนหนึ่ง จะมีชีวิตรอดได้อย่างไร”

“ดูนั่น!”

ตอนนี้

ปราชญ์ท่านหนึ่งตะโกนเสียงดัง ชี้ไปยังรายนามประมุขศักดิ์สิทธิ์ กล่าวว่า “ชื่อของฉื่ออู๋เซิงก็หายไปเช่นกัน!”

“ฉื่ออู๋เซิงก็หายไปจากรายนามประมุขศักดิ์สิทธิ์หรือ?”

ชายชราคนหนึ่งลูบเครา เอ่ยขึ้นด้วยความเศร้าใจ

ฉื่ออู๋เซิงกับฉื่อเทียน ถือว่าเป็นบุคคลสำคัญของเผ่ามารโลหิต คนหนึ่งอยู่ในลำดับที่หกของรายนามอัจฉริยะหมื่นเผ่าพันธุ์ ส่วนอีกคนหนึ่งอยู่ในลำดับที่เก้าของรายนามประมุขศักดิ์สิทธิ์

ทั้งสอง ล้วนอยู่ในลำดับต้น ๆ

ศักยภาพสูงยิ่งนัก

หากไม่ตกตาย อนาคตคงจะไร้เทียมทาน

น่าเสียดาย พวกเขาเลือกเดินทางผิด

ไปล่วงเกินขุมอำนาจหกแห่ง ถูกหมายหัว สุดท้ายก็ตายอย่างอนาถ

“พวกเขาอาจจะหนีกลับไปยังโลกเงาโลหิตก็เป็นได้”

ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“เจ้าคิดมากไปแล้ว การเดินทางข้ามโลกมิใช่เรื่องง่าย การก้าวเข้าไปในรอยแยกมิติ คนธรรมดายากที่จะต้านทาน”

“หากเข้าไปโดยไม่เตรียมการ คงตายอย่างแน่นอน พวกเขาพาเผ่ามารโลหิตเข้ามาในโลกใบนี้ คงใช้ทรัพยากรมากมาย”

“หากพวกเขากลับไป ทั้งหมดอาจจะตายในรอยแยกมิติ แม้จะรอดชีวิต ทรัพยากรที่ใช้ไป คงสูญเปล่า”

เบื้องหน้าหอคอยกลไกสวรรค์ ผู้คนมากมายต่างก็พูดคุยกัน

ผ่านสมรภูมิครานี้

ขุมอำนาจหกแห่ง ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว

พลังที่พวกเขาแสดงออกมา ทำให้ผู้คนมากมายหวาดกลัว

ในขณะที่หลายคนจับจ้องไปยังสมรภูมิของเผ่ามารโลหิต

เวลาผ่านไปหลายวัน

เงาร่างสีดำคนหนึ่งพุ่งทะลวงห้วงมิติ เข้ามาในเมืองต้าฮวง

หลังจากเข้ามาในเมืองต้าฮวง

หยางชิวเร่งความเร็วขึ้น เก็บซ่อนกลิ่นอายทั้งหมดเอาไว้ ร่างกายถูกปกคลุมไปด้วยแสงเทวะ ปิดบังกลิ่นอายทั้งหมด

เข้ามาในหอคอยกลไกสวรรค์อย่างรวดเร็ว

“ผู้อาวุโส!”

“ผู้อาวุโส!”

“ผู้น้อยพบเจอกับเรื่องร้ายแรง ขอให้ผู้อาวุโสช่วยชีวิตด้วย!”

ทันทีที่เข้ามาในหอคอยกลไกสวรรค์ หยางชิวก็เอ่ยขึ้น

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับถูกมหาจักรพรรดิไล่ล่า เสียงสั่นเทา

“เกิดอะไรขึ้น”

เสียงไพเราะดังขึ้น

หลี่อวิ๋นสวมชุดคลุมสีเขียว ในมือถือตำราเล่มหนึ่ง กลิ่นอายสงบราวกับหยก เดินลงมาจากชั้นบนอย่างเชื่องช้า สีหน้าเรียบเฉย

เขามองหยางชิวแวบหนึ่ง เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า

“พบกับมหาจักรพรรดิหรือ?”

“ผู้อาวุโสโปรดช่วยชีวิตด้วย!”

หยางชิวเห็นหลี่อวิ๋น ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวัง สำหรับผู้อาวุโสที่สามารถมองทะลุความคิดของเขา เขาไม่รู้สึกแปลกใจอีกต่อไป

หากผู้อาวุโสไม่รู้ว่าเขาถูกมหาจักรพรรดิหมายหัว

คงมีผีสิงร่างกระมัง

“ผู้อาวุโส โลกเงาโลหิตมีมหาจักรพรรดิผู้หนึ่ง กำลังจะฟื้นคืนชีพ พลังของเขาน่ากลัวยิ่งนัก ไม่เพียงแต่ผู้น้อย แม้แต่อาจารย์ของผู้น้อย กึ่งจักรพรรดิอีกสองท่านก็ถูกหมายหัว!”

หยางชิวกล่าวอย่างรวดเร็ว

หลังจากเข้ามาในหอคอยกลไกสวรรค์

เขาก็ยังคงซีดเผือด ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ การปรากฏตัวของมหาจักรพรรดิ ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว แม้จะอยู่ในสำนักมารเก้าขุมนรก

เขาก็ไม่รู้สึกปลอดภัย เพราะอาจารย์ของเขา เมิ่งชิ่งจือ ชัดเจนว่ามิใช่คู่มือของมหาจักรพรรดิ

“อย่าตกใจ นั่งลงก่อน”

หลี่อวิ๋นเดินไปยังเก้าอี้ยาว นั่งลง ชี้ไปยังเก้าอี้ที่อยู่ไม่ไกล เอ่ยขึ้น