หวางหวู่ซิน เป็นจักรพรรดิแห่งเป๋ยไห่ มีสิ่งดีๆอะไรบ้างที่ไม่เคยเห็น?

เมื่อมองแวบเดียว เขาก็สามารถเห็นความพิเศษของ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] ที่หลัวเฉินหยิบออกมา

ในความคิดของเขา การใช้ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] เพื่อหลอมกลั่นเม็ดยาจะช่วยประหยัดเวลาและความพยายาม

เกรงว่าระดับของเม็ดยาคงจะแข็งแกร่งขึ้นมาก!

เมื่อเทียบกับ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] แล้วเตาหลอมยาขนาดใหญ่ที่อยู่ถัดจากเขาและเตาหลอมโอสถในคลังสมบัติของวังของเขาช่างเหมือนกับก้อนเหล็กที่ไร้ประโยชน์จริงๆ!

หลัวเฉินไม่ได้สนใจกับคำพูดของ หวางหวุ่ซินเป็นเวลานาน หลังจากนำ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] ออกมาเขาก็เริ่มจุดไฟ

เปลวไฟที่ร้อนระอุ ปรากฏขึ้นในสายตาของหลัวเฉิน เขากวาดสายตามองชั้นวางวัสดุสมุนไพร่ยาที่อยุ่รอบตัวเขา

ในไม่ช้า หลัวเฉินก็เลือกวัสดุสมุนไพรยาที่มีคุณภาพดี

แบ่งออกเป็นหมวดหมู่ และรวบรวมวัสดุสำหรับปรับแต่ง [เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] ทั้งหมดสามชุด

"สามชุด... ข้าเกรงว่าคงจะไม่เพียงพอ..." หลัวเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพึมพำ

"ในกรณีนี้ ดูเหมือนว่าคงต้องเพิ่มคุณภาพของเม็ดยาเท่านั้นถึงจะเพียงพอที่จะสำเร็จได้..."

หวางหวู่ซิน ไม่รู้ว่าหลัวเฉินหมายความว่าอย่างไรในการเอาชนะด้วยคุณภาพ

หลัวเฉินได้กระตุ้น [เปลวไฟจิตวิญญาณแก่นพิภพ]

ที่อยู่ในร่างกายของเขาให้ไหลเข้าสู่ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] แล้ว

เปลวไฟสีทองค่อยๆ ปรากฏขึ้นในเตาหลอมยา หลัวเฉินไม่ลังเลเลย เขาใช้มือขวาวางบนเตาหลอมยา

และเริ่มปรับความแรงของเปลวไฟที่อยุ่ด้านล่างของเตาหลอมยาให้เหมาะกับการปรุงยา

เปลวไฟสีทองซีดโผล่ออกมาจากอากาศ หลอมรวมกับ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] และอุณหภูมิโดยรอบก็สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลัวเฉินยิ้มเมื่อเขาเห็นมัน มองไปที่หยุนเสวี่ยเหม่ยที่ยืนอยู่ข้างหวางหวู่ซิน

และพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง "ขอให้จักรพพรรดินีมอบแก่นเลือดของท่านให้แก่ข้าสามหยด"

หยุนเสวี่ยเหมย ไม่ลังเลเลยเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอบังคับแก่นเลือดออกมาสามหยดทันทีด้วยสัมผัสแห่งพลังวิญญาณ

และส่งมันให้กับหลัวเฉิน

หลัวเฉินรับเอาแก่นเลือดทั้งสามหยดเอาไว้ และโยนมันเข้าไปใน [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] พร้อมกับวัสดุสมุนไพรยาสำหรับ[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] ในเวลาเดียวกัน เขาก็ใช้ทักษะลับ [การควบแน่นเม็ดยา] ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยมือของเขา.

เมื่อหยุนเสวี่ยเหมย ที่อยู่ด้านข้างเห็นฉากนี้

รูม่านตาของเธอก็ขยายใหญ่ขึ้น และใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

สายตาของเธอดีกว่าสายตาของเหล่าลูกศิษย์ของสาขานักปรุงยาแห่งสำนักหลิงหยุน

เมื่อเธอมองแวบเดียว เธอก็จำได้ว่าทักษะลับที่หลัวเฉินใช้ในการหลอมกลั่นเม็ดยา คือทักษะเดี่ยวกันกับที่

หลัวหลิงหยุน เชี่ยวชาญในตอนนั้น นั่นคือทักษะ [การควบแน่นเม็ดยา] !

หวางหวู่ซินก็เช่นเดียวกัน เพียงแค่ว่าเขาได้เรียนรู้จาก

หยุนหนิงชางว่า หลัวเฉินนั้นเชี่ยวชาญทักษะ [การควบแน่นเม็ดยา] ดังนั้นหลังจากที่เขาได้เห็นหลัวเฉิน

ใช้ทักษะ [การควบแน่นเม็ดยา] เขาก็รู้สึกประหลาดใจเพียงเล็กน้อยและฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว.

หลัวเฉินไม่ได้สังเกตการแสดงออกของหวางหวู่ซินและหยุนเสวี่ยเหมย อันที่จริงตอนนี้เขาไม่สามารถเสียสมาธิได้

[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] นั้นแตกต่างจากยาชนิดอื่นๆ

เนื่องจากคุณสมบัติทางยาที่เป็นเอกลักษณ์และวิธีการกลั่นที่แตกต่างจากยาอื่นๆ

แม้แต่นักปรุงยาระดับเจ็ดยังต้องระมัดระวังเมื่อปรุงยานี้ เพราะกลัวว่าจะเกิดการผิดพลาด

ปัญหาที่หลัวเฉิน พบนั้นยากยิ่งกว่า นั่นคือพลังงานที่อยู่ในแก่นแท้เลือดของหยุนเสวี่ยเหมย

นั้นขัดขวางการรวมตัวกันของสมุนไพร

แม้ว่าเขาจะมีทักาะลับในการใช้พลังปราณช่วยในการควบแน่นเป็นเม็ดยา

แต่เขาก็ทำได้เพียงแค่ประคองให้แก่นแท้เลือดของหยุนเสวี่ยเหมยและของเหลวสมุนไพรรวมตัวกันทีละเล็กทีละน้อยก่อนที่เขาควบแน่นทั้งหมดให้กลายเป็นเม็ดยา

และกระบวนการนี้อาจจะใช้เวลานานมาก!

ในอีกครึ่งวันต่อมา หลัวเฉินนั่งอยู่หน้า [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] ยกมือขึ้นเพื่อใช้ทักษะ [การควบแน่นเม็ดยา] เป็นครั้งคราว

และเขามีสมาธิอย่างมาก และไม่กล้าที่จะผ่อนคลาย

ด้านข้างหวางหวู่ซินและหยุนเสวี่ยเหมย ก็เช่นเดียวกับ เย่ชางลี่

จางจื่อเฉิน หวางซีและหยุนหนิงชาง ที่มาในภายหลังก็กลั้นหายใจเช่นกัน จ้องมองที่ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] ด้วยดวงตาที่ร้อนแรง เพราะกลัวว่าจะพลาดช่วงเวลาที่ยากำลัง ก่อตัวขึ้น...