ตอนที่ 83 สหายเต๋ากล่าวเช่นนี้มิถูกต้อง!

"ผู้อาวุโส ท่านได้ยินหรือไม่"

ภายในหอคอยกลไกสวรรค์

เป่ยเฉินเหิงเดินไปมา ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้

รายนามอัจฉริยะแผ่นเดียว สร้างความปั่นป่วนไปทั่วโลกแห่งการบำเพ็ญ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังกลับนั่งอยู่บนเก้าอี้ จิบชาอย่างสบายใจ

"ข้าได้ยินอันใดเล่า" หลี่อวิ๋นจิบชา

"บุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดาราจะต่อสู้กับเย่เฉิน!"

เป่ยเฉินเหิงกล่าวอย่างหนักแน่น

เรื่องนี้ เกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของหอคอยกลไกสวรรค์ ผู้อาวุโสเบื้องหน้าผู้นี้ กลับไม่รู้สึกกังวล ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ไม่คิดจะทำนายชะตา

ดูผลลัพธ์ของการต่อสู้หรือ

"เจ้าต้องการไปดูหรือไม่"

หลี่อวิ๋นเงยหน้าขึ้น มองเป่ยเฉินเหิงแวบหนึ่ง

"ข้าก็อยากไปดู" เป่ยเฉินเหิงยิ้มอย่างขมขื่น กล่าวว่า "แต่ตบะของข้าไม่อนุญาต"

ชื่อเสียงของเย่เฉินและบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดารา ไม่ธรรมดา การต่อสู้ของพวกเขา หมายถึงการต่อสู้ของขุมอำนาจเบื้องหลัง

ได้ยินมาว่าประมุขและผู้อาวุโสหลายคน ต่างก็เดินทางไปดู

หากเขาไป

คาดว่าเพียงแค่ก้าวออกจากเขตแดนของราชวงศ์ราชาเทียนหยิน ก็จะถูกทำลาย

ตอนนั้น

จะเป็นเช่นไร ใครบ้างจะรู้

ราชาเทพเทียนหยินผู้มีตบะอ่อนแอ ใครก็ตาม ย่อมคิดจะเหยียบย่ำ

หากพบกับศัตรูย่อมต้องตาย

"วางใจเถิด"

หลี่อวิ๋นวางถ้วยชาลง กล่าวอย่างแผ่วเบา "การต่อสู้ครั้งนี้ ไร้ซึ่งความตื่นเต้น!"

เว้นแต่ว่าเย่เฉินจะจงใจแพ้

แต่ความเป็นไปได้นี้ต่ำมาก

เย่เฉินคือผู้ใด

ทายาทตระกูลจักรพรรดิ!

แม้เขาจะไม่สนใจชื่อเสียง แต่ตระกูลจักรพรรดิเบื้องหลังย่อมต้องสนใจการต่อสู้ครั้งนี้ เขาต้องทุ่มเทอย่างเต็มที่ ไม่มีทางยอมแพ้

"ผู้อาวุโสมั่นใจเช่นนี้หรือ"

เป่ยเฉินเหิงรู้สึกสงสัย

วิธีการทำนายชะตาของผู้อาวุโส ลึกลับเกินไป เพียงแค่นั่งจิบชา ก็สามารถทำนายได้

แตกต่างจากคนอื่น

คนอื่นทำนายชะตา รู้เพียงเล็กน้อยก็แล้วไป ยังไม่กล้าเอ่ยออกมาทั้งหมด บอกเพียงครึ่งเดียว เก็บซ่อนอีกครึ่งหนึ่ง ไม่อยากเปิดเผยมากเกินไป

เพราะกลัวเคราะห์สวรรค์

แต่ผู้อาวุโสเบื้องหน้าผู้นี้ เหตุใดจึงไม่มีปัญหาเช่นนั้น

"แล้วจะมิใช่เช่นนั้นได้กระไร" หลี่อวิ๋นมองเป่ยเฉินเหิงแวบหนึ่ง กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ "วิธีการทำนายชะตาของข้า คนอื่นทำตามไม่ได้"

"เอ่อ..."

เป่ยเฉินเหิงหน้าเสีย

ดูเหมือนว่าความคิดของเขา ถูกผู้อาวุโสมองทะลุอีกแล้ว

หลี่อวิ๋นส่ายหน้า ไม่สนใจเป่ยเฉินเหิงอีกต่อไป เขามองแผงระบบเบื้องหน้า

รายนามอัจฉริยะปล่อยออกมาแล้ว

รายนามต่อไปเล่า

ควรจะเป็นรายนามอาวุธหรือไม่

ในอนาคต หากมหาจักรพรรดิสองคนต่อสู้กัน คงจะเอ่ยขึ้นว่า "อาวุธในมือของข้า คืออาวุธจักรพรรดิลำดับที่สามในรายนามอาวุธจักรพรรดิแห่งหอคอยกลไกสวรรค์!"

อืม...

เพียงแค่คิด ก็รู้สึกน่าสนใจ

"แต่รายนามหญิงงามก็ไม่เลว"

หลี่อวิ๋นครุ่นคิด

รายนามนี้ หากปล่อยออกมา คงมีผู้บำเพ็ญมากมายที่ชื่นชอบ

ไม่ต้องเดินทางไปค้นหาหญิงงามอีกต่อไป เพียงแค่ดูรายนาม ก็สามารถรู้ได้ว่าพวกนางอยู่ที่ใด

"เอาเถิด"

"รอจนกว่ารายนามอัจฉริยะจะมีชื่อเสียงมากขึ้น ค่อยตัดสินใจว่าจะปล่อยรายนามใดออกมาดี"

หลี่อวิ๋นลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจ

ชื่อเสียงของหอคอยกลไกสวรรค์

เขาต้องการสร้างให้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกแห่งการบำเพ็ญ และแพร่กระจายไปยังโลกอื่น ๆ ทุกคนที่ได้ยินชื่อนี้

ย่อมต้องให้ความเคารพ

หากปล่อยรายนามออกมามากเกินไป ผู้คนอาจจะไม่เชื่อ

ไม่เป็นผลดีต่อรายนามอัจฉริยะ

ขณะที่หลี่อวิ๋นกำลังตัดสินใจ

ห่างออกไปหลายหมื่นล้านลี้

มณฑลสายนทีคราม

เบื้องหน้าตระกูลจักรพรรดิเย่

ยอดเขาเทวาหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ มีรังสีอำนาจแผ่ออกมา สูงหลายพันจั้ง ยอดเขาหลังนี้เดิมทีมีความสูงมากกว่านี้ แต่ถูกทำลายไปครึ่งหนึ่ง

บนยอดเขา

มีแท่นหยกขาวกว้างใหญ่หลายหมื่นจั้ง ปรากฏขึ้น

สร้างขึ้นเพื่อการต่อสู้ระหว่างเย่เฉินและบุตรศักดิ์สิทธิ์เลิศดารา

ตอนนี้

เย่เฉินเดินทางมาถึง เขานั่งขัดสมาธิ ผมยาวสลวย ร่างกายเปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์ ส่องสว่างเจิดจ้า ปล่อยกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่

แสงสว่างจ้าจนทำให้ผู้คนไม่กล้าสบตา!

เขาราวกับมหาจักรพรรดิรุ่นเยาว์ มองข้ามสวรรค์และปฐพี ปราณโลหิตสีทองแผ่ออกมา ทำให้เกิดภาพลวงตา

เบื้องหลังเขา

หอกยาวสีเลือดเล่มหนึ่งตั้งตระหง่าน ปลายหอกชี้ขึ้นฟ้า แสงสว่างเจิดจ้า ปราณโลหิตแผ่ปกคลุม มีพลังอันยิ่งใหญ่ แม้จะไม่ถูกใช้งาน

รัศมีที่แผ่ออกมา

ก็ยังคงทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสันหลังวาบ

หอกยาวเล่มนี้ อย่างน้อยก็เป็นระดับเปลี่ยนสวรรค์!

มิใช่ว่าตระกูลจักรพรรดิเย่ไม่มีอาวุธที่ดีกว่านี้ แต่ไม่สามารถนำออกมาได้ หากมอบอาวุธศักดิ์สิทธิ์ให้เย่เฉิน การต่อสู้ครั้งนี้ก็จะไร้ความหมาย

เพราะว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์นั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก

เหนือกว่าอัจฉริยะทั้งหมด

การใช้อาวุธระดับที่สูงกว่าหนึ่งระดับ ย่อมสมเหตุสมผล

ไม่ไกลนัก

ผู้อาวุโสและบุตรศักดิ์สิทธิ์จากขุมอำนาจอื่น ๆ ยืนอยู่บนท้องฟ้า มองเงาร่างที่อยู่ตรงใจกลาง ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

"รายนามอัจฉริยะที่หอคอยกลไกสวรรค์ปล่อยออกมา ดูเหมือนว่าจะเป็นความจริง เพียงแค่กลิ่นอายที่เย่เฉินปล่อยออกมา ก็เป็นถึงระดับผลัดกายระยะสูงสุด!"

"หากเขาใช้พลังทั้งหมดต่อสู้ คงสามารถต่อกรกับระดับเปลี่ยนสวรรค์ได้!"

ผู้อาวุโสระดับจอมศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งกล่าวอย่างชื่นชม

"สหายเต๋ากล่าวเช่นนี้มิถูกต้อง" ชายชราคนหนึ่งส่ายหน้าเล็กน้อย กล่าวว่า "ตามรายนามอัจฉริยะที่หอคอยกลไกสวรรค์ปล่อยออกมา เย่เฉินผู้นี้เคยสังหารระดับเปลี่ยนสวรรค์มาแล้ว พลังของเขา คงไม่อาจประมาท!"

"ลำดับที่สองของรายนามอัจฉริยะ ยังก็น่ากลัวเช่นนี้ ไม่รู้ว่าลำดับที่หนึ่ง จะแข็งแกร่งเพียงใด"

"คนที่อยู่ในลำดับที่หนึ่ง แม้แต่หอคอยกลไกสวรรค์ก็ยังไม่เปิดเผยข้อมูล คงเป็นบุคคลที่มาจากขุมอำนาจลึกลับ"

ขณะที่หลายคนกำลังพูดคุยกัน

มีคนเงยหน้าขึ้น มองไปยังท้องฟ้า เอ่ยออกมาด้วยความตกใจ

"เร็วเข้า!"

"ดูนั่น!"

"ทายาทวิหารเทพสงคราม ลำดับที่เจ็ดสิบสามของรายนามอัจฉริยะ เดินทางมาถึงแล้ว!"