"ข้าตกลง!"

สามคำนี้ดังกึกก้องอยู่ในหูของทุกคนเหมือนดังเสียงฟ้าร้อง

“นี่หลัวเฉินบ้าไปแล้วเหรอ?” มีคนพูดด้วยความไม่เชื่อ "เย่ชางลี่คือปรมาจารย์อันดับที่ 10 ของรายการการต่อสู้! แม้ว่าเขาจะมีพรสวรรค์ที่น่าทึ่ง แต่เขาพึ่งจะมาที่สำนัก

เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของเย่ชางลี่ได้อย่างไร"

“ตู้ฮั่นเจียงก็ไม่เลวเลย เขาผ่านการทดสอบของสาขานักปรุงยาด้วยคะแนนอันดับสี่เมื่อไม่กี่เดือนก่อน

ด้วยพรสวรรค์ของเขา ตอนนี้เขาอาจสามารถหลอมกลั่นเม็ดยาได้แล้ว

แม้ว่าหลัวเฉินจะสามารถปรับแต่ง [เม็ดยาเลือดเย็น] ได้ แต่ก็เพียงแค่แสดงให้เห็นว่าเขามีพรสวรรค์ที่ดี

แต่ถ้าเขาต้องการตู้ฮั่นเจียง ข้าเกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้!"

ไม่มีใครมองหลัวเฉินในแง่ดีเลย และแม้แต่คนที่คิดว่าหลัวเฉิน

จะรับความท้าทาย ก่อนที่จะได้ยินคำตอบของหลัวเฉินพวกเขามองไปที่หลัวเฉินด้วยความประหลาดใจ

พวกเขาพูดแบบสบายๆ และไม่เชื่อว่าหลัวเฉินจะโง่พอที่จะยอมรับความท้าทายของเย่ชางลี่และตู้ฮั่นเจียง

ท้ายที่สุดแล้ว ช่องว่างระหว่างวัยนั่นก็มากพอควร ตราบใดที่หลัวเฉินไม่โง่เขลาจนเกินไป

เขาก็จะไม่พลาดที่จะค้นพบช่องว่างระหว่างเขากับเย่ชางลี่และตู้ฮั่นเจียงเด็ดขาด!

"ดูเหมือนจะเป็นเด็กที่หยิ่งผยอง"

มีคนพูดเสียงต่ำ "ข้ามีพรสวรรค์ ดังนั้นข้าจึงอยู่ยงคงกระพัน"

"เฮ้... ข้าหวังว่าครั้งนี้เขาจะไม่โดนเล่นงานจนหนักเกินไป..."

ใบหน้าของตู้ฮั่นเจียงยิ่งบิดเบี้ยวเล็กน้อย

และดวงตาของเขาที่มองไปยัง หลัวเฉินก็เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าหลัวเฉิน เด็กคนนี้จะกล้ายอมรับคำท้าทายของเขา!

เห็นได้ชัดว่าหลัวเฉินไม่ได้เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย!

“ไอ้เด็กเวร!” ตู้ฮั่นเจียงกัดฟันและกล่าวออกมาอย่างเย้ยหยัน

"ในเมื่อเจ้ายอมรับคำท้าท้ายข้าจะเอาชนะเจ้าในที่สาธารณะ แล้วจะรอดูว่าเจ้าจะแสดงสีหน้าอย่างไรเวลาที่เจ้าพ่ายแพ้!"

เย่ชางลี่ไม่มีความคิดเห็นเกี้ยวกับการแสดงออกของ ตู้ฮั่นเจียงของ และเมื่อเขาได้ยินหลัวเฉินตอบตกลง

เย่ชางลี่ก็อดไม่ได้ที่จะแตะไปที่ด้ามดาบด้วยสีหน้าที่กระตือรือร้น

"อาจารย์ ทำไมท่านไม่ให้ข้าสู้กับหลัวเฉินก่อน!" เย่ชางลี่มองไปที่เจี้ยนชิง และถามด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

เจี้ยนชิงจ้องมองไปที่หลัวเฉินเมื่อเห็นว่า หลัวเฉินพยักหน้าเล็กน้อยเจี้ยนชิง

ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก จากนั้นเขาก็พูดออกมาเบาๆว่า "ในกรณีนี้ พวกเราจะใช้เวทีประลองศิลปะการต่อสู้"

เมื่อพูดจบเจี้ยนชิง ก็โบกมือสองพลังที่นุ่มนวล นำหลัวเฉินและเย่ชางลี่

ไปยังเวทีปะลองศิลปะการต่อสู้ เมื่อเห็นเช่นนี้เหล่าลูกศิษย์ในสำนักคนอื่นๆก็รีบตามเจี้ยนชิงไป

เพราะกลัวว่าพวกเขาจะพลาดการแสดงดีๆ

แม้แต่อาจารย์ของสาขานักปรุงยาและคณบดีของสาขานักปรุงยาหลิงเฟิงและกู่หลินก็อดไม่ได้ที่จะบินตามไปยังสถานที่ซึ่งเป็นที่ตั้งของเวทีการประลองการแข่งขัน

ในเวลาเดียวกัน ข่าวที่ว่าเย่ชางลี่ ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 10 ในรายการการต่อสู้ของสาขาศิลปะการต่อสู้

กำลังจะต่อสู้กับศิษย์ใหม่ที่เพิ่งจะเข้าสู่สำนักก็แพร่กระจายไปทั่ว อย่างรวดเร็วภายในสำนักหลิงหยุน

ที่ด้านบนภูเขาที่ด้านหลังของสำนักหลิงหยุน บนยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง

มีเด็กผู้หญิงแต่งตัวในชุดสีเขียว ตบประตูบ้านไม้และพูดอย่างสนุกสนาน: "เสี่ยวเสี่ยว,ชางลี่กำลังจะต่อสู้กับเด็กใหม่

มากับข้าพวกเราจะไปตรวจสอบกัน!"

ประตูไม้เปิดออก

และหญิงสาวที่มีอารมณ์เย็นชาสวมชุดสีขาวล้วนเดินออกมา

ถ้าหลัวเฉินอยู่ที่นี่

เขาจะสามารถรับรู้ได้อย่างแน่นอนว่าผู้หญิงคนนี้คือ หลัวชิงเสวี่ย หลัวชิงเสวี่ยได้รับคัดเลือกเป็นพิเศษจากสำนักหลิงหยุน

ในตอนนั้น!

หลัวชิงเสวี่ยจ้องมองไปที่หญิงสาวที่สวมชุดสีเขียว และพูดด้วยความอดกลัน

"เย่ชางลี่เป็นคนรักของเจ้า เจ้าสามารถไปดูได้ถ้าเจ้าต้องการ ทำไมเจ้าจะต้องดึงข้าไปด้วย?"

"เสวี่ย เธอไม่สงสัยเหรอว่า ชางลี่แข็งแกร่งแค่ไหนแล้ว"

หญิงสาวในชุดสีเขียวเดินเข้ามาหาหลัวชิงเสวี่ยและหัวเราะเบาๆ

"การต่อสู้จัดอันดับครั้งต่อไปกำลังจะเริ่มขึ้น มันไม่เป็นไรที่จะตรวจสอบคู่ต่อสู้ก่อนล่วงหน้า"

หลัวชิงเสวี่ยยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากของเธอและพูด "เจ้าไม่ใช่แค่ว่าอยากเจอคนรักของเจ้าหรอกเหรอ? ความแข็งแกร่งของเย่ชางลี่

เขาไม่สามารถแม้แต่จะเคลื่อนไหวภายใต้ฝามือของข้า แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรสำหรับข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้"