"ผู้คนมากมาย! ดูเหมือนว่าการต่อสู้ของชางลี่ยังคงน่าดึงดูดมาก!"

หญิงสาวในชุดสีเขียวและ หลัวชิงเสวี่ยปรากฏตัวด้านหลังของฝูงชน หญิงสาวในชุดเขียวจับข้อมือของหลัวชิงเสวี่ยและกระซิบ

"เร็วเข้า มาดูกันว่าใครกันที่กำลังต่อสู้กับชางลีอยู่ในตอนนี้!"

เมื่อพูดอย่างนั้น หญิงสาวในชุดเขียวก็ดึงหลัวชิงเสวี่ยและเบียดเข้าไปในฝูงชน

มีคนจ้องมองมาที่หญิงสาวในชุดเขียวโดยไม่รู้ตัว

และทันทีที่เห็นหลัวชิงเสวี่ยที่มีใบหน้าเย็นขาอยู่ตลอดเวลาถูกดึงโดยหญิงสาวชุดเขียว

จากนั้นชายคนนั้นอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

และรีบถอยหลังไปสองก้าวเพื่อหลีกทางให้หลัวชิงเสวี่ย และหญิงสาวในชุดสีเขียว

ในไม่ช้าหลัวชิงเสวี่ย และหญิงสาวในชุดสีเขียวก็ปรากฏตัวใต้สนามประลอง

เมื่อเธอสังเกตเห็นหลัวเฉินอยู่บนสนามประลอง หลัวชิงเสวี่ยก็ตกตะลึงทันที

สีหน้าประหลาดใจก็ปรากฏบนใบหน้าที่เย็นชาของเธอ

หญิงสาวในชุดสีเขียวไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งนี้ เธอจ้องมองไปที่เย่ชางลี่ด้วยดวงตาที่พร่ามัวเล็กน้อย

และเธอพึมพำ "เย่ชางลี่ยังคงหล่อมาก! คนที่ต่อสู้กับชางลี่ คือใครกัน? ดูดีๆแล้วดูไม่คุ้นเคยเลย

……"

"ไม่!" จู่ๆ

เด็กสาวในชุดสีเขียวก็ค้นพบบางอย่างและพูดออกมาด้วยความประหลาดใจว่า "ชิงเสวี่ย

เด็กนั่นหน้าเหมือนเธอมาก!"

หลังจากรอครู่หนึ่งเธอ ไม่ได้ยินคำตอบ

หญิงสาวในชุดสีเขียวก็อดไม่ได้ที่จะหันศีรษะ ยื่นมือออกไปและเขย่าตัวหลัวชิงเสวี่ย

และถามด้วยความสับสนว่า "ชิงเสวี่ย เธอรู้จักเด็กที่กำลังต่อสู้กับชางลี่อยู่หรือไม่?”

จากนั้นหลัวชิงเสวี่ยก็ฟื้นคืนสติและพึมพำ "พี่ชาย ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้กัน"

“พี่ชาย?!” หญิงสาวในชุดเขียวตกใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น

จากนั้นเธอก็พูดออกมาเบาๆ "เด็กนั่นไม่ใช่พี่ชายขยะที่เธอพูดถึงทุกวันเหรอ!"

ใบหน้าของหลัวชิงเสวี่ยจมลงเล็กน้อย และแสงอันตรายก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ

หญิงสาวในชุดสีเขียวฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและโบกมือของเธออย่างรวดเร็ว

"ไม่ ไม่ ฉันหมายถึงคนที่ต่อสู้กับชางลี คงไม่ใช่หลัวเฉิน พี่ชายของเธอใช่ไหม"

ผู้คนที่มุ่งความสนใจไปที่สนามประลองแต่เดิมก็หันมามองหลัวชิงเสวี่ย

ทันที และแก้มของพวกเขาก็กระตุกโดยไม่รู้ตัว

ฝึกฝนไม่ได้,พี่ชายขยะ!

คำพูดเหล่านี้เหมือนกริชที่แหลมคมทิ่มแทงเข้าที่หน้าอกอย่างต่อเนื่อง

ทำให้พวกเขาแทบหยุดหายใจ!

อัจฉริยะระดับสูงที่สามารถเทียบเคียงได้กับเย่ชางลี่

ในวัยนี้ได้กลายเป็น "ขยะ" ในสายตาของเจ้า? !

แต่พวกเขารู้จักตัวตนของหลัวชิงเสวี่ย แต่ก็ไม่สามารถหาข้อโต้แย้งได้!

เนื่องจากหลัวชิงเสวี่ยอยู่ในอันดับต้นๆ ของรายการการต่อสู้ ก่อนหน้านี้

จึงไม่ต้องสนใจ ไม่มีใครสามารถเขย่าตำแหน่งของเธอที่อยู่ในอันดับต้นๆ

ของรายการการต่อสู้ได้!

“มันคือพี่ชายจริงๆ” หลัวชิงเสวี่ยยิ้มออกมาอีกเล็กน้อยบนใบหน้าของเธอและพยักหน้าเบาๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวชิงเสวี่ย ผู้คนรอบข้างก็อดไม่ได้ที่จะหาเหตุผลมากกว่านี้ที่จะปลอบใจตัวเอง ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นพี่ชายของหลัวชิงเสวี่ย

และเป็นเรื่องปกติที่บางคนมีความคิดที่ชั่วร้าย...

บนสนามประลองหลัวเฉินสังเกตุเห็นหลัวชิงเสวี่ย

แต่ในขณะที่เขากำลังต่อสู้กับเย่ชางลี่ เขาไม่กล้าที่จะเสียสมาธิ เขาต้องกลั้นหายใจและจ้องมองไปที่เย่ชางลี่

และในเวลาเดียวกันเจตนาดาบในร่างกายของเขาก็เริ่มมีความรุนแรงมากขึ้น

"ศิษย์น้องหลัว ระวัง!" ทันใดนั้น เย่ชางลี่ก็กรีดร้องออกมา กระแทกดาบยาวในมือของเขา และเจตนาดาบที่น่าทึ่งก็ฟันไปทางหลัวเฉิน

ในเวลาเดียวกัน ดาบของผู้คนที่อยู่ด้านล่างของสนามประลองดูเหมือนจะถูกเรียกออกมา

และพวกมันทั้งหมดก็ออกมาจากฟักทั้งหมด ถูกดึงดูดด้วยพลังของเจตนาดาบที่เย่ชางลี่ปลดปล่อยออก

และบินเขาไปหาหลัวเฉิน!

เมื่อหลัวชิงเสวี่ย ที่อยู่ใต้สนามประเห็นฉากนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะบีบมือแน่น

ความกังวลเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

"ทำได้ดีมาก!"

ประกายแสงวาบในดวงตาของหลัวเฉินเจตนาดาบถูกกระตุ้นจนถึงสุดขีด

ร่างของเขาสว่างวาบ ไปปรากฏตัวต่อหน้าเย่ชางลี่

และดาบยาวในมือของเขาก็แทงออกไปด้วยแรงผลักเต็มกำลัง!