ตอนที่ 151 ต่างก็ไปสืบหาข่าวสารที่หอคอยกลไกสวรรค์

ห่างจากตระกูลจักรพรรดิเย่หลายหมื่นล้านลี้

ประตูทองสัมฤทธิ์หลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่บนห้วงมิติ บนนั้นแสงดาวส่องประกาย เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ลึกลับ สอดคล้องกับดวงดาวบนท้องฟ้า ปล่อยกลิ่นอายแห่งมหามรรคออกมา

โดยรอบประตูทองสัมฤทธิ์

ผู้คนมากมาย เบียดเสียดกันบนห้วงมิติ ทุกคนต่างจ้องมองประตูทองสัมฤทธิ์ด้วยความสนใจ

ในนั้น

มีทั้งผู้บำเพ็ญอิสระ เผ่าอสูร และคนของขุมอำนาจมากมาย

"ประตูนี้มันอะไรกัน เบื้องหลังเชื่อมต่อกับโลกอื่นหรือ"

"ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อครู่มีแสงสว่างสี่สายพุ่งทะยานขึ้นฟ้า จากนั้นก็ร่วงหล่นลงมา หลังจากแสงสว่างจางหายไป ก็มีประตูทองสัมฤทธิ์ปรากฏขึ้น"

"ประตูนี้ คงไม่ธรรมดา พวกเจ้าเห็นหรือไม่ แม้แต่คนของเผ่าอสูรก็ยังมา"

"ซู้ด รถมังกรคันนั้น น่าจะเป็นของเผ่ามังกรแท้กระมัง คนที่นั่งอยู่ข้างใน น่าจะเป็นอ๋าวชาง ลำดับที่หกในรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร"

"เป็นไปได้ ข้าเคยได้ยินมาว่า ประตูทองสัมฤทธิ์หลังนี้ คืออาณาเขตลับสรรค์สร้าง ที่มหาจักรพรรดิสรรค์สร้างทิ้งเอาไว้เมื่อหลายล้านปีก่อน มหาจักรพรรดิทิ้งสมบัติเอาไว้ พวกเผ่าอสูรจะไม่สนใจได้อย่างไร"

"มหาจักรพรรดิสรรค์สร้างงั้นรึ แล้วคนของตระกูลจักรพรรดิเย่ เหตุใดจึงไม่มา"

"ได้ยินมาว่ากำลังต่อสู้กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล"

บนท้องฟ้า

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือและประมุขศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์ ยืนเคียงข้างกันบนห้วงมิติ มองไปยังประตูทองสัมฤทธิ์เบื้องล่าง

"ครั้งนี้ อาณาเขตลับสรรค์สร้างปรากฏขึ้น คงจะสร้างความวุ่นวายไม่น้อย"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เพราะว่า

ประตูทองสัมฤทธิ์หลังนี้ ปรากฏขึ้นในดินแดนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือ ผู้คนมากมายมารวมตัวกัน หากเกิดเรื่องวุ่นวาย ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือย่อมต้องรับผิดชอบ

ที่สำคัญคือ

เขาไม่กล้าขับไล่คนเหล่านี้ไป

เพราะคนเหล่านี้ บางคนมีภูมิหลังไม่ด้อยไปกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือ บางคนแข็งแกร่งยิ่งกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือ ตัวอย่างเช่น คนของเผ่ามังกรแท้

พลังโดยรวมของเผ่ามังกรแท้นั้น ด้อยกว่าเผ่ามนุษย์

แต่เมื่อเทียบกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือแล้ว พวกเขาย่อมแข็งแกร่งกว่ามาก

"แม้แต่คนของเผ่ามังกรแท้และพญาเผิงปีกทองก็ยังมา ครั้งนี้ คงไม่ถึงขั้นทำให้โลกทั้งใบวุ่นวาย แต่ก็ไม่ต่างกันมากนัก เพราะนี่คือวาสนาที่มหาจักรพรรดิทิ้งเอาไว้"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์สองมือไพล่หลัง เอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา

"วังโบราณ วิหารเทพสงคราม ราชวงศ์ราชาต้าฉู่ ราชวงศ์ราชาต้าโจว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เลิศดารา ขุมอำนาจเหล่านี้ต่างก็ส่งคนมา แต่ขุมอำนาจที่มีกุญแจแห่งการสรรค์สร้างกลับไม่มีใครมา"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "พวกเขาคิดจะรอถึงเมื่อใดกัน"

"ตราบใดที่วาสนายังคงอยู่ คนเหล่านี้จะไม่ยอมจากไป หนึ่งหรือสองวันไม่เป็นไร แต่หากเนิ่นนานออกไป ดินแดนแห่งนี้คงไม่ใช่ของพวกเราอีกต่อไป"

เพราะอาณาเขตลับสรรค์สร้าง ต้องใช้กุญแจแห่งการสรรค์สร้างในการเปิด

หากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือมีวิธีการอื่น คงขับไล่พวกเขาไปแล้ว

"บางที บรรพบุรุษของพวกเรา คงไม่นึกเลยว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นนี้"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์กล่าวอย่างแผ่วเบา

อาณาเขตลับสรรค์สร้าง ปรากฏขึ้นมานานกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือ ใครจะไปรู้ว่าจะถูกกำหนดให้ปรากฏในดินแดนของพวกเขา

"พูดถึงเรื่องนี้..."

ประมุขศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์ราวกับนึกอะไรบางอย่างออก เขากล่าวอย่างช้า ๆ "ตอนนี้ ตระกูลจักรพรรดิเย่กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาล คงไม่สามารถเดินทางมาที่นี่ได้"

"ก่อนที่ข้าจะมา ได้ยินมาว่า ราชันศักดิ์สิทธิ์ของทั้งสองฝ่ายลงมือต่อสู้กันแล้ว เพื่อแย่งชิงกุญแจแห่งการสรรค์สร้างหนึ่งชิ้น ขุมอำนาจทั้งสองคงต้องเป็นศัตรูกัน"

"เหอะ"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือแค่นเสียงเย็น กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า "แม้จะแย่งชิงมาได้ แล้วจะทำอย่างไร เมื่ออาณาเขตลับสรรค์สร้างเปิดออก วาสนาภายใน เป็นของใคร ก็ยังไม่แน่นอน!"

เขามองไปรอบ ๆ ห้วงมิติ ในมุมที่ไม่มีใครมองเห็น คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือเริ่มวางแผนการบางอย่างแล้ว

อย่างไรเสีย

อาณาเขตลับสรรค์สร้าง เมื่อเปิดออก ไม่ว่าใครจะพูดอะไร แม้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือจะไม่มีกุญแจแห่งการสรรค์สร้าง พวกเขาก็ต้องเข้าไป

หากไม่ได้วาสนา

ก็ขอเพียงเล็กน้อย

"รอจนคนของเผ่าอีกาทองคำกับสำนักมารเก้าขุมนรกมาถึง คาดว่าการต่อสู้ระหว่างตระกูลจักรพรรดิเย่กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฐมกาลคงจะจบลง"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์กล่าวอย่างแผ่วเบา

"สำนักมารเก้าขุมนรกงั้นรึ" ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือหรี่ตาลง ถามอย่างไม่เข้าใจ "เผ่าอีกาทองคำอยู่ห่างไกล ต้องใช้เวลาเดินทางนาน ข้าเข้าใจ แต่เหตุใดสำนักมารเก้าขุมนรกจึงไม่ปรากฏตัว"

"พวกเขาไม่ได้ต่อสู้กับใคร หากต้องการมาถึง คงมาถึงนานแล้ว เหตุใดจึงต้องรอจนถึงตอนนี้"

หรือว่า

พวกเขาคิดว่า

หากไม่ปรากฏตัว

คนอื่นก็จะไม่รู้ว่าพวกเขามีกุญแจแห่งการสรรค์สร้างหนึ่งชิ้นงั้นหรือ

แสงสว่างสี่สายนั้น ชัดเจนยิ่งนัก ทุกคนในโลกนี้คงต้องเห็น การที่พวกเขาแกล้งทำเป็นไม่รู้

คงปกปิดความจริงไม่ได้

"พูดถึงเรื่องนี้ ข้านึกขึ้นได้ เมื่อครู่ ข้าได้ยินคนของเมืองต้าฮวงเล่าว่า เขามองเห็นซีเซี่ยงหนาน ผู้อาวุโสลำดับที่สามของดินแดนศักดิ์สิทธิ์อัคคีชาดปรากฏตัวที่หอคอยกลไกสวรรค์ พร้อมกับหยางชิว!"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"หอคอยกลไกสวรรค์!!"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือสีหน้ามืดครึ้ม เขาเงยหน้าขึ้น มองประตูทองสัมฤทธิ์เบื้องหน้า ในใจรู้สึกไม่สบายใจ หรือว่าที่นี่จะซ่อนความลับเอาไว้

ไม่แปลกใจที่ขุมอำนาจมากมาย ส่งเพียงผู้อาวุโสและบุตรศักดิ์สิทธิ์มา ที่แท้พวกเขาต่างก็ไปที่หอคอยกลไกสวรรค์ เพื่อสืบหาข้อมูล

"ไปที่หอคอยกลไกสวรรค์!"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือกล่าว

สมบัติเวทใต้เท้าของเขาสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็ว กลายเป็นแสงวาบหนึ่ง พุ่งทะยานขึ้นฟ้า ทะลวงผ่านท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังเมืองต้าฮวง

"ดูเหมือนว่า ข้าต้องขอเดินทางไปด้วยแล้ว"

ประมุขศักดิ์สิทธิ์เร้นสวรรค์ยิ้มน้อย ๆ