เมื่อนึกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นความรู้สึกของตู้ฮั่นเจียง ที่มีต่อหลัวเฉินยิ่งโกรธมากขึ้นเขาจ้องมองไปที่หลัวเฉิน

ภายในใจของเขาก็มีเจตนาฆ่าปรากฏขึ้นมาเล็กน้อย

เมื่อรับรู้การจ้องมองของตู้ฮั่นเจียงแล้ว หลัวเฉินก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยในใจ

ทันทีที่ตู้ฮั่นเจียงกระโดดออกมา เขาก็รู้ว่าตู้ฮั่นเจียงไม่ใช่คนดี

ซึ่งแตกต่างจากเย่ชางลี่ เพราะว่าเย่ชางลี่เขาแค่ต้องการต่อสู้เทานั้นเพราะเขาเห็นว่าหลัวเฉินก็ประสบความสำเร็จในการเข้าถึงเจตนาดาบขั้นต้น แม้ว่าจะต่อสู้กับเขา

เขาก็ยังใจกว้างดังนั้น หลัวเฉินจึงไม่มีความเกลียดชังเย่ชางลี่

แต่ตู้ฮั่นเจียง...

คงจะดีกว่าที่จะบดขยี้ให้เร็วที่สุด!

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลัวเฉินก็สบตากับตู้ฮั่นเจียงทันที กระตุ้นเจตนาดาบขั้นต้นของเขาอย่างลับๆ

ปรากฏแสงดาบเปร่งประกายในดวงตาของเขา!

หัวใจของตู้ฮั่นเจียงเต้นแรงขึ้น

เขารู้สึกราวกับว่าเขาถูกสัตว์ร้ายโบราณจ้องมองมาที่เขา ทำให้ก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

มีเสียงหัวเราะดังรอบตัวเขามากขึ้น

ตู้ฮั่นเจียงมักจะทำให้เหล่าลูกศิษย์คนอื่นขุ่นเคือง ดังนั้นเมื่อพวกเขาเห็นท่าทางที่น่าเกลียดของตู้ฮั่นเจียงในครั้งนี้

คนอื่นๆก็จ้องมองหน้าตู้ฮั่นเจียง และหัวเราะโดยไม่เขินอาย

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะรอบๆตัวเขา ปากของหลัวเฉินก็ยกขึ้นเล็กน้อย

และเขาโค้งมือไปที่ตู้ฮั่นเจียงทันที และขอโทษ "ขออภัยศิษย์พี่ตู้

ไม่เป็นไรเจ้าเพิ่งจะต่อสู้กับศิษยย์พี่เย่ เจตนาดาบในร่างกายของเจ้าคงจะยังไม่สลายไปอย่างสมบูรณ์ จนทำให้ศิษย์พี่ตู้ตกใจกลัว? "

แม้ว่าหลัวเฉินจะขอโทษ แต่ใครก็ตาม สามารถได้ยินคำเยาะเย้ยภายในคำพูดของเขา

หลัวชิงเสวี่ยจ้องมองไปที่หลัวเฉินเมื่อเขาได้ยินคำพูดของเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

เธอมีความเข้าใจชัดเจนมากเกี่ยวกับพฤติกรรมของตู้ฮั่นเจียง คนประเภทนี้แค้นก็คือแค้น อย่างไรก็ตามตราบใดที่เธอยังอยู่ในสำนักหลิงหยุน

ตู้ฮั่นเจียงก็จะไม่กล้ากำหนดเป้าหมายไปที่หลัวเฉิน!

หญิงสาวในชุดสีเขียวที่อยู่ข้างๆ หลัวชิงเสวี่ยหัวเราะและพูดกับหลัวชิงเสวี่ย "ชิงเสวี่ย พี่ชายของเธอกล้าหาญมาก

เขาไม่กลัวที่จะทำให้ตู้ฮั่นเจียง ขุ่นเคืองเลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าตู้ฮั่นเจียงจะไม่เก่งมากนัก แต่พรสวรรค์ในการปรุงยาของเขาก็ไม่เลวเลย

นอกจากนี้ พี่ชายของเขายังเป็นอาจารย์ของสาขานักปรุงยาอีกด้วย หากพี่ชายของเธอเลือกที่จะเข้าสาขานักปรุงยา

ข้ากลัวว่าตู้ฮั่นเจียง คงจะทำให้เขาลำบากอย่างแน่นอน"

ตู้หลิวหยุน พี่ชายของ ตู้ฮั่นเจียงแก่กว่า ตู้ฮั่นเจียงเพียงแค่สามปี

แต่เขาเป็นนักปรุงยาระดับห้าแล้ว ซึ่งไม่ไกลจากอันดับที่หก และสถานะของเขาในสำนักก็ไม่ต่ำเลย

มิฉะนั้นตู้ฮั่นเจียง ที่เป็นเพียงนักปรุงยาระดับสี่

แม้ว่าสถานะของเขาในฐานะนักปรุงยาจะไม่ได้ต่ำ แต่เขาคงจะไม่กล้าที่จะรุกรานอัจฉริยะคนอื่นตามที่ต้องการได้

“ถ้าพี่ชายของเขากล้าที่จะกำหนดเป้าหมายมาที่ เฉินเกอ

ข้าจะทุปตีพวกเขาและแขวนพี่น้องของพวกเขาไว้ที่ประตูของสำนัก!”

ใบหน้าของหลัวชิงเสวี่ย

จมลงเมื่อเธอได้ยินคำพูดของหญิงสาวที่สวมชุดสีเขียว เจตนาฆ่าส่องผ่านดวงตาที่สดใสของเธอ

และเธอพูดออกมาอย่างเย็นชา

เมื่อทุกคนที่อยู่รอบๆ ได้ยินคำพูดของหลัวชิงเสวี่ยพวกเขาทั้งหมดก็ถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

หากคนอื่นพูดเช่นนี้พวกเขาจะไม่เชื่อโดยเด็จขาด!

แต่หลัวชิงเสวี่ยนั้นแตกต่าง...

เธอมีแต่ประวัติการใช้ความรุนแรงมากมายภายในสำนัก!

ในตอนแรก มีนักปรุงยาระดับสามในสาขานักปรุงยาไปหาเรื่องเธอเข้า

แล้วโดนเธอซ้อมจนไม่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกมาป่าวประกาศต่อหน้าสาธารณะชน

เป็นผลให้หลัวชิงเสวี่ย ผนึกคนๆนั้นไว้นอกประตูสาขานักปรุงยาด้วยน้ำแข็งที่ลึกล้ำ

แช่แข็งเขาเป็นเวลาสามวันสามคืน ทำให้เขานั้นเกือบตาย!

นักปรุงยาคนนั้นไปฟ้องอาจรย์ของเขาร้องไห้ฟูมฟายและต้องการให้อาจารย์ช่วยเขา

ในท้ายที่สุดหลัวชิงเสวี่ย ถูกลงโทษเพียงเจ็ดวันบนภูเขาด้านหลัง

ส่วนนักปรุงยาระดับสามกลับถูกกักขังไว้ในห้องขังของสาขานักปรุงยา

และถูกคุมขังเป็นเวลาหกเดือน!

เมื่อตู้ฮั่นเจียง ได้ยินคำพูดของหลัวชิงเสวี่ย เขาก็นึกถึงประสบการณ์ที่เคยเกิดขึ้นของนักปรุงยาระดับสามก่อนหน้านี้

หัวใจของตู้ฮั่นเจียงก็เต้นแรงขึ้น เขาก็ลดศีรษะลงอย่างรวดเร็วเพื่อซ่อนแววตาที่อาฆาตแค้นในดวงตาของเขา

"ศิษย์น้องหลัวไม่ต้องใส่ใจ เจ้ายังเด็ก

และเป็นเรื่องปกติที่เจ้าจะไม่สามารถควบคุมเจตนาดาบได้อย่างสมบูรณ์..."

ตู้ฮั่นเจียงอดทนต่อการกระทำของหลัวเฉิน และพูดออกมาด้วยรอยยิ้มกับหลัวเฉิน "ด้วยความแข็งแกร่งของศิษย์น้องคงจะเป็นเรื่องปกติที่จะเพลิดเพลินไปกับสิทธิพิเศษของสาขาศิลปะการต่อสู้

แต่ถ้าเจ้าต้องการที่จะเข้าสาขานักปรุงยา แม้ว่าศิษย์พี่คนนี้ไม่มีจะความสามารถมากมาย

แต่ก็คงต้องขอคำแนะนำจากศิษย์น้องสักเล็กน้อย! "