ตอนที่ 55

ป้องกันได้เหรอ หลัวฟ่าน ยังคงไม่ยอมหยุด ดวงตาของเขามีสีแดงเลือดพุ่งเข้าไปหา

หลัวเฉิน แสงดาบจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในอากาศปกคลุมไปทั่วร่างกายของหลัวเฉิน

เทคนิคดาบระดับสวรรค์ชั้นสุดยอด [เทคนิคดาบเมฆา]!

หลัวเฉินส่ายหัว กระโดดไปด้านข้างสองสามก้าว มองดูหลัวฟ่านอย่างสงบ

เมื่อผู้ชมทุกคนเห็นฉากนี้ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวและถอนหายใจ

ผู้ที่สามารถมาชมการแข่งขันของตระกูลหลัวต่างจับตามองพวกเขา

แต่พวกเขาจะไม่เห็นสถานการณ์ปัจจุบันในสนามการแข่งขันต่อสู้ได้เลย

ตามความแข็งแกร่งของหลัวเฉิน ถึงแม้ว่าหลัวฟ่านจะทำได้ดี

แต่โอกาสในการชนะของเขาก็น้อยมาก และในตอนนี้หลัวฟ่านก็ยังมาเสียสติไปแล้วและยังทำการโจมตีด้วยอารมณ์อีกต่างหาก?

เหตุผลที่หลัวฟ่านยังคงยืนอยู่บนสนามแข่งได้ก็เพราะ หลัวเฉินยังไม่ได้เคลื่อนไหว!

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ หลัวเฉินและหลัวฟ่าน ต่อสู้บนสนามแข่งนานกว่าสิบนาที ในช่วงเวลานี้ หลัวฟ่านมักจะโจมตีอย่างดุเดือด

ในขณะที่หลัวเฉินเหมือนเดินเล่นในสนามประลอง ราวกับว่าหลัวฟ่านไม่ได้ทำอะไรเลย.

บริเวรโต๊ะวีไอพี สีหน้าของผู้อาวุโสตระกูลหลัวเริ่มมืดมนมากขึ้นเรื่อยๆ

ด้วยการเคลื่อนไหวของหลัวเฉิน และตอนนี้มันกลายเป็นสีเดียวกับก้นหม้อแล้ว!

“ผู้เฒ่าหลัว บอกให้นายน้อยเฉินยุติการต่อสู้”

นักรบที่มาด้วยกันกับผู้อาวุโสของตระกูลหลัว พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า

“ใครก็ตามที่มีสายตาที่เฉียบแหลมสามารถเห็นผลลัพธ์ของการต่อสู้ครั้งนี้ได้ จบมันได้แล้ว"

หลัวเสี่ยวเหลือบมองผู้พูด ยิ้มแล้วพูดเสียงดัง "เฉินเอ๋อ

อย่าเสียเวลา ยุติการต่อสู้ครั้งนี้ส่ะ"

บนสนามประลองเมื่อ หลัวเฉินได้ยินคำพูดของท่านพ่อ และหลังจากหลีกเลี่ยงการโจมตีของหลัวฟ่าน

เขาก็ดึงดาบยาวออกมาจากเอวของเขาและมองไปที่หลัวฟ่าน ที่กำลังหอบและพูดอย่างเย็นชา

"คิดว่าแกกินยา[เม็ดยาโลหิตคลั่ง] แล้วแกจะสามารถอยู่ยงคงกระพันได้หรอ?

วันนี้ข้าจะบอกแกเองว่าช่องว่างระหว่างเราใหญ่แค่ไหน! "

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเฉิน สีหน้าของหลัวฟ่านก็เปลี่ยนไป

แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความสยองขวัญ ก่อนที่เขาจะได้ขยับตัวหลัวเฉิน ก็เริ่มเคลื่อนไหวไปแล้ว!

เมื่อเห็นว่าฝีเท้าของหลัวเฉิน เคลื่อนไหว พลังปรานแท้จริงในร่างกายของเขาเริ่มปั่นป่วน

และ [เงาล่องนภา] ถูกใช่ออกมาอย่างเต็มกำลังและจู่ๆ

มีเงาร่างของ หลัวเฉิน สองสามคนปรากฏตัวขึ้นในสนามประลอง ล้อมรอบหลัวฟ่าน ไว้ตรงกลาง

จากนั้นเงาของหลัวเฉิน ทั้งหมดก็ยกดาบยาวขึ้นพร้อมกัน

แสงดาบจำนวนนับไม่ถ้วนหลั่งออกมาราวกับเม็ดฝน และห่อหุ้มหลัวฟ่านอย่างรวดเร็ว!

เพื่อที่จะทำภารกิจพิเศษของระบบให้สำเร็จและทำลายจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของหลัวฟ่านให้หมด

ในครั้งนี้หลัวเฉิน ไม่มีการออมมือและระเบิดพลังทั้งหมดของเขาออกมาโดยตรง!

"ตูม--!"

แสงดาบตกลงบนสนามประลอง ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว และฝุ่นควันก็ปกคลุมไปทั่วร่างของหลัวเฉินและหลัวฟ่าน

“ฟานเอ๋อ!” สีหน้าของผู้อาวุโสตระกูลหลัวเปลี่ยนไปอย่างดุเดือด

ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง วิ่งตรงไปที่เวทีด้วยความเป็นห่วงอย่างแท้จริง

“ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ใจเย็นๆนะ” เสียงของจุนโมเซียวดังขึ้นช้าๆ

และเขาก็ยกมือขึ้นชี้ ผู้อาวุโสใหญ่ของตระกูลหลัว ที่อยู่กลางอากาศก็ถูกคุมขังทันทีและจากนั้นเขาก็กลับไปนั่งที่เดิม

"เจ้าเด็กนั่นไม่ตายหรอก ไม่ต้องกังวล" อาจารย์จุนพูดพร้อมกับสบัดมือของเขา

เกิดลมแรงพัดพาฝุ่นควันบนสนามประลองออกไป เผยให้เห็นฉากด้านในนั้น...

นี้มันเกิดอะไรขึ้นข้ากำลังเห็นหลัวฟ่านนั่งอยู่บนพื้นด้วยใบหน้าซีดเซียว

เหงื่อผุดเต็มใบหน้า มีคราบน้ำที่เห็นได้ชัดอยู่ใต้หว่างขาของเขา และแววตาสิ้นหวัง

แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือเขาไม่ได้รับบาดแผลใดๆ บนตัวหลัวฟาน

แต่ว่าพื้นสนามประลองรอบตัวเขากลับเต็มไปด้วยรอยดาบไขว้

ราวกับว่าถูกสัตว์ร้ายบางชนิดทำลายล้าง

เขามองไปที่หลัวฟ่านด้วยความดูถูก หลัวเฉินเก็บดาบยาวของเขาแล้วเดินออกไปจากสนามประลอง...