"ออกไปดูข้างนอกก่อน"

หลัวเฉินมองสำรวจไปรอบๆ และไม่พบปัญหา เขาอดไม่ได้ที่จะพึมพำ

จากนั้นหลัวเฉินก็พยุงตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียงเปิดประตูแล้วเดินออกไป

“คุณชายหลัว ตื่นแล้วเหรอ”

ทันทีที่หลัวเฉิน เปิดประตู

ชายชราคนหนึ่งทักทายเขาและพูดด้วยความเคารพ

"ชายชราเป็นพ่อบ้านของพระราชวังเป่ยไห่ ข้าชื่อ หยานจง คุณชายหลัวเรียกข้าว่า

เหล่าหยานหรือพ่อบ้านหยานก็ได้"

หลัวเฉินจำได้ว่าเขาเคยเห็นชายชราคนนี้เมื่อเขาเข้าไปในพระราชวังเป่ยไห่

หวางซียังคงเรียกชายชราคนนี้ว่า "ลุงจง"

แต่เขาไม่เคยรู้ชื่อเต็มของเขาเลย

"กลายเป็นเหล่าหยาน" หลัวเฉินพยักหน้าให้หยานจง

จากนั้นชี้ไปที่ห้องด้านหลังเขาและพูดด้วยความสับสน "ข้าสงสัยว่านี่คือที่ไหน"

"นี่คือห้องฝึกฝนขององค์จักรพรรดิ" หยานจงอธิบายทันทีหลังจากได้ยินคำถาม

"คุณชายหลัว ถูกทัณฑ์สายฟ้าของเม็ดยาโจมตีอย่างกระทันหันเมื่อตอนที่ท่านหลอมกลั่น

[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] จากนั้นท่านก็สลบไป

หลังจากที่องค์จักรพรรดิลงมือหยุด ทัณฑ์สายฟ้าของเม็ดยา เขาก็พบว่าท่านดูเหมือนว่าจะเข้าสู่สภาวะของการตรัสรู้แล้ว

องค์จักรพรรดิเลยสั่งให้เจ้าหญิงหยุนหนิงชาง คุณชายเย่ชางลี่

และคุณชายจางจื่อเฉิน พาตัวของท่านไปที่ห้องฝึกฝนขององค์จักรพรรดิเจ้าชายและใช้เตียงซวนปิงพันปี

ที่อยู่ในห้องฝึกฝนนี้เพื่อช่วยเร่งสถานะความศักดิ์สิทธิ์ของคุณชายหลัว"

จู่ๆ หลัวเฉินก็ตระหนักได้ว่าเมื่อตอนที่เขากำลังหลอมกลั่น [เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] ก็ได้มีเสียงฟ้าร้อง จากนั้นมีทัณฑ์สายฟ้าตกลงมาโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

และเขาก็ไม่สามารถตรวจพบได้ด้วยความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณขอบเขตเหนือธรรมชาติของเขา

หลังจากที่ทัณฑ์สายฟ้าฟาดลงมา หลัวเฉินรู้สึกเพียงว่าจู่ๆ

ข้อมูลเชิงลึกมากมายก็ปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา และในขณะเดียวกัน พลังปราณแท้จริงในร่างกายของเขาก็ตื่นตัวมาก

หลังจากที่เขาได้ใช้พลังทั้งหมดในการควบแน่น [เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ]

เขาก็ตกอยู่ในสถานะที่แปลกประหลาดของการตรัสรู้ โดยไม่มีการรับรู้ใดๆของโลกภายนอก

เดิมทีเขายังคงสงสัยว่าเขาอยู่ที่ไหน ปรากฎว่าหวางหวู่ซิน ตระหนักว่าเขาอยู่ในสภาวตรัสรู้เลยสั่งให้คนพาตัวเขาไปที่ห้องฝึกฝน

“ข้าไม่รู้ว่าตอนนี้องค์จักรพรรดิอยู่ที่ไหน?” หลัวเฉินยิ้มให้หยานจง และพูดด้วยใบหน้าจริงจัง "องค์จักรพรรดิให้ข้ายืมห้องซ้อมของท่าน

ข้าควรที่จะต้องไปขอบคุณองค์จักรพรรดิที่ให้การช่วยเหลือข้าในครั้งนี้"

"อย่าพูดอย่างนั้น คุณชายหลัว"

หยานจงโบกมือซ้ำๆเมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเฉิน และพูดด้วยความเคารพ "[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] ที่เจ้ากลั่นได้เติมเต็มรากฐานสำหรับองค์จักรพรรดินี ตอนนี้องค์จักรพรรดินีกำลังปรับรากฐานการบ่มเพาะของขอบเขตสวรรค์

สามวันเพื่อที่จะได้บุกทะลวงไปยังของเขตจักรพรรดิการต่อสู้ได้สำเร็จ

ตอนนี้องค์จักรพรรดิกำลังค้นหาสิ่งของเพื่อขอบคุณ คุณชายหลัวเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้

เมื่อเทียบกับความช่วยเหลือของเจ้าที่มีต่อพระราชวังเป๋ยไห่ของข้า แล้วยังห่างไกล "

หลังจากที่องค์จักรพรรดินีหยุนเสวี่ยเหมย สามารถบุกทะลวงไปยังขอบเขตจักรพรรดิการต่อสู้ได้แล้ว

องค์จักรพรรดิก็ได้ออกพระราชโองการไปยังพระราชวังแล้ว จากนี้ไปคุณชายหลัวเฉินเป็นแขกผู้มีเกียรติของพระราชวังเป่ยไห่

เป็นรองเพียงเขาและองค์จักรพรรดินีหยุนเสวี่ยเหมย เท่านั้น

แม้แต่หวางซี ลูกชายเพียงคนเดียวของราชาทะเลเหนือ ก็ยังไม่มีสถานะเท่าหลัวเฉิน!

ภายใต้สถานการณ์นี้ นับประสาอะไรกับหลัวเฉิน ที่ได้รับคำสั่งให้พาตัวไปพักยังห้องฝึกฝนของหวางหวู่ซิน

แม้ว่าหลัวเฉินจะครอบครองห้องฝึกฝนของหวางหวู่ซินจริงๆ ตราบใดที่หวางหวู่ซินไม่สนใจ

พวกเขาก็จะไม่พูดอะไรทั้งนั้น!

เมื่อได้ยินคำพูดของหยานจง หลัวเฉินก็ส่ายหัวแล้วถามว่า "แล้วศิษย์พี่หวางกับพวกเพื่อนของเขาล่ะ?"

"องค์ชายหวางซี และคุณชายจางจื่อเฉิน

กำลังฝึนซ้อมกันที่สนามหลังพระราชวัง เจ้าหญิงหยุนหนิงชางและคุณชายเย่ชางลี่ไปเดินเล่นในเมืองในเมือง"

หยานจง ตอบทันทีหลังจากได้ยินคำถามของ หลัวเฉิน

"งั้นรบกวนเหล่าหยานพาข้าไปหา ศิษย์พี่หวางและจางจื่อเฉิน"

หลัวเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งและบอกกับหยานจง