ครึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลัวเฉินซึ่งนั่งอยู่หน้า [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] ยกมือขึ้นเป็นครั้งคราว

ในที่สุดก็มีการเคลื่นไหวอื่น

หลัวเฉินโบกมือครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับผีเสื้อกำลังบิน ทิ้งภาพติดตาไว้จำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นต่อหน้าหลัวเฉิน

ทำให้ยากที่จะเห็นท่าทางของเขา

หวางหวู่ซินและคนอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่แสดงสีหน้าตกตะลึงกันออกมาพวกเขาหายใจช้าลงโดยไม่รู้ตัว

และสายตาจับจ้องไปที่ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ]

พวกเขารู้ดีว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว ขึ้นอยู่กับการเคลื่อนไหวในครั้งนี้!

เม็ดเหงื่อปรากฏขึ้นบนหน้าผากของหลัวเฉินเล็กน้อย และแผ่นหลังของเขาก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อ พลังจิตวิญญาณของเขาที่อยู่ในขอบเขตเหนือธรรมชาติได้รับการปลดปล่อยออกมาอย่างรวดเร็ว

โดยมุ่งเน้นความสนใจไปที่ของเหลวสมุนไพรต่างๆ ที่อยู่ในเตาหลอมยาอยู่เสมอ

"จะทำสำเร็จไหม"

หยุนหนิงชางกำมือแน่น และร่างกายของเธอก็สั่นมากยิ่งขึ้น

ในฐานะนักปรุงยา เธอกังวลเกี่ยวกับผลลัพธ์ของการปรุงยาในครั้งนี้มากกว่าหวางหวู่ซินและคนอื่นๆ

ถ้าลั่วเฉินสามารถหลอมกลั่น [เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] ที่หายสาบสูญไปได้ ในฐานะพยาน

เธอจะได้รับเกียรติเท่าเทียมกัน!

“บูม... คลื่น...”

ทันใดนั้น มีสายฟ้าฟาดทะลุลงมาจากท้องฟ้าเหนือพระราชวัง พุ่งลงมายังตำแหน่งที่หลัวเฉินยืนอยู่อย่างแม่นยำ

หลัวเฉินกระอักเลือดอกมาเต็มปาก และการกระทำของเขา ก็หยุดลงชั่วคราว

และทั้งคนทั้งร่างก็สั่นเทา ราวกับว่าเขาจะเป็นลมในวินาทีต่อมา

ใบหน้าของหวางหวู่ซินและคนอื่นๆ เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน พวกเขาไม่คาดคิดว่าการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาสำคัญในขณะที่ของเหลวสมุนไพรและแก่นแท้เลือดกำลังจะกลายเป็นเม็ดยา!

"ไอ้บ้าเอ่ย!" หยุนหนิงชางสาปแช่งด้วยเสียงต่ำ

"ทำไมผ่าลงมาในตอนที่กำลังจะควบแน่นเม็ดยาด้วย?

น้องชายหลัวเฉินเป็นเพียง ปรมาจารย์ปราณก่อกำเนิดขั้นที่สอง

และเขาถูกฟ้าผ่าโดยไม่ได้เตรียมตัว ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเขาแล้วข้าจะไปจะอธิบายกับพี่สาวของเขายังไงดี! "

ขณะที่หยุนหนิงชาง กำลังพูด ได้มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้นมาจากนั้นก็มีสายฟ้าตกลงมาจากท้องฟ้าและโจมตีหลัวเฉิน

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ใบหน้าของหวางซี ก็เปลี่ยนไป และเขาก็เปิดใช้ทักษะร่างกายของเขาทันทีและไปปรากฏตัวอยู่เหนือหลัวเฉิน

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มีอาวุทรูปร่างแปลกๆ อยู่ในมือของเขา และเขาก็โบกมันครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อหยุดการโจมตีของสายฟ้า

"ศิษย์น้องหลัว เจ้ายังสบายดีใช้ไหม" หลังจากหยุดการโจมตีของสายฟ้าแล้ว หวางซีก็ลงมายืนอยู่ด้านข้าง หลัวเฉินและถามอย่างกระตือรือร้น

"ข้าไม่เป็นไร" หลัวเฉินเช็ดเลือดจากมุมปากของเขาและพูดเบาๆ

"ขอให้ศิษย์พี่หวางคอยปกป้องข้าจากการโจมตีของทัณฑ์สายฟ้าด้วย ตอนนี้ข้าแค่ต้องการทำขั้นตอนสุดท้ายเพื่อที่จะควบแน่นของเหลวสมุนไพรเหล่านี้กับแก่นแท้เลือดให้กลายเป็นเม็ดยา

ข้าไม่สามารถป้องกันการโจมตีของทัณฑ์สายฟ้าได้ไม่อย่างนั้นที่ข้าทำมาทั้งหมดจะสูญเปล่าทันที"

ใบหน้าของหลัวเฉิน ซีดเล็กน้อยเมื่อเขาพูด อันที่จริง ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องและสายฟ้าก็โจมตีลงมาอีกครั้ง

และสร้างผลกระทบต่อเขาไม่น้อย

เพื่อให้ของเหลวสมุนไพรในเตาปรุงยาที่กำลังจะควบแน่นเป็นเม็ดยา

เขายังใช้พลังปราณและพลังจิตวิญญาณงเป็นจำนวนมากเพื่อปกป้องของเหลวสมุนไพรในเตาหลอมโอสถ

มิฉะนั้น แม้ว่าจะมีเสียงฟ้าร้องและการโจมตีของสายฟ้าดังขึ้นอย่างกระทันหัน

ก็จะไม่ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้!

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเฉิน หวางซีก็พยักหน้า โบกอาวุทรูปร่างแปลกๆ

ที่อยู่ในมือของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ทัณฑ์สายฟ้าที่โจมตีหลัวเฉินอ่อนลง

และในที่สุดก็หยุดมัน

หลัวเฉินสูดลมหายใจเข้าอย่างแรงและใช้ทักษะ [การควบแน่นเม็ดยา] อีกครั้งเพื่อทำให้ของเหลวสมุนพรและแก่นแท้เลือดควบแน่นกลายเป็นเม็ดยาในเตาหลอมอย่างรวดเร็ว

แรงกดดันที่รุนแรงแผ่ออกมาจาก [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] และแผ่ออกไปปกคลุมเต็มสนามหลังพระราชวัง

จากนั้นเม็ดยาสามเม็ดที่เปล่งประกายออร่าอันน่าทึ่งก็ลอยออกมาจาก[เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ] และลอยอยู่เหนือ [เตาหลอมหัวใจแห่งเปลวไฟ]

เมฆดำจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันอยู่เหนือพระราชวัง วังวนสีดำค่อยๆ

ก่อตัวขึ้น และสามารถมองริวสายฟ้าจำนวนมากอย่างต่อเนื่องในวังวนสีดำ

ฉากนี้สื่อถึงอะไรหวางหวู่ซินและคนอื่นๆกำลังสับสนเป็นอย่างมาก

"เม็ดยาระดับสุดยอดถือกำเนิดขึ้น และทัณฑ์สายฟ้าของเม็ดยากำลังจะมา" หวางหวู่ซินพูดด้วยอารมณ์ "ทักษะการปรุงยาของน้องชายหลัวช่างน่ากลัวจริงๆ"