เมื่อหวางซีรู้สึกหวาดกลัว ร่างของหลัวเฉินก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ หวางซี

โบก [ดาบหวู่เหริน] ในมือของเขา ปล่อยลำแสงออกมาหลายพันสาย

นับตั้งแต่ที่ทำให้ทักษะ [เจตนาดาบแสงพริ้วไหว] เสร็จสมบูรณ์พลังของทักษะ

[วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] และ [ก้าวแสงพริ้วไหว] ได้ก้าวสู่ระดับใหม่แล้ว

เป็นเพียงแค่ว่าขั้นตอนการใช้ทักษะนั้นลึกลับ แต่เรื่องความเร็วเพียงอย่างเดียวนั้นยังด้อยกว่าทักษะ

[ทักษะการหลบหนีเทียนเผิง]

มาก

อย่างไรก็ตาม ทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] นั้นเหนือกว่าทักษะดาบจำนวนมากที่หลัวเฉินเชี่ยวชาญ

กลายเป็นทักษะดาบที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาทักษะดาบทั้งหมดที่หลัวเฉินเชี่ยวชาญ

"[วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ของปรมาจารย์ดาบพริ้วไหว?!"

เมื่อเห็นลำแสงจำนวนนับพัน จู่ๆหวางซีก็มีนึกบ้างอย่างในใจและสูญเสียเสียงของเขาไป

แม้ว่าหลัวเฉิน จะเคยใช้ทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] มาก่อน แต่พลังของทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] นั้นไม่ได้โดดเด่นเนื่องจากขาดหัวใจหลัวของทักษะนั้นก็คือ

[เจตนาดาบแสงพริ้วไหว] ดังนั้นจึงทำให้หวางซี ไม่เคยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

ท้ายที่สุดเหล่าอัจฉริยะของเมืองหลวงของจักรวรรดิรู้ว่าทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ได้สูญหายไปนานแล้ว ดังนั้นแม้ว่าจะมีคนได้รับบ้างส่วนของทักษะ

[วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] แต่น้อยคนนักที่จะฝึกฝน

เนื่องจากพวกเขาสามารถหาทักษะวิชาดาบที่ดีกว่าตามภูมิหลังของครอบครัว

จึงไม่มีความจำเป็นต้องฝึกฝนทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ที่ขาดทักษะ [เจตนาดาบแสงพริ้วไหว]

ช่วยและพลังของทักษะที่ไม่สมบูรณ์นั้นมีพลังเทียบเท่ากับวิชาดาบระดับสูงของระดับมนุษย์เท่านั้น

และถึงนักรบเหล่านั้นจะเลือกที่จะฝึกฝนทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] แต่พวกเขาก็ไม่มีความสามารถที่จะสัมผัสกับทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ที่สมบูรณ์ได้

ท้ายที่สุดแล้ว ทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] เป็นทักษะที่มีชื่อเสียงของจักรพรรดิดาบแสงพริ้วไหว

ของอาณาจักรหลิงหยุนที่มีชื่อเสียง แม้ว่าพลังของทักษะจะลดลงอย่างมากเนื่องจากขาดทักษะ

[เจตนาดาบแสงพริ้วไหว] ส่วนที่สำคัญ.

ดังนั้น แม้ว่าหวางซีจะเกิดในคฤหาสน์ของราชาแห่งเป๋ยไห่และมีความรู้มากมาย

แต่เขาไม่เคยเห็นแม้แต่อัจฉริยะที่สามารถฝึกฝนทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ได้เลยสำเร็จเลยสักคน

หากไม่ใช่เพราะหลัวเฉิน ฝึกฝนทักษะ[เจตนาดาบแสงพริ้วไหว]

จึงทำให้พลังของทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ได้ก้าวไปสู่ระดับที่สูงกว่า

โดยมีสไตล์ของ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ดั้งเดิมแผ่ออกมาอย่างแผ่วเบา หวางซีมีความเข้าใจเกี่ยวกับทักษะ

[วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ดีกว่าหลัวเฉิน เกี่ยวกับทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ดีว่าฝึกฝนยากเพียงใดถ้าไม่มีทักษะ [เจตนาดาบแสงพริ้วไหว] คอยสนับสนุน

ในมุมมองของหวางซีแม้ว่าหลัวเฉิน จะมีพรสวรรค์อย่างมาก

แต่เขาเคยอาศัยอยู่ในสถานที่เล็กๆ

อย่างเมืองหลิงหยุนมาก่อนและเป็นการยากที่จะสัมผัสกับทักษะดาบขั้นสูงใดๆ

แม้ว่าพลังของทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] จะไม่เป็นที่น่าพอใจเนื่องจากขาดทักษะ

[เจตนาดาบแสงพริ้วไหว] แต่ทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] นั้นไม่สามารถหาได้ในเมืองหลิงหยุนที่หลัวเฉินเคยอยู่มาก่อน!

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความคิดก่อนหน้านี้ของเขาจะไร้สาระเกินไป

"ใช่ มันคือทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ศิษย์พี่หวางมีสายตาที่ดี" หลัวเฉินยิ้มเมื่อเขาได้ยินหวางซีพูดออกมา แต่ [ดาบหวู่เหริน]

ที่อยู่ในมือของเขาไม่ได้ช้าลงเลย และเขาก็ฟันไปทางหวางซี พร้อมกับลำแสงหนึ่งหมื่นสาย

หวางซีดูเคร่งขรึมและโบกสไตลัสครั้งแล้วครั้งเล่า ในชั่วพริบตา มีสิ่งกีดขวางปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาเพื่อหยุดการโจมตีของหลัวเฉิน

แต่คงจะอีกไม่นานที่หวางซีจะแพ้ แม้ว่าการป้องกันของหวางซีจะแข็งแกร่งเพียงใด

แต่เขาก็ยังด้อยกว่าเมื่อเผชิญกับทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ที่สมบูรณ์แล้ว

มิฉะนั้นจักรพรรดิหลิวกวงเจียนจะอาละวาดไปทั่วทั้งอาณาจักรหลิงหยุนไม่ได้

โดยอาศัยเพียงแค่ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] และได้รับชื่อเสียงมากมาย

ลำแสงดาบสองสามเส้น ทะลุการป้องกันของ หวางซีและปะทะเข้าที่บนหน้าอกของหวางซีอย่างรุนแรง

ทำให้เจ้าชายแห่งทะเลเหนือกระเด็นไปถอยหลังออกไปสองสามก้าว เลือดไหลออกมาที่มุมปากและจมูกของเขา

หลัวเฉินเก็บ [ดาบหวู่เหริน] และยิ้มให้หวางซี

และกล่าวออกมา "ศิษย์พี่หวาง ท่านแพ้แล้ว"

เขาและหวางซี ประลองกันตามปกติ และในตอนนี้เขาชนะได้อย่างหวุดหวิด

ไม่จำเป็นต้องต่อสุ้กันอีกต่อไปแล้ว

"ศิษย์น้องหลัวมีความสามารถมาก และข้าก็ยอมรับความพ่ายแพ้"

หวางซีเช็ดเลือดที่ไหลออกมาที่มุมปากของเขาและยิ้มให้หลัวเฉิน "โดยไม่คาดคิดศิษย์น้องหลัว จะเชี่ยวชาญทักษะ [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว] ที่มีชื่อเสียงซึ่ง น่าแปลกใจจริงๆ"