ทันทีที่เสียงของหลัวเฉินจบลง เสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งของเซียวเหิงก็หยุดลงทันที

เพราะจู่ๆก็มีคราบเลือดจำนวนมากปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา จากนั้นก็ระเบิดทันที

ย้อมเขาให้กลายเป็นมนุษย์เลือดโดยตรง!

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ด้วยที่ต่อสู้ข้ามระดับ

ปรมาจารย์การต่อสู้ขั้นที่สี่ เซียวเหิง ได้รับรางวัล 5,000 แต้มพลังปราณและ

5,000 แต้มความเชี่ยวชาญ [วิชาดาบแสงพริ้วไหว]

ความเชี่ยวชาญระดับกลาง (5001/150000)!"

โดยไม่สนใจการแจ้งเตือนของระบบ หลัวเฉินยกเท้าขึ้นและเดินจากไป

ในเวลาเดียวกัน เสียงที่เย็นชาของเขาก็ดังก้องอยู่ในหูของทุกคน

"คราวนี้เห็นแก่หน้าของคุณหนูซู ข้าจะปล่อยให้เจ้ามีชีวิตเหมือนสุนัข

หากมีอีกครั้ง ตระกลูเซียวแห่งเมืองหลวงก็จะไม่สามารถปกป้องแกได้"

เมื่อทุกคนกลับมามีสติ ร่างของหลัวเฉินก็หายไปแล้ว

ชายผู้สูงศักดิ์สวมชุดจีนเห็นได้ชัดว่ามีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา

มองไปที่เซียวเหิงที่โชกไปด้วยเลือดซึ่งนอนอยู่บนพื้น แววตาของเขาก็ฉายแววสยองขวัญออกมา

แม้ว่าเซียวเหิงคนนี้จะเป็นเพียงเพื่อน

แต่ความแข็งแกร่งของเขาไม่ได้ถูกจัดอันดับในหมู่คนหนุ่มสาวรุ่นเดียวกันในเมืองหลวงของจักรวรรดิ

ฐานการฝึกฝนของปรมาจารย์การต่อสู้ขั้นที่สี่ สถานที่ห่างไกลเช่นเมืองหลิงหยุนแห่งนี้

ก็เพียงพอที่จะขึ้นปกครองได้แล้ว

อย่างไรก็ตามเซียวเหิง พ่ายแพ้ให้กับมดที่อยู่ในเมืองหลิงหยุน ซึ่งเป็นเพียงขอบเขตนักรบระดับสูงขั้นที่หกเท่านั้น? !

การดำรงอยู่เช่นนี้สามารถถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงของจักรวรรดิ? !

อย่างไรก็ตาม ซูเจียซุนมองไปที่ทิศทางที่หลัวเฉินเดินจากไป

ดวงตาที่สดใสของเธอก็มีความงดงามมากขึ้นเล็กน้อย เธอได้ยินจากพี่ชายของเธอ บอกว่าเขาได้คัดเลือกแขกกิตติมศักดิ์คนใหม่ ของตระกูลซู และเธอไม่รู้ว่า หลัวเฉินจะเก่งกาจขนาดนี้

ในตอนนั้นจู่ๆเซียวเหิง ก็โจมตีหลัวเฉินเธอจะไม่กังวลมากนัก

ตอนนี้หลัวเฉินสามารถเอาชนะ เซียวเหิงได้อย่างง่ายดายทำให้เธออยากรู้เกี่ยวกับ

หลัวเฉินมากขึ้น

เซียวเหิงลุกขึ้นจากพื้นด้วยความยากลำบาก

และเมื่อเขาเห็นการแสดงออกของ ซูเจียซุนคลื่นแห่งความหึงหวงก็เพิ่มขึ้นในใจของเขา

เมื่อรวมเข้ากับข้อเท็จจริงที่ว่าเขาพ่ายแพ้ให้กับหลัวเฉินในจุดนั้น

ใบหน้าของเขาก็มืดลง ภายใต้ความเกลียดชังใหม่และความเกลียดชังเก่า เซียวเหิงมองไปที่ทิศทางที่

หลัวเฉินเดินจากไป ดวงตาสีแดงของเขาเต็มไปด้วยอาฆาตความโหดร้าย!

“ไอ้เด็กเวร!” เซียวเหิงยิ้มกว้างและคำราม

"ผู้พิทักษ์เงา ฆ่าเด็กคนนั้นเพื่อนายน้อยคนนี้ และทำลายล้างทั้งตระกูลของเขา!"

ทันทีที่เสียงของเซียว เหิงเงียบลง

ชายชราร่างผอมบางที่ไร้ความรู้สึกก็เดินออกมาจากความมืดและพูดด้วยความเคารพ:

"ครับนายน้อย!"

ด้วยเหตุนี้ ชายชราผอมจึงตรงไปยังทิศทางที่หลัวเฉินจากไป

“เซียวเหิง เจ้ากล้าหรือ!” ซูเจียซุนกล่าวขึ้นทันทีเมื่อเห็นชายชรา สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที

ผู้พิทักษ์เงา นั้นอยู่ในขอบเขตปราณก่อกำเนิดขั้นที่ห้า และเป็นผู้พิทักษ์ที่ตระกูลเซียว

สั่งให้มาปกป้องเซียวเหิงอย่างลับๆ เว้นแต่เซียวเหิงจะตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต

เขาจะไม่ปรากฏตัว

ซูเจียซุนไม่คิดว่าเซียวเหิงจะกล้าให้ผู้พิทักษ์จัดการกับเธอหรือแม้แต่กลุ่มทั้งหมด!

“อะไรนะ ข้าไม่กล้า!” เซียวเหิงพูดอย่างเคร่งขรึมเมื่อเขาได้ยินคำพูดของ

ซุเจียซุน "เจ้าเด็กคนนี้ต้องจ่ายราคาแพง ที่เขากล้าที่จะยั่วยุนายน้อยคนนี้!

สำหรับเธอซุนเอ๋อ เมื่อข้ากลับไปที่เมืองหลวง ข้าจะขอร้องปู่ของข้าให้ขอให้จักรพรรดิหยุน

จัดงานแต่งเธอกับข้า ข้าอยากจะรู้ว่าตระกูลซูของเธอจะกล้าฝ่าฝืนพระประสงค์ของจักรพรรดิหยุนหรือไม่! "

"เจ้า?!" ดวงตาสีแอปริคอตของซุเจียซุนเบิกกว้าง

จ้องมองที่เซียวเหิงเธอไม่รู้จะพูดอะไรไปชั่วขณะ

การแสดงออกของเซียวเหิงค่อนข้างสงบในขณะนี้ และเขาเยาะเย้ย "ข้ารู้ว่าเธอดูถูกคนอย่างข้า

ข้าอยากเห็นมันหลังจากได้รับราชองค์การของจักรพรรดิหวงแล้ว สีหน้าของเธอจะเป็นอย่างไร!"

“ไอ้หนู ฝันกลางวันต่อไปเถอะ” ก่อนที่เซียวเหิงเขาจะพูดจบ

และทันใดนั้นเสียงที่สงบมากก็ดังขึ้นในหูของทุกคน

พวกเขาเห็นร่างกำยำเดินออกมาจากทิศทางที่หลัวเฉินหายตัวไป

โดยมีหน้ากากปิดบังใบหน้า ทำให้มองไม่เห็นใบหน้าของเขา

ชายผู้แข็งแกร่งชำเลืองมองไปที่เซียวเหิง

ยกมือขึ้นแล้วโยนบางอย่างลงไป

"บูมบูม..."

สิ่งนั้นตกลงบนพื้น และก็กลิ้งไปมาสองสามครั้ง

และบังเอิญไปตกอยู่ใต้เท้าของเซียวเหิง

“ถ้าเจ้ากล้ายั่วยุนายน้อยเฉินอีกครั้ง เจ้าจะต้องกลับบ้านเก่า!”