ขณะที่กำลังพูด หลัวเฉินก็ก้าวออกไปอย่างกะทันหัน

ฐานการบ่มเพาะของนักรบระดับสูงขั้นที่หนึ่งนั้นเริ่มผันผวนอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาเขาก็ก้าวขึ้นสู่ขอบเขตของนักรบระดับสูงขั้นที่สอง

การสนทนาในกลุ่มผู้ชมหยุดชะงัก และก่อนที่พวกเขาจะได้พูด หลัวเฉินก็ก้าวออกไปอีกครั้ง

"ครืด!"

ด้วยเสียงฝีเท้าที่คมชัด รัศมีของหลัวเฉินก็แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง

พุ่งตรงไปยังอาณาจักรของนักรบระดับสูงขั้นที่สาม

ไม่มีเสียงใดๆในกลุ่มผู้ชม และใบหน้าของผู้อาวุโสก็เป็นสีเขียวคล่ำ สำหรับหลัวฟ่านซึ่งอยู่ตรงข้ามกับหลัวเฉิน

เหงื่อเม็ดเล็กๆปรากฏบนหน้าผากเขากลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

และมีความตื่นตระหนกเล็กน้อยในดวงตาของเขา

"ตอนนี้เจ้ายังคิดว่ามีโอกาสที่จะชนะหรือไม่" หลัวเฉินหัวเราะทันที ก่อนที่หลัวฟ่านจะพูด เขาก้าวไปอีกขั้น

"ครืด!"

เสียงฝีเท้าที่คมชัดกระแทกจิตใจของ หลัวฟ่าน และผู้ชมโดยรอบใบหน้าของหลัวฟ่านเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย ฐานการบ่มเพาะของนักรบระดับสูงขั้นที่สี่

แผ่ออกมาจากเขา ความรู้สึกที่หายใจไม่ออกของการกดขี่

“นักรบระดับสูงขั้นที่ห้า?” หลัวเฉินส่ายหัวอย่างดูถูกเหยียดหยาม และก้าวไปอีกขั้น

"ตูม--!"

เขาปลดเทคนิค [สกัดกลั้นลมหายใจ]

ที่ปกคลุมร่างกายของเขาออกจนหมด และลมหายใจของนักรบระดับสูงขั้นที่ห้าก็ถูกปล่อยออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน

กระแทกหัวใจของผู้ชมโดยรอบราวกับค้อนหนัก

“เอาล่ะ มีอะไรให้ภูมิใจอีกไหม”

เมื่อเห็นว่าใบหน้าของ หลัวฟ่าน ซีดลงในทันที หลัวเฉินกล่าวด้วยสายตาเหยียดหยาม

"นี่ นี่!" เมื่อได้ยินคำพูดของ

หลัวเฉิน ทุกคนในสนามแข่งก็ตื่นจากอาการตกใจและพูดด้วยความประหลาดใจ "หลัวเฉินผู้นี้กลายเป็นนักรบระดับสูงขั้นที่ห้า

มันเป็นไปได้ยังไง!"

ผู้คนรอบๆพยักหน้าอย่างลับๆไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอยู่พักหนึ่ง

บนโต๊ะวีไอพี ชายชราสวมชุดจีนบ่นกับหลัวเสี่ยว "ผู้เฒ่าหลัว ท่านไม่ดีใจเหรอ

ลูกชายของท่านแข็งแกร่งมาก และเขายังปิดบังไม่ให้พวกเรารู้อีกด้วย!"

"ถูกตัอง!" ก่อนที่เสียงของชายชราจะจบลง

เห็นด้วย "ฐานการบ่มเพาะของนักรบระดับสูงขั้นที่ห้า และเชี่ยวชาญทักษะดาบระดับสวรรค์ขั้นต่ำไปถึงขอบเขตความสมบูรณ์แบบ

พรสวรรค์ของนายน้อยเฉินนั้นมากกว่า หลัวซิงเสวี่ย อีกด้วย”

หลัวเสี่ยว มีความสุขมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น

แต่เขาโบกมือด้วยท่าทางอ่อนน้อมถ่อมตน และพูดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ "อย่าพูดถึงเจ้าเลย

แม้แต่ข้าก็ยังไม่รู้ว่าเด็กคนนี้ทะลุเข้าสู่อาณาจักร นักรบระดับสูงขั้นที่ห้า

สำหรับเทคนิค [วิชาดาบไขว้] ในขอบเขตความสมบูรณ์แบบ เป็นเพียงโชคเท่านั้น"

เมื่อได้ยินคำพูดของ หลัวเสี่ยว ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตา

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะปฏิเสธอย่างไร

ใครทำให้ หลัวเสี่ยว มีลูกชายที่มีความสามารถเช่น หลัวเฉิน?

แม้ว่าตอนนี้ หลัวเสี่ยว จะบอกว่าหลัวเฉิน เป็นขยะที่ไม่สามารถฝึกฝนได้

และเขามาถึงสถานะปัจจุบันได้ด้วยโชค พวกเขาจะพูดอะไรได้อีกนอกจากรอยยิ้มที่ขมขื่น?

บนเวที ดวงตาของ หลัวฟ่าน กลายเป็นสีแดงเลือดทันทีเมื่อเขาได้ยินการสนทนารอบตัวเขา

และเขารีบไปเดินเข้าไปหา หลัวเฉิน อย่างบ้าคลั่งและพูดว่า "เป็นไปไม่ได้!

เป็นไปได้อย่างไรที่แกจะไปถึงอาณาจักรของนักรบระดับสูงขั้นที่ห้า ขยะอย่างมึง?!"

"นี้ต้องเป็นกลลวง! ใช่! ต้องเป็นกลลวง!" จู่ๆหลัวฟ่านก็ชักดาบยาวออกมาจากเอวของเขาและโจมตีหลัวเฉินอย่างบ้าคลั่ง

ในขณะที่เหวี่ยงดาบ เขาคำราม!

“ทำได้แค่นี้เองหรอ” หลัวเฉินส่ายหัวเบาๆเคาะเท้า

ทิ้งภาพติดตาไว้ตรงนั้น เขาถอยหลังไปห้าหรือหกก้าว เอามือไพล่หลัง มองหลัวฟ่านอย่างเย็นชา

เขาเหมือนคนบ้า ...