ตอนที่ 137 คนเช่นไรกัน

ผู้คนมากมายใจสั่น

อัจฉริยะลำดับที่หนึ่งแห่งรายนามอัจฉริยะ คู่ควรกับลำดับที่หนึ่งจริง ๆ การโจมตีเพียงครั้งเดียว เกือบจะสังหารเย่เฉินก็แล้วไป ยังใช้ค่ายกลมหาจักรพรรดิที่หลงเหลือทำร้ายผู้ติดตามของเย่เฉิน

ต้องรู้ว่าผู้ติดตามของเย่เฉิน เป็นถึงปราชญ์!

แต่กลับไม่อาจต้านทานได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

“เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ผู้นี้ คิดจะทำลายอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ทั้งหมดหรือ”

มีคนกล่าวอย่างแผ่วเบา

“เพียงแค่คนเดียวก็สามารถเอาชนะอัจฉริยะอีกเก้าสิบเก้าคนได้

อัจฉริยะทั้งเก้าสิบเก้าคน ไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

"สหายเต๋า คำพูดเช่นนี้ไม่ถูกต้อง"

ข้างกาย

ผู้อาวุโสคนหนึ่งคัดค้าน เขาลูบเครา กล่าวว่า "เจ้าหอคอยกลไกสวรรค์ มิได้คิดจะทำลายอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ แต่ต้องการทำลายอัจฉริยะทั้งหมด"

อัจฉริยะเผ่ามนุษย์เพียงคนเดียวสามารถเอาชนะอัจฉริยะทั้งหมด

ใครก็ตามที่ไม่ยอมรับก็จงไปที่เศษซากคุนหลุน

"พวกเจ้าคิดว่า อัจฉริยะลำดับที่หนึ่งแห่งรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร กับอัจฉริยะลำดับที่หนึ่งแห่งรายนามอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ ใครแข็งแกร่งกว่ากัน"

ชายหนุ่มชุดขาวคนหนึ่ง ดวงตาเป็นประกาย กล่าวอย่างตื่นเต้น

"หากทั้งสองต่อสู้กัน เผ่าลู่หวูโกลาหลคงต้องสูญพันธุ์"

มีคนกล่าวอย่างแผ่วเบา

ลำดับที่หนึ่งและลำดับที่สองของรายนามอัจฉริยะเผ่าอสูร หนึ่งมาจากเผ่าลู่หวูโกลาหล อีกคนหนึ่งมาจากเผ่าคุนเผิง ทั้งสองเผ่าพันธุ์นั้นหายาก

ในยุคเดียวกัน จะมีเพียงหนึ่งคนเท่านั้น

หากหนึ่งในสองคนนี้

เดินทางมาที่นี่

เผ่าอสูรคงต้องร่ำไห้

เพราะว่าเผ่าพันธุ์ทั้งสองล้วนเป็นเสาหลักของเผ่าอสูร ในอนาคตย่อมต้องบรรลุระดับจักรพรรดิ หากพวกเขาตายในเศษซากคุนหลุน ใครเล่าจะรับผิดชอบ

"เร็วเข้า!"

"เร็วเข้า!"

"รายนามอัจฉริยะ เปลี่ยนแปลงอีกแล้ว!"

"เฮ้อ"

เมืองต้าฮวง

เบื้องหน้าหอคอยกลไกสวรรค์

ผู้คนมากมายต่างก็มุงดูกัน

พวกเขาสนใจรายนามอัจฉริยะเป็นอย่างยิ่ง ช่วงเวลานี้ รายนามอัจฉริยะเปลี่ยนแปลงทุกวัน

เพราะว่า

ในสถานที่ที่พวกเขามองไม่เห็น มักจะมีการต่อสู้ระหว่างอัจฉริยะเกิดขึ้น

แม้จะไม่มีการต่อสู้

ก็ยังคงมีบุตรศักดิ์สิทธิ์ธิดาศักดิ์สิทธิ์บางคนที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ต้องการท้าทายอัจฉริยะในรายนามอัจฉริยะเพื่อให้ตนเองมีชื่อเสียง

น่าเสียดาย

ผู้ที่ท้าทาย

สุดท้ายล้วนกลายเป็นผลงานของอัจฉริยะในรายนามอัจฉริยะ

ส่วนคนที่อยู่เบื้องหน้าหอคอยกลไกสวรรค์

สามารถได้รับข่าวสารที่รวดเร็วที่สุด

"เกิดอะไรขึ้น ให้ข้าดูหน่อย"

ชายชราผู้บำเพ็ญอิสระคนหนึ่ง รีบเบียดเข้ามา เขามองรายนามจากบนลงล่าง ในใจรู้สึกผิดหวัง "ไม่เปลี่ยนแปลง บนนั้นไม่มีชื่อของผู้บำเพ็ญอิสระ"

"เป็นเพราะอัจฉริยะลำดับที่สอง ต่อสู้กับอัจฉริยะลำดับที่หนึ่ง"

มีคนกล่าว

พวกเขามองไปยังรายนามอัจฉริยะ

เดิมที

ลำดับที่หนึ่ง มีเพียงชื่อของอวี้ชิงเซียน แต่ตอนนี้ เบื้องหลังชื่อของนาง ปรากฏข้อมูลมากมาย

[ลำดับที่ 1: อวี้ชิงเซียน พลัง: ระดับเปลี่ยนสวรรค์ระยะสูงสุด ผลงาน: เอาชนะเย่เฉินด้วยกระบวนท่าเดียว ใช้ค่ายกลมหาจักรพรรดิที่หลงเหลือ เอาชนะเย่ฉิน (ตบะระดับศักดิ์สิทธิ์ระยะปลาย) ด้วยกระบวนท่าเดียว]

[ลำดับที่ 2: เย่เฉิน พลัง: ระดับผลัดกายระยะสูงสุด ขุมอำนาจ: ตระกูลจักรพรรดิเย่ วิชาเวท: พระสูตรสรรค์สร้าง ผลงาน: ระดับผลัดกาย สังหารผู้บำเพ็ญระดับเปลี่ยนสวรรค์ เอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดาราด้วยกระบวนท่าเดียว ต่อสู้กับอวี้ชิงเซียน พ่ายแพ้ด้วยกระบวนท่าเดียว]

"นี่..."

ผู้คนมากมายต่างก็ตกตะลึง ไม่อาจเอ่ยวาจาใด ๆ

ในรายนามอัจฉริยะเดียวกันกลับมีคนที่เหนือกว่าคนอื่น ๆ ถึงหนึ่งระดับ

ช่างน่าเหลือเชื่อ

ต้องรู้ว่า อัจฉริยะในรายนามอัจฉริยะ ล้วนอยู่ในระดับผลัดกายระยะสูงสุด

นางทำได้อย่างไร

ทะลวงระดับเหมือนดื่มน้ำหรือ

"ช่างน่าเหลือเชื่อ การเอาชนะเย่เฉินก็แล้วไป ยังใช้ค่ายกลเอาชนะผู้ติดตามของเย่เฉินด้วยกระบวนท่าเดียว คนผู้นั้นมีตบะระดับศักดิ์สิทธิ์ระยะปลายเชียวนะ"

มีคนกล่าว

"อัจฉริยะลำดับที่หนึ่ง คู่ควรกับตำแหน่งนี้ โชคดีที่นางเป็นคนของเผ่ามนุษย์ หากอยู่ในเผ่าพันธุ์อื่น เผ่ามนุษย์คงต้องพบกับหายนะ"

"เจ้าพูดถูก"

"น่าเสียดาย ข้อมูลของอวี้ชิงเซียนยังคงน้อยนิด มีเพียงตบะกับผลงาน ส่วนเรื่องอื่น ๆ กลับไม่มี"

"เรื่องนี้ต้องเดาหรือ"

ข้างกาย

ชายชราคนหนึ่ง มองไปรอบ ๆ เอ่ยอย่างมั่นใจ

"อวี้ชิงเซียนไม่มีขุมอำนาจ นางย่อมต้องเป็นผู้บำเพ็ญอิสระ!"

"เหอะ"

ผู้คนมากมายหัวเราะเยาะ

"ข้าคิดว่า อวี้ชิงเซียนผู้นี้ ย่อมต้องมีสายเลือดของเผ่าข้า"

ตอนนี้

ชายคนหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายเผ่ามนุษย์ แต่แววตาเจ้าเล่ห์ กล่าวเสียงดัง

"โอ้?"

ผู้คนมากมายมองชายคนนั้น เอ่ยอย่างแผ่วเบา "เจ้าไม่ใช่เผ่ามนุษย์ใช่หรือไม่"

"ถูกต้อง"

ชายคนนั้นยืดอก กล่าวอย่างภาคภูมิใจ "ข้าคือคนของเผ่าโจรเทพ ด้วยสายตาของข้า อวี้ชิงเซียนไม่ควรอยู่ในรายนามอัจฉริยะเผ่ามนุษย์"

"แต่นางควรอยู่ในรายนามอัจฉริยะเผ่าโจรเทพ!"

"ตอนนี้ รายนามอัจฉริยะเผ่ามนุษย์และเผ่าอสูรปรากฏขึ้นแล้ว ขั้นตอนต่อไป คาดว่าคงเป็นรายนามอัจฉริยะเผ่าโจรเทพของพวกเรา"

"เมื่อรายนามอัจฉริยะเผ่าโจรเทพปรากฏขึ้น พวกเราจะปราบปรามพวกเจ้าทั้งหมด!"

"เจ้ารู้หรือไม่ว่า ที่นี่คือที่ใด"

มีคนกล่าว

"เมืองต้าฮวง เจ้ามีอะไร"

ชายคนนั้นรู้สึกถึงความผิดปกติ ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

"รู้แล้ว ยังกล้าพูดจาโอหังอีกหรือ"

ชายร่างกำยำปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เดินเข้ามา คว้าชายคนนั้นขึ้นมา ราวกับกำลังจับไก่ตัวหนึ่ง

ท่ามกลางเสียงร้องของชายคนนั้น

เขาก็เดินออกไปนอกเมือง