เมื่อเห็นการแสดงออกของพวกของจางจือเฉินและคนอื่นๆ จักรพรรดินีเป่ยไห่พยักหน้าเบาๆ

จากนั้นมองไปที่หวางซีและกระซิบ "ซีเอ๋อ พาเพื่อนๆของเจ้าไปนั่งรอที่ห้องรับรองสักครู่

แม่จะเตรียมเค้กให้พวกเจ้า"

“ขอบคุณค่ะท่านป้า ข้าอยากกินเค้กออสมันตัสที่หอมหวาน!” ก่อนที่ หวางซีจะได้พูด หยุนหนิงชางก็จับแขนของจักรพรรดินีแห่งเป่ยไห่ไว้และพูดอย่างเอาแต่ใจ

“เด็กน้อย” จักรพรรดินีแห่งเป่ยไห่ส่ายศีรษะ

ยื่นมือออกมาและเคาะไปที่หน้าผากของหยุนหนิงชาง และพูดด้วยสีหน้าอ่อนโยน “แล้วป้าจะทำมาให้เจ้า”

หลังจากพูดจบ จักรพรรดินีแห่งเป่ยไห่ก็พยักหน้าไปทางหลัวเฉินและคนอื่นๆ

และหันหลังเดินจากไปพร้อมกับสาวใช้

หลังจากที่จักรพรรดินีแห่งเป่ยไห่จากไป เย่ชางลี่ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

และพูดด้วยความกลัวที่ยังคงอยู่ว่า "ความแข็งแกร่งของจักรพรรดินีแห่งเป่ยไห่พัฒนาขึ้นมาก

และแรงกดดันที่เล็ดลอดออกมาอย่างมองไม่เห็นทำให้ข้าแทบหยุดหายใจ คงใกล้ขอบเขตจักรพรรดิอยู่ไม่ไกล"

“แม่ของข้าติดอยู่ในคอขวดนี้มาสิบปีแล้ว

แม้ว่าความแข็งแกร่งของท่านจะพัฒนาดีขึ้น แต่เธอก็ไม่สามารถฝ่าทะลวงคอขวดและไปถึงขอบเขตจักรพรรดิได้”

เมื่อ หวางซี ได้ยินคำพูดของ เย่ชางลี่ เขาก็ส่ายหัวและพูดด้วยความเสียใจ

"แม้ว่าท่านพ่อของข้าจะค้นหาวิธีช่วยเหลือต่างในอาณาจักรเมฆาทั้งหมด แต่เขาก็ไม่พบวิธีที่จะทำให้แม่ของข้า

ยกระดับการบ่มเพาะได้"

หยุนหนิงชาง ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็พยักหน้าเช่นกัน

และพูดด้วยสีหน้าเศร้า "ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน"

ว่ากันว่าท่านป้า ถูกใครบางคนสมรู้ร่วมคิดตอนที่เธอตั้งท้อง และเธอได้รับบาดเจ็บ

ส่งผลให้รากฐานการบ่มเพาะของเธอเสียหายและไม่สามารถก้าวหน้าได้อีกในชีวิตของเธอ

เว้นแต่ว่าท่านป้าจะสามารถหาทางเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของท่าน และสร้างรากฐานการบ่มเพาะของท่านขึ้นมาใหม่ได้

ไม่อย่างนั้นท่านป้าก็จะติดออยู่ในจุดสูงสุดของขอบเขตสวรรค์ ในชีวิตของท่าน"

“มีอะไรอีกไหม?” ดวงตาของเย่ชางลี่และจางจือเฉิน

ควบแน่นเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของหยุนหนิงชาง แม้ว่าพลังที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาจะทรงพลังไม่มาก

คนหนึ่งมาจากตระกูลเย่ อีกคนมีราชาดาบที่แข็งแกร่งเป็นอาจารย์ แต่พวกเขาไม่เคยได้ยินข่าวเช่นนี้

“มีคนไม่มากนักที่รู้เรื่องนี้ นอกจากจักรพรรดิแล้ว

มีเพียงบรรพบุรุษของตระกูลหยุนและข้าเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้”

หยุนหนิงชาง พยักหน้าและพูดอย่างเศร้าใจ "สำหรับวิธีสร้างรากฐานสำหรับทานป้าของข้ามีวิธี

แต่โดยพื้นฐานแล้วเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุ... "

"ทำไม?" เย่ชางลี่

ตกตะลึงเมื่อเขาได้ยินคำพูดของหยุนหนิงชาง และถามด้วยความสับสน "มันยากเหรอ?"

"มันยาก" หวางซี พยักหน้าและกล่าวออกมาอย่างหมดหนทาง

"เพราะทานแม่ของข้ามีร่างกายที่พิเศษ ถ้าต้องการสร้างรากฐานใหม่ให้ท่านแม่ของข้า

จะต้องใช้ยาเม็ดขั้นสี่ชั้นที่เรียกว่า [เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ]

เป็นเพียงเพราะว่าเม็ดยาชนิดนี้ สูญหายไปนานแล้ว แม้ว่าหยุนหนิงชางจะหาอ่านสูตรเม็ดยาทั้งหมดในคอลเลกชันภายในของตระกูลหยุน

เธอยังค้นหาเม็ดยาที่เธอนำติดตัวไปด้วย และเธอก็ไม่พบมัน "

“[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ]?” หลัวเฉินที่ยืนฟังอยู่เงียบอยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดของหวางซี

ใบหน้าของเขาสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว และพูดออกมาเบาๆ "[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] มีข่าวลือว่าสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิดันหวู่เมื่อพันปีก่อน"

"ใช่" หวางซีพยักหน้า

จากนั้นจ้องไปที่ใบหน้าของหลัวเฉิน และพูดด้วยดวงตาที่ร้อนแรง "ศิษย์น้องหลัว

เจ้ามีวิธีค้นหายาตรวจสอบย้อนกลับหรือไม่!"

หลัวเฉินพยักหน้าเมื่อเขาได้ยินคำถามนั้น และพูดเบาๆ "ข้ามีสูตร

[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] อยู่ในมือ"

[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] นี้เกิดขึ้นหลังจากที่เขาเข้าใจวิธีการลับ

[ศิลปะเม็ดยาควบแน่นของหูฉี] ที่บันทึกไว้ในประสบการณ์การปรุงยาที่นักปรุงยาระดับเก้าทิ้งไว้

ที่เขาได้รับมามาจากการสุ่มเลือกสูตรเม็ดยาขั้นสี่ที่ขาดหายไปจากรางวัลของระบบ

มันมีเพียงวิธีการกลั่นเม็ดยานี้ที่แปลกประหลาดมาก โดยต้องใช้แก่นแท้เลือดของผู้อื่นเพื่อใช้เป็นส่วนผสมของเม็ดยาเพื่อช่วยในการกลั่น

ดังนั้นหลัวเฉินจึงวางมันทิ้งไว้ในแหวนมิติหลังจากได้รับสูตรเม็ดยานี้

แต่ไม่คิดว่าวันนี้มันจะมีประโยชน์!