"ทำไมเจ้าถึงไม่บอกข้าเรื่องนี้" หลัวชิงเสวี่ยจ้องมองไปที่หลัวเฉิน ด้วยใบหน้าที่สวยงามราวกับน้ำแข็ง

ซึ่งทำให้ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้

"บอกอะไร?" หลัวเฉินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

และไม่ตอบสนองชั่วขณะ

ใบหน้าของหลัวชิงเสวี่ย ยิ่งมืดมนมากขึ้นเมื่อเธอได้ยินสิ่งนี้ ในความคิดของเธอ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหลัวเฉินแสร้งทำเป็นโง่

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ต่อต้านความต้องการที่จะเอาชนะหลัวเฉินอย่างรุนแรง

หลัวชิงเสวี่ยพูดทุกคำ "ทำไมเจ้าไม่บอกข้าเกี่ยวกับตระกูลเซียว"

ปากของหลัวเฉิน กระตุกเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินคำถามของพี่สาว

เขาจะบอกว่าเขาลืมได้ไหม?

เมื่อมองไปที่หลัวชิงเสวี่ย ที่กำลังจ้องมองหน้าเขา หลัวเฉินก็ไม่กล้าพูดคำเหล่านี้ออกมา

เขาตอบกลับอย่างชาญฉลาดและพูดด้วยท่าทางไร้เดียงสา "ข้าคิดว่าพี่สาวรู้เรื่องนี้แล้ว

อาจารย์จุนไม่ได้บอกท่านเหรอ?"

การแสดงออกของหลัวชิงเสวี่ยหยุดนิ่ง จากนั้นหันไปมองอาจารย์จุนดวงตาสดใสของหลัวชิงเสวี่ยฉายแววเย็นชา

อาจารย์จุนนั้นแตกต่างจากหลัวเฉิน สำหรับหลัวเฉิน เธอยังคงไม่กล้าทำอะไรเพราะเป็นคนในครอบครัว

ท้ายที่สุด นับตั้งแต่ผู้อาวุโสคาดการณ์ หลัวเฉินก็ดูเหมือนจะเติบโตขึ้นมากหลังจากประสบกับความเป็นและความตาย

และเธอไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป

แต่สำหรับคนนอกอย่าง อาจารย์จุน เธอไม่มีอะไรจะพูด!

อาจารย์จุนกระตุกที่มุมปากของเขาเมื่อเขาเห็นมัน

และพูดอย่างอารมณ์ไม่ดี "ไปหาชายชราของเจ้า เขาไม่ยอมให้ข้าบอกเรื่องนี้กับเจ้า

ถ้าไม่ใช่เพราะการกระทำของชายชราของเจ้า ที่จะทำร้ายข้าเมื่อเขาอยู่ในเมืองหลิงหยุน

ข้าคงไม่บอกหลัวเฉินเกี่ยวกับเรื่องนี้ "

หลัวชิงเสวี่ยตกตะลึงเมื่อเธอได้ยินคำพูดนั้น ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

หลัวเฉินส่ายหัวเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นและกระซิบ "พี่สาวชิงเสวี่ย

ยังเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนก่อนที่ การจัดอันดับรายชื่อมังกรจะมาถึง ข้าวางแผนที่จะฆ่าอัจฉริยะทั้งหมดของตระกูลเซียว

ในการประลองการจัดอันดับรายชื่อมังกร!"

แม้ว่างานที่ระบบมอบให้เป็นเพียงการเอาชนะอัจฉริยะตระกูลเซียว แต่หลัวเฉินก็ตั้งใจที่จะทำให้ดีขึ้นเล็กน้อยและทำลายรุ่นเยาว์ของตระกูลเซียวโดยตรง!

ยังมีเวลาอีกครึ่งปีก่อนที่การจัดอันดับรายชื่อมังกรจะปรากฏ หากเขาฝึกฝนอย่างหนัก

ด้วยความช่วยเหลือของระบบ เขาอาจไม่สามารถฆ่าอัจฉริยะของตระกูลเซียวได้ทั้งหมด!

"ปล่อยพวกมันไป" หลัวชิงเสวี่ยลังเลอยู่ชั่วขณะเมื่อเธอได้ยินคำพูด

จากนั้น เธอพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม "การจัดอันดับรายชื่อฟีนิกซ์และ การจัดอันดับรายชื่อมังกร จัดขึ้นพร้อมกัน และข้าจะหาทางเอาชนะพวกมันและลบพวกมันออกจากการแข่งขัน!"

อาจารย์จุนที่อยู่ข้างๆ ตัวสั่นโดยไม่รู้ตัวเมื่อได้ยินสิ่งที่สองพี่น้องพูดคุยกัน

แต่เขาก้ไม่ได้พูดอะไรมาก

ด้วยความสามารถของหลัวเฉิน และ หลัวชิงเสวี่ยบางทีพวกเขาอาจกำจัดอัจฉริยะของตระกูลเวียว

ได้!

อาจารย์จุน ก็มีความสุขเช่นกันที่ได้เห็นสิ่งนี้เกิดขึ้น ท้ายที่สุดแล้ว

ตระกูลเซียวอยู่ในอาณาจักรเมฆา และไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าพวกเขามีศัตรูจากทุกด้าน

หากไม่ใช่เพราะคำสัญญาของจักรพรรดิหยุนที่ให้ไว้กับบรรพบุรุษของตระกูลเซียวเพื่อรักษาความมั่งคั่งของตระกูลเซียวเป็นเวลาพันปี

เกรงว่าตระกูลเซียวคงจะถูกทำลายไปนานแล้ว

หากพี่น้องคู่นี้ หลัวเฉินและหลัวชิงเสวี่ย

ฆ่าอัจฉริยะทั้งหมดของตระเซียว ในการแข่งขันจัดอันดับ การจัดอันดับรายชื่อมังกร และ

การจัดอันดับรายชื่อฟีนิกซ์ นอกเหนือจากการแข่งขันนี้แล้วก็คงจะไม่มีโอกาสที่จะเกิดอะไรขึ้นกับหลัวเฉินและหลัวชิงเสวี่ย

“เอาล่ะ แม้ว่าพวกเจ้าสองพี่น้องจะมีความสามารถที่ดี

แต่พวกเจ้ายังคงต้องพัฒนาความแข็งแกร่งต่อไปหากต้องการฆ่าอัจฉริยะทั้งหมดของตระกูลเซียว

ออกจากการแข่งขันการจัดอันดับรายชื่อมังกรและการจัดอันดับรายชื่อฟีนิกซ์”

อาจารย์จุน สงบลงมองไปที่หลัวเฉินและหลัวชิงเสวี่ย และพูดเบาๆ

"หลัวเฉินได้ใช้ความพยายามอย่างมากในการผ่านบททดสอบของ หอคอยแห่งการทดสอบในวันนี้

ดังนั้นพวกเราควรปล่อยให้เขาไปพักผ่อนก่อน

สำหรับเธอ หลัวชิงเสวี่ยในช่วงเวลาต่อไป เจ้าควรที่จะไปที่ถ้ำน้ำแข็งฮูซาน

เพื่อฝึกฝนในช่วงระยะเวลาหนึ่ง และมันจะเป็นประโยชน์ต่อเจ้าเท่านั้นไม่มีอันตราย "

หลังจากพูดจบอาจารย์จุนก็โบกมือเพื่อปิดรูปแบบโดยรอบ

ร่างของเขาก็หายไป

หลัวเฉินและหลัวชิงเสวี่ย มองหน้ากัน พยักหน้า และเดินออกจากป่าหินไปคนละทิศละทาง...