"ถึงแม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าคัดลอกความสามารถของข้าด้วยวิธีการใด

หรือแม้แต่ทักษะก็คัดลอกมาด้วย แต่มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าไม่สามารถคัดลอกได้..."

หลัวเฉินมองไปที่ร่างเงาของเขาที่อยู่ไม่ไกล รอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา [กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่

(ด้าม)] ก็ปรากฏขึ้นมาอยุ่ในมือของหลัวเฉิน

อักษรรูนแปลกๆ จำนวนมากถูกสลักไว้บนด้ามจับ ภายใต้การไหลเวียนของพลังปราณแท้จริงของหลัวเฉิน

อักษรรูนบนด้ามจับค่อยๆ สว่างขึ้น เปล่งแสงจางๆ

[กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่ (ด้าม)] !

หลายพันปีก่อน [กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่ (ด้าม)] เป็นของอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ซึ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิด้วยการเล่นแร่แปรธาตุและศิลปะการต่อสู้ในเวลาเดียวกัน

หลังจากที่จักรพรรดิตันหวู่ เข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิ เขาก็เสียสละตังเองเพื่อปกป้องทวีป

และหลงเหลือมรดกของเข้าทิ้งเอาไว้.

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงส่วนที่เหลืออยู่ของด้ามจับ

แต่ก็ยังมีพลังที่อธิบายไม่ได้แผ่ออกมาจากด้ามจับ

แม้ว่าหอคอยแห่งการทดสอบ จะถูกสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิผู้ทรงพลังเช่นกัน

แต่หลัวเฉินไม่คิดว่าจักรพรรดิองค์แรกของอาณาจักรหลิงหยุนจะสามารถแข่งขันกับจักรพรรดิตันหวู่ได้

สิ่งที่จักรพรรดิตันหวู่ ทิ้งไว้ หอคอยแห่งการทดสอบอาจไม่สามารถลอกเลียนแบบได้!

แน่นอน หลังจากที่หลัวเฉินเอา [กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่ (ด้าม)] ของจักรพรรดิตันหวู่ออกมา

แววตาของร่างเงาหลัวเฉินก็เกิดความสงสัย

เห็นได้ชัดว่าร่างเงาหลัวเฉินไม่รู้ว่า [กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่

(ด้าม)] มีอยู่จริง!

"แม้ว่าบางคนจะไม่ใช่นักศิลปะการต่อสู้ แต่วิถีแห่งศิลปะการต่อสู้ก็เป็นเช่นนี้..."

หลัวเฉินใช้ [ทักษะการหลบหนีเทียนเผิง] วินาทีต่อมา

ร่างของหลัวเฉิน ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าร่างเงาด้วยใบหน้าที่สงสัย และ [กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่

(ด้าม)] ที่อยู่ในมือของเขาก็โจมตีตัดออกไปทันที

เจตนาดาบแผ่ออกมา และอักษรรูนบนด้ามจับดูเหมือนจะมีชีวิต

เปลี่ยนเป็นออร่าดาบจำนวนนับไม่ถ้วนอย่างรวดเร็ว ปิดกั้นทิศทางหลบหนี้ของร่างเงา

"โชคก็เป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งเช่นกัน!"

[กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่ (ด้าม)] แทงทะลุลำคอของร่างเงา หลัวเฉินมองไปที่

ร่างเงาที่ค่อยๆสลายไป หลัวเฉินกล่าวออกมาเบาๆ

ในไม่ช้า ร่างเงาที่ร่วงหล่นก็สลายไปจนหมด เหลือเพียงรูปแบบเคลื่อนย้ายที่เปล่งแสงจางๆออกมา

[กระบี่จักรพรรดิ์ตันหวู่ (ด้าม)] กลับเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของหลัวเฉิน

จากนั้นเขาก็หยิบ [ดาบหวู่เหริน] ออกมา ฟื้นฟูพลังปราณแท้จริงที่ใช้ไปกับคืนมา

และก้าวเข้าสู่รูปแบบเคลื่อนย้ายที่อยู่ด้านหน้า...

ด้านนอกหอคอยแห่งการทดสอบ ชั้นที่สิบเก้าของหอคอยแห่งการทดสอบสว่างขึ้นอย่างช้าๆ

ทำให้กลุ่มลูกศิษย์ของสำนักหลิงหยุนที่กำลังเฝ้าดูหอคอยแห่งการทดสอบ ทุกลมหายใจ จ้องมองไปที่ชั้นที่เพิ่งจะสว่างขึ้นมาราวกับว่าพวกเขาเห็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ .

"ชั้นที่หนึ่งกับชั้นที่สิบเก้า...แค่นั้นแหละ

ผ่านไป ผ่านไป?!" ใตรบ้างคนพูดออกมา

ไม่มีใครตอบเขา ดวงตาของทุกคนจับจ้องไปที่ชั้นที่สิบเก้าของหอคอยแห่งการทดสอบซึ่งมีแสงสลัวๆออกมา

และมีความตกใจที่นึกไม่ถึงในดวงตาของพวกเขา

การผ่านชั้นที่สิบเก้าของหอคอยแห่งการทดสอบ นั้นไม่มีอะไรมาก ในประวัติศาสตร์ของสาขาศิลปะการต่อสู้

มีคนจำนวนมากที่ผ่านทั้ง 30 ชั้นของหอคอยแห่งการทดสอบ

แต่เมื่อตอนที่พวกเขาท้าทายหอคอยแห่งการทดสอบเป็นครั้งแรก

มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถผ่านชั้นที่ 15 ไปได้

ก่อนที่หลัวชิงเสวี่ย

จะอาศัยความสามารถของเธอเองและความช่วยเหลือของ [ธนูน้ำแข็งซวนชา] เพื่อทะลวงผ่านชั้นที่สิบเก้า

เธอก็ได้สร้างสถิติของหอคอยแห่งการทดสอบแล้ว

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ว่าสถิติที่หลัวชิงเสวี่ย ทำไวเป็นระยะเวลาสามปี

ก่อนที่น้องชายของเธอจะทำลายสถิติของเธออย่างง่ายดาย อัจฉริยะระดับสัตว์ประหลาดที่เชี่ยวชาญทั้งศิลปะการต่อสู้และการปรุงยาที่โดดเด่น!

"ฟู่ว……"

เย่ชางลี่ค่อยๆ ปล่อยลมหายใจของเขาออกมา ด้วยความเข้าใจในเจตนาดาบของเขา

และพึมพำ "ตามที่คาดไว้ศิษย์น้องหลัว มีพรสวรรค์ที่ทำให้ผู้คนหมดหวังอย่างแท้จริง...

แต่ไม่เป็นไร มีเป้าหมายให้ก้าวตามยังดีกว่ามุ่งไปอย่างไร้จุดหมาย..."